Facial tissue (paper handkerchiefs)

Facial tissue (paper handkerchiefs) refers to a class of soft, absorbent, disposable paper that is suitable for use on the face. The term is commonly used to refer to the type of facial tissue, usually sold in boxes, that is designed to facilitate the expulsion of nasal mucus although it may refer to other types of facial tissues including napkins and wipes.

The first tissue handkerchiefs were introduced in the 1920s. They have been refined over the years, especially for softness and strength, but their basic design has remained constant. Today each person in Western Europe uses about 200 tissue handkerchiefs a year, with a variety of 'alternative' functions including the treatment of minor wounds, the cleaning of face and hands and the cleaning of spectacles.[3]

The importance of the paper tissue on minimising the spread of an infection has been highlighted in light of fears over a swine flu epidemic. In the UK, for example, the Government ran a campaign called “Catch it, bin it, kill it”, which encouraged people to cover their mouth with a paper tissue when coughing or sneezing

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระดาษเช็ดหน้า (กระดาษผ้าเช็ดหน้า) หมายถึงระดับของนุ่ม ดูดซับ ทิ้งกระดาษที่เหมาะสมสำหรับการใช้บนใบหน้า คำที่ใช้บ่อยในการอ้างอิงถึงชนิดของกระดาษเช็ดหน้า มักจะขายในกล่อง ที่ช่วยไล่น้ำมูกถึงแม้ว่ามันอาจหมายถึงประเภทอื่น ๆ ของเนื้อเยื่อผิวหน้ารวมทั้งผ้าเช็ดปากและผ้าเช็ดทำผ้าเช็ดหน้าอักเสบเยื่อแรกถูกนำมาใช้ในปี 1920 พวกเขาได้กลั่นปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความนุ่มนวลและความแข็งแรง แต่ยังคงพื้นฐานการออกแบบคง วันนี้แต่ละคนในยุโรปตะวันตกใช้ผ้าเช็ดหน้าอักเสบเยื่อประมาณ 200 ปี ความหลากหลายของฟังก์ชั่น 'ทางเลือก' รวมทั้งการรักษาบาดแผลเล็กน้อย ทำความสะอาดของใบหน้าและมือ และการทำความสะอาดแว่นตา [3]ความสำคัญของเนื้อเยื่อกระดาษในการลดการแพร่กระจายของการติดเชื้อได้รับการเน้นในแง่ความกลัวผ่านการระบาดของไข้หวัดหมู ในสหราชอาณาจักร เช่น รัฐบาลวิ่งเสริมที่เรียกว่า "จับมัน ถังขยะมัน ฆ่ามัน" ซึ่งสนับสนุนให้คนที่จะครอบปากของพวกเขากับเยื่อกระดาษเมื่อไอ หรือฝัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เนื้อเยื่อใบหน้า (ผ้าเช็ดหน้ากระดาษ) หมายถึงระดับของความอ่อนนุ่มและดูดซับกระดาษที่ใช้แล้วทิ้งที่เหมาะสำหรับการใช้งานบนใบหน้า เป็นคำที่ใช้กันทั่วไปในการอ้างถึงชนิดของเนื้อเยื่อใบหน้ามักจะขายในกล่องที่ถูกออกแบบมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการขับไล่ของเมือกจมูกแม้ว่ามันอาจจะหมายถึงประเภทอื่น ๆ ของเนื้อเยื่อผิวหน้ารวมทั้งผ้ากันเปื้อนและผ้าเช็ดทำความสะอาด. ผ้าเช็ดหน้าเนื้อเยื่อแรกที่ถูกนำมาใช้ ในปี ค.ศ. 1920 พวกเขาได้รับการกลั่นในช่วงปีที่ผ่านมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความอ่อนนุ่มและความแข็งแรง แต่การออกแบบพื้นฐานของพวกเขายังคงมีอย่างต่อเนื่อง วันนี้แต่ละคนในยุโรปตะวันตกจะใช้ประมาณ 200 ผ้าเช็ดหน้าเนื้อเยื่อปี, ความหลากหลายของฟังก์ชั่น 'ทางเลือก' รวมถึงการรักษาบาดแผลเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการทำความสะอาดของใบหน้าและมือและการทำความสะอาดแว่นตาด้วย. [3] ความสำคัญของเนื้อเยื่อกระดาษ การลดการแพร่ระบาดของการติดเชื้อได้รับการเน้นในแง่ของความกลัวมากกว่าการระบาดของโรคไข้หวัดหมู ในสหราชอาณาจักรเช่นรัฐบาลรณรงค์ที่เรียกว่า "จับมัน bin มันฆ่ามัน" ซึ่งได้รับการสนับสนุนให้คนที่จะครอบคลุมปากของพวกเขาด้วยกระดาษทิชชูเมื่อไอหรือจาม