This is just one story, of course,

This is just one story, of course, but it suggests a possible way in which mathematical lives develop so that girls can be at the same time successful in mathematics but feel that they are not. The joint production by Sian and her teacher of limited opportunities for building knowledge may be repeated for some time, and may feed and be fed by assumptions about girls' and boys'"ways of knowing." There is some support for this analysis in the data reported by Creese et al. (2004). Although it is not their intention to analyze the following extracts in terms of approaches to knowing (rather, they are concerned with the ways that boys and girls use language and talk about collaboration in the classroom), the data suggest that in fact middle-class boys (the data was drawn from two middle-class schools) are positioned as creative or constructed knowers, in Becker's typology, whereas girls are positioned as separate knowers. Here we see their teacher comparing boys and girls:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แน่นอน นี้เป็นเรื่องหนึ่ง แต่มันแนะนำวิธีเป็นไปได้ที่ชีวิตคณิตศาสตร์พัฒนาเพื่อให้ผู้หญิงได้ในเวลาเดียวกันในคณิตศาสตร์แต่ความรู้สึกที่ไม่ การผลิตร่วม โดยเซียนและน้องของโอกาสในการสร้างความรู้จำกัดอาจทำซ้ำบางครั้ง และอาจเลี้ยง และเป็นอาหาร โดยสมมติฐานเกี่ยวกับผู้หญิงและเด็กผู้ชาย "วิธีการรู้" มีการสนับสนุนบางอย่างสำหรับการวิเคราะห์นี้ในข้อมูลรายงานโดย Creese et al. (2004) แม้ว่าไม่ใช่ความตั้งใจของพวกเขาเพื่อวิเคราะห์สารสกัดต่อไปนี้ในแง่ของวิธีการรู้ (ค่อนข้าง พวกเขามีความกังวลกับวิธีที่ชายและหญิงใช้ภาษา และพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือในชั้นเรียน), ข้อมูลแนะนำว่า ในความเป็นจริงเด็กระดับกลาง (ข้อมูลมาจากสองโรงเรียนระดับกลาง) มีตำแหน่งเป็น knowers ที่เป็นความคิดสร้างสรรค์ หรือสร้าง ในการจำแนกของ Becker ในขณะที่หญิงมีตำแหน่งเป็น knowers แยกต่างหาก ที่นี่เราเห็นครูเปรียบเทียบชายและหญิง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี่เป็นเพียงหนึ่งเรื่องแน่นอน แต่มันแสดงให้เห็นวิธีการที่เป็นไปได้ในทางคณิตศาสตร์ซึ่งอาศัยการพัฒนาเพื่อให้สาว ๆ สามารถในเวลาเดียวกันที่ประสบความสำเร็จในวิชาคณิตศาสตร์ แต่รู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้ การผลิตร่วมกันโดยเซียนครูและ จำกัด โอกาสในการสร้างความรู้ของเธออาจจะซ้ำบางครั้งและอาจกินอาหารและการถูกเลี้ยงโดยสมมติฐานเกี่ยวกับหญิงและชาย "วิธีการของการรู้." มีการสนับสนุนบางอย่างสำหรับการวิเคราะห์นี้ในข้อมูลที่รายงานโดย Creese et al, คือ (2004) แม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นความตั้งใจของพวกเขาในการวิเคราะห์สารสกัดดังต่อไปนี้ในแง่ของวิธีการที่จะรู้ ( แต่พวกเขามีความกังวลเกี่ยวกับวิธีการที่ชายและหญิงใช้ภาษาและการพูดคุยเกี่ยวกับการทำงานร่วมกันในห้องเรียน) ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าในความเป็นจริงของชนชั้นกลาง เด็กชาย (ข้อมูลที่ถูกดึงออกมาจากทั้งสองโรงเรียนระดับกลาง) อยู่ในตำแหน่งที่เป็น knowers ความคิดสร้างสรรค์หรือสร้างในการจำแนกประเภทของเบคเกอร์ในขณะที่สาว ๆ ได้ในตำแหน่งที่เป็น knowers แยกต่างหาก ที่นี่เราเห็นครูของพวกเขาเปรียบเทียบเด็กชายและเด็กหญิง: