สินธุเดลต้าปากีสถาน
สินธุเดลต้าถือเป็นหนึ่งที่ถูกคุกคามมากที่สุดในโลก
สันดอนขนาดใหญ่เนื่องจากการสกัดน้ำจืดต้นน้ำซึ่ง irrigates
180,000 ตารางกิโลเมตรของพื้นที่การเกษตร (สปัลดิง et al.,
2010) ลดลงอย่างรุนแรงในการไหลของน้ำจืดจาก 93-48000000
ฟุตเอเคอร์ (คณิตศาสตร์) พบว่าในช่วง 80 ปีรอบระยะเวลาตั้งแต่
1922-2002 http://cms.waterinfo.net.pk/pdf/indusbasin.PDF.
ผลกระทบของ การลดลงของการไหลของน้ำจืดเพื่อป่าชายเลนใน
พื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำสินธุยังไม่เข้าใจเพราะตัวเลขที่ขัดแย้งกัน
จากผู้มีส่วนได้เสียต่างๆรวมทั้งฮ์กรมป่าไม้
ฮ์การพัฒนาชายฝั่ง, สหภาพนานาชาติเพื่อการ
อนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) และกองทุนโลกสากลสำหรับ e ธรรมชาติ
ประเทศปากีสถาน (WWF อีปากีสถาน) ประมาณการก่อนหน้าของฝาครอบป่าชายเลน
เปลี่ยนแปลงในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำสินธุอยู่บนพื้นฐานของการเปรียบเทียบระหว่างผล
ที่แตกต่างกันอย่างใดอย่างหนึ่งเวลาการประเมินผลการทำโดยสถาบันจำนวนมาก
ในช่วงเวลา.
เราประเมินการเปลี่ยนแปลงปกป่าชายเลนในช่วงที่ผ่านมาสี่
ทศวรรษที่ผ่านมาโดยใช้หลายชั่ว Landsat MSS และ TM ภาพถ่ายดาวเทียม
ได้มาในระหว่าง 1973e2010 (รูปที่. 2) ผลที่ได้แสดงในปัจจุบัน
ครอบคลุมป่าชายเลนในพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำสินธุเป็น 98,014 ฮ่าฮ่า 26,555 รวมทั้ง
ป่าชายเลนหนาแน่น (> 50% หลังคาปก) และ 71,459 เฮกเตอร์ของ
ป่าชายเลนเบาบาง (<50% หลังคาคลุม) ป่า (ตารางที่ 3).
ของเราหลายชั่วขณะ การวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลง 1973-2010 เปิดเผย
ว่าเดลต้าเป็นอย่างมากแบบไดนามิกและมีกระบวนการพร้อมกัน
ของการกัดเซาะและเพิ่มที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ในแง่ของป่าชายเลน
ปกเพิ่มขึ้นสุทธิรวม 1,530 เฮกเตอร์ (1.5%) ได้รับการปฏิบัติ.
พิจารณาระบบนิเวศแบบไดนามิกสูงและการตีความภาพที่
ไม่ถูกต้อง, การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้ไม่มีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตามสะสม
กำไรป่าไม้และ losswas 45,126 ไร่และ 43,596 ตามลำดับ.
