Filipinos highly value the presence

Filipinos highly value the presence of their families more than anything. Regardless of the liberal influence they have gotten from the west, the family remained the basic unit of their society. This trait clearly shows among Filipinos abroad who suffer homesickness and tough work just to support their families back home in the Philippines.

In a traditional Filipino family, the father is considered the head and the provider of the family while the mother takes responsibility of the domestic needs and in charge of the emotional growth and values formation of the children. They both perform different tasks and being remarked separately by the children. Children see their mothers soft and calm, while they regard their fathers as strong and the most eminent figure in the family.

Because of this remarkable closeness, parents sometimes have difficulties letting go of their children and thus results to having them stay for as long as they want. For this somehow explains why grandparents are commonly seen living with their children in the Philippines. Unlike the way people grow old in the west where they are provided with outside homes and care giving, Filipino elderly enjoy their remaining lives inside their houses with their children and grandchildren looking after them.

Another trait Filipinos made themselves exceptional from others is their strong respect for elders. Children are taught from birth how to say “po” and “opo” to teach them as early as possible how to properly respect their elders. These words are used to show respect to people of older level. Even adults will be criticized for not using these words when speaking with their parents or people older than them. Inside the family, the parents are expected to receive the highest respect from the children along with the elder siblings; as they are given more responsibilities to look after younger siblings when parents are not around.

Children fighting back or addressing parents or elder siblings with arrogant tone are not at all tolerated. They are also not allowed to leave the house without their parents’ permission. Upon arriving home, conservative families expect children to practice the kissing of hands or placing their parents or elder family members’ hand to their foreheads with the words “mano po” as a sort of greeting.

Even after finishing school, Filipino children are not obliged to get out of their homes unless they want to. In fact, most of them keep their close relationship to their parents by staying at least before they get married. Leaving them happens only when they really have to, but usually, at least one child, depending on his willingness and financial capabilities, stay even after marriage to support and look after their aging parents.

