The link is floating around for the

The link is floating around for the SoundCloud but I am too lazy to grab it ANYWAY. I figure this would help the enjoyment of someone down the line, so here’s a translation of the Shintaro-centric drama CD track! track title: the old days
location: Shintaro and Ayano’s school
summary: Shintaro and Ayano’s first conversation. Shintaro had forgotten his wallet in the classroom. Upon returning to campus to find it, he runs into Ayano, who was stuck after class doing make-up work for the low score she got on the last test. He really just wanted to go home, but agrees to helping her study. This is a story about the encounter as told by Ayano while she’s in the daze, to someone who had forgotten. Speech is normal text and thoughts are italic. [tap tap tap] Shintaro: I guess it’s no surprise. At this time of the day there’s nobody here. Still, why are schools at night so creepy? Nothing weird’s gonna jump out, right? [drip] Shintaro: [scream]
Shintaro: Oh… oh, it’s just a sink. Don’t scare me like that, damn it! [sigh…] To forget my wallet in class first thing in the semester. I really am unlucky. Why do I have to come to school this late at night anyway?
Shintaro: That aside… those guys in my new class are just a bunch of idiots. The average score for the last test was ridiculously low, too. That alone would be fine, but they’re obnoxious and loud and they kick the desks. Totally unreal. What’s there to gain from spending time with guys like that anyway? It’s way better to just read the textbook at home.
Shintaro: The same goes for my classmates last year, too. They talk about being friends but it was all just pretend, talking shit behind one another’s backs. There’s nothing more gross than that. What the hell, seriously? If you’re going to go through all that trouble, why don’t you just be alone from the start.
Shintaro: No… for real, why am I coming to a place like this?
Shintaro: That’s right. It’s easier to be alone, and easier to study. Only good things will come out of that. Besides, I don’t have any friends, anyway. If I just think about it, there’s no point in coming to sch— [sounds of things falling] Shintaro: [gasp, scream]
Shintaro: W-what was that sound? There’s someone on campus at this time? Wait wait wait, there’s no way! Even if there’s someone here no lights are on. That aside, the sound just came from my classroom, right..?!
Shintaro: I-i-i-it can’t be like… a-a-a ghost or anything, right…?! Give me a break! It’s scary, but I have go to inside and get my wallet or I can’t go home…
Shintaro: Aaaaah, what am I supposed to dooooo—!?

[door slides open]

Shintaro: Waaaaaaaaaaaah!!!
Ayano: Aaaaaaaaaaaaah!!!

Shintaro: I’m sorry I’m sorry, please spare my life, aah— Ayano: Huh? Shintaro… kun…? Ah, I’m right! You’re Kisaragi Shintaro-kun, right? Shintaro: Huh? Ayano: It’s me! I’m in your class and I sit next to you. I’m Tateyama Ayano. Although, I don’t think we’ve talked before. Shintaro: Tate.. yama…? Oh, the one that’s always getting failing grades… Ayano: Is that the only reference I left on you…? Shintaro: Am I wrong..? Ayano: Ah, um. No. You’re not, but..
Ayano: That aside, though, what are you doing here so late? It’s totally dark outside already. Shintaro: Uh… that’s my line. What are you doing here so late, yourself? You don’t even have the lights on. Ayano: Well, you see… My score on the last test was pretty bad, so the teacher gave me make-up work. Shintaro: And? Ayano: When I stayed after school to work, I fell asleep at some point…
Ayano: And I also got nothing done! And that’s the situation… Ehehe. Hehe. Shintaro: Was there any point to you staying after school, then? Ayano: You’re right. There’s no point… [sigh] What am I going to? I need to hurry and finish this by tomorrow or the teacher will yell at me again. Shintaro: What the hell’s her problem this is so annoying? It’s your fault in the first place for getting make-up work!
