In most of the orchids, cytokines e

In most of the orchids, cytokines either singly or in combination with auxins have been shown to induce PLBs (Bhattacharyya et al., 2013, Dohling et al., 2012, Miyazawa et al., 1997, Nasiruddin et al., 2003 and Zhao et al., 2008). The present study reconfirms the efficiency of TDZ as a substitute for auxin–cytokinin combination (Chen et al., 1998, Kishor and Devi, 2009, Malabadi et al., 2005 and Mok and Mok, 1985) and proves TDZ to be better for the propagation of D. nobile than the conventional auxin–cytokinin complement used ( Asghar et al., 2011 and Nayak et al., 2002). Although the present study revealed a higher number of PLBs' induction at higher TDZ concentration, it was found that the conversion rate of shoot regeneration from these PLBs got restricted. It was also observed that at lower TDZ concentrations in the medium (0.5 and 1.0 mg/l) the rate of PLB induction per explant was low (5.77 and 7.50). However, the PLBs developed were much healthier with several proliferating shoots than those induced at higher concentrations of TDZ, and some of them simultaneously differentiated into shoots and roots (Fig. 1F, G). Culture weight, number of shoots per explant, shoot length and root length were also significantly better at lower to moderate concentrations of TDZ (Table 1). Comparatively, at 2.5 mg/l TDZ in the medium, high number of PLBs (12.80/explant) was induced but the cultures developed a combination of compact mass of PLBs and the shoots that differentiated were less in height and were of stunted growth (Fig. 1H). Chang and Chang (2000) also reported optimum shoot bud induction and organogenesis at lower concentrations of TDZ and complete inhibition of rhizome induction at higher concentrations in the case of Cymbidium sinense. Also, in D. chrysotoxum, TDZ at lower concentration with NAA was found to be most responsive in inducing direct PLB formation ( Roy et al., 2007). Similar effectiveness of low TDZ concentration on shoot proliferation and organogenesis has also been reported in orchids ( Malabadi et al., 2004 and Roy et al., 2012) as well as other plants ( Bidabadi et al., 2010, Briggs et al., 1987, Jones et al., 2007 and Kumar et al., 2010). The probable causes of such results could be related to the (a) induction of synthesis, and (or) accumulation of endogenous cytokinins (Mok and Mok, 1985), (b) concentration specific balancing in the ratio of exogenous PGRs (Tao