In order to test the genotoxicity p

In order to test the genotoxicity produced by long-term EO administration, ani- mals were treated with EO at the dose of 100 mg/kg. Negative control animals re- ceived only saline solution or TW (vehicle control). Additionally, to evaluate the antigenotoxic potential of EO at low doses, animals were treated with 1 or
10 mg/kg of EO for 21 days; prior to blood collection the genotoxic agent MNU (30 mg/kg, i.p.) was administered. Blood samples were collected 4 h after MNU treatment for the comet assay, which was performed under alkaline conditions
according to a previously described protocol (Tice et al., 2000). Briefly, 5 ll of blood
was mixed with 120 ll of 0.5% low-melting-point agarose at 37 C and layered onto conventional microscope slides, precoated with 1.5% normal-melting-point agarose
(Invitrogen). The slides were left overnight in a cold freshly-prepared lysing solu- tion (1% Triton X-100, 2.5 mM NaCl, 0.1 mM Na2EDTA, 10 mM Tris with 10% dim- ethylsufoxide, pH 10.0) and then inserted into a horizontal electrophoresis apparatus containing alkaline electrophoresis buffer (0.3 M NaOH, 1 mM Na2EDTA, pH > 13) at 4 C for 20 min. Using the same buffer, electrophoresis was performed at
25 V and 300 mA for 20 min. After electrophoresis, the slides were washed twice in neutralizing buffer (0.4 M Tris–HCl, pH 7.5), fixed in absolute alcohol, air-dried, and stored at room temperature. The slides were stained with 50 ll of ethidium bro-
mide (20 lg/ml) and immediately examined at 400 magnification in an epi-illu-
mination fluorescence microscope connected to an image analysis system (Comet II; Perspective Instruments, Suffolk, UK). Coded slides were scored blindly and 50 nucleoids from each animal were randomly analyzed (25 cells per slide from two slides per animal). Tail intensity (the quantity of DNA in the comet tail) was used to measure the extent of DNA damage. Comet images with a ‘‘cloudy’’ appearance or with a very small head and balloon-like tail were excluded from the analysis (Hartmann and Speit, 1997).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การทดสอบ genotoxicity ที่ผลิตโดยอีโอระยะยาว เอนิ mals ได้รับการรักษากับอีโอในตัวยา 100 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ลบควบคุมสัตว์ใหม่ ceived เท่าเกลือหรือผู้ที่ใช้ (รถควบคุม) นอกจากนี้ การประเมินศักยภาพ antigenotoxic ของอีโอในปริมาณต่ำ สัตว์ได้รับการรักษา ด้วย 1 หรือ10 มก./กก.