Shintaro: I guess it’s got nothing to do with me though. I’m just gonna grab my wallet and go home. Ayano: Hey, um! Shintaro: Yeah? Ayano: Shintaro-kun’s really smart, right? Like, you got a hundred percent on the test the other day, too. Shintaro: … Don’t go snooping at other people’s scores. Ayano: Oh, I’m sorry. Um, so… Shintaro: [sigh] What is it? Get it out. Ayano: Oh, yeah. Um. Can you… help me study a little? Shintaro: … Huh? Ayano: Just a little! Just a little’s enough! Shintaro: From this hour?! Why do I have to do something like that. Ayano: Please! I’m begging you! Shintaro: You say that, but—
Shintaro: Aaagh, fine, I got it! Just today, got it? Ayano: Really? Shintaro: I just said I’d teach you, didn’t I? Let’s get this done quickly and go home. Ayano: Yeah…! - - Shintaro: — so. This turns into this. Ayano: Mhm. Shintaro: And then, this equals this so this turns into this. Ayano: Hmm… Hm? Shintaro: So. You apply this here, and see? You can see the answer now, right? Ayano: Huh? Um no, I don’t see it at all! Shintaro: How many times do I have to go over this before you get it?! Ayano: I’m sorry… Shintaro: Give me a break… At this rate we won’t finish before morning. Ayano: You’re right… Shintaro: Seriously what is this girl? There’s gotta be a limit to how stupid you can be..! Ayano: [sigh] … Oh, but I think I get this part! This is like this… and like this, right? Shintaro: Hm? Oh, oh that’s looking good. You’re right. That’s perfect. Ayano: And then, this becomes like this, and like this? Shintaro: Oooh. Oh oh oh. What the heck? You can do it if you try, huh? Ayano: Hehe… hehehehehe. Shintaro: Y-you’re laughing to much. It’s creepy. Ayano: Huh? I’m creepy? Shintaro: Augh, don’t take it so seriously, you’re so annoying! Here, since you got that solved there’s only a little more to go. Hurry up. Ayano: Yeah! - - Ayano: Really, though. Shintaro-kun’s really smart, huh? Are you studying every day? Shintaro: Not really. I’ve read the textbook once through. Ayano: And you can do this well? Amazing… you really ARE smart. Shintaro: Mm, it’s less that I’m smart, and more like… I don’t really get it, but if I remember something once I won’t forget it. It’s always been like that. I’ve memorized the textbook, so I can do decently on the tests too. Ayano: Oh I see… So Shintaro-kun’s got really good memory, then, huh? I’m so jealous. I forget everything quickly even when I study! Shintaro: It’s not all just good things. Even if I want to forget or don’t like it, I end up remembering everything. I always worry about insignificant things. It’s a pain in the ass. Ayano: Hmm… Shintaro: Huh? W-what is it? Ayano: Huh? Oh, no, I was thinking if Shintaro-kun can’t forget the bad things, it would be nice if there were lots of good things that’ll happen to you so it’ll outbalance the bad things.
Ayano: If that happens, then you won’t really think about all the bad things, right? Shintaro: … Ayano: Um, would something like that not work? Shintaro: … No. I don’t think it sounds bad? If something like that happened, it wounds a lot easier. Ayano: …! Yeah! I’m sure there will be lots and lots of happy things to come for you. Shintaro: How can you say something like that? Ayano: Hehe. Just a hunch. Shintaro: [sigh]
