ferences when confronted with peopl

ferences when confronted with people from different
backgrounds than ours [47–50]. In Switzerland,
7% of the people belong to protestant subcultures
and present a high salience of religiousness
[4]. Among them, the belief that demons are
the cause of mental health problems is a common
phenomenon: 82% of highly religious patients
suffering from psychotic disorders said they believed
in the influence of evil spirits and two-thirds
of them sought help through ritual prayers for deliverance
or exorcism. Many patients subjectively
experienced the rituals as positive, allowed other
explanatory models, consulted a physician and
took medication without problems, but without an
improvement in the outcome of psychiatric symptoms.
Negative outcome (such as psychotic relapse)
was associated with the exclusion of medical
treatment and coercive forms of exorcism [51],
as some religious healing systems exclude conventional
medicine [52]. A psychiatrist working
mainly in developing countries reached the same
conclusions about the outcomes of deliverance rituals
[38]. Thus, it seems that magical explanations
for psychopathology do not automatically lead to
non-compliance with psychiatric treatment, being
rather a part of the “help-seeking pathways” of religious
patients [53]. In a case study, neuroleptics
relieved symptoms after exorcisms by Hindu,
Muslim and Christian priests [54]. For example,
three of our patients said: “I believed I was possessed
by demons, I’d go to an exorcist priest, he
taught me the gospel and he cast out the demons,
he encouraged me to go to the psychiatrist. Now I
believe half is schizophrenia, half is demonic possession,
so I go on with the priest and I take half of
my medication” (subject 25); “I don’t know if what
I see are the spirits of the dead or if I am crazy, so
I have to learn more about spiritualism and go on
with psychiatric treatment” (subject 32); “I don’t
know why I suffer from deep anxiety and hallucinations,
the psychiatrist told me it was nerves, and
the pastor and the members of my church pray for
me to be delivered from bad things in the name of
Jesus … it is God who gives wisdom to psychiatrists
for medication, I pray for caregivers, I put my hope
in God and I take my medication” (subject 81).
Finally, religious experience is brain-based,
like every human experience. With the development
of neuroscience, scientists are able now to explore
the neural basis of spirituality and feelings
[55]. Among some results, such studies have shown
that the temporolimbic system is a substrate of religious-numinous
experience [55]; the right temporal
lobe is activated during mystical states [57],
versus the left temporal lobe in religious delusion
[58]; the serotonin system may serve as a biological
basis for spiritual experiences [59]; the relatives
of schizophrenic patients feature a greater risk for
mental illness, but they also show a tendency for
an increased creativity, more numerous achievements
in many fields, as well as an intense interest
in religion [60].
Schizophrenia and spirituality 372
Impact of spirituality and religious practices on the comorbidity
of substance abuse and suicidal attempts in schizophrenia
In the precedent section, we detailed some
links between religion and the psychopathology of
schizophrenia. Religion may also exert a protective
factor against problematic behaviours among people
with schizophrenia. Most religions disapprove
or forbid toxic substance abuse and dependence
[61, 62]. This protective role of religion has been
observed for the comorbidity of alcohol dependence
among depressive inpatients [63]. Comorbidity
of drug abuse and dependence occurs in
about one out of three people with schizophrenia.
No studies have examined the influence of religion
on this comorbidity, although religion may play
this protective role: “God delivered me from
smoking” (subject 68). On the other hand, drug dependence
may hinder patients from belonging to
religious communities: “I went to the spirit center
for 10 years, I had all my friends there. Once I
smoked hashish and I went there drunk. They were
amazed, and I couldn’t go again because they forbid
drinking and smoking … I don’t know what I
believe in anymore, I don’t know who is right, the
spirits, the Buddhists, the Christians, I am spiritually
lost” (subject 70).
Religious commitment has also been associated
with lower rates of suicidal attempts and suicidal
deaths [64]. Unfortunately, religious issues
have been neglected with regards to suicidality [65]
in psychiatric research, even if a few studies have
been conducted with schizophrenic patients. In
this population, a high suicidal rate of 10% and a
suicidal attempt rate of 40% are observed. In this
context, religion is sometimes the only protective
factor against suicide as reported by people suffering
from schizophrenia [66]. Religious values may
protect against suicide: “even in the lowest moments
of my life, I forbid myself suicide because of
my religious background” (subject 72). But this is
not always the case: “I have had spiritual experiences,
they make me feel unique, but when I see
and hear the voice telling me ‘kill yourself!’ it
doesn’t help me, I have made numerous suicidal attempts”
(subject 56); it may even lead to suicide: “I
want to live the eternal life today, what do you
think about being injected to rejoin God?“ (Subject
18). Consequently, this complex relationship
between religion and suicidal behavior in schizophrenia
still remains to be elicited.
Compared to secular methods of coping, religion
and spirituality can offer an answer to the
problems of human insufficiency [67]. Thus, it is
not surprising that so many people suffering from
mental illness use religion to cope. People with
schizophrenia have the same spiritual needs as any
other human being. The studies on religion and
schizophrenia bear essentially on the acute phase
of the illness; only a few studies examine patients
in remitted states when this aspect can be ascertained.
Even if their spirituality is distorted at certain
times, this doesn’t mean that their spiritual experience
is always illegitimate or the product of
distorted thinking [68]. In London, 61% of psychotic
patients used religion among their strategies
to cope and 30% of them increased their religious
faith after the onset of their illness. Religious
coping was associated with better insight and good
compliance with medication [6]. In a comparison
of strategies to cope with auditory hallucinations,
Saudi patients were more likely to use methods associated
with religion than British patients (43%
vs. 3%) [69]. In North America, 80% of the patients
used religion to cope with their symptoms
and daily difficulties, but only 35% attended
church services [70]. In the same trend, the religious
needs of psychiatric inpatients were comparable
to those of medical/surgical inpatients in
North America, but their integration into a faith
community was far less common [71]. Religious
coping strategies also help families to care for their
ill relatives [72].