ของอีโอวัน 21 มีจัดการตัวแทน genotoxic MNU (30 มิลลิกรัม/กิโลกรัม i.p.) ก่อนเก็บเลือด ตัวอย่างเลือดได้รวบรวม 4 h หลังจากรักษา MNU วิเคราะห์ดาวหาง ซึ่งมีดำเนินการภายใต้เงื่อนไขด่างตามอธิบายไว้ก่อนหน้านี้โพรโทคอล (Tice และ al., 2000) Briefly, 5 จะเลือดถูกผสมกับ 120 จะ 0.5% agarose ต่ำละลายจุดที่ 37 C และชั้นบนภาพนิ่งกล้องจุลทรรศน์ธรรมดา precoated ด้วย agarose ปกติละลายจุด 1.5%(Invitrogen) ภาพนิ่งถูกทิ้งค้างคืนในเย็นลิ้ม lysing solu-สเตรชัน (ไตรตั้น X 100%, NaCl, Na2EDTA, 10 มม.ตรีกับติ่มซำ-ethylsufoxide 10%, 0.1 mM 2.5 mM 1 pH 10.0) และแทรกเครื่อง electrophoresis แนวนอนที่ประกอบด้วยบัฟเฟอร์ electrophoresis ด่าง (0.3 M NaOH, Na2EDTA 1 มม. ค่า pH > 13) ที่ C 4 สำหรับใช้บัฟเฟอร์เดียวประมาณ 20 นาที, electrophoresis ทำที่25 V และ 300 mA สำหรับ 20 นาที หลังจาก electrophoresis ภาพนิ่งถูกล้างสองครั้งใน neutralizing บัฟเฟอร์ (0.4 M ตรี – HCl, pH 7.5), fixed ในแอลกอฮอล์สัมบูรณ์ air-dried และเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง ภาพนิ่งถูกสี ด้วย 50 จะ ethidium bro-mide (20 lg/ml) และตรวจสอบทันทีที่ magnification 400 ในการ epi-illu -กล้องจุลทรรศน์ fluorescence mination เชื่อมต่อกับระบบวิเคราะห์แบบรูป (ดาวหาง II มุมมองเครื่องมือ ซัฟ UK) ใส่รหัสภาพนิ่งมีคะแนนอย่างคนตาบอด และ nucleoids 50 จากสัตว์แต่ละถูกสุ่มวิเคราะห์ (25 เซลล์ต่อภาพนิ่งจากภาพนิ่งสองภาพต่อสัตว์) หางเข้มข้น (ปริมาณของดีเอ็นเอในหางดาวหาง) ถูกใช้ในการวัดขอบเขตของความเสียหายของดีเอ็นเอ ภาพดาวหาง มีลักษณะนิ้วมีเมฆมาก '' หรือหัวเล็กมากและมีหางเหมือนบอลลูนถูกแยกออกจากการวิเคราะห์ (Hartmann และ Speit, 1997)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อทดสอบพันธุกรรมผลิตโดยการบริหาร EO ระยะยาว, Mals ani- ได้รับการรักษาด้วย EO ในขนาด 100 มก. / กก. สัตว์ควบคุมเชิงลบอีกครั้ง ceived น้ำเกลือเพียงอย่างเดียวหรือทีดับบลิว (การควบคุมรถ) นอกจากนี้ในการประเมินศักยภาพ antigenotoxic ของ EO ที่ปริมาณต่ำสัตว์ได้รับการรักษาด้วย 1 หรือ
10 mg / kg ของ EO 21 วัน; ก่อนที่จะเก็บเลือดตัวแทน genotoxic MNU (30 mg / kg IP) เป็นยา เก็บตัวอย่างเลือด 4 ชั่วโมงหลังการรักษา MNU สำหรับการทดสอบดาวหางซึ่งได้รับการดำเนินการภายใต้เงื่อนไขด่าง
ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้โปรโตคอล (ซ้อม et al., 2000) Brie ชั้นและ 5 LL เลือด
ผสมกับ 120 LL 0.5% agarose ต่ำจุดหลอมเหลวที่อุณหภูมิ 37 C และชั้นบนสไลด์กล้องจุลทรรศน์ธรรมดา precoated กับ 1.5% ปกติจุดหลอมเหลว agarose
(Invitrogen) ภาพนิ่งที่ถูกทิ้งไว้ค้างคืนในเย็นที่ปรุงใหม่ ๆ lysing โซลูชันการ (1% Triton X-100, 2.5 มิลลิโซเดียมคลอไรด์ 0.1 มิลลิ Na2EDTA, 10 mM Tris 10% dim- ethylsufoxide ค่า pH 10.0) และจากนั้นใส่เข้าไปในแนวนอน อุปกรณ์อิเล็กที่มีบัฟเฟอร์อิอัลคาไลน์ (0.3 M NaOH, 1 มิลลิ Na2EDTA ค่า pH> 13) ที่ 4 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 20 นาที ใช้บัฟเฟอร์เดียวกันอิเล็กได้รับการดำเนินการใน