เราพบว่าการย่อยสลายที่กว้างขวางของป่าชายเลนบน
เขตน้ำขึ้นน้ำลงของทางด้านตะวันตกและ intertidal เน็ตของภาคตะวันออก
ตามแนวเขตแดนประเทศอินเดีย การย่อยสลายใน
เขตน้ำขึ้นน้ำลงบนสามารถมองเห็นได้ในบริบทของการลดลงของน้ำจืด
ปล่อยจากแม่น้ำสินธุ ที่ผ่านมาหกสิบปีที่ผ่านมา
ปริมาณการไหลของน้ำถึงเดลต้าได้รับการลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งได้สร้างสองปัญหาสิ่งแวดล้อม ก่อนที่
ความเค็มของน้ำที่อยู่ในป่าโกงกางได้เพิ่มขึ้นถึง 50 ส่วน
ต่อพัน (พีพีที) และอาซิซข่าน (2001) ซึ่งเป็นอันตรายต่อ
การเจริญเติบโตของป่าชายเลน ประการที่สองการไหลของดี alluviumethe ได้รับ
ดินที่อุดมด้วยสารอาหารที่นำโดยแม่น้ำในช่วงของพวกเขาผ่าน
ที่ราบอุดมสมบูรณ์ได้ลดลง 400000000-100000000 ตัน
ต่อปี การลดลงนี้มีการป้องกันไม่ให้เกิดการขนส่งและสม่ำเสมอ
กระจายของตะกอนที่แขวนอยู่เหนือพื้นที่ป่าชายเลน เป็นผล
ของทั้งสองปัจจัยที่หลงเหลืออยู่ในป่าโกงกางสินธุเดลต้ามีความ
เบาบางและลักษณะแคระแกรน.
บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสินธุเดลต้าฝั่งซ้ายแม่น้ำ
ท่อระบายน้ำ (LBOD) ถูกสร้างขึ้นในช่วงปลายปี 1980 ที่จะทิ้ง
น้ำเค็มของสินธุแผนในอาหรับ ทะเลเพื่อลดน้ำ
เข้าสู่ระบบและความเค็มของดินแดนจากการผลิตทางการเกษตร ในฐานะที่เป็น
ผลมาจากปริมาณน้ำที่สูงขึ้นของน้ำเกลือและโหลดเกลือเพิ่ม
ไปยังสามเหลี่ยมปากแม่น้ำป่าชายเลนเสื่อมโทรมปกเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ได้รับผลกระทบ
ที่อยู่อาศัยทางทะเล.
สาเหตุสำคัญอื่น ๆ ของการทำลายป่าและความเสื่อมโทรมของป่าชายเลน
ในพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำสินธุรวมกว่าเก็บเกี่ยวไม้เชื้อเพลิงอูฐและทุ่งเลี้ยงสัตว์ การใช้อาหารสัตว์, คดเคี้ยวและการพังทลายของธารน้ำและทะเล
น้ำบุกรุก.
ส่วนใหญ่ของการฟื้นฟูได้รับการปฏิบัติใน intertidal
โซน กำไรในป่าโกงกางป่าปกคลุมที่ได้รับมาประกอบกับ
ความพยายามในการอนุรักษ์ในพื้นที่ป่าชายเลนรวมทั้งเร่งรัด
การเพาะปลูกและการสร้างความตระหนักถึงความสำคัญของป่าชายเลน
ในชุมชนท้องถิ่น IUCN เริ่มความพยายามที่จะเรียกคืน
ป่าโกงกางที่เสื่อมโทรมในปากีสถานในยุคแรกและ
กว่า 30,000 เฮกเตอร์ได้รับการบูรณะและเสริมส่วนใหญ่อยู่ใน
พื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำสินธุ ในช่วงเวลานี้เติบโตอย่างรวดเร็วและเกลือใจกว้าง
สายพันธุ์โกงกางโกงกางใบใหญ่ (Kumri) และ Avicennia
ท่าจอดเรือ (Teemer) ถูกนำมาปลูกในเขตระหว่างน้ำขึ้นน้ำลงของแม่น้ำสินธุ
เดลต้า สาเหตุอื่น ๆ ของการเพิ่มขึ้นปกป่าชายเลนอาจ
รวมถึงการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางสัณฐานวิทยาท้องถิ่นขับเคลื่อนจากการเปลี่ยนแปลงในกระแส
การไหลและการเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของ CO2 ในบรรยากาศที่แนะนำ
โดยการศึกษาหลายคน (ยิงธนู, et al, 1995;. Eamus และพาลเมอร์
2008 แมคและ ROOTH 2008 ) ซึ่งจำเป็นต้องมีการสืบสวนต่อไป
ในบริบทของสินธุเดลต้า
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)