Patients with schizophrenia are particularly
sensitive to stress [2]. The role of religion in coping
strategies for stressful life events has been studied
in different populations. Through a meta-analysis,
helpful, harmful and mixed forms of religious
coping were outlined, but the value of religious
coping in different life circumstances are still to be
determined [67]. In our ongoing study, more than
half of the outpatients use spirituality on a large
scale to cope with schizophrenia [3]. In general,
helpful forms of coping include spiritual support:
“Jesus is my only shield, I ask Him to help me in
my daily activities, I feel that I am not alone, He
shows me the way” (subject 16); congregational
and clergy support: “the Buddhist monk teaches
me how to meditate, to distance myself from my
hallucinations” (subject 25); benevolent religious
reframing (attribution of negative events to the
will of God or to a loving God): “God puts you to
the test, He sends you something for your search
for spirituality to win against illness … without
spirituality, there is a terrible emptiness, and even
anxieties, deep anxieties, if you search for spirituality,
it is greater, it is important to base your life
on spirituality” (subject 60). In general, harmful
forms of coping can be related to some discontent
with a congregation or with God “God cannot help
me, He can’t help anybody. At the beginning of my
illness, I prayed a lot, now I don’t pray anymore,
religion is just a system, it is not useful” (subject
10); “I am angry with some members of my community
because I have not found any help at the
human level, they moralized without knowing
what I felt deep inside me” (subject 68); negative
religious reframing “my illness is a plan from the
devil or perhaps a punishment for my sins” (subject
77); “I had psychotic relapses, I felt guilty, having
done bad things. It is in relation with good and
bad, it is there. If I read the Bible, it disrupts me,
I believe I am evil, so I shouldn’t read the Bible”
(subject 74). Forms of religious coping with mixed
implications are religious rituals [51] and styles of
religious coping. Self-directing coping emphasizes
the individual’s personal responsibility and active
role in problem solving: “I have strongly believed
in God since my childhood … for my illness, my
relatives and my medication help me” (subject 62);
some patients may defer the responsibility of problem
solving to God or a figure of God: “the physicians
told me they cannot cure me, I hope for E.T
to cure me” (subject 2); in a collaborative style,
both God and the individual are responsible for
problem solving: “Help yourself, and heaven will
help you … To cope with the voices, I read the
bible, it helps me to put a measure on the voices:
logically, if you say to yourself that you have eternity
in front of you, the voices are nothing in fact,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ferences เมื่อเผชิญกับบุคคลอื่นพื้นหลังกว่าเรา [47-50] ในสวิสเซอร์แลนด์7% ของคนเป็นสมาชิกของ protestant subculturesและนำเสนอ salience สูงของ religiousness[4] กันในหมู่พวกเขา ความเชื่อว่าเป็นปีศาจสาเหตุของปัญหาสุขภาพจิตเป็นการทั่วไปปรากฏการณ์: 82% ของผู้ป่วยทางศาสนาสูงทุกข์ทรมานจากโรค psychotic กล่าวว่า พวกเขาเชื่อว่าในอิทธิพลของวิญญาณร้ายและสองในสามพวกเขาขอความช่วยเหลือผ่านพิธีสวดมนต์ช่วยหรือ exorcism ผู้ป่วย subjectivelyมีประสบการณ์การทำพิธีกรรมที่เป็นบวก อนุญาตอื่น ๆอธิบายโมเดล ขอคำปรึกษาแพทย์ และใช้ยา โดยไม่มีปัญหา แต่ไม่ต้องการปรับปรุงในผลของอาการทางจิตเวชผลลบ (เช่นการกลับไปเสพ psychotic)เชื่อมโยงกับข้อยกเว้นของแพทย์รักษาและรูปแบบ coercive exorcism [51],เป็นระบบบำบัดบางศาสนาแยกธรรมดายา [52] จิตแพทย์ที่ทำงานส่วนใหญ่ในประเทศกำลังพัฒนาถึงเหมือนกันบทสรุปเกี่ยวกับผลลัพธ์ของพิธีกรรมช่วย[38] . ดังนั้น เหมือนที่วิเศษคำอธิบายสำหรับ psychopathology ไม่นำไปไม่ใช่สอดคล้องกับการรักษาทางจิตเวช การแทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการ "แสวงหาความช่วยเหลือทางเดิน" ของศาสนาผู้ป่วย [53] ในกรณีศึกษา neurolepticsอาการเบาหลังจาก exorcisms โดยฮินดูมุสลิมและคริสเตียนปุโรหิต [54] ตัวอย่างสามของผู้ป่วยกล่าวว่า: "ผมเชื่อว่า ผมมอบby demons, I’d go to an exorcist priest, hetaught me the gospel and he cast out the demons,he encouraged me to go to the psychiatrist. Now Ibelieve half is schizophrenia, half is demonic possession,so I go on with the priest and I take half ofmy medication” (subject 25); “I don’t know if whatI see are the spirits of the dead or if I am crazy, soI have to learn more about spiritualism and go onwith psychiatric treatment” (subject 32); “I don’tknow why I suffer from deep anxiety and hallucinations,the psychiatrist told me it was nerves, andthe pastor and the members of my church pray forme to be delivered from bad things in the name ofJesus … it is God who gives wisdom to psychiatristsfor medication, I pray for caregivers, I put my hopein God and I take my medication” (subject 81).Finally, religious experience is brain-based,like every human experience. With the developmentof neuroscience, scientists are able now to explorethe neural basis of spirituality and feelings[55]. Among some results, such studies have shownthat the temporolimbic system is a substrate of religious-numinousexperience [55]; the right temporallobe is activated during mystical states [57],versus the left temporal lobe in religious delusion[58]; the serotonin system may serve as a biologicalbasis for spiritual experiences [59]; the relativesof schizophrenic patients feature a greater risk forโรคจิต แต่พวกเขายังแสดงแนวโน้มการการเพิ่มความคิดสร้างสรรค์ ความสำเร็จจำนวนมากขึ้นในหลายสาขา ตลอดจนความสนใจรุนแรงในศาสนา [60]โรคจิตเภทและจิตวิญญาณ 372ผลกระทบของจิตวิญญาณและการปฏิบัติทางศาสนาใน comorbidity ที่การละเมิดสิทธิสารและพยายามอยากฆ่าตัวตายในโรคจิตเภทในส่วนงดงาม เรารายละเอียดบางอย่างเชื่อมโยงระหว่างศาสนาและ psychopathology ของโรคจิตเภท ศาสนาอาจยังแรงป้องกันการคูณกับปัญหาพฤติกรรมคนกับโรคจิตเภท ส่วนใหญ่ศาสนากฤษฎีกาในการปฏิเสธห้ามละเมิดสิทธิสารพิษและการพึ่งพา[61, 62] บทบาทนี้ป้องกันของศาสนาได้สังเกตสำหรับ comorbidity ของพึ่งพาเหล้าระหว่าง depressive inpatients [63] Comorbidityของยา ละเมิดและพึ่งพาเกิดประมาณหนึ่งจากสามคนกับโรคจิตเภทศึกษาไม่มีตรวจสอบอิทธิพลของศาสนาบนนี้ comorbidity แม้ว่าศาสนาจะเล่นบทบาทนี้ป้องกัน: "พระเจ้าส่งผมจากสูบบุหรี่" (หัวข้อ 68) บนมืออื่น ๆ ยาพึ่งพาอาจขัดขวางผู้ป่วยจากการเป็นสมาชิกชุมชนศาสนา: "ผมไปศูนย์จิตใจสำหรับ 10 ปี ฉันมีเพื่อนของฉันมี เมื่อฉันรมควัน hashish และไปมีเมา พวกเขาประหลาดใจ และไม่ไปอีก เพราะเขาห้ามดื่ม และสูบบุหรี่... ไม่รู้ว่าฉันเชื่อว่าในอีก ไม่ทราบที่อยู่วิญญาณ พุทธ คริสเตียน ฉันพบสูญหาย" (เรื่อง 70)ศาสนามั่นยังได้เชื่อมโยงด้วยราคาที่ต่ำกว่า ของความพยายามที่อยากฆ่าตัวตาย และอยากฆ่าตัวตายเสียชีวิต [64] อับ ศาสนาปัญหามีที่ไม่มีกิจกรรมเกี่ยวกับ suicidality [65]งานวิจัยทางจิตเวช มีการศึกษาแม้ว่ากี่การดำเนินการกับผู้ป่วย schizophrenic ในนี้ประชากร