rates were only of a medium level,

rates were only of a medium level, so the sample
may not have been representative of parents at the
school. Second, the sample was not likely to have
been representative of families of children with
autism generally because these families were relatively
highly educated. Third, the sample did not
contain parents of children with other developmental
disabilities. Finally, many of the children
boarded at the school during the week and were
only home on weekends and during school holiday
periods. These points, and those raised earlier,
should be considered as we explore the implications
of the findings. Most important is that the
results need to be replicated with larger and more
representative samples.
The issue of the residential status of a number
of the children (at least as weekly boarders at the
school) is one that could have been predicted to
be important in the context of the present study.
There were no differences on Hospital Anxiety
and Depression Scale scores between mothers and
fathers whose children lived with them and those
whose children boarded at the school. However,
it was possible that parents whose children resided
at the school would be less affected by their
child's behavior problems than were other parents.
Although not our main focus, and thus not
reported in the Results section, we repeated the
hierarchical regression analyses but explored residential
status as a moderator variable in place of
self-efficacy. There was no evidence that residential
status moderated the impact of child behavior
problems on parents in the manner suggested.
Thus, it seems unlikely that the results relating to
self-efficacy can be explained by the child's residential
status.
Two further methodological issues are worthy
of note. The first is that the regression models for
mothers were able to explain more of the variance
in anxiety (52%) and depression (62%) than were
the regression models for fathers' anxiety (39%,
excluding fathers' age) and depression (27%, excluding
fathers' age). This serves again to support
the argument that children with disabilities and
associated parental psychological factors, such as
self-efficacy, are likely to affect fathers and mothers
differently.
The final methodological issue relates to the
problem of source variance and potential measurement
overlap. Although we avoided the
source variance problem of parents reporting on
their child and on themselves, respondents did
report on both their self-efficacy and their mental