Shintaro: Did you get that problem solved? If you keep chatting away you’ll never finish. Ayano: Huh? Aah… no. I don’t think I can solve it at all. Shintaro: You… - - Ayano: You saved my life! If Shintaro-kun weren’t there, I would’ve never finished. Shintaro: Even with my help it took you way too long…
Shintaro: Geez. I only came here to get my wallet, too. I’m totally unlucky. Ayano: Ah… I am really sorry. But I won’t forget about today! Shintaro: What are you saying? Didn’t you just say you forget things no matter how much you study? Ayano: Today’s is special! I’m going to try extra hard not to forget, so it’ll be okay! Shintaro: Well, if you don’t forget what we went over today, then you’ll probably do fine on the next test. Ayano: That’s true, but…
Ayano: It’s not just about the test, you know? Shintaro: Did you say something? Ayano: No, nothing! It’s nothing! Shintaro: Then, my house is in this direction. So. Ayano: Yeah! Then, see you.. Shintaro: Yeah. Ayano: … Shintaro-kun! Shintaro: What? Ayano: See you tomorrow. Shintaro: …
Shintaro: … Yeah. I’ll see you tomorrow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเชื่อมโยงเป็นลอยรอบสำหรับการ SoundCloud แต่ผมขี้เกียจเกินไปคว้า ANYWAY ผมคิดนี้จะช่วยให้หย่อนคนลงบรรทัด ดังนั้นนี่คือคำแปลของแทร็กซีดีละคร Shintaro เจ้าพระยา ติดตามชื่อเรื่อง: วันเก่า
ตำแหน่ง: Shintaro และ Ayano ของโรงเรียน
สรุป: Shintaro และของ Ayano สนทนาแรก Shintaro ได้ลืมกระเป๋าสตางค์ของเขาในห้องเรียน เมื่อความวิทยาเขตเพื่อค้นหา วิ่งเป็น Ayano ผู้ติดอยู่หลังเลิกเรียนทำงานแต่งหน้าเธอได้ในการทดสอบล่าสุดคะแนนต่ำสุด เขาแค่อยากกลับบ้าน ได้ตกลงที่จะช่วยให้เธอเรียน นี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการพบที่บอก โดย Ayano ขณะเธออยู่ในดึก กับคนที่ลืม คำพูดเป็นข้อความปกติ และความคิดเป็นตัวเอียง [เคาะเคาะเคาะ] Shintaro: ผมคิดว่า ก็ไม่แปลกใจ ในเวลานี้ ไม่มีใครอยู่ที่นี่ ยังคง เหตุใดโรงเรียนยามค่ำคืนน่าขนลุกมาก ไม่มีอะไรแปลกของไปกระโดด ขวา [หยด] Shintaro: [กรี๊ด]
Shintaro: โอ้...โอ้ มันเป็นเพียงอ่างล้างจาน อย่าตกใจฉันเช่นนั้น ไอ้ห่า [เที่ยว...] ลืมกระเป๋าในชั้นแรกในภาคการศึกษา จริง ๆ ผมไป ทำไมต้องมาโรงเรียนนี้ดึกหรือ?
Shintaro: กันที่...คนเหล่านั้นในชั้นเรียนใหม่ของฉันมีเพียงพวงของปัญญา คะแนนเฉลี่ยการทดสอบล่าสุดคือ ridiculously ต่ำ ที่คนเดียวจะดี แต่พวกเขากำลังฟถูก และเสียง และพวกเขาเตะโต๊ะ ลวงตาทั้งสิ้น อะไรคือมีการได้รับจากการใช้เวลากับคนเช่นนั้น มีคนไปอ่านหนังสือที่บ้าน
Shintaro: เช่นเดียวกับปีที่แล้ว เพื่อนร่วมชั้นของฉันเกินไป พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับการเป็นเพื่อน แต่ก็ pretend เพียง พูดคนอยู่เบื้องหลังของกันหลัง ไม่มีสิ่งใดเพิ่มเติมรวมกว่า อะไรนรก อย่างจริงจังหรือไม่ ถ้าคุณจะผ่านปัญหานั้นไป ทำไมคุณเพียงไม่เท่าจากเริ่มต้น
Shintaro: หมายเลข... ตัวจริง ทำไมเป็นฉันมาที่นี้?
Shintaro: ถูกต้อง ได้ง่ายขึ้นเพียงอย่างเดียว และง่ายต่อการศึกษา สิ่งดี ๆ จะมาจากที่ นอกจาก ไม่มีเพื่อน หรือการ ถ้าเพียงแค่คิดเกี่ยวกับมัน มีจุดมาจาก sch — [เสียงสิ่งตก] Shintaro: [กระหืด ร้อง]
Shintaro: W-อะไรคือเสียงที่ มีคนในมหาวิทยาลัยในขณะนี้ รอรอรอ ไม่มีหรอก แม้ว่าจะมีคนที่นี่ ไม่มีไฟอยู่บน ที่กัน เสียงเพียงมาจากห้องเรียนของฉัน ขวา...
