Phalaenopsis lowii was discovered b

Phalaenopsis lowii was discovered by the Reverend C.S. Parish, who travelled to Moulmein, Myanmar. Introduced in culture by the firm Low and Co. in 1861, it was named in the honor of Hugh Low, a collector of plants and a colonial administrator in Labuan, Borneo. General E.S. Berkeley writes on the species, "Phalaenopsis lowii lives in a zone of low hill limestones whose altitude does not exceed 60 meters. Precipitation is abundant during a great part of the year and the rivers numerous. From the end of November to the beginning of January occurs one dry period, and leaves and stalks disappear. Only the roots remain, which do not push any more but that the night dew maintains in good condition. At the beginning of March the vegetation begins again with the first precipitation. The plants are mainly on the North-Eastern side of the hills and thus protected from the hot seasons of the afternoon. They push nevertheless in very luminous situations. In culture, the foliage is not obligatorily deciduous. In all the cases the rest period should not exceed two months." Well known in cultures at the end of the 19th century (its culture was rather delicate and it was necessary to place the plants along the glass), Phalaenopsis lowii seemed to have disappeared.[citation needed] It was recently rediscovered in the West of Thailand, in zones of limestones, at an altitude from 700 to 800 meters either in epiphytic situation on trunks, or directly on the limestones cliffs where some fissures allow the accumulation of leaves producing a little humus. From December to January, during the dry season, the plants lose their foliage. The rains begin again in July and until the plants survive thanks to ambient moisture and fog. The plants which develop on the trees are sheltered sun and preserve their leaves. Flowering takes place in October.[

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Phalaenopsis lowii ถูกค้นพบ โดยการ Reverend นำแพริช ผู้เดินทางไป Moulmein พม่า นำมาใช้ในวัฒนธรรม โดยบริษัทต่ำ และ บริษัทใน 1861 มันถูกตั้งชื่อในเกียรติของฮิวจ์ต่ำ เก็บของพืช และเป็นผู้ดูแลโคโลเนียลในลาบวน บอร์เนียว เบิร์กลีย์ E.S. ทั่วไปเขียนบนสายพันธุ์ "Phalaenopsis lowii อยู่ในโซนของพึงคีรีที่มีความสูงไม่เกิน 60 เมตร ฝนจะชุกชุมในช่วงส่วนที่ยอดเยี่ยมของปีและแม่น้ำมากมาย ช่วงปลายพฤศจิกายนถึงต้นเดือนมกราคมเกิดหนึ่งรอบระยะ เวลาแห้ง และใบไม้ และ stalks หายไป เฉพาะรากครั้ง ซึ่งไม่ดันมีแต่รักษา dew คืนในสภาพที่ดี ต้นเดือนมีนาคม พรรณนาเริ่มต้นอีกครั้งกับฝนแรก พืชส่วนใหญ่อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของภูเขา และจึง ได้รับการป้องกันจากฤดูร้อนของตอนบ่าย พวกเขาดันอย่างไรก็ตามในสถานการณ์มากลูมินัส ในวัฒนธรรม รวมใบจะไม่มีการผลัดใบ obligatorily ในกรณีรอบระยะเวลาเหลือไม่ควรเกินสองเดือน" รู้จักกันดีในวัฒนธรรมในตอนท้ายของศตวรรษที่ 19 (วัฒนธรรมของค่อนข้างละเอียดอ่อน และก็จำเป็นต้องวางพืชตามแก้ว), Phalaenopsis lowii ที่ดูเหมือนจะ หาย [ต้องการอ้างอิง] นอกจากนี้ก็เพิ่งถูก rediscovered ในตะวันตกของไทย ในโซนของพึง ที่ระดับความสูงจาก 700 ถึง 800 เมตรในสถานการณ์ epiphytic กางเกง หรือ บนหน้าผาพึงที่ fissures บางให้สะสมของใบไม้ผลิตเกิดการเปลี่ยนแปลงกลายเป็นน้อย จากเดือนธันวาคมถึงเดือนมกราคม แล้ง พืชสูญเสียใบของพวกเขา ฝนเริ่มอีกครั้ง ในเดือนกรกฎาคม และจน กว่าพืชอยู่รอดในสภาวะความชื้นและหมอก พืชซึ่งพัฒนาบนต้นไม้อยู่ห่างซัน และเก็บใบของพวกเขา ดอกเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม [

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Phalaenopsis lowii ถูกค้นพบโดยนาย CS ตำบลที่เดินทางไปมะละแหม่งพม่า นำมาใช้ในการเพาะเลี้ยงโดย บริษัท ต่ำและ จำกัด ใน 1861 มันเป็นชื่อในเกียรติของฮิวจ์ต่ำที่สะสมของพืชและผู้ดูแลระบบอาณานิคมในลาบวนบอร์เนียว ทั่วไป ES เบิร์กลีย์เขียนในสปีชีส์ "Phalaenopsis lowii อาศัยอยู่ในโซนของหินปูนเนินต่ำที่มีระดับความสูงไม่เกิน 60 เมตร. ฝนจะมีมากในช่วงเป็นส่วนหนึ่งของปีและแม่น้ำต่าง ๆ นานา. จากปลายเดือนพฤศจิกายนที่จุดเริ่มต้นที่ ของเดือนมกราคมที่เกิดขึ้นเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่แห้งและใบและก้านหายไป. เฉพาะรากยังคงอยู่ซึ่งไม่ได้ผลักดันใด ๆ เพิ่มเติม แต่ที่น้ำค้างคืนยังคงอยู่ในสภาพดี. ที่จุดเริ่มต้นของเดือนมีนาคมพืชเริ่มต้นอีกครั้งกับการเร่งรัดแรก. พืช ส่วนใหญ่อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของภูเขาและการป้องกันจึงจากฤดูกาลที่ร้อนของช่วงบ่าย. พวกเขาผลักดันยังคงอยู่ในสถานการณ์ที่ส่องสว่างมาก. ในวัฒนธรรมใบไม่ได้เป็น obligatorily ผลัดใบ. ในทุกกรณีที่ระยะเวลาที่เหลือไม่ควรเกิน สองเดือน." ที่รู้จักกันดีในวัฒนธรรมในตอนท้ายของศตวรรษที่ 19 (วัฒนธรรมค่อนข้างละเอียดอ่อนและมันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะวางพืชพร้อมแก้ว) Phalaenopsis lowii ดูเหมือนจะหายไป. [อ​​้างจำเป็น] มันถูกค้นพบเมื่อเร็ว ๆ นี้ในทางตะวันตกของประเทศไทย ในโซนของหินปูนที่ระดับความสูง 700-800 เมตรทั้งในสถานการณ์ที่อิงอาศัยบนลำหรือโดยตรงบนหน้าผาหินปูนที่แยกบางช่วยให้การสะสมของใบการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงเดือนมกราคมในช่วงฤดู​​แล้งพืชสูญเสียใบของพวกเขา ฝนเริ่มต้นอีกครั้งในเดือนกรกฎาคมและจนถึงพืชอยู่รอดขอบคุณความชื้นโดยรอบและหมอก พืชที่พัฒนาบนต้นไม้ที่มีที่กำบังแสงแดดและรักษาใบของพวกเขา ดอกจะเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม. [

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟาแลนโลวิ ้ถูกค้นพบโดยบาทหลวงเอส. ตำบล ที่เดินทางไป moulmein ประเทศพม่า แนะนำในวัฒนธรรมของบริษัทต่ำและ บริษัท ใน 1861 เป็นชื่อในเกียรติของฮิวจ์ต่ำ สะสมของพืชและบริหารอาณานิคมในลาบวน บอร์เนียว ทั่วไป e.s. Berkeley เขียนในชนิด" ฟาแลนโลวิ ้อยู่ในโซนของเนินเขาหินปูน ที่ระดับความสูงต่ำไม่เกิน 60 เมตร การตกตะกอนอยู่มากมายในส่วนที่ดีของปีและแม่น้ำมากมาย จากปลายเดือนพฤศจิกายนถึงจุดเริ่มต้นของเดือนมกราคมเกิดขึ้นหนึ่งระยะเวลาแห้ง และใบและดอกหายไป แต่รากยังคงซึ่งไม่ดันใด ๆเพิ่มเติม แต่น้ำค้างกลางคืนรักษาสภาพดีที่จุดเริ่มต้นของเดือนมีนาคมพืชเริ่มต้นอีกครั้งกับการตกตะกอนก่อน พืชเป็นหลัก ทางด้านเหนือของภูเขา และความคุ้มครอง ดังนั้นจากฤดูร้อนของยามบ่าย พวกเขาผลักดันอย่างไรก็ตามในสถานการณ์มาก แพรว ในวัฒนธรรม ใบไม้ไม่ obligatorily ผลัดใบ ในกรณีทั้งหมด ช่วงพักไม่ควรเกิน 2 เดือน" รู้จักกันดีในวัฒนธรรมที่ส่วนท้ายของศตวรรษที่ 19 ( วัฒนธรรมที่ละเอียดอ่อนมากกว่าและมันเป็นสถานที่ที่พืชพร้อมแก้ว ) , ฟาแลนโลวิ ้ดูเหมือนจะหายไป . อ้างอิง [ จำเป็น ] มันเพิ่งค้นพบในภาคตะวันตก ในโซนของหินปูน ที่ระดับความสูง 700 - 800 จาก เมตร ทั้งในสถานการณ์ที่อิงอาศัยบนกางเกงหรือโดยตรงบนหน้าผาหินปูนที่บาง fissures ให้การสะสมของใบไม้ผลิตปุ๋ยอินทรีย์เล็กน้อย ธันวาคม - มกราคม ในฤดูแล้งพืชสูญเสียใบของพวกเขา ฝนเริ่มอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม และจนกว่าพืชรอดขอบคุณอุณหภูมิอากาศและความชื้นหมอก พืชที่พัฒนาบนต้นไม้จะได้รับแสงแดด และรักษาใบของพวกเขาดอกจะเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม .