AbstractIntroduction: Patients with

Abstract
Introduction: Patients with systemic lupus erythematosus (SLE) have an abnormal population of neutrophils, called
low-density granulocytes (LDGs), that express the surface markers of mature neutrophils, yet their nuclear morphology
resembles an immature cell. Because a similar discrepancy in maturation status is observed in myelodysplasias, and
disruption of neutrophil development is frequently associated with genomic alterations, genomic DNA isolated from
autologous pairs of LDGs and normal-density neutrophils was compared for genomic changes.
Methods: Alterations in copy number and losses of heterozygosity (LOH) were detected by cytogenetic microarray
analysis. Microsatellite instability (MSI) was detected by capillary gel electrophoresis of fluorescently labeled PCR
products.
Results: Control neutrophils and normal-density SLE neutrophils had similar levels of copy number variations,
while the autologous SLE LDGs had an over twofold greater number of copy number alterations per genome. The
additional copy number alterations found in LDGs were prevalent in six of the thirteen SLE patients, and occurred
preferentially on chromosome 19, 17, 8, and X. These same SLE patients also displayed an increase in LOH. Several
SLE patients had a common LOH on chromosome 5q that includes several cytokine genes and a DNA repair
enzyme. In addition, three SLE patients displayed MSI. Two patients displayed MSI in greater than one marker, and
one patient had MSI and increased copy number alterations. No correlations between genomic instability and
immunosuppressive drugs, disease activity or disease manifestations were apparent.
Conclusions: The increased level of copy number alterations and LOH in the LDG samples relative to autologous
normal-density SLE neutrophils suggests somatic alterations that are consistent with DNA strand break repair, while
MSI suggests a replication error-prone status. Thus, the LDGs isolated have elevated levels of somatic alterations
that are consistent with genetic damage or genomic instability. This suggests that the LDGs in adult SLE patients
are derived from cell progenitors that are distinct from the autologous normal-density neutrophils, and may reflect
a role for genomic instability in the disease.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อแนะนำ: ผู้ป่วยที่ มี systemic ไต erythematosus (SLE) มีประชากร neutrophils เรียกว่าความผิดปกติgranulocytes นความหนาแน่นต่ำ (LDGs), ที่แสดงเครื่องหมายผิวของผู้ใหญ่ neutrophils ยังสัณฐานวิทยาของนิวเคลียร์มีลักษณะเซลล์เป็น immature เนื่องจากความขัดแย้งที่คล้ายกันในสถานะพ่อแม่จะสังเกตใน myelodysplasias และทรัพยของ neutrophil มักเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลง genomic, genomic DNA ที่แยกต่างหากจากคู่ LDGs และความหนาแน่นปกติ neutrophils autologous ถูกเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของ genomicวิธีการ: ตรวจพบ โดย cytogenetic microarray เปลี่ยนแปลงในจำนวนสำเนาและขาดทุนของ heterozygosity (โละ)วิเคราะห์ ความไม่แน่นอนชนิด Microsatellite (MSI) พบ electrophoresis เจรูพรุนของ PCR ป้าย fluorescentlyผลิตภัณฑ์ผลลัพธ์: ควบคุม neutrophils และความหนาแน่นปกติ SLE neutrophils มีคล้ายระดับรูปแบบหมายเลขสำเนาในขณะที่ autologous SLE LDGs มีเกินจำนวนมากกว่าสองเท่าของคัดลอกเปลี่ยนแปลงหมายเลขสำหรับแต่ละกลุ่ม ที่การเปลี่ยนแปลงหมายเลขที่พบใน LDGs ถูกพบมากในผู้ป่วย SLE สิบสามลักษณะหก และเกิดขึ้นโน้ต บนโครโมโซม 19, 17, 8 และ X ผู้ป่วย SLE เหมือนกันเหล่านี้ยังแสดงเพิ่มในโละ หลายผู้ป่วย SLE มีโละทั่ว 5q โครโมโซมที่มียีนอย่างไร cytokine หลายและซ่อมแซมดีเอ็นเอเอนไซม์ นอกจากนี้ ผู้ป่วย SLE 3 แสดง MSI ผู้ป่วยสองแสดง MSI ในมากกว่าหนึ่งเครื่องหมาย และผู้ป่วยหนึ่งมี MSI และเพิ่มการคัดลอกการเปลี่ยนแปลงหมายเลข ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างความไม่เสถียรของ genomic และยา immunosuppressive กิจกรรมโรค หรือลักษณะโรคได้ชัดเจนบทสรุป: เพิ่มระดับของการเปลี่ยนแปลงหมายเลขสำเนาและโละในตัวอย่าง LDG สัมพันธ์ autologousความหนาแน่นปกติ SLE neutrophils แนะนำเปลี่ยนแปลง somatic ที่สอดคล้องกับ DNA สแตรนด์แบ่งซ่อม ขณะที่MSI แนะนำจำลองสถานะข้อผิดพลาดได้ง่าย ดังนั้น LDGs ที่แยกต่างหากได้ยกระดับของการเปลี่ยนแปลงทาง somaticซึ่งจะสอดคล้องกับความเสียหายทางพันธุกรรมหรือความไม่เสถียรของ genomic นี้แนะนำที่ LDGs ในผู้ป่วย SLE ผู้ใหญ่มาจาก progenitors เซลล์ที่แตกต่างจาก neutrophils ความหนาแน่นปกติ autologous และอาจสะท้อนบทบาทความไม่เสถียรของ genomic ในโรค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนะนำนามธรรม
: ผู้ป่วย Systemic lupus erythematosus ( SLE ) มีประชากรผิดปกติของนิวโทรฟิลกรานูโลไซต์ ( เรียกว่า
ความหนาแน่น ldgs ) ที่แสดงพื้นผิวเครื่องหมายของผู้ใหญ่ นิวโทรฟิล แต่ของนิวเคลียร์สัณฐาน
มีลักษณะเป็นเซลล์อ่อน เพราะความแตกต่างที่คล้ายกันในสถานะการเจริญเติบโตพบใน myelodysplasias และ
การหยุดชะงักของทรราช เป็น บ่อย ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาที่มีการเปลี่ยนแปลงดีเอ็นเอที่แยกได้จาก
ของคู่ของ ldgs นิวโทรฟิลความหนาแน่นปกติและเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงจีโนม .
วิธี : การเปลี่ยนแปลงจำนวนสำเนาและการสูญเสียของเฉพาะที่ ( โล๊ะ ) ถูกตรวจพบโดยการวิเคราะห์
รี .ใช้ความไม่แน่นอน ( MSI ) ถูกตรวจพบโดย capillary electrophoresis เจลของ fluorescently ติดป้ายผลิตภัณฑ์ PCR
.
ผลลัพธ์ : นิวโทรฟิลการควบคุมและนิวโทรฟิล SLE ความหนาแน่นปกติมีระดับที่คล้ายกันของการเปลี่ยนแปลงจำนวนสำเนา
ในขณะที่ ldgs SLE มีมากกว่าสองเท่าของจำนวนที่มากกว่าของจำนวนสำเนาการเปลี่ยนแปลงต่อพันธุกรรม .
จำนวนสำเนาการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมที่พบใน ldgs กำลังแพร่หลายในหกของจำนวนผู้ป่วย SLE และเกิดขึ้น
preferentially บนโครโมโซม 19 , 17 , 8 , และ X . เดียวกันนี้ยังแสดงการเพิ่มขึ้นในผู้ป่วย SLE โล๊ะ . ผู้ป่วย SLE หลาย
มีโละทั่วไปบนโครโมโซมมียีนหลายเดือนไซโตไคน์และการซ่อมแซมดีเอ็นเอ
เอนไซม์ นอกจากนี้สามผู้ป่วย SLE แสดง MSIสองผู้ป่วยที่แสดงข้อมูลในมากกว่าหนึ่งเครื่องหมายและ
คนไข้คนหนึ่งมี MSI และเพิ่มจำนวนสำเนาการเปลี่ยนแปลง ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างเสถียรภาพและพันธุกรรม
ยากดภูมิคุ้มกันโรค กิจกรรมหรือโรคอาการเป็นชัดเจน .
สรุประดับการเพิ่มขึ้นของจำนวนสำเนาการเปลี่ยนแปลงและโอเอสใน ldg ตัวอย่างเทียบกับของ
นิวโทรฟิล SLE ความหนาแน่นปกติแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่สอดคล้องกับดีเอ็นเอเกลียวซ่อมเบรค ในขณะที่
MSI แนะนำซ้ำแนวโน้มข้อผิดพลาดสถานะ ดังนั้น ldgs แยกมีระดับสูงของร่างกายการเปลี่ยนแปลง
ที่สอดคล้องกับความเสียหายทางพันธุกรรมหรือจีโนมของความไม่มั่นคง นี้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วย SLE
ldgs ในผู้ใหญ่จะได้มาจากเซลล์ตั้งต้นที่แตกต่างจากปกติความหนาแน่นของนิวโทรฟิล และอาจจะสะท้อนให้เห็นถึงความไม่แน่นอนในจีโนม
บทบาทสำหรับโรค