อัตราการอยากฆ่าตัวตายที่สูง 10% และพบ 40% อัตราความพยายามอยากฆ่าตัวตาย ในที่นี้บางครั้งเป็นบริบท ศาสนาป้องกันเท่านั้นปัจจัยกับการฆ่าตัวตายตามรายงานคนที่ทุกข์ทรมานจากโรคจิตเภท [66] ค่าทางศาสนาอาจป้องกันการฆ่าตัวตาย: "แม้ในช่วงเวลาต่ำสุดชีวิตของฉัน ฉันห้ามตัวเองฆ่าตัวตายเนื่องจากพื้นหลังของฉันศาสนา" (เรื่อง 72) แต่นี่คือไม่เสมอกรณี: "ฉันมีประสบการณ์ฝ่ายวิญญาณพวกเขาทำให้ฉันรู้สึกไม่ซ้ำ แต่เมื่อเห็นและได้ยินเสียงที่บอกฉัน 'ฆ่าตัวเอง'ไม่ช่วยฉัน ทำหลายครั้งอยากฆ่าตัวตาย "(หัวข้อ 56); แม้มันอาจทำให้ฆ่าตัวตาย: "ฉันต้องการชีวิตนิรันดรวันนี้ บ้างคิดว่า เกี่ยวกับการฉีดเพื่อไปสมทบพระเจ้า" (เรื่อง18) . ดังนั้น นี้ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างศาสนาและพฤติกรรมอยากฆ่าตัวตายในโรคจิตเภทยังคง อยู่สามารถ elicitedเมื่อเทียบกับวิธีรับมือ ศาสนาทางโลกและจิตวิญญาณสามารถนำเสนอคำตอบปัญหาของมนุษย์ไม่เพียงพอ [67] ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจที่คนจำนวนมากทุกข์ทรมานจากโรคจิตใช้ศาสนาเพื่อรับมือ คนที่มีโรคจิตเภทมีจิตวิญญาณเดียวกันต้องเป็นใด ๆอื่น ๆ มนุษย์ การศึกษาศาสนา และหมีโรคจิตเภทในระยะเฉียบพลันเจ็บป่วย เพียงไม่กี่ศึกษาตรวจผู้ป่วยในอเมริกาชำระเงินผ่านธนาคารเมื่อสามารถ ascertained ด้านนี้แม้ว่าจิตวิญญาณของพวกเขาจะผิดเพี้ยนในบางเวลา ไม่ได้หมายความ ที่ประสบการณ์ทางจิตวิญญาณนอกกฎหมายอยู่เสมอ หรือผลิตภัณฑ์ของผิดเพี้ยนคิด [68] ในลอนดอน 61% ของ psychoticผู้ป่วยที่ใช้ศาสนาระหว่างกลยุทธ์ของพวกเขาเพื่อรับมือ และศาสนาของพวกเขาเพิ่มขึ้น 30% ของพวกเขาความเชื่อหลังจากเริ่มมีอาการเจ็บป่วยของพวกเขา ทางศาสนารับมือได้ดี และสัมพันธ์กับความเข้าใจที่ดีขึ้นสอดคล้องกับยา [6] ในการเปรียบเทียบกลยุทธ์เพื่อรับมือกับการเห็นภาพหลอนหูผู้ป่วยที่ซาอุมีแนวโน้มที่จะใช้วิธีการเชื่อมโยงเรื่องศาสนามากกว่าผู้ป่วยชาวอังกฤษ (43%เทียบกับ 3%) [69] ในทวีปอเมริกาเหนือ 80% ของผู้ป่วยใช้ศาสนาเพื่อรับมือกับอาการและความยากลำบากทุกวัน แต่เพียง 35% เข้าร่วมคริสตจักรบริการ [70] ในแนวโน้มเดียวกัน ในศาสนาความต้องการของ inpatients จิตเวชได้เปรียบเทียบได้ผู้ inpatients รักษา/ผ่าตัดในอเมริกาเหนือ แต่รวมความเชื่อเชื่อชุมชนได้ไกลน้อยร่วมกัน [71] ทางศาสนาฝรั่งยังช่วยดูแลครอบครัวของพวกเขาป่วยญาติ [72]โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยโรคจิตเภทอ่อนไหวกับความเครียด [2] บทบาทของศาสนาในการเผชิญมีการศึกษากลยุทธ์สำหรับเหตุการณ์ชีวิตเครียดในประชากรที่แตกต่างกัน ผ่าน meta-analysisประโยชน์ อันตราย และผสมรูปแบบของศาสนารับมือได้ระบุไว้ แต่ค่าของศาสนาเผชิญในชีวิตแตกต่างกันที่สถานการณ์จะยังคงเป็นกำหนด [67] ในการศึกษาต่อเนื่องของเรา มากกว่าครึ่งหนึ่งของ outpatients ใช้วิญญาณบนขนาดใหญ่มาตราเพื่อรับมือกับโรคจิตเภท [3] ทั่วไปประโยชน์ในรูปแบบเผชิญรวมถึงการสนับสนุนทางจิตวิญญาณ:"พระเยซูคือ โล่ของฉันเท่านั้น ขอให้เขาช่วยฉันในกิจกรรมประจำวันของฉัน ฉันรู้สึกว่า ฉันไม่ได้คนเดียว เขาแสดงวิธีการ" (เรื่อง 16); congregationalและเคลอจีสนับสนุน: "พระพุทธสอนผมว่า เข้าฌาน ไปเองจากของฉันเห็นภาพหลอน" (เรื่อง 25); ศาสนากลายreframing (แสดงที่มาของเหตุการณ์ลบจะ ของพระเจ้า หรือพระเจ้าที่รัก): "พระเจ้าทำให้คุณต้องทดสอบ เขาส่งคุณบางสิ่งบางอย่างสำหรับการค้นหาสำหรับวิญญาณชนะเจ็บ...ไม่มีวิญญาณ มีเป็นความว่างเปล่าที่น่ากลัว และแม้แต่วิตกกังวลในช่วง ลึกวิตกกังวลในช่วง ถ้าคุณค้นหาจิตวิญญาณมีมากขึ้น มันเป็นสิ่งสำคัญพื้นฐานของชีวิตในจิตวิญญาณ" (เรื่อง 60) ในทั่วไป เป็นอันตรายรูปแบบของการเผชิญสามารถเกี่ยวข้องกับไม่พอใจบางอย่างที่ชุมนุมชน หรือ กับพระเจ้า "พระเจ้าไม่ช่วยฉัน เขาไม่สามารถช่วยใคร ที่จุดเริ่มต้นของฉันเจ็บป่วย ฉันอธิษฐานมาก ตอนนี้ฉันไม่อธิษฐานอีกศาสนาเป็นเพียงระบบ ไม่มีประโยชน์" (เรื่อง10); "ฉันโกรธกับบางสมาชิกของชุมชนของฉันbecause I have not found any help at thehuman level, they moralized