Stars are usually formed in the cen

Stars are usually formed in the center of the galaxy. The center part of M51 appears to be undergoing a period of enhanced star formation. The present efficiency of star formation, defined as the ratio of mass of new stars to the mass of star-forming gas, is only ~1%, quite comparable to the global value for the Milky Way and other galaxies. It is estimated that the current high rate of star formation can last no more than another 100 million years or so. [18]

Induced spiral structure in the larger galaxy is not the only effect of the interaction. Significant compression of hydrogen gas occurs that leads to the development of starbirth regions. In pictures of M51 these show up as the bright blue 'knots' throughout the spiral arms.

Generally speaking, hydrogen gas is the most common component of the interstellar medium (the vast space between stars and planetary systems in galaxies). It exists primarily in its atomic structure and molecular form, and forms huge clouds throughout the entire galaxy. When large sources of gravitational pull pass nearby, such as other galaxies, gravitational interactions produce compression (density) waves that sweep through these hydrogen clouds. This causes some regions of the previously diffuse gas to compress into tight pockets of opaque and dense gas; these are dust lanes one so often sees in the spiral arms. In regions where the concentration and density of gas reaches a critical value, further collapse under its own gravitational pull occurs, and stars are born at the center of the collapse, where the gas is compressed so strongly that fusion initiates.[19]

When this happens, these new-born stars consume huge amounts of gas causing them to expand, shine even hotter, and finally sweep away the surrounding layers of dust and gas by increasing efflux of the stellar wind. The gigantic proportions of the clouds out of which they are born means stars seldom, if ever, are created in isolation. Thus regions of several hot young stars emit sufficient light energy that they can be seen in the high resolution pictures of M51 across millions of lightyears distance.