Shintaro: ฉัน i-i-มันไม่เหมือน... a-a-เป็นผีหรืออะไร ขวา... ให้ฉันหยุดพัก มันจะน่ากลัว แต่ฉันได้ไปภายใน และได้รับของฉัน หรือฉันไม่กลับบ้าน...
Shintaro: Aaaaah น.สิ่งที่ฉันควรจะ dooooo —

[ประตูเปิดสไลด์]

Shintaro: Waaaaaaaaaaaah !!!
Ayano: Aaaaaaaaaaaaah !!!

Shintaro: ผมเสียใจผมเสียใจ กรุณาอะไหล่ชีวิต aah – Ayano: ฮะ Shintaro... kun... อา ฉันเหมาะสม คุณ Kisaragi Shintaro-kun ขวา Shintaro: ฮะ Ayano: มันเป็นฉัน ฉันอยู่ในคลาสของคุณ และผมนั่งติดกับคุณ ฉัน Tateyama Ayano แม้ว่า ฉันไม่คิดว่า เราได้พูดคุยกันก่อน Shintaro: เท... ยา... โอ้ จะการล้มเหลวเกรด... Ayano: ที่มีการอ้างอิงเท่านั้นที่ฉันซ้ายบน... Shintaro: ฉันผิด... Ayano: Ah อุ่ม 555 คุณไม่ แต่...
Ayano: ว่ากัน แม้ว่า อะไรคุณทำที่นี่ดังนั้นสาย ได้ทั้งหมดมืดภายนอกแล้ว Shintaro: Uh...ที่เป็นสายของฉัน สิ่งคุณทำที่นี่ดังนั้นสาย ตัวเอง นอกจากนี้คุณยังไม่มีไฟบน Ayano: ดี คุณดู... คะแนนของฉันบนการทดสอบสุดท้ายไม่สวย เพื่อให้ครูให้ฉันทำงานแต่งหน้า Shintaro: และ Ayano: เมื่อฉันอยู่หลังโรงเรียนการทำงาน ฉันตกหลับในบางจุด...
Ayano: และผมยังมีอะไรทำ และที่มีปัญหา... Ehehe Hehe Shintaro: มีตลอดการพักหลังจากโรงเรียน แล้ว Ayano: คุณขวา มีจุด... [เที่ยว] ฉันจะให้อะไร ต้องรีบ และสิ้นสุดนี้ โดยวันพรุ่งนี้ หรือครูจะร้องที่ฉันอีกครั้ง Shintaro: นรกคืออะไรปัญหาของเธอนี้น่ารำคาญมาก เป็นความผิดของเธอในสถานแรกรับงานแต่งหน้า!
Shintaro: ผมคิดว่า มันมีอะไรทำกับฉันแม้ว่า ฉันเพิ่งจะไปคว้ากระเป๋า และกลับบ้าน Ayano: Hey อึม Shintaro: ใช่หรือไม่ Ayano: Shintaro-kun ของสมาร์ทจริง ๆ ขวา เช่น คุณได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ในการทดสอบวันอื่น ๆ เกินไป Shintaro: ... ไม่ไปสอดแนมที่คะแนนของคนอื่น Ayano: โอ้ ขอโทษ อึม อื่น ๆ ... Shintaro: [เที่ยว] มันคืออะไร ทำออกมา Ayano: โอ้ ใช่ อุ่ม คุณสามารถ...ช่วยฉันเรียนน้อยหรือไม่ Shintaro: ... อะไรนะ Ayano: เพียงเล็กน้อย เพียงเล็กน้อยพอ Shintaro: จากชั่วโมงนี้ ทำไมต้องทำเช่นนั้น Ayano: โปรด ผมกำลังอ้อนคุณ Shintaro: คุณบอกว่า แต่ —
Shintaro: Aaagh ดี มาก จะมีเพียงวันนี้ Ayano: จริง ๆ Shintaro: ฉันเชื่อว่า ฉันจะสอนคุณ ไม่ฉัน ลองดูนี้ทำได้อย่างรวดเร็ว และกลับบ้าน Ayano: ใช่... -Shintaro: — เพื่อการ นี้ทำในนี้ Ayano: Mhm. Shintaro: แล้ว นี้เท่านี้ดังนี้เปิดในนี้ Ayano: อืมม... Hm Shintaro: ดังนั้น คุณใช้นี้ที่นี่ และดูได้อย่างไร คุณสามารถดูคำตอบตอนนี้ ขวา Ayano: ฮะ อึมไม่ ฉันไม่เห็นเลย