ในพงศาวดารเหนือตอนสร้างเมืองพิษณุโลก กล่าวถึงเขาสมอแคลงว่าเป็นสถานที่ที่พระพุทธเจ้าเคยเสด็จทำประทับฉันจังหันตามนิมิตของพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก แต่ก่อนเรียกว่า พนมสมอ ต่อมาเรียก เขาสมอแครง ใช้บรรจุพระธาตุเจ้าทั้งสอง
จุฑารัตน์ เกตุปาน สันนิษฐานว่า คำว่า “สมอ” อาจมาจากคำในภาษาเขมรว่า ถมอ แปลว่า หิน, ก้อนหิน “สมอแคลง” จึงหมายถึงหินตะแคง หรือภูตะแคง (เอกสารประวัติการสร้างพระบรมธาตุเจดีย์ศรีบวรชินรัตน์ เขาสมอแคลง อ.วังทอง จ.พิษณุโลก)