without knowingwhat I felt deep inside me” (subject 68); negativereligious reframing “my illness is a plan from thedevil or perhaps a punishment for my sins” (subject77); “I had psychotic relapses, I felt guilty, havingdone bad things. It is in relation with good andbad, it is there. If I read the Bible, it disrupts me,I believe I am evil, so I shouldn’t read the Bible”(subject 74). Forms of religious coping with mixedimplications are religious rituals [51] and styles ofreligious coping. Self-directing coping emphasizesthe individual’s personal responsibility and activerole in problem solving: “I have strongly believedin God since my childhood … for my illness, myrelatives and my medication help me” (subject 62);some patients may defer the responsibility of problemsolving to God or a figure of God: “the physicianstold me they cannot cure me, I hope for E.Tto cure me” (subject 2); in a collaborative style,both God and the individual are responsible forproblem solving: “Help yourself, and heaven willhelp you … To cope with the voices, I read thebible, it helps me to put a measure on the voices:logically, if you say to yourself that you have eternityin front of you, the voices are nothing in fact,

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ferences
เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่แตกต่างกันจากภูมิหลังที่กว่าเรา[47-50] ในวิตเซอร์แลนด์,
7%
ของคนที่อยู่ในวัฒนธรรมโปรเตสแตนต์และปัจจุบันนูนสูงของเคร่งศาสนา
[4] ในหมู่พวกเขาเชื่อว่าปีศาจเป็นสาเหตุของการเกิดปัญหาสุขภาพจิตเป็นเรื่องธรรมดาปรากฏการณ์: 82% ของผู้ป่วยทางศาสนาอย่างมากที่ทุกข์ทรมานจากความผิดปกติทางจิตกล่าวว่าพวกเขาเชื่อในอิทธิพลของวิญญาณชั่วร้ายและสองในสามของพวกเขาขอความช่วยเหลือผ่านการสวดมนต์พิธีกรรมการปลดปล่อยหรือขับไล่ ผู้ป่วยหลายคนจิตใจประสบการณ์พิธีกรรมเป็นบวกได้รับอนุญาตอื่น ๆ รุ่นอธิบายปรึกษาแพทย์และเอายาโดยไม่มีปัญหาแต่ไม่มีการปรับปรุงในผลของอาการจิตเวช. ผลเชิงลบ (เช่นการกำเริบของโรคทางจิต) มีความสัมพันธ์กับการยกเว้นของแพทย์รักษาและรูปแบบของการบังคับไล่ผี [51], เป็นบางส่วนระบบการรักษาทางศาสนาไม่รวมการชุมนุมยา [52] จิตแพทย์ที่ทำงานส่วนใหญ่ในประเทศกำลังพัฒนาเช่นเดียวกันถึงข้อสรุปเกี่ยวกับผลของการประกอบพิธีกรรมการปลดปล่อย[38] ดังนั้นจึงดูเหมือนว่าคำอธิบายที่มีมนต์ขลังสำหรับพยาธิวิทยาโดยอัตโนมัติไม่นำไปสู่การไม่ปฏิบัติตามด้วยการรักษาทางจิตเวชเป็นค่อนข้างเป็นส่วนหนึ่งของ"วิถีความช่วยเหลือที่กำลังมองหา" ของศาสนาผู้ป่วย[53] ในการศึกษากรณีอินซูลินโล่งใจหลังจากที่อาการผีโดยฮินดูมุสลิมและพระสงฆ์ที่นับถือศาสนาคริสต์[54] ยกตัวอย่างเช่นที่สามของผู้ป่วยของเรากล่าวว่า"ผมเชื่อว่าผมถูกครอบงำโดยปีศาจผมไปที่พระผู้ขับไล่เขาสอนฉันพระกิตติคุณและเขาขับผีออกที่เขาสนับสนุนให้ฉันไปจิตแพทย์ ตอนนี้ผมเชื่อว่าครึ่งหนึ่งเป็นโรคจิตเภทเป็นครึ่งมนุษย์สมบัติ, ดังนั้นฉันไปกับพระสงฆ์และฉันใช้เวลาครึ่งหนึ่งของการใช้ยาของฉัน "(เรื่องที่ 25); "ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่ฉันเห็นเป็นวิญญาณของคนตายหรือถ้าผมบ้าดังนั้นผมต้องเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับผีและไปกับการรักษาทางจิตเวช" (เรื่องที่ 32); "ผมไม่ทราบว่าทำไมฉันต้องทนทุกข์ทรมานจากความวิตกกังวลลึกและภาพหลอนจิตแพทย์บอกผมว่ามันเป็นเส้นประสาทและบาทหลวงและสมาชิกของคริสตจักรอธิษฐานของฉันสำหรับผมที่จะได้รับการส่งมาจากสิ่งที่ไม่ดีในชื่อของพระเยซู... มันเป็นพระเจ้า ที่จะช่วยให้สติปัญญาที่จะจิตแพทย์สำหรับการใช้ยาผมขออธิษฐานสำหรับผู้ดูแลผมใส่ความหวังของฉันในพระเจ้าและฉันใช้ยาของฉัน"(เรื่องที่ 81). ในที่สุดประสบการณ์ทางศาสนาเป็นสมองที่ใช้เช่นเดียวกับทุกประสบการณ์ของมนุษย์ กับการพัฒนาของระบบประสาทนักวิทยาศาสตร์สามารถที่ตอนนี้ในการสำรวจพื้นฐานของระบบประสาทของจิตวิญญาณและความรู้สึก[55] ในผลลัพธ์บางการศึกษาดังกล่าวได้แสดงให้เห็นว่าระบบ temporolimbic เป็นสารตั้งต้นของศาสนา numinous ประสบการณ์ [55] ชั่วขณะที่เหมาะสมกลีบจะเปิดใช้งานในระหว่างรัฐลึกลับ [57], เมื่อเทียบกับกลีบขมับที่เหลืออยู่ในความหลงทางศาสนา[58] ระบบ serotonin อาจทำหน้าที่เป็นทางชีววิทยาพื้นฐานสำหรับประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ[59]; ญาติของผู้ป่วยจิตเภทที่มีความเสี่ยงมากขึ้นสำหรับความเจ็บป่วยทางจิตแต่พวกเขายังแสดงให้เห็นแนวโน้มสำหรับความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้นความสำเร็จจำนวนมากขึ้นในหลายสาขาเช่นเดียวกับความสนใจในศาสนา[60]. โรคจิตเภทและจิตวิญญาณ 372 ผลกระทบของจิตวิญญาณ และการปฏิบัติทางศาสนาใน comorbidity ของสารเสพติดและพยายามฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคจิตเภทในส่วนก่อนหน้านี้เรามีรายละเอียดบางอย่างที่เชื่อมโยงระหว่างศาสนาและจิตของผู้ป่วยโรคจิตเภท ศาสนาอาจออกแรงป้องกันปัจจัยกับพฤติกรรมที่มีปัญหาในหมู่คนที่มีอาการจิตเภท ศาสนาส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยหรือห้ามการใช้สารเสพติดที่เป็นพิษและการพึ่งพาอาศัยกัน[61, 62] นี้บทบาทในการป้องกันของศาสนาได้รับการตั้งข้อสังเกตสำหรับโรคร่วมของการพึ่งพาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในหมู่ผู้ป่วยซึมเศร้า[63] comorbidity ของยาเสพติดและการพึ่งพาอาศัยกันเกิดขึ้นในประมาณหนึ่งในสามคนที่มีอาการจิตเภท. ไม่มีการศึกษามีการตรวจสอบอิทธิพลของศาสนาใน comorbidity นี้แม้ว่าศาสนาอาจจะเล่นบทบาทป้องกัน: "พระเจ้าทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากการสูบบุหรี่" (68 เรื่อง) บนมืออื่น ๆ , การพึ่งพายาเสพติดที่อาจเป็นอุปสรรคต่อผู้ป่วยจากที่เป็นของชุมชนทางศาสนา"ผมเดินไปที่ศูนย์จิตวิญญาณเป็นเวลา 10 ปีผมก็มีเพื่อน ๆ ทุกคนมี เมื่อฉันรมควันกัญชาและฉันก็มีเมา พวกเขาประหลาดใจและผมก็ไม่สามารถไปอีกครั้งเพราะพวกเขาห้ามดื่มสุราและสูบบุหรี่... ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่ฉันเชื่อในอีกต่อไปผมไม่ทราบว่าใครเป็นสิทธิที่วิญญาณของชาวพุทธ, คริสต์, I am จิตวิญญาณที่หายไป "(70 เรื่อง). ความมุ่งมั่นทางศาสนายังได้รับการที่เกี่ยวข้องกับอัตราการลดลงของความพยายามฆ่าตัวตายและการฆ่าตัวตายเสียชีวิต[64] แต่น่าเสียดายที่ปัญหาทางศาสนาได้ถูกละเลยเกี่ยวกับการ Suicidality [65] ในการวิจัยทางจิตเวชแม้ว่าการศึกษาน้อยได้รับการดำเนินการกับผู้ป่วยจิตเภท ในประชากรกลุ่มนี้มีอัตราการฆ่าตัวตายสูง 10% และอัตราการฆ่าตัวตายของ40% จะสังเกตเห็น ในการนี้บริบทศาสนาเป็นบางครั้งเท่านั้นที่ป้องกันปัจจัยต่อการฆ่าตัวตายตามที่รายงานโดยคนที่ทุกข์ทรมานจากโรคจิตเภท[66] คุณค่าทางศาสนาอาจป้องกันการฆ่าตัวตาย"แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่ต่ำที่สุดในชีวิตของฉันฉันห้ามตัวเองฆ่าตัวตายเพราะพื้นหลังศาสนาของ" (72 เรื่อง) แต่นี้ไม่เสมอกรณี"ผมมีประสบการณ์ทางจิตวิญญาณที่พวกเขาทำให้ฉันรู้สึกไม่ซ้ำกันแต่เมื่อฉันเห็นและได้ยินเสียงบอกฉัน 'ฆ่าตัวเอง! มันไม่ได้ช่วยให้ฉันได้ทำให้ความพยายามฆ่าตัวตายจำนวนมาก"(เรื่องที่56); ก็อาจนำไปสู่การฆ่าตัวตาย "ผมต้องการที่จะมีชีวิตนิรันดร์ในวันนี้สิ่งที่คุณคิดเกี่ยวกับการฉีดเพื่อไปสมทบกับพระเจ้า?" (เรื่อง18) ดังนั้นความสัมพันธ์นี้ซับซ้อนระหว่างศาสนาและพฤติกรรมการฆ่าตัวตายในผู้ป่วยโรคจิตเภทยังคงที่จะออกมา. เมื่อเทียบกับวิธีการเผชิญปัญหาของโลกศาสนาและจิตวิญญาณสามารถนำเสนอคำตอบของปัญหาที่เกิดจากความไม่เพียงพอของมนุษย์[67] ดังนั้นจึงเป็นที่ไม่น่าแปลกใจที่คนจำนวนมากที่ทุกข์ทรมานจากความเจ็บป่วยทางจิตใช้ศาสนาที่จะรับมือ คนที่มีอาการจิตเภทที่มีความต้องการทางจิตวิญญาณเช่นเดียวกับการใด ๆ ที่มนุษย์อื่นๆ การศึกษาศาสนาและจิตเภทแบกหลักในระยะเฉียบพลันของการเจ็บป่วย; เพียงการศึกษาน้อยตรวจสอบผู้ป่วยในรัฐเงินซึ่งเมื่อด้านนี้สามารถตรวจสอบได้. แม้ว่าจิตวิญญาณของพวกเขาที่จะบิดเบี้ยวบางครั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าประสบการณ์ทางจิตวิญญาณของพวกเขาอยู่เสมอที่ผิดกฎหมายหรือผลิตภัณฑ์ของความคิดที่บิดเบี้ยว[68] ลอนดอน 61% ของโรคจิตผู้ป่วยที่ใช้ศาสนาในหมู่กลยุทธ์ของพวกเขาที่จะรับมือและ30% ของพวกเขาเพิ่มขึ้นศาสนาของพวกเขามีความเชื่อหลังจากที่เริ่มมีอาการของการเจ็บป่วยของพวกเขา ที่ทางศาสนาการเผชิญปัญหาที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจที่ดีขึ้นและดีสอดคล้องกับยา[6] ในการเปรียบเทียบของกลยุทธ์ที่จะรับมือกับภาพหลอนหูผู้ป่วยที่ประเทศซาอุดิมีแนวโน้มที่จะใช้วิธีการที่เกี่ยวข้องกับศาสนากว่าผู้ป่วยที่อังกฤษ(43% เทียบกับ 3%) [69] ในทวีปอเมริกาเหนือ 80% ของผู้ป่วยที่ใช้ศาสนาที่จะรับมือกับอาการของพวกเขาและความยากลำบากในชีวิตประจำวันแต่มีเพียง 35% เข้าร่วมบริการคริสตจักร[70] ในแนวโน้มเดียวกันทางศาสนาความต้องการของผู้ป่วยจิตเวชที่ถูกเปรียบเทียบกับของแพทย์/ ผู้ป่วยผ่าตัดในนอร์ทอเมริกาแต่บูรณาการของพวกเขาเป็นความเชื่อของชุมชนก็ยังห่างไกลกันน้อย [71] ศาสนากลวิธีการเผชิญปัญหานอกจากนี้ยังช่วยให้ครอบครัวในการดูแลของพวกเขาญาติป่วย[72]. ผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภทโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีความไวต่อความเครียด [2] บทบาทของศาสนาในการรับมือกลยุทธ์สำหรับเหตุการณ์ในชีวิตที่เครียดได้รับการศึกษาในประชากรที่แตกต่างกัน ผ่าน meta-analysis, ที่เป็นประโยชน์ในรูปแบบที่เป็นอันตรายและการผสมของศาสนาการเผชิญปัญหาที่ถูกระบุไว้แต่คุณค่าของศาสนาการเผชิญปัญหาในสถานการณ์ที่แตกต่างกันจะมีชีวิตยังคงที่จะกำหนด[67] ในการศึกษาต่อเนื่องของเรามากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยนอกใช้จิตวิญญาณในที่มีขนาดใหญ่ขนาดที่จะรับมือกับอาการจิตเภท[3] โดยทั่วไปรูปแบบที่เป็นประโยชน์ของการเผชิญปัญหารวมถึงการสนับสนุนทางจิตวิญญาณ: "พระเยซูเป็นโล่ของฉันเท่านั้นฉันขอให้พระองค์ช่วยในกิจกรรมประจำวันของฉันฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียวเขาแสดงให้เห็นถึงวิธีการที่ฉัน" (เรื่องที่ 16); ที่มาชุมนุมและการสนับสนุนพระสงฆ์"พระภิกษุสงฆ์ที่นับถือศาสนาพุทธสอนฉันวิธีการนั่งสมาธิจะห่างจากตัวเองของฉันภาพหลอน" (เรื่องที่ 25); ศาสนาใจดีReframing (แสดงที่มาของเหตุการณ์ในเชิงลบกับพระประสงค์ของพระเจ้าหรือพระเจ้ารัก): "พระเจ้าทำให้คุณสามารถทดสอบเขาส่งคุณบางสิ่งบางอย่างที่คุณค้นหาสำหรับจิตวิญญาณที่จะชนะกับการเจ็บป่วย ... โดยไม่ต้องจิตวิญญาณมีความว่างเปล่าที่น่ากลัวและแม้กระทั่งความวิตกกังวล, ความวิตกกังวลลึกหากคุณค้นหาจิตวิญญาณมันเป็นมากขึ้นก็เป็นสิ่งสำคัญให้กับชีวิตของคุณในจิตวิญญาณ"(60 เรื่อง) โดยทั่วไปที่เป็นอันตรายรูปแบบของการเผชิญปัญหาอาจจะเกี่ยวข้องกับความไม่พอใจบางอย่างที่มีการชุมนุมหรือพระเจ้า"พระเจ้าไม่สามารถช่วยฉันเขาไม่สามารถช่วยใคร ในตอนต้นของฉันเจ็บป่วยผมภาวนามากตอนนี้ผมไม่ได้อธิษฐานขออีกต่อไปศาสนาเป็นเพียงระบบก็ไม่เป็นประโยชน์"(เรื่องที่10); "ผมโกรธกับสมาชิกในชุมชนของฉันเพราะฉันไม่ได้พบความช่วยเหลือที่ใด ๆ ในระดับของมนุษย์พวกเขา moralized โดยไม่ทราบว่าสิ่งที่ฉันรู้สึกลึกๆ ในตัวฉัน" (เรื่องที่ 68); เชิงลบReframing ศาสนา "ความเจ็บป่วยของฉันคือการวางแผนที่จากปีศาจหรือบางทีอาจจะลงโทษสำหรับความผิดของฉัน" (เรื่องที่77); "ผมมีอาการกำเริบโรคจิตผมก็รู้สึกว่ามีความผิดในการทำสิ่งที่ไม่ดี มันอยู่ในความสัมพันธ์กับดีและไม่ดีก็มี ถ้าผมอ่านพระคัมภีร์ก็รบกวนผมผมเชื่อว่าผมมีความชั่วร้ายดังนั้นฉันไม่ควรจะอ่านพระคัมภีร์"(ขึ้น74) รูปแบบของศาสนาผสมรับมือกับผลกระทบที่มีพิธีกรรมทางศาสนา [51] และรูปแบบของการเผชิญปัญหาทางศาสนา การเผชิญปัญหาการกำกับตนเองเน้นความรับผิดชอบส่วนบุคคลของแต่ละบุคคลและการใช้งานที่มีบทบาทในการแก้ปัญหา: "ผมมีความเชื่อมั่นในพระเจ้าตั้งแต่วัยเด็กของฉัน ... ความเจ็บป่วยของฉันของฉันญาติและยาของฉันช่วยฉัน" (เรื่องที่ 62) ผู้ป่วยบางรายอาจจะเลื่อนการรับผิดชอบ ของปัญหาการแก้พระเจ้าหรือร่างของพระเจ้า"แพทย์บอกว่าพวกเขาไม่สามารถรักษาฉันฉันหวัง ET ที่จะรักษาฉัน" (เรื่องที่ 2) ในรูปแบบการทำงานร่วมกันทั้งพระเจ้าและบุคคลที่มีความรับผิดชอบในการแก้ปัญหา: "ช่วยตัวเองและสวรรค์จะช่วยให้คุณ ... เพื่อรับมือกับเสียงที่ผมอ่านพระคัมภีร์ก็ช่วยให้ผมที่จะนำมาตรการในเสียง: เหตุผล ถ้าคุณพูดกับตัวเองว่าคุณมีนิรันดร์ในหน้าของคุณเสียงมีอะไรในความเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ferences เมื่อเผชิญหน้ากับผู้คนจากภูมิหลังที่แตกต่างกัน
กว่าเรา [ 47 - 50 ] ในประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ,
7 % ของคนเป็นของโปรเตสแตนต์ subcultures
และนําเสนอความเด่นสูงเกี่ยวกับศาสนา
[ 4 ] ในหมู่พวกเขาเชื่อว่าปีศาจ
สาเหตุของปัญหาสุขภาพจิตเป็นปกติ
ปรากฏการณ์ : 82 % ของผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากความผิดปกติทางจิตสูงทางศาสนา

กล่าวว่าพวกเขาเชื่อว่าในอิทธิพลของวิญญาณชั่วร้าย และสองในสาม
ของพวกเขาขอความช่วยเหลือผ่านพิธีกรรมอธิษฐานเพื่อปลดปล่อย
หรือไล่ผี ผู้ป่วยหลายคนอย่าง
มีประสบการณ์พิธีกรรมเป็นบวก ให้รุ่นอื่น ๆ การปรึกษาแพทย์และ

เอายาได้โดยไม่มีปัญหา แต่ไม่มีการพัฒนาในผลของอาการทางจิต
ผลเชิงลบ ( เช่น โรคจิตกำเริบ )
ที่เกี่ยวข้องกับการยกเว้นของการรักษาทางการแพทย์
การให้รูปแบบของผี [ 51 ] ,
เป็นบางระบบประสานทางศาสนารวมปกติ
ยา [ 52 ] จิตแพทย์ทำงาน
ส่วนใหญ่ในประเทศกำลังพัฒนาถึงเหมือนกัน
ข้อสรุปเกี่ยวกับผลของการประกอบพิธีกรรม
[ 38 ] ดังนั้นดูเหมือนว่า
คำอธิบายวิเศษ จิตไม่นำ

โดยอัตโนมัติไม่ปฏิบัติตามด้วยการบำบัดทางจิต ถูก
แทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งของ " ช่วยหาเส้นทางสู่ " ศาสนา
ผู้ป่วย [ 53 ] ในกรณีศึกษา ยากล่อมประสาท
โล่งใจอาการหลังจากพิธีไล่ผี โดยชาวฮินดู , มุสลิมและคริสเตียนพระ
[ 54 ] ตัวอย่างเช่น
3 ของคนไข้ กล่าวว่า " ผมเชื่อว่าผมสิง
โดยปีศาจ ฉันไปทำพิธีสงฆ์ เขา
สอนพระวรสารและโยนออกปีศาจเขา
เขาสนับสนุนให้ฉันไปจิตแพทย์ ตอนนี้ผม
เชื่อครึ่งหนึ่งเป็นจิตเภท ครึ่งหนึ่งถูกปีศาจเข้าสิง
ดังนั้นฉันไปกับพระและฉันใช้เวลาครึ่งหนึ่งของ
ยา " ( เรื่องที่ 25 ) ; " ผมไม่รู้ว่าอะไร
ที่เห็นคือวิญญาณของคนตาย หรือ ถ้าผมบ้า แล้ว
ฉันมีเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติม เกี่ยวกับ ความเชื่อ และไปรักษาทางจิตเวช "
( เรื่อง 32 ) ; " ฉันไม่
รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงประสบทุกข์ลึกและภาพหลอน
จิตแพทย์บอกว่ามันสมอง และ
อาจารย์และสมาชิกของโบสถ์สวด
ฉันให้พ้นจากสิ่งไม่ดี ในชื่อของพระเยซูเป็นพระเจ้า
. . . . . . . ผู้ที่ให้ปัญญา จิตแพทย์
ยา ฉันภาวนาให้ผู้ดูแลผม ใส่
ความหวังในพระเจ้าและฉันกินยาของฉัน " ( เรื่องที่ 81 ) .
ในที่สุดประสบการณ์ทางศาสนา
สมองตามเหมือนมนุษย์ทุกประสบการณ์ กับการพัฒนา
สมองนักวิทยาศาสตร์สามารถที่จะสำรวจ
พื้นฐานประสาทของจิตวิญญาณและความรู้สึก
[ 55 ] ระหว่างผลลัพธ์บางอย่าง เช่น มีการศึกษาแสดงให้เห็นว่า temporolimbic
ระบบพื้นผิวของศาสนา ซึ่งเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติเกี่ยวกับพระเจ้า
- [ 55 ] ; ขมับขวาใช้งานได้ในระหว่างรัฐลึกลับ

[ 57 ]เมื่อเทียบกับขมับด้านซ้ายในศาสนาเข้าใจผิด
[ 58 ] ; ระบบ serotonin อาจใช้เป็นพื้นฐานชีวภาพ
สำหรับประสบการณ์ทางจิตวิญญาณ [ 59 ] ; มีความเสี่ยงมากกว่า

จิตป่วย ญาติผู้ป่วยจิตเภท แต่พวกเขายังแสดงแนวโน้มเพิ่มขึ้น

คิดสร้างสรรค์ผลงานมากมายในหลายสาขา รวมทั้งความสนใจในศาสนารุนแรง

[ 60 ]โรคจิตเภทและจิตวิญญาณ 372
ผลกระทบของจิตวิญญาณและการปฏิบัติทางศาสนาในกฤษณา
ของสารเสพติด และพยายามฆ่าตัวตายในผู้ป่วยจิตเภท
ในส่วนแบบอย่างเรารายละเอียดบางส่วน
การเชื่อมโยงระหว่างศาสนาและจิตของ
โรคจิตเภท ศาสนาอาจจะออกแรงป้องกันปัจจัยกับพฤติกรรมที่มีปัญหาของประชาชน

กับโรคจิตเภท