Shintaro: จำนวนครั้งที่ต้องไปมากกว่านี้ก่อนที่คุณได้รับ Ayano: ฉันขอ... Shintaro: ให้ฉันหยุดพัก... ที่นี้ เราจะไม่เสร็จก่อนเช้า Ayano: คุณขวา... Shintaro: อย่างจริงจังคืออะไรผู้หญิงคนนี้ ไม่จำต้องมีขีดจำกัดจะว่าโง่คุณสามารถ... Ayano: [เที่ยว] ... โอ้ แต่ฉันคิดว่า ฉันได้รับส่วนนี้ เป็น เช่นนี้... และ เช่นนี้ ขวา Shintaro: Hm โอ้ โอ้ ที่กำลังดีขึ้น ถูกของคุณ นั่นคือสมบูรณ์แบบ Ayano: แล้ว นี้กลายเป็น เช่นนี้ และนี้ Shintaro: Oooh โอ้ โอ้ โอ้ สิ่ง heck คุณสามารถทำได้ถ้าคุณพยายาม ฮะ Ayano: Hehe... hehehehehe Shintaro: Y-คุณกำลังหัวเราะมากไป น่าขนลุกได้ Ayano: ฮะ ฉันน่าขนลุก Shintaro: Augh ไม่ใช้มันอย่างจริงจังดังนั้น คุณน่ารำคาญมาก ที่นี่ เนื่องจากคุณมีที่แก้ไข มีเพียงน้อยไป เร็วเข้า Ayano: ใช่ -Ayano: จริง ๆ แม้ว่า Shintaro-kun ของสมาร์ทจริง ๆ ฮะ คุณกำลังเรียนทุกวัน Shintaro: จริง ๆ ไม่ ผมเคยอ่านหนังสือครั้งเดียวผ่าน Ayano: และคุณดี อเมซิ่ง...คุณจริง ๆ ได้สมาร์ท Shintaro: Mm จะน้อยว่า ฉันสมาร์ท และมากขึ้นเช่น... ฉันจริง ๆ ไม่ได้รับมัน แต่ถ้าผมจำได้ว่า บางครั้ง ฉันจะไม่ลืมมัน มันได้เสมอเช่นเดียวกับที่ ผมได้ภาพตำราเรียน เพื่อให้สามารถทำได้ลักษณะบนทดสอบมากเกินไป Ayano: โอ้ เห็น... เพื่อ Shintaro-kun ก็หน่วยความจำดี แล้ว ฮะ ฉันอิจฉาดังนั้น ฉันลืมทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วแม้เรียน Shintaro: มันไม่ใช่สิ่งดีเพียง แม้อยากจะลืม หรือไม่เช่นนั้น ฉันเอยจำทุกอย่าง ฉันมักจะกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่สำคัญ ความเจ็บปวดในการลาได้ Ayano: อืมม... Shintaro: ฮะ W-อะไรคือ Ayano: ฮะ โอ้ ไม่ ฉันคิดว่า Shintaro-kun ไม่สามารถลืมสิ่งเลวร้าย ที่มันจะดีถ้ามีสิ่งดี ๆ ที่จะเกิดขึ้นกับคุณเพื่อจะ outbalance ดีสิ่งต่าง ๆ มากมาย
Ayano: เกิด แล้วคุณจะไม่คิดว่า เกี่ยวกับการสิ่งชั่วร้าย ขวา Shintaro: ... Ayano: Um จะเหมือนที่ทำงานหรือไม่ Shintaro: ... หมายเลขที่ผมไม่คิดว่า เสียงดีหรือไม่ หากสิ่งที่เกิดขึ้น มันแผลง่ายมาก Ayano:... ใช่ ฉันแน่ใจจะมีเยอะ ๆ ความสุขสิ่งสำหรับคุณ Shintaro: วิธีสามารถคุณพูดบางสิ่งเช่นนั้น Ayano: Hehe เพียงการ hunch Shintaro: [เที่ยว]
Shintaro: คุณได้รับการแก้ปัญหานั้นหรือไม่ ถ้าคุณเก็บการสนทนาไป คุณจะไม่เคยเสร็จสิ้น Ayano: ฮะ Aah...ฉันไม่คิดว่า ผมสามารถแก้ได้ที่หมายเลข Shintaro: คุณ... - Ayano: คุณบันทึกชีวิตของฉัน ถ้า Shintaro-kun ไม่มี ฉันจะได้ไม่เสร็จ Shintaro: แม้แต่ ด้วยความช่วยเหลือของฉัน จะเอาคุณไป long. ..