More over, Filipinos keep close connection with other relatives. They recognize them from 2nd degree to the last they can identify. As Filipinos say, “not being able to know a relative is like turning their backs from where they come from.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Filipinos ค่าสถานะของครอบครัวมากกว่าอะไร ไม่มีอิทธิพลที่เสรีจะได้รับจากตะวันตก ครอบครัวยังคง หน่วยพื้นฐานของสังคมของพวกเขา ติดนี้แสดงชัดเจนระหว่าง Filipinos ต่างประเทศที่ประสบ homesickness และงานยากเพียงเพื่อสนับสนุนครอบครัวที่บ้านในฟิลิปปินส์ ในแบบครอบครัวชาวฟิลิปปินส์ บิดาถือหัวและผู้ให้บริการของครอบครัวในขณะที่แม่จะรับผิดชอบ ของความต้องการภายในประเทศ และ รักษาการเติบโตทางอารมณ์และค่าการก่อตัวของเด็ก พวกเขาทั้งสองทำงานแตกต่างกันและจะกล่าวแยกต่างหาก โดยเด็ก เด็กเห็นมารดาความนุ่ม และเงียบ สงบ ในขณะที่พวกเขาพิจารณารับเป็นแข็งแรงและตัวเลขที่มากที่สุดในครอบครัว เนื่องจาก มีความใกล้เคียงนี้โดดเด่น พ่อแม่บางครั้งมีปัญหาให้ไปของเด็ก และผลจึง มีพวกเขาอยู่ตราบใดที่พวกเขาต้องการ สำหรับการนี้อย่างใดอธิบายทำไมปู่ย่าตายายมักจะเห็นอยู่กับลูก ๆ ในฟิลิปปินส์ ซึ่งต่างกับคนปลูกเก่าในตะวันตกที่พวกเขาให้อยู่นอกบ้านและให้การดูแล ผู้สูงอายุชาวฟิลิปปินส์กับชีวิตที่เหลืออยู่ภายในบ้านของพวกเขา มีลูกและหลานที่ดูแลพวกเขา ติดอีก Filipinos ทำตัวโดดเด่นจากผู้อื่นเคารพผู้ใหญ่ของพวกเขาแข็งแกร่งได้ เด็กถูกสอนมาจากเกิดการพูดว่า "ปอ" และ "ปอ" สอนเร็วที่สุดวิธีการเคารพอาวุโสของพวกเขาอย่างถูกต้อง คำเหล่านี้จะใช้ในการแสดงความเคารพกับคนระดับเก่า ผู้ใหญ่แม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์สำหรับการไม่ใช้คำเหล่านี้กับผู้ปกครองหรือคนที่อายุมากกว่าพวกเขาของพวกเขา คาดว่าภายในครอบครัว ผู้ปกครองจะได้รับการเคารพอย่างสูงจากเด็กกับพี่น้องพี่ ขณะที่พวกเขาจะได้รับความรับผิดชอบเพิ่มเติมเพื่อดูแลพี่น้องที่อายุน้อยกว่าเมื่อผู้ปกครองอยู่ไม่ ต่อสู้กลับ หรือกำหนดผู้ปกครองเด็กหรือพี่น้องพี่ ด้วยยศฐาบรรดาศักดิ์โทนมีอภัยโทษไม่ พวกเขายังไม่ได้ออกจากบ้าน โดยไม่มีสิทธิ์ปกครอง เมื่อมาถึงบ้าน ครอบครัวหัวเก่าคาดว่าเด็กฝึกจูบมือหรือทำพ่อหรือพี่ครอบครัวของมือกับหน้าผากของพวกเขาด้วยคำ "มโนใบสั่งซื้อ" เป็นการจัดเรียงของอวยพร แม้หลังจากบรรจุโรงเรียน เด็กฟิลิปปินส์ไม่หน้าที่จะได้รับจากบ้านของพวกเขาเว้นแต่พวกเขาต้องการ ในความเป็นจริง ส่วนใหญ่จะให้ความสัมพันธ์ของพ่อ โดยพักน้อยก่อนจะได้แต่งงานกัน ทิ้งเกิดขึ้นเฉพาะ เมื่อพวกเขาจะต้อง มักจะ เด็กน้อย ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและความสามารถทางการเงิน เขาอยู่แม้หลังจากแต่งงานเพื่อสนับสนุน และดูแลพ่อแม่อายุ ยิ่งกว่า Filipinos ให้ปิดการเชื่อมต่อกับญาติ พวกเขารู้จักพวกเขาจาก 2 ไปสุดท้ายที่สามารถระบุ Filipinos พูด "จะรู้ญาติเป็นเหมือนการเปิดของพวกเขาหลังจากที่พวกเขามาจากการ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟิลิปปินส์สูงค่าการปรากฏตัวของครอบครัวของพวกเขามากกว่าสิ่งใด โดยไม่คำนึงถึงอิทธิพลเสรีนิยมที่พวกเขาได้รับมาจากทางตะวันตกครอบครัวยังคงเป็นหน่วยพื้นฐานของสังคมของพวกเขา ลักษณะนี้แสดงให้เห็นชัดเจนในหมู่ชาวฟิลิปปินส์ในต่างประเทศที่ประสบความคิดถึงบ้านและยากในการทำงานเพียงเพื่อสนับสนุนครอบครัวของพวกเขากลับบ้านในฟิลิปปินส์. ในครอบครัวชาวฟิลิปปินส์แบบดั้งเดิมพ่อถือว่าเป็นหัวหน้าและผู้ให้บริการของครอบครัวในขณะที่แม่จะใช้เวลาความรับผิดชอบของประเทศ ความต้องการและอยู่ในความดูแลของการเจริญเติบโตทางอารมณ์และคุณค่าของการก่อตัวของเด็ก พวกเขาทั้งสองดำเนินการที่แตกต่างกันและมีการตั้งข้อสังเกตโดยแยกเด็ก เด็กเห็นแม่ของพวกเขาที่อ่อนนุ่มและความสงบขณะที่พวกเขาเชื่อว่าบรรพบุรุษของพวกเขาเป็นที่แข็งแกร่งและรูปที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในครอบครัว. เพราะความใกล้ชิดที่น่าทึ่งนี้พ่อแม่บางครั้งอาจมีความยากลำบากให้ไปของเด็กของพวกเขาและผลจึงจะมีพวกเขาอยู่ได้นานเท่าที่ พวกเขาต้องการ. สำหรับเรื่องนี้อย่างใดอธิบายได้ว่าทำไมปู่ย่าตายายจะเห็นกันทั่วไปที่อาศัยอยู่กับบุตรของตนในประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งแตกต่างจากวิธีที่ผู้คนเติบโตเก่าในตะวันตกที่พวกเขามีให้กับบ้านข้างนอกและดูแลให้เพลิดเพลินกับชาวฟิลิปปินส์ผู้สูงอายุชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเขาภายในบ้านของพวกเขากับเด็กและลูกหลานของพวกเขามองตามหลังพวกเขา. ลักษณะฟิลิปปินส์อีกทำให้ตัวเองโดดเด่นจากคนอื่น ๆ เป็นที่เคารพนับถือของพวกเขาแข็งแกร่ง สำหรับผู้สูงอายุ เด็กได้รับการสอนที่เกิดจากวิธีการที่จะพูดว่า "ปอ" และ "opo" จะสอนพวกเขาให้เร็วที่สุดวิธีการเคารพผู้อาวุโส คำพูดเหล่านี้จะถูกนำมาใช้เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้คนในระดับที่มีอายุมากกว่า แม้ผู้ใหญ่จะได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพราะไม่ได้ใช้คำพูดเหล่านี้เมื่อพูดคุยกับผู้ปกครองหรือผู้สูงอายุกว่าพวกเขา ภายในครอบครัวพ่อแม่ผู้ปกครองที่คาดว่าจะได้รับการเคารพสูงสุดจากเด็กพร้อมกับพี่น้องพี่; ขณะที่พวกเขาจะได้รับความรับผิดชอบมากขึ้นเพื่อดูแลน้องตอนที่พ่อแม่ไม่ได้ไปรอบ ๆ . เด็กต่อสู้กลับหรือที่อยู่พ่อแม่หรือพี่น้องพี่ด้วยน้ำเสียงหยิ่งจะไม่ได้อยู่ที่การยอมรับทั้งหมด พวกเขายังไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้านไม่ได้รับอนุญาตพ่อแม่ของพวกเขา เมื่อมาถึงที่บ้านของครอบครัวหัวโบราณคาดหวังว่าเด็กที่จะปฏิบัติจูบของมือหรือวางผู้ปกครองหรือมือสมาชิกในครอบครัวของผู้สูงอายุที่จะหน้าผากของพวกเขากับคำว่า "โณปอ" เป็นจัดเรียงของอวยพร. แม้หลังจากจบชั้นมัธยมเด็กชาวฟิลิปปินส์ไม่จำเป็น ที่จะออกจากบ้านของพวกเขาจนกว่าพวกเขาต้องการที่จะ ในความเป็นจริงมากที่สุดของพวกเขาให้ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพ่อแม่ของพวกเขาโดยการเข้าพักอย่างน้อยก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน ปล่อยให้พวกเขาเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อพวกเขาจริงๆต้อง แต่โดยปกติอย่างน้อยเด็กคนหนึ่งขึ้นอยู่กับความตั้งใจและความสามารถทางการเงินของเขาอยู่แม้หลังจากการแต่งงานที่จะสนับสนุนและมองหลังจากที่พ่อแม่ของพวกเขาอายุ. มากขึ้นฟิลิปปินส์ให้การเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับญาติคนอื่น ๆ พวกเขารู้จักพวกเขาจากการศึกษาระดับปริญญาที่ 2 สุดท้ายที่พวกเขาสามารถระบุ ในฐานะที่เป็นชาวฟิลิปปินส์พูดว่า "ไม่สามารถที่จะรู้ว่าเป็นญาติเป็นเหมือนหันหลังของพวกเขาจากการที่พวกเขามาจาก."