25 V และ 300 มิลลิแอมป์เป็นเวลา 20 นาที หลังจากที่อิสไลด์ถูกล้างครั้งที่สองใน neutralizing บัฟเฟอร์ (0.4 M Tris-HCl ค่า pH 7.5), FI xed ในแอลกอฮอล์แน่นอนอากาศแห้งและเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง ภาพนิ่งที่ถูกย้อมด้วย 50 LL ของ ethidium bro-
Mide (20 LG / ml) และตรวจสอบได้ทันทีที่ 400 ไอออนบวก Fi Magni ใน EPI-illu-
mination ชั้น uorescence กล้องจุลทรรศน์เชื่อมต่อกับระบบการวิเคราะห์ภาพ (ดาวหาง II เครื่องมือการมุมมองซัฟโฟล์สหราชอาณาจักร) . สไลด์ Coded ถูกยิงสุ่มสี่สุ่มห้าและ 50 nucleoids จากสัตว์แต่ละที่ได้มาวิเคราะห์แบบสุ่ม (25 เซลล์ต่อสไลด์จากสองภาพนิ่งต่อสัตว์) ความเข้มหาง (ปริมาณของดีเอ็นเอในหางของดาวหาง) ถูกนำมาใช้ในการวัดขอบเขตของความเสียหายของดีเอ็นเอ ภาพดาวหางกับ 'ลักษณะ' เมฆ '' หรือที่มีหัวขนาดเล็กมากและหางบอลลูนเหมือนได้รับการยกเว้นจากการวิเคราะห์ (อาร์ตมันน์และ Speit, 1997)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อทดสอบว่าผลิตโดยการบริหาร EO ระยะยาว แอนนี่ - มัล รักษาด้วยออที่ปริมาณ 100 มิลลิกรัม / กิโลกรัม ลบควบคุมสัตว์ Re - ceived เพียงน้ำเกลือหรือ TW ( การควบคุมยานพาหนะ ) นอกจากนี้ เพื่อประเมินศักยภาพของ antigenotoxic EO ต่ำปริมาณสัตว์ที่ได้รับการรักษาด้วย 1 หรือ
10 มก. / กก. EO เป็นเวลา 21 วันก่อนที่จะเก็บเลือดตัวแทน MNU ต่อย ( 30 mg / kg ผล ) คือเท่าไหร่ การเก็บตัวอย่างเลือด 4 ชั่วโมงหลังจาก MNU รักษาดาวหาง assay ซึ่งดำเนินการภายใต้เงื่อนไขที่เป็นด่าง
ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้โปรโตคอล ( ไทซ์ et al . , 2000 ) บรี fl Y 5 จะเลือด
ผสมกับ 120 จะ 05 % ต่ำจุดหลอมเหลว ( 37 องศาเซลเซียส และชั้นลงบนแผ่นสไลด์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ธรรมดา , 1.5% ปกติจุดหลอมเหลว (
( Invitrogen ) ภาพนิ่งที่ถูกทิ้งไว้ข้ามคืนในเย็นที่สดใหม่ ปรุงต่อซูลู - tion ( 1% Triton X-100 , 2.5 mM NaCl 0.1 มม. na2edta 10 มม. นอกจากนี้ 10% สลัว - ethylsufoxide pH 100 ) แล้วใส่ลงไปในอุปกรณ์อิเล็กโตรโฟรีซีสในแนวนอนที่มีบัฟเฟอร์ด่าง ( 0.3 M NaOH 1 มม. na2edta pH > 13 ) ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 20 นาที ใช้บัฟเฟอร์เดียวกัน วิธีดำเนินการโดย
25 V และมา 300 20 นาที หลังจากที่อิเล็กสไลด์ถูกล้างสองครั้งในการ neutralizing บัฟเฟอร์ ( 0.4 บริษัทไอม ( pH 7.5 ) , จึง xed ในแอลกอฮอล์สัมบูรณ์อากาศแห้งและเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง ภาพนิ่งจะถูกย้อมด้วยสี 50 คู่พี่ชาย -
ไมด์ ( 20 LG / มิลลิลิตร ) และทันทีตรวจสอบที่ 400 มกนีจึงประจุบวกใน EPI illu -
mination fl uorescence กล้องจุลทรรศน์แบบเชื่อมต่อกับระบบวิเคราะห์ภาพ ( ดาวหาง 2 เครื่องมือมุมมอง Suffolk , สหราชอาณาจักร )เข้ารหัสสไลด์ถูกยิงสุ่มสี่สุ่มห้า และ 50 nucleoids จากสัตว์แต่ละวิธีวิเคราะห์ ( 25 เซลล์ต่อสไลด์จากสองภาพนิ่งต่อสัตว์ ) หางเข้ม ( ปริมาณของดีเอ็นเอในดาวหางหาง ) เป็นเครื่องมือวัดขอบเขตของความเสียหายดีเอ็นเอ ดาวหางภาพกับ ' 'cloudy ' ' ปรากฏตัวหรือมีขนาดเล็กมากและหัวบอลลูนชอบหางได้รับการยกเว้นจากการวิเคราะห์ ( Admin และ speit
, 1997 )