For an example of such a formation in our own galaxy, see M16, the Eagle Nebula.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดาวโดยทั่วไปมักจะเกิดในกาแลคซี ส่วนศูนย์ของ M51 ปรากฏให้ ได้ตามระยะเวลาของการก่อตัวดาวพิเศษ ประสิทธิภาพปัจจุบันของดาวกำเนิด กำหนดเป็นอัตราส่วนของมวลของดาวใหม่กับมวลของก๊าซรูปดาว เป็นเพียง ~ 1% ค่อนข้างเทียบได้กับค่าส่วนกลางทางและชื่อดาราจักรอื่น ๆ มีประเมินว่า ปัจจุบันสูงอัตราการก่อตัวดาวสามารถล่าสุดไม่เกินอีก 100 ล้านปีหรือมากกว่านั้น [18]โครงสร้างเกลียวเหนี่ยวนำให้ในกาแลคซีขนาดใหญ่ไม่มีผลเฉพาะการโต้ตอบ บีบสำคัญของก๊าซไฮโดรเจนเกิดขึ้นซึ่งนำไปสู่การพัฒนาของภูมิภาค starbirth รูปภาพของ M51 เหล่านี้แสดงเป็นสีน้ำเงินสดใส 'knots' ตลอดแขนเกลียวพูด แก๊สไฮโดรเจนเป็นส่วนประกอบพบมากที่สุดของมวล (พื้นที่กว้างขวางระหว่างดาวและระบบดาวเคราะห์ในชื่อดาราจักร) มันอยู่ในโครงสร้างอะตอมและโมเลกุลแบบฟอร์มเป็นหลัก และรูปเมฆใหญ่ทั่วทั้งจักรวาล เมื่อแหล่งใหญ่ของความโน้มถ่วงดึงผ่านใกล้เคียง เช่นชื่อดาราจักรอื่น ๆ ความโน้มถ่วงโต้ผลิตคลื่นบีบ (ความหนาแน่น) ที่กวาดผ่านเมฆไฮโดรเจน ทำให้บางภูมิภาคของก๊าซกระจายก่อนหน้านี้อัดเข้าไปในกระเป๋าแน่นทึบ และหนาแน่นแก๊ส ได้แก่ถนนหนทางฝุ่นหนึ่งบ่อยเห็นในแขนเกลียว ในภูมิภาคที่เข้มข้นและความหนาแน่นของก๊าซถึงค่าวิกฤต ยุบเพิ่มเติมภายใต้ดึงความโน้มถ่วงของตัวเองเกิดขึ้น และดาวจะเกิดที่ยุบ ซึ่งก๊าซจะถูกบีบอัดดังนั้นขอให้เริ่มอาหาร[19]เมื่อเกิดเหตุการณ์ ดาวที่เกิดใหม่เหล่านี้บริโภคจำนวนมากของก๊าซที่ทำให้เกิดการขยาย ส่องแสงร้อนแม้ และสุดท้าย กวาดไปรอบชั้นของฝุ่นและแก๊ส โดยการเพิ่ม efflux ของลมดาวฤกษ์ สร้างสัดส่วนขนาดใหญ่ของเมฆจากที่พวกเขาจะเกิดดาวหมายถึงค่อย ถ้าเคย แยก ดังนั้น แคว้นหลายดาวสาวร้อนคายพลังงานแสงเพียงพอที่จะสามารถเห็นรูปภาพความละเอียดสูงของ M51 ข้ามล้านห่าง lightyearsสำหรับตัวอย่างของการก่อการดังกล่าวในกาแล็กซี่ของเราเอง ดู M16 เนบิวลาอินทรี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดาวที่เกิดขึ้นมักจะอยู่ในศูนย์กลางของกาแล็คซี่ ส่วนศูนย์กลางของ M51 ดูเหมือนจะได้รับการระยะเวลาการก่อตัวดาวฤกษ์ที่เพิ่มขึ้น ที่มีประสิทธิภาพในปัจจุบันการก่อตัวดาวฤกษ์หมายถึงอัตราส่วนของมวลของดาวใหม่กับมวลของก๊าซก่อตัวดาวฤกษ์เป็นเพียงประมาณ 1% ค่อนข้างใกล้เคียงกับมูลค่าทั่วโลกสำหรับทางช้างเผือกและกาแลคซีอื่น ๆ มันเป็นที่คาดว่าอัตราสูงในปัจจุบันการก่อตัวดาวฤกษ์สามารถมีอายุการใช้ไม่เกินอีก 100 ล้านปีหรือมากกว่านั้น [18] โครงสร้างเกลียวชักนำให้เกิดในกาแล็คซี่ที่มีขนาดใหญ่ไม่ได้มีผลเฉพาะของการมีปฏิสัมพันธ์ การบีบอัดอย่างมีนัยสำคัญของก๊าซไฮโดรเจนที่เกิดขึ้นจะนำไปสู่การพัฒนาของภูมิภาค starbirth ในภาพของ M51 เหล่านี้ปรากฏขึ้นเป็น 'นอต' สีฟ้าสดใสตลอดทั้งแขนกังหัน. โดยทั่วไปก๊าซไฮโดรเจนเป็นองค์ประกอบที่พบมากที่สุดของดวงดาวกลาง (พื้นที่กว้างใหญ่ระหว่างดาวและระบบดาวเคราะห์ในกาแล็กซี่) มันมีอยู่ส่วนใหญ่ในโครงสร้างอะตอมและโมเลกุลของรูปแบบและรูปแบบเมฆขนาดใหญ่ทั่วทั้งจักรวาล เมื่อแหล่งใหญ่ของแรงโน้มถ่วงผ่านใกล้เคียงเช่นกาแลคซีอื่น ๆ ปฏิสัมพันธ์แรงโน้มถ่วงผลิตการบีบอัด (ความหนาแน่น) คลื่นที่กวาดผ่านเมฆไฮโดรเจนเหล่านี้ นี้ทำให้พื้นที่บางส่วนของก๊าซกระจายก่อนหน้านี้ในการบีบอัดลงในกระเป๋าของก๊าซแน่นทึบแสงและมีความหนาแน่น; เหล่านี้เป็นช่องทางหนึ่งฝุ่นจึงมักจะเห็นในแขนกังหัน ในภูมิภาคที่มีความเข้มข้นและความหนาแน่นของก๊าซถึงค่าที่สำคัญการล่มสลายต่อไปภายใต้แรงโน้มถ่วงของตัวเองเกิดขึ้นและดาวจะเกิดที่เป็นศูนย์กลางของการล่มสลายที่ก๊าซจะถูกบีบอัดอย่างแรงกล้าที่ประทับจิตฟิวชั่น. [19] เมื่อเป็นเช่นนี้ ที่เกิดขึ้นเหล่านี้ดาวเกิดใหม่กินจำนวนมากของก๊าซทำให้พวกเขาขยายส่องแสงได้ร้อนและในที่สุดก็กวาดไปรอบ ๆ ชั้นของฝุ่นละอองและก๊าซโดยการเพิ่มการไหลของลมตัวเอก สัดส่วนขนาดใหญ่ของเมฆการที่พวกเขาจะเกิดดาวหมายถึงไม่ค่อยหากเคยถูกสร้างขึ้นในการแยก ดังนั้นภูมิภาคของดาราหนุ่มหลายร้อนปล่อยพลังงานแสงเพียงพอที่พวกเขาสามารถมองเห็นในภาพความละเอียดสูงของ M51 ข้ามล้านปีแสงระยะทาง. ยกตัวอย่างเช่นการก่อตัวในกาแล็กซีของเราเองเห็น M16, เนบิวลาอินทรี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดาวที่มักจะเกิดขึ้นในกลางของกาแล็กซี่ ส่วนศูนย์กลางของ m51 ดูเหมือนจะได้รับระยะเวลาที่เพิ่มขึ้นดาวเกิด ประสิทธิภาพของรูปแบบปัจจุบันดาว หมายถึง อัตราส่วนของมวลของดาวดวงใหม่ กับมวลของก๊าซขึ้นรูปดาวเท่านั้น ~ 1% , ค่าส่วนกลางค่อนข้างใกล้เคียงกับทางช้างเผือกกับกาแล็กซีอื่นมันเป็นที่คาดว่าอัตราสูงปัจจุบันของการก่อตัวของดาวฤกษ์สามารถมีอายุมากกว่า 100 ล้านปีหรือดังนั้น [ 18 ]

