Methods for controlling postharvest

Methods for controlling postharvest fungal diseases of fresh
fruit vary and depend on the requirements of target markets.
Heat treatment, as a physical disease control method, offers an attractive alternative to the use of fungicides, but it requires a
strict sanitary maintenance after treatment to avoid reinfection
(2). This method is more suitable for tropical fruit such as mango
which has a high thermal tolerance. However, vapor heat
treatment recommended for insect disinfestations could not
control the two aforementioned posharvest fungal diseases of
mango fruit (3) because the fungal pathogens are present on
the fruit surface or just under the fruit skin, hence requiring
exposure of fruit to higher temperature and shorter times (4, 5).
The application of fungicide(s) is an effective method to control
these diseases but is not preferred by consumers in some markets
(1). Hot fungicide dip treatment, which combines chemical and
heat treatments, has been reported to more effective in controlling
mango postharvest diseases than fungicide dipping without
heat (6).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีการควบคุมโรคเชื้อราหลังการเก็บเกี่ยวสดผลไม้แตกต่างกัน และขึ้นอยู่กับความต้องการของตลาดเป้าหมายความร้อนบำบัด เป็นวิธีการควบคุมโรคทางกายภาพ มีทางเลือกน่าสนใจในการใช้ซึ่งเกิดจากเชื้อ แต่ต้องการบำรุงรักษาสุขาภิบาลอย่างเข้มงวดหลังการรักษาเพื่อหลีกเลี่ยงต่อการติดเชื้อ(2) ด้วยวิธีการนี้เหมาะสำหรับผลไม้เช่นมะม่วงซึ่งมีการยอมรับความร้อนสูง อย่างไรก็ตาม ไอน้ำความร้อนขอแนะนำ disinfestations แมลงไม่รักษาควบคุมโรคเชื้อราดังกล่าว posharvest สองของมะม่วง (3) เสนอเนื่องจากเป็นโรคเชื้อราบนผลไม้ผิว หรือเพียงใต้ผิวผลไม้ ดังนั้น ต้องการเปิดเผยผลไม้อุณหภูมิสูงและเวลาสั้น (4, 5)ใช้ fungicide(s) เป็นวิธีมีประสิทธิภาพเพื่อควบคุมโรคเหล่านี้ แต่ไม่ได้ต้องการผู้บริโภคในบางตลาด(1) การอุ่นสารเคมีแช่รักษา ซึ่งรวมสารเคมี และความร้อนบำบัด มีรายงานว่า มีประสิทธิภาพในการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวมะม่วงกว่าจิ้มโดยไม่ต้องสารเคมีความร้อน (6)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการในการควบคุมโรคเชื้อราหลังการเก็บเกี่ยวของสดผลไม้ที่แตกต่างกันและขึ้นอยู่กับความต้องการของตลาดเป้าหมาย.
การรักษาความร้อนเป็นวิธีการควบคุมโรคทางกายภาพเสนอทางเลือกที่น่าสนใจกับการใช้สารฆ่าเชื้อรา
แต่มันก็ต้องมีการบำรุงรักษาสุขอนามัยที่เข้มงวดหลังการรักษาที่จะหลีกเลี่ยงการติดเชื้อ
(2)
วิธีนี้จะเหมาะสำหรับผลไม้เมืองร้อนเช่นมะม่วงที่มีความทนทานต่อความร้อนสูง อย่างไรก็ตามความร้อนไอรักษาแนะนำสำหรับ disinfestations แมลงไม่สามารถควบคุมทั้งสองดังกล่าวข้างต้นโรคเชื้อราposharvest ของผลไม้มะม่วง(3) เพราะเชื้อโรคเชื้อราที่มีอยู่บนพื้นผิวของผลไม้หรือเพียงแค่ใต้ผิวหนังผลไม้จึงต้องมีการสัมผัสของผลไม้ที่อุณหภูมิสูงขึ้นและเวลาที่สั้นลง (4, 5). การประยุกต์ใช้สารกำจัดเชื้อรา (s) เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมโรคเหล่านี้ได้แต่ไม่ต้องการโดยผู้บริโภคในบางตลาด(1) การรักษาเชื้อราจุ่มร้อนที่ผสมผสานทางเคมีและการรักษาความร้อนได้รับการรายงานว่าจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวมะม่วงกว่าจุ่มสารเคมีโดยไม่ต้องใช้ความร้อน(6)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของผลสด
แตกต่างกันไป และขึ้นอยู่กับความต้องการของตลาดเป้าหมาย .
รักษาความร้อนเป็นวิธีการควบคุมโรคทางกาย เสนอทางเลือกที่น่าสนใจในการใช้สารเคมี แต่มันต้องเข้มงวดดูแลสุขาภิบาล
หลังการรักษาเพื่อหลีกเลี่ยง reinfection
( 2 ) วิธีนี้เป็นวิธีที่เหมาะสำหรับ ผลไม้เมืองร้อน เช่น มะม่วง
ซึ่งมีความร้อนสูงความอดทน อย่างไรก็ตาม การรักษาความร้อน
ไอแนะนำสำหรับแมลง disinfestations ไม่สามารถ
ควบคุมสองดังกล่าว posharvest โรคเชื้อราของ
มะม่วงผลไม้ ( 3 ) เพราะเชื้อโรคเชื้อราที่มีอยู่บนผิวผลไม้หรือ
ใต้ผิวผลไม้ ดังนั้นต้อง
เปิดรับผลไม้อุณหภูมิสูงขึ้นและเวลาที่สั้นกว่า (
4 , 5 )โปรแกรมควบคุม ( s ) เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมโรคเหล่านี้ แต่ไม่ใช่

ชอบโดยผู้บริโภคในบางตลาด ( 1 ) การจุ่มร้อนและสารเคมีที่ผสมผสานเคมี
ความร้อนได้รับการรายงานที่จะมีประสิทธิภาพในการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของมะม่วงกว่าสารเคมี

จิ้มโดยไม่ต้องความร้อน ( 6 )