Haiti became independent in 1804, b

Haiti became independent in 1804, but no nation recognized it until the 1820s. Simón Bolívar (1783–1830) took refuge in Haiti during his struggle against Spain, but even the newly independent nations of the Americas did not want to have anything to do with a nation of freed slaves. Haiti was too potent an example to the blacks in the rest of the hemisphere. Haiti’s leaders were demonized in French and American propaganda of the time and since, and Haiti was and to some extent still is held up as an example of how black people cannot rule themselves and need supervision. But black people were not so easily fooled. Haiti became a rallying cry for black liberation movements from Denmark Vesey’s (c. 1767–1822) planned uprising in South Carolina in 1822 to Ahmed Sékou Touré’s (1922–1984) call for the independence of the Republic of Guinea in Africa in 1957.

Haiti ceased to be a major producer of sugar or coffee after 1804, as most Haitians left the plantations and became peasants. Isolated from the world, Haiti preserved many elements of African culture, including a vibrant spiritual and artistic tradition. The pre-revolutionary free coloreds, many of them of mixed race, and the leaders of the military struggle became an urban commercial ruling class who lorded it over the mostly black peasants and affected a very European culture

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เฮติเป็นอิสระใน 1804 แต่ประเทศไม่รู้จักจนกว่าการ 1820s Simón Bolívar (1783-1830) เอาลี้ภัยในประเทศเฮติในระหว่างการต่อสู้ของเขากับสเปน แต่แม้กระทั่งประเทศอิสระใหม่ของอเมริกาไม่ต้องการมีอะไรกับประเทศของทาสอิสระ เฮติไม่มีศักยภาพเกินตัวอย่างการดำในส่วนเหลือของซีกโลก ผู้นำของเฮติถูกประณามในฝรั่งเศส และอเมริกาโฆษณาชวนเชื่อ ของเวลา และตั้งแต่ และเฮติ และขอบเขตยังจะจัดขึ้นตัวอย่างของคนอย่างไรไม่สามารถปกครองตัวเอง และต้องดูแล แต่คนถูกไม่อย่างหลอก เฮติกลายเป็น ร้องไห้ rallying ปลดปล่อยสีดำเคลื่อนจากเดนมาร์ก Vesey ของ (c. 1767 – 1822) แผนกบฏในเซาท์แคโรไลนาใน 1822 กับ Ahmed Sékou Touré ของ (ค.ศ. 1922 – 1984) เรียกความเป็นอิสระของสาธารณรัฐกินีในทวีปแอฟริกาในปี 1957เฮติหยุดเป็น ผู้ผลิตรายใหญ่ของน้ำตาลหรือกาแฟหลัง 1804 เป็นชาวเฮติส่วนใหญ่ซ้ายในสวน และกลายเป็น ชาวนา แยกจากโลก เฮติเก็บองค์ประกอบต่าง ๆ ของวัฒนธรรมแอฟริกัน รวมถึงประเพณีทางจิตวิญญาณ และศิลปะมีชีวิตชีวา ฟรี coloreds ก่อนปฏิวัติ แข่งขันผสมพวกเขา และผู้นำของการต่อสู้ทางทหารจำนวนมากกลายเป็นคลาพาณิชย์ปกครองเมืองที่ lorded ผ่านชาวนาดำส่วนใหญ่ และได้รับผลกระทบวัฒนธรรมยุโรปมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เฮติกลายเป็นอิสระในปี 1804 แต่ไม่ได้รับการยอมรับของประเทศมันจนกว่ายุค 1820 Simon Bolivar (1783-1830) ที่หลบภัยในเฮติในระหว่างการต่อสู้ของเขากับสเปน แต่แม้ในประเทศที่เพิ่งเป็นอิสระของอเมริกาไม่ต้องการที่จะมีอะไรที่จะทำอะไรกับประเทศของพวกทาสปลดปล่อย เฮติเป็นที่มีศักยภาพมากเกินไปตัวอย่างให้กับคนผิวดำในส่วนที่เหลือของซีกโลกที่ ผู้นำเฮติถูกประณามในการโฆษณาชวนเชื่อของฝรั่งเศสและอเมริกันของเวลาและตั้งแต่และเฮติเป็นและบางส่วนยังคงมีการจัดขึ้นเป็นตัวอย่างของวิธีการที่คนดำไม่สามารถปกครองตัวเองและต้องกำกับดูแล แต่คนดำไม่ได้จึงหลงกลได้อย่างง่ายดาย เฮติกลายเป็นชุมนุมของมวลชนสำหรับการเคลื่อนไหวปลดปล่อยสีดำจากเดนมาร์ก Vesey ของ (ค. 1767-1822) การวางแผนการจลาจลในเซาท์แคโรไลนาใน 1822 อาเหม็ดSékouTouréของ (1922-1984) เรียกร้องเพื่อเอกราชของสาธารณรัฐกินีในแอฟริกาในปี 1957 เฮติ หยุดที่จะเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ของน้ำตาลหรือกาแฟหลัง 1804 เป็นชาวเฮติมากที่สุดซ้ายสวนและกลายเป็นชาวนา ที่แยกได้จากโลกเฮติที่เก็บรักษาไว้หลายองค์ประกอบของวัฒนธรรมแอฟริกันรวมทั้งประเพณีทางจิตวิญญาณและศิลปะที่มีสีสันสดใส ที่สีก่อนการปฏิวัติฟรีหลายคนหลากหลายเชื้อชาติและผู้นำการต่อสู้ทหารกลายเป็นเมืองชนชั้นปกครองในเชิงพาณิชย์ที่ lorded มันมากกว่าชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นสีดำและได้รับผลกระทบทางวัฒนธรรมของยุโรปมาก