เกิดเป็นเกลียวโครงสร้างในดาราจักรขนาดใหญ่ ไม่ใช่ผลของปฏิสัมพันธ์ การบีบอัดที่สําคัญของก๊าซไฮโดรเจนเกิดขึ้นที่นำไปสู่การพัฒนา starbirth ภูมิภาค ในรูปของ m51 เหล่านี้แสดงเป็นสีฟ้าสดใสนอตเกลียว
' ทั่วแขน
พูดโดยทั่วไป , ก๊าซไฮโดรเจนเป็นองค์ประกอบที่พบมากที่สุดของมวลสารระหว่างดาว ( พื้นที่กว้างใหญ่ระหว่างดาวและระบบของดาวเคราะห์ในกาแล็กซี ) มันมีอยู่เป็นหลักในโครงสร้างของอะตอมและโมเลกุลและรูปแบบ , รูปแบบขนาดใหญ่เมฆทั่วกาแล็กซี่ทั้งหมด เมื่อแหล่งใหญ่ของแรงโน้มถ่วงดึงผ่านใกล้เคียง เช่น กาแลคซีอื่น ๆปฏิสัมพันธ์แรงโน้มถ่วงผลิตผลการบีบอัด ( ความหนาแน่น ) คลื่นที่กวาดผ่านเมฆไฮโดรเจนเหล่านี้ นี้ทำให้บางภูมิภาคของก๊าซกระจายก่อนหน้านี้เพื่อบีบอัดเป็นแน่นกระเป๋าของทึบหนาแน่นก๊าซ เหล่านี้เป็นฝุ่นเลนหนึ่งจึงมักจะเห็นในเกลียวแขน ในภูมิภาคที่ความเข้มข้นและความหนาแน่นของก๊าซถึงค่าวิกฤตยุบต่อไปภายใต้แรงโน้มถ่วงของตัวเองเกิดขึ้น และดาวเกิดที่ศูนย์ของการล่มสลาย ซึ่งก๊าซที่ถูกบีบอัดเพื่อให้มั่นว่า การเริ่มต้น [ 19 ]

เมื่อนี้เกิดขึ้น ดาวเกิดใหม่เหล่านี้ใช้ก๊าซจำนวนมาก ก่อให้เกิดการขยาย , ท้าร้อนขึ้นอีก และในที่สุดก็กวาดรอบๆชั้น ของฝุ่นและก๊าซ โดยการเพิ่มการไหลออกของลมดาวฤกษ์สัดส่วนขนาดใหญ่ของเมฆออกไปจากที่พวกเขาเกิด หมายถึง ดาวไม่ค่อยหากเคย ถูกสร้างขึ้นในการแยก . ดังนั้นพื้นที่ของหลายดาวหนุ่มร้อนปล่อยพลังงานแสงเพียงพอที่พวกเขาสามารถเห็นภาพความละเอียดสูงของ m51 ข้ามล้านปีแสงไกล

สำหรับตัวอย่างเช่นการก่อตัวในดาราจักรของเราเอง , เห็น M16 นกอินทรีเนบิวลา