The assumptions that the regression

The assumptions that the regression residues followed normal
distribution and were homoscedastic and independent were confirmed:
the Ryan–Joiner coefficient of correlation indicated that
the normality deviations were not significant (p > 0.10); the error
variance over the concentrations estimated by the modified Levene
test was not significant (p > 0.05), suggesting homoscedasticity;
and Durbin–Watson statistics showed independence of the residues
(p > 0.10).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมมติฐานที่ตกค้างถดถอยตามปกติการจัดจำหน่ายและ homoscedastic และเป็นอิสระได้รับการยืนยัน: ค่าสัมประสิทธิ์ไรอัน-ช่างไม้ความสัมพันธ์ชี้ให้เห็นว่าการเบี่ยงเบนปกติที่ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ (p> 0.10); ข้อผิดพลาดความแปรปรวนในช่วงความเข้มข้นประมาณโดย Levene แก้ไขการทดสอบไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ(p> 0.05) บอก homoscedasticity; และสถิติ Durbin-Watson แสดงให้เห็นความเป็นอิสระของสารตกค้าง(p> 0.10)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สมมติฐานที่การตกค้างตามการแจกแจงปกติ
และ homoscedastic อิสระและได้รับการยืนยัน :
ไรอัน–ช่างไม้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ พบว่าค่า
ปกติไม่แตกต่างกัน ( P > 0 ) ; ข้อผิดพลาด
ความแปรปรวนมากกว่าความเข้มข้นประมาณโดยการใช้
ทดสอบอย่างมีนัยสำคัญ ( P > 0.05 ) แนะนำ homoscedasticity ;
เดอร์บิน - วัตสันและสถิติแสดงความเป็นอิสระของตกค้าง
( P > 0 )