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ราคาถูกเท่าของระดับปานกลาง ดังตัวอย่างอาจไม่มีตัวแทนของผู้ปกครองในการโรงเรียน สอง ตัวอย่างไม่น่าจะมีรับตัวแทนของครอบครัวของเด็กโรคออทิซึมโดยทั่วไปเนื่องจากครอบครัวเหล่านี้ได้ค่อนข้างศึกษาสูง 3 ตัวอย่างไม่ประกอบด้วยผู้ปกครองของเด็กอื่น ๆ พัฒนาความพิการ ในที่สุด มากมายของเด็กโดยสารในช่วงสัปดาห์ที่โรงเรียน และมีบ้านเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์ และ ระหว่างโรงเรียนหยุดรอบระยะเวลา จุดเหล่านี้ และผู้ยกก่อนหน้านี้ควรเราสำรวจผลกระทบของพบ สำคัญที่สุดคือการผลลัพธ์ต้องถูกจำลองมีขนาดใหญ่ และอื่น ๆตัวอย่างตัวแทนปัญหาสถานะอยู่อาศัยจำนวนของเด็ก (น้อยเป็นนักเรียนประจำสัปดาห์ที่โรงเรียน) เป็นหนึ่งที่สามารถมีการคาดว่า จะมีความสำคัญในบริบทของการศึกษาปัจจุบันความแตกต่างไม่มีในโรงพยาบาลความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าระดับคะแนนระหว่างมารดา และเด็กอาศัยอยู่ได้และบิดาโดยสารที่มีเด็กที่โรงเรียน อย่างไรก็ตามมันเป็นไปได้ที่ผู้ปกครองเด็กที่มีอยู่ที่โรงเรียน จะได้น้อยได้รับผลกระทบโดยการปัญหาพฤติกรรมของเด็กกว่ามีครอบครัวอื่น ๆแม้ว่าไม่เรามุ่ง จึงไม่รายงานในส่วนผลลัพธ์ เราซ้ำลำดับถดถอยวิเคราะห์แต่ explored อยู่อาศัยสถานะเป็นตัวแปรดูแล place ของตนเองการศึกษาประสิทธิภาพการ มีหลักฐานไม่มีที่อยู่อาศัยที่สถานะมีควบคุมผลกระทบของพฤติกรรมเด็กปัญหาในครอบครัวในลักษณะแนะนำดังนั้น เหมือนน่าที่ผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องกับประสิทธิภาพตัวที่สามารถอธิบายความเด็กของที่อยู่อาศัยสถานะการสองเพิ่มเติม methodological ปัญหาจะสมควรบันทึก แรกคือ แบบจำลองถดถอยสำหรับแม่ก็สามารถอธิบายความแปรปรวนมากขึ้น(52%) วิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า (62%) มากกว่าได้แบบจำลองถดถอยสำหรับความวิตกกังวลของบิดา (39%รวมอายุของบิดา) และภาวะซึมเศร้า (27% ไม่รวมของบิดาอายุ) นี้ทำหน้าที่อีกครั้งเพื่อสนับสนุนอาร์กิวเมนต์ที่เด็กพิการ และเชื่อมโยงปัจจัยทางจิตวิทยาโดยผู้ปกครอง เช่นประสิทธิภาพตนเอง มีแนวโน้มที่จะมีผลต่อบิดาและมารดาแตกต่างกันปัญหา methodological สุดท้ายเกี่ยวข้องกับการปัญหาการวัดผลต่างและศักยภาพแหล่งซ้อนทับกัน ถึงแม้ว่าเราหลีกเลี่ยงการปัญหาต่างแหล่งที่มาของรายงานผู้ปกครองลูก และตนเอง ผู้ตอบไม่ได้รายงานประสิทธิภาพตนเองของพวกเขาและจิตใจของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อัตราเพียงของระดับปานกลางดังนั้นตัวอย่างอาจไม่ได้เป็นตัวแทนของพ่อแม่ผู้ปกครองที่โรงเรียน ประการที่สองตัวอย่างที่ไม่น่าจะมีได้เป็นตัวแทนของครอบครัวของเด็กออทิสติกโดยทั่วไปเพราะครอบครัวเหล่านี้ค่อนข้างมีการศึกษาสูง ประการที่สามตัวอย่างไม่ได้มีพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กที่มีพัฒนาการอื่น ๆ ที่พิการ สุดท้ายจำนวนมากของเด็กขึ้นที่โรงเรียนในช่วงสัปดาห์และมีเฉพาะที่บ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์และช่วงวันหยุดของโรงเรียนระยะเวลา จุดเหล่านี้และผู้ที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาก่อนหน้านี้ควรได้รับการพิจารณาในขณะที่เราสำรวจผลกระทบของการค้นพบ ที่สำคัญที่สุดคือว่าผลจะต้องมีการจำลองแบบที่มีขนาดใหญ่และกลุ่มตัวอย่างที่เป็นตัวแทน. ปัญหาของสถานะที่อยู่อาศัยของจำนวนของเด็ก(อย่างน้อยในขณะที่ผู้โดยสารรายสัปดาห์ที่โรงเรียน) เป็นสิ่งหนึ่งที่จะได้รับการคาดการณ์ว่าจะมีความสำคัญในบริบทของการศึกษาปัจจุบัน. ไม่มีความแตกต่างในโรงพยาบาลความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าคะแนนขนาดระหว่างมารดาและบรรพบุรุษที่มีเด็กอาศัยอยู่กับพวกเขาและผู้ที่มีเด็กขึ้นที่โรงเรียน แต่มันเป็นไปได้ว่าผู้ปกครองที่มีเด็กอาศัยอยู่ที่โรงเรียนจะได้รับผลกระทบน้อยลงโดยพวกเขาปัญหาพฤติกรรมของเด็กกว่าเป็นผู้ปกครองอื่นๆ . แม้ว่าจะไม่ได้เน้นหลักของเราจึงไม่ได้รายงานในส่วนของผลการค้นหาที่เราซ้ำการวิเคราะห์การถดถอยลำดับชั้นการสำรวจแต่ ที่อยู่อาศัยสถานะเป็นตัวแปรผู้ดูแลในสถานที่ของการรับรู้ความสามารถตนเอง ไม่มีหลักฐานว่าที่อยู่อาศัยเป็นสถานะการตรวจสอบผลกระทบของพฤติกรรมของเด็กปัญหาพ่อแม่ในลักษณะที่ชี้ให้เห็น. ดังนั้นจึงดูเหมือนว่าไม่น่าว่าผลที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ความสามารถของตนเองสามารถอธิบายได้ด้วยที่อยู่อาศัยของเด็กสถานะ. สองปัญหาวิธีการต่อไปมีความคุ้มค่าของบันทึก. แรกคือรูปแบบการถดถอยสำหรับคุณแม่ก็สามารถที่จะอธิบายเพิ่มเติมความแปรปรวนในความวิตกกังวล(52%) และภาวะซึมเศร้า (62%) มากกว่าเป็นรูปแบบการถดถอยสำหรับ'ความวิตกกังวล (39% พ่อไม่รวมพ่ออายุ) และภาวะซึมเศร้า ( 27% ไม่รวมอายุของพ่อ) ให้บริการอาหารอีกครั้งเพื่อสนับสนุนการโต้แย้งว่าเด็กที่มีความพิการและปัจจัยทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องของผู้ปกครองเช่นการรับรู้ความสามารถของตนเองมีแนวโน้มที่จะส่งผลกระทบต่อพ่อแม่ที่แตกต่างกัน. ปัญหาวิธีการสุดท้ายที่เกี่ยวข้องกับปัญหาความแปรปรวนแหล่งที่มาและการวัดที่มีศักยภาพที่ทับซ้อนกัน ถึงแม้ว่าเราจะหลีกเลี่ยงแหล่งที่มาของปัญหาความแปรปรวนของพ่อแม่การรายงานเกี่ยวกับเด็กของพวกเขาและในตัวเองผู้ตอบแบบสอบถามได้รายงานเกี่ยวกับการรับรู้ความสามารถทั้งตัวเองของพวกเขาและจิตของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ราคาแค่ในระดับปานกลาง ดังนั้นตัวอย่าง
อาจมีตัวแทนของพ่อแม่ที่
โรงเรียน ประการที่สอง จำนวนดังกล่าวได้ถูกตัวแทนของครอบครัว

เด็กออทิสติกโดยทั่วไปเพราะด้วยครอบครัวเหล่านี้ค่อนข้าง
สูงการศึกษา 3 ตัวอย่างไม่ได้
ประกอบด้วยผู้ปกครองของเด็กพิการพัฒนาการ
อื่น ๆ ในที่สุดหลายเด็ก
ขึ้นที่โรงเรียนในระหว่างสัปดาห์และถูก
เพียงบ้านในวันหยุดสุดสัปดาห์และในช่วงวันหยุด
โรงเรียน จุดเหล่านี้ และผู้เลี้ยงก่อนหน้านี้
ควรพิจารณาศึกษาผลกระทบ
ของผล ที่สำคัญที่สุดคือว่า
ผลต้องมีแบบและตัวอย่างมากกว่า
.
เรื่องสภาพที่อยู่อาศัยของหมายเลข
ของเด็ก ( อย่างน้อยเป็น boarders รายสัปดาห์ที่
โรงเรียน ) เป็นหนึ่งที่อาจทำนาย

จะสำคัญในบริบทของการศึกษา .
ไม่มีความแตกต่างในระดับคะแนนความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าโรงพยาบาล

ระหว่างมารดาและบิดา ซึ่งเด็กอาศัยอยู่กับพวกเขา และบรรดา
ที่มีเด็กขึ้นที่ โรงเรียน อย่างไรก็ตาม ,
มันเป็นไปได้ว่าพ่อแม่ที่มีเด็กอาศัยอยู่
ที่โรงเรียนจะได้รับผลกระทบน้อยจากปัญหาพฤติกรรมของเด็กมากกว่าพ่อแม่อีก
.
แต่ไม่เน้นหลักของเราและดังนั้นจึงไม่
รายงานในส่วนของผลลัพธ์ เราซ้ำ แต่การใช้แบบสำรวจที่อยู่อาศัย

สถานะเป็นผู้ดูแลตัวแปรในสถานที่ของ
ตนเอง . ไม่มีหลักฐานว่า ที่อยู่อาศัย
สถานะสำหรับผลกระทบของพฤติกรรมเด็กปัญหาของพ่อแม่ในลักษณะแนะนำ
จึงดูเหมือนว่าไม่น่าที่ผลที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ความสามารถของตนเอง สามารถอธิบายได้ด้วย

สภาพที่อยู่อาศัยของเด็ก สองประเด็นวิธีการเพิ่มเติม จะน่า

หมายเหตุ ครั้งแรกที่ถดถอยแบบจำลอง
มารดาสามารถอธิบายความแปรปรวนของความวิตกกังวลมากขึ้น
( 52% ) และภาวะซึมเศร้า ( 62 ) กว่า
วิเคราะห์รูปแบบสำหรับความกังวลของพ่อ ( 39 %
ยกเว้นบิดาอายุ ) และภาวะซึมเศร้า ( 27 % ไม่รวม
บรรพบุรุษของอายุ ) นี้ให้บริการอีกครั้งเพื่อสนับสนุน

การโต้แย้งว่า เด็กที่มีความพิการและปัจจัยทางจิตวิทยาของผู้ปกครองที่เกี่ยวข้อง เช่น
ความสามารถมีแนวโน้มที่จะส่งผลกระทบต่อบิดา และมารดา

ปัญหาแตกต่างกัน วิธีการสุดท้ายที่เกี่ยวข้องกับ
ปัญหาของความแปรปรวนที่มาและศักยภาพการวัด
ทับซ้อนกัน แม้ว่าเราหลีกเลี่ยงปัญหาของผู้ปกครอง แหล่งความแปรปรวน

เด็ก และรายงานผลต่อตนเอง กลุ่มตัวอย่างได้รายงานทั้งสองของตนและของจิตใจ