et al., 2011), (c) nutrients that allow specific modes of regeneration (Jones et al., 2007), and (d) isopentyl adenine mediated rapid cell division and stimulation of shoot organogenesis (Guo et al., 2011). The exposure of the explants to TDZ has been reported to influence shoot proliferation and embryogenesis (Tao et al., 2011). In some plant species, brief exposure ranging from 6 to 20 days, depending on concentration, has been found to be beneficial for shoot proliferation ( Liu et al., 2003 and Tang and Newton, 2005) whereas in others a prolonged TDZ exposure led to an inhibitory response (Guo et al., 2011). Being a urea based cytokine, TDZ does not get degraded by a cytokinin oxidase enzyme and thus is subjected to residual effects. There are reports suggesting that TDZ has a residual or carry-over effect which helps shoots to proliferate in a hormone-free environment (Makara et al., 2012). The exposure time was also kept sufficiently high (8 weeks) to reduce the chances of residual toxicity.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนใหญ่กล้วยไม้ cytokines เดี่ยว หรือร่วมกับ auxins ได้รับการแสดงเพื่อก่อให้เกิด PLBs (Bhattacharyya et al., 2013, Dohling et al., 2012, Miyazawa และ al., 1997, Nasiruddin และ al., 2003 และเจียว et al., 2008) การศึกษาปัจจุบัน reconfirms ประสิทธิภาพของ TDZ เป็นชุดออกซิน – cytokinin (Chen et al., 1998, Kishor และเทวี 2009, Malabadi et al., 2005 และหมอก และ หมอก 1985) และพิสูจน์ TDZ จะดีสำหรับการเผยแพร่ของ D. ไบล์กว่าออกซิน – cytokinin ธรรมดาเสริมใช้ (Asghar et al., 2011 และ Nayak et al., 2002) แม้ว่าการศึกษาปัจจุบันพบว่า จำนวนการเหนี่ยวนำของ PLBs ที่สูง TDZ ความเข้มข้นสูง จะพบว่า อัตราแปลงเลี้ยงยิง PLBs เหล่านี้มีจำกัด มันถูกยังสังเกตที่ที่ TDZ ความเข้มข้นต่ำในสื่อ (0.5 และ 1.0 mg/l) อัตราของ PLB ต่อ explant ต่ำ (5.77 และ 7.50) อย่างไรก็ตาม PLBs ที่พัฒนาได้สุขภาพดีมาก มียอดหลาย proliferating ผู้เกิดที่ความเข้มข้นสูงของ TDZ และบางส่วนของพวกเขากันทั่วเป็นยอดและราก (Fig. 1F, G) วัฒนธรรมน้ำหนัก ถ่ายภาพต่อ explant จำนวนความยาวรากและความยาวยิงได้ยังดีกว่าอย่างมีนัยสำคัญที่ต่ำไปความเข้มข้นปานกลางของ TDZ (ตารางที่ 1) ดีอย่างหนึ่ง ที่ 2.5 mg/l TDZ ในสื่อ สูงจำนวน PLBs (12.80 explant) ถูกทำให้เกิดวัฒนธรรมพัฒนาของมวลขนาดกะทัดรัดของ PLBs และถ่ายภาพที่แตกต่างกันมีน้อยสูง และมีโตแคระ (Fig. 1 H) ไว้ ช้างและช้าง (2000) ยังรายงานยิงเหมาะสมบัดเหนี่ยวนำและเกิดของอวัยวะที่ความเข้มข้นต่ำของ TDZ และเหนี่ยวนำเหง้าที่ความเข้มข้นสูงในกรณีกำจัด Cymbidium sinense ยับยั้งการทำงาน ยัง ใน D. chrysotoxum, TDZ ที่ความเข้มข้นต่ำกับ NAA พบจะตอบสนองมากที่สุดใน inducing ตรง PLB ก่อ (รอยเอ็ด al., 2007) ยังได้รายงานในกล้วยไม้ (Malabadi et al., 2004 และรอยเอ็ด al., 2012) คล้ายกันประสิทธิภาพของ TDZ ความเข้มข้นต่ำยิงการงอกและการเกิดของอวัยวะและพืชอื่น ๆ (Bidabadi et al., 2010 บริกส์ et al., 1987, Jones et al., 2007 และ Kumar et al., 2010) สาเหตุอาจเกิดขึ้นของผลดังกล่าวอาจเกี่ยวข้องกับ induction (ก) ของการสังเคราะห์ และ (หรือ) สะสมของ cytokinins endogenous (หมอกและหมอก 1985), (b) ความเข้มข้นสมดุลอัตราส่วนของ PGRs บ่อย (เต่าร้อยเอ็ด al., 2011), (ค) อาหารที่อนุญาตให้เฉพาะวิธีฟื้นฟู (Jones et al., 2007), และ (d) isopentyl adenine เฉพาะ mediated แบ่งเซลล์อย่างรวดเร็วและกระตุ้นยิงเกิดของอวัยวะ (กัว et al , 2011) มีการรายงานความเสี่ยงของการ explants TDZ มีผลต่อการงอกยิงและการเกิดเอ็มบริโอ (เต่าร้อยเอ็ด al., 2011) ในบางพืชชนิด แสงย่อตั้งแต่ 6 ถึง 20 วัน ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น พบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการขยายตัวยิง (หลิวและ al., 2003 และถัง และ นิวตัน 2005) ในขณะที่คนอื่น แสง TDZ ความนานนำไปสู่การตอบสนองที่ลิปกลอสไข (กัว et al., 2011) ยูเรียถูกใช้อย่างไร cytokine, TDZ ไม่ได้ลดลง โดยเอนไซม์ oxidase cytokinin และดังนั้น จะต้องเหลือผล มีรายงานแนะนำว่า TDZ มีผลต่อส่วนที่เหลือจากหรือกระเป๋าถือมากกว่าซึ่งช่วยถ่ายภาพให้ proliferate ในฮอร์โมนฟรี (คารา et al., 2012) เวลาเปิดรับแสงยังเก็บไว้สูงพอ (8 สัปดาห์) เพื่อลดโอกาสของความเป็นพิษตกค้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในส่วนของกล้วยไม้, cytokines อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างร่วมกับ auxins ได้รับการแสดงที่จะทำให้เกิด PLBs (Bhattacharyya et al., 2013 Dohling et al., 2012, มิยาซา et al., 1997 Nasiruddin et al., 2003 และ Zhao et al., 2008) การศึกษาครั้งนี้ reconfirms ประสิทธิภาพของ TDZ แทนออกซิน-ไซโตไคนิรวมกัน (Chen et al., 1998 Kishor และเทพปี 2009 Malabadi et al., 2005 และหมอกและหมอก, 1985) และพิสูจน์ TDZ จะดีกว่าสำหรับ การขยายพันธุ์ของโนบิเล่ดีกว่าที่สมบูรณ์ออกซินไซโตไคนิ-ธรรมดาที่ใช้ (Asghar et al., 2011 และยัก et al., 2002) แม้ว่าการศึกษาในปัจจุบันพบว่าจำนวนที่สูงขึ้นของการเหนี่ยวนำ PLBs 'ที่มีความเข้มข้น TDZ ที่สูงขึ้นพบว่าอัตราการแปลงของการฟื้นฟูยิงจาก PLBs เหล่านี้มี จำกัด มันก็ยังตั้งข้อสังเกตว่าที่ต่ำกว่าความเข้มข้น TDZ ในกลาง (0.5 และ 1.0 มิลลิกรัม / ลิตร) อัตราการเหนี่ยวนำ PLB ต่อชิ้นต่ำ (5.77 และ 7.50) อย่างไรก็ตาม PLBs ที่พัฒนาขึ้นมีสุขภาพดีมากที่มีหน่อ proliferating หลายกว่าที่เหนี่ยวนำให้เกิดความเข้มข้นที่สูงขึ้นของ TDZ และบางส่วนของพวกเขาแตกต่างพร้อมกันลงในใบและราก (รูป. 1F, G) น้ำหนักวัฒนธรรมจำนวนยอดต่อชิ้นความยาวยอดและความยาวรากก็ยังดีกว่าที่มีนัยสำคัญที่ต่ำกว่าความเข้มข้นในระดับปานกลางของ TDZ (ตารางที่ 1) เปรียบเทียบกับ 2.5 mg / l TDZ ในระดับปานกลางจำนวนสูงของ PLBs (12.80 / ชิ้น) ถูกชักนำ แต่วัฒนธรรมการพัฒนารวมกันของมวลขนาดกะทัดรัดของ PLBs และยอดที่แตกต่างน้อยในความสูงและมีการเจริญเติบโตแคระ (รูปที่ . 1H) ช้างและช้าง (2000) ยังมีรายงานการถ่ายเหนี่ยวนำตาที่เหมาะสมและอวัยวะที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าของ TDZ และยับยั้งสมบูรณ์ของการเหนี่ยวนำเหง้าที่ความเข้มข้นที่สูงขึ้นในกรณีของ Cymbidium sinense นอกจากนี้ในดี chrysotoxum, TDZ ที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าที่มี NAA พบว่ามีการตอบสนองมากที่สุดในการกระตุ้นให้เกิดการก่อตัว PLB โดยตรง (รอย et al., 2007) มีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับความเข้มข้น TDZ ต่ำในการขยายการถ่ายและอวัยวะยังได้รับการรายงานในกล้วยไม้ (Malabadi et al., 2004 และรอย et al., 2012) เช่นเดียวกับพืชอื่น ๆ (Bidabadi et al., 2010 บริกส์ et al., ปี 1987 โจนส์ et al., 2007 และมาร์ et al., 2010) สาเหตุน่าจะเป็นของผลดังกล่าวอาจจะเกี่ยวข้องกับ (ก) การเหนี่ยวนำของการสังเคราะห์และ (หรือ) การสะสมของไซโตไคภายนอก (หมอกและหมอก, 1985) (ข) ความเข้มข้นสมดุลที่เฉพาะเจาะจงในอัตราส่วน PGRs จากภายนอก (เต่า et al, . 2011) (ค) สารอาหารที่ช่วยให้รูปแบบที่เฉพาะเจาะจงของการฟื้นฟู (โจนส์ et al., 2007) และ (ง) isopentyl adenine พึ่งการแบ่งเซลล์อย่างรวดเร็วและการกระตุ้นของการถ่ายอวัยวะ (Guo et al., 2011) การเปิดรับชิ้นส่วนที่จะ TDZ ที่ได้รับรายงานจะมีอิทธิพลต่อการแพร่กระจายและการถ่าย embryogenesis (เต่า et al., 2011) ในพืชบางชนิดสัมผัสสั้น ๆ ตั้งแต่ 6-20 วันขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของการได้รับพบว่าเป็นประโยชน์สำหรับการขยายยิง (Liu et al., 2003 และถังและนิวตัน, 2005) ในขณะที่คนอื่น ๆ เปิดรับ TDZ เป็นเวลานานจะนำไปสู่ การตอบสนองการยับยั้ง (Guo et al., 2011) เป็นไซโตไคน์ยูเรียตามที่ TDZ ไม่ได้รับการสลายตัวโดยเอนไซม์ไซโตไคนิเดสจึงอยู่ภายใต้ผลกระทบที่เหลือ มีรายงานบอก TDZ ที่มีเหลือหรือดำเนินการมากกว่าผลกระทบซึ่งจะช่วยให้ยอดแพร่หลายในสภาพแวดล้อมฮอร์โมนฟรีให้ (Makara et al., 2012) เวลาการเปิดรับก็ยังเก็บไว้ที่สูงพอสมควร (8 สัปดาห์) เพื่อลดโอกาสของความเป็นพิษที่เหลือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในส่วนของกล้วยไม้ชนิดทั้งเดี่ยวหรือร่วมกับออกซินได้ถูกแสดงเพื่อให้เกิด plbs ( bhattacharyya et al . , 2013 , dohling et al . , 2012 , มิยาซาว่า et al . , 1997 , นาซิรุดดิน et al . , 2003 และจ้าว et al . , 2008 ) การศึกษาประสิทธิภาพของไทเดียซูรอนย้ําให้ทดแทนออกซิน– ) รวมกัน ( Chen et al . , 1998 , และ kishor เทวี , 2009 , malabadi et al . ,2005 และหมอก และ มอน , 1985 ) และพิสูจน์ยอดจะดีกว่า สำหรับการขยายพันธุ์ของ D . โนบิเล่มากกว่าปกติและใช้ออกซิน ) เสริม ( asghar et al . , 2011 และ นายัค et al . , 2002 ) แม้ว่าการศึกษาในปัจจุบันพบปริมาณ plbs การชักนำ ' ที่ความเข้มข้นสูงกว่ายอด พบว่าอัตราการแปลงของการยิงจากอาหารเหล่านี้มีจำกัดนอกจากนี้พบว่า TDZ ความเข้มข้นที่ลดลงในระดับปานกลาง ( 0.5 และ 1.0 มก. / ลิตร ) อัตราการต่อต่อ plb ต่ำ ( 4.87 7.50 ) อย่างไรก็ตาม น้ำที่พัฒนามาก healthier กับหลาย proliferating ยิงสูงกว่าที่ความเข้มข้นสูงของการดัดแปลง และบางส่วนของพวกเขาพร้อมกันซึ่งเป็นยอดและราก ( รูปที่ชั้น 1 G ) น้ำหนักวัฒนธรรมจำนวนยอดต่อต่อยิงยาวและความยาวรากจะดีขึ้น ลดระดับความเข้มข้นของไทเดียซูรอน ( ตารางที่ 1 ) เปรียบเทียบที่ 2.5 มิลลิกรัมต่อลิตร ยอดกลาง จำนวนสูงของน้ำ ( 12.80% / ต่อ ) คือการรวมกันของวัฒนธรรมพัฒนา แต่กระชับ มวลน้ำ และยอดที่แตกต่างได้น้อยกว่าความสูงและการเจริญเติบโตของแคระ ( รูปที่ 1 )ช้างและช้าง ( 2000 ) ยังมีรายงานที่เหมาะสมและการยิงเพื่อนแกโนเจเนซิสที่ลดความเข้มข้นของ TDZ และการยับยั้งการสมบูรณ์ของเหง้าที่ความเข้มข้นสูงกว่าในกรณีของซิมบิเดียม sinense . นอกจากนี้ ในวัน chrysotoxum TDZ ความเข้มข้นต่ำกับ NAA , ที่พบว่ามีการตอบสนองมากที่สุดในการเหนี่ยวนำการสร้าง plb โดยตรง ( รอย et al . , 2007 )ผลของความเข้มข้นต่ำคล้ายยอดการยิงและแกนโนเจเนซิสยังได้รับรายงานในกล้วยไม้ ( malabadi et al . , 2004 และรอย et al . , 2012 ) เช่นเดียวกับพืชอื่น ๆ ( bidabadi et al . , 2010 , Briggs et al . , 1987 , Jones et al . , 2007 และ Kumar et al . , 2010 ) สาเหตุที่น่าจะเป็นของผลลัพธ์ดังกล่าวอาจจะเกี่ยวข้องกับ ( ก ) การสังเคราะห์และ ( หรือ ) การสะสมของกรมการฝึกหัดครูไซโตไคนิน ( มก และ มอน , 1985 ) , ( B ) เฉพาะสมาธิทรงตัวอยู่ในส่วนของภายนอก ( อบต. et al . , 2011 ) , ( c ) สารอาหารที่อนุญาตให้เฉพาะโหมดของการฟื้นฟู ( Jones et al . , 2007 ) และ ( d ) และไอโซเพนทิล ) กอง เซลล์อย่างรวดเร็วและการยิงแกโนเจเนซีส ( Guo et al . , 2011 )การใช้ชิ้นส่วนเพื่อดัดแปลงได้รับรายงานว่าอิทธิพลของการยิงและ ( อบต. et al . , 2011 ) ในพืชบางชนิด โดยเปิดรับตั้งแต่ 6 ถึง 20 วัน ขึ้นอยู่กับปริมาณที่ได้รับพบว่ามีประโยชน์สำหรับการยิง ( Liu et al . , 2003 และถัง และนิวตัน2005 ) ในขณะที่คนอื่นที่ได้รับการดัดแปลงจาก LED เพื่อตอบสนองยับยั้ง ( กัว et al . , 2011 ) เป็นไซโตไคน์ที่ดัดแปลงจากยูเรีย , ไม่ได้รับการสลายโดยเอนไซม์เอนไซม์ ) และดังนั้นจึงอยู่ภายใต้อิทธิพลตกค้าง . มีรายงานว่า TDZ มีตกค้างหรือพกมากกว่าผลซึ่งจะช่วยให้ยอดการ proliferate ในฮอร์โมนฟรีสิ่งแวดล้อม ( มกร et al . , 2012 )เวลารับก็เก็บสูงพอสมควร ( 8 สัปดาห์ ) เพื่อลดโอกาสการเกิดพิษตกค้าง .