A speech act in linguistics and the

A speech act in linguistics and the philosophy of language is an utterance that has performative function in language and communication. According to Kent Bach, "almost any speech act is really the performance of several acts at once, distinguished by different aspects of the speaker's intention: there is the act of saying something, what one does in saying it, such as requesting or promising, and how one is trying to affect one's audience." The contemporary use of the term goes back to J. L. Austin's development of performative utterances and his theory of locutionary, illocutionary, and perlocutionary acts. Speech acts are commonly taken to include such acts as promising, ordering, greeting, warning, inviting and congratulating.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บัญญัติคำพูดปรัชญาภาษาและภาษาศาสตร์ utterance ที่มีฟังก์ชั่น performative ในภาษาและการสื่อสารได้ ตาม Kent Bach, "กระทำเกือบทุกคำพูดเป็นจริงประสิทธิภาพของหลายกิจการครั้ง โดดเด่น ด้วยด้านต่าง ๆ ของความตั้งใจของผู้บรรยาย: มีการกระทำของบางสิ่งบางอย่าง อะไรไม่มีใครที่พูดได้ เช่นร้องขอ หรือแนว โน้ม และวิธีหนึ่งพยายามจะส่งผลกระทบต่อผู้ชมของ" การใช้คำว่าร่วมสมัยกลับไปพัฒนา Austin J. L. performative utterances และทฤษฎีของเขา locutionary, illocutionary และ perlocutionary ทำหน้าที่ พูดกระทำโดยทั่วไปจะนำรวมกิจการดังกล่าวเป็นสัญญา สั่งซื้อ ทักทาย คำเตือน เชิญ และศาสนิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระทำการพูดภาษาศาสตร์และปรัชญาของภาษาที่เป็นคำพูดที่มีฟังก์ชั่นในภาคปฏิบัติในภาษาและการสื่อสาร ตามที่เคนท์บาค "เกือบการกระทำคำพูดใด ๆ ที่เป็นจริงผลการดำเนินงานของการกระทำหลายครั้งโดดเด่นด้วยลักษณะที่แตกต่างจากความตั้งใจของผู้พูด: มีการกระทำของการพูดอะไรบางอย่างสิ่งหนึ่งที่ไม่อยู่ในบอกว่ามันเช่นการร้องขอหรือมีแนวโน้ม และวิธีการหนึ่งพยายามที่จะส่งผลกระทบต่อผู้ชมของคน. " การใช้งานร่วมสมัยของคำว่ากลับไปพัฒนา JL ออสตินคำพูดในภาคปฏิบัติและทฤษฎีของเขา locutionary, illocutionary และการกระทำ perlocutionary คำพูดการกระทำจะถูกนำทั่วไปที่จะรวมถึงการกระทำดังกล่าวเป็นสัญญาการสั่งซื้ออวยพร, การเตือนและเชิญชวนแสดงความยินดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพูดแสดงในภาษาศาสตร์และปรัชญาภาษาเป็นข้อกำหนดที่ได้ performative ฟังก์ชันในภาษาและการสื่อสาร ตามที่เคนบาค " เกือบทำคำพูดใดเป็นจริง ประสิทธิภาพของการกระทำหลายครั้ง โดดเด่น ด้วยแง่มุมที่แตกต่างกันของความตั้งใจของวิทยากร มีการกระทำบางอย่าง สิ่งที่ทุกคนไม่พูด เช่น ร้องขอหรือสัญญาและวิธีหนึ่งคือการพยายามที่จะมีผลต่อหนึ่งของผู้ชม " ใช้ร่วมสมัยของระยะเวลาที่กลับไปพัฒนาของเจ. แอล. ออสตินของคำพูด performative และทฤษฎีของเขา locutionary illocutionary perlocutionary , และการกระทำ . วาทะมักถ่ายรวมถึงการกระทำเช่นสัญญา , สั่งซื้อ , อวยพร , การเตือน , เชิญและยินดี