Shintaro: Geez ผมเพียงมาที่นี่เพื่อรับกระเป๋า เกินไป ผมไปทั้งหมด Ayano: อา... ผมเสียใจจริง ๆ แต่ฉันจะไม่ลืมวันนี้ Shintaro: สิ่งคุณพูดหรือไม่ ไม่ได้คุณว่า คุณลืมสิ่งไม่ว่าเท่าใดคุณเรียนหรือไม่ Ayano: วันนี้เป็นพิเศษ ฉันจะพยายามไม่เสริมยากลืม ดังนั้นมันก็จะได้ Shintaro: ดี ถ้าคุณไม่ลืมว่าเราไปกว่าวันนี้ แล้วคุณอาจต้องปรับในการทดสอบต่อไป Ayano: ที่เป็นจริง แต่...
Ayano: ไม่เพียงเกี่ยวกับการทดสอบ คุณรู้หรือไม่ Shintaro: นะสิ่งที่ Ayano: ไม่มี ไม่มีอะไร มันคืออะไร Shintaro: แล้ว บ้านของฉันอยู่ในทิศทางนี้ ดังนั้น Ayano: ใช่ คุณดูแล้ว ... Shintaro: ใช่ Ayano: ... Shintaro-kun Shintaro: อะไร Ayano: เจอพรุ่งนี้ Shintaro:...
Shintaro: ... ใช่ ฉันจะพบคุณพรุ่งนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลิงค์ลอยรอบสำหรับ soundcloud แต่ฉันขี้เกียจเกินไปที่จะคว้ามัน ฉันคิดว่านี้จะช่วยให้ความเพลิดเพลินของคนที่ลงบรรทัด ดังนั้นที่นี่แปลของชินทาโร่ วิพากษ์ ละครซีดีเพลง ! ชื่อเพลง : สถานที่ตั้ง : ชินทาโร่ และโรงเรียนเก่าวัน

ยาโนะโดย : ชินทาโร่ และบทสนทนาแรก ยาโนะ . ชินทาโร่ ได้ลืมกระเป๋าเงินของเขาในชั้นเรียนเมื่อกลับมาถึงลานที่พบมัน เขาวิ่งเข้าไป ยาโนะ ที่ติดอยู่หลังเลิกเรียน งานทำแต่งหน้าสำหรับคะแนนต่ำไปทดสอบครั้งสุดท้าย เขาแค่อยากจะกลับบ้าน แต่ตกลงที่จะช่วยการศึกษาของเธอ นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับการพบกันตามที่บอก โดย ยาโนะ ในขณะที่เธออยู่ในอาการงง ที่ใครบางคนลืม เสียงพูดเป็นข้อความปกติ และความคิดตัวเอียง . ก๊อก ก๊อก ก๊อก ชินทาโร่ : [ ]ฉันเดาว่ามันคงไม่เซอร์ไพรส์ ในเวลานี้ไม่มีใครอยู่ที่นี่ แต่ทำไมโรงเรียนตอนกลางคืนน่าขนลุก ? จะไม่มีอะไรแปลกๆก็กระโดดออกไป [ [ กรี๊ด ] ชินทาโร่ : หยด ]
ชินทาโร่ : โอ้ . . . มันก็จม อย่าทำให้ฉันตกใจแบบนี้ บ้าเอ้ย ! [ เฮ้อ . . . . . ลืมกระเป๋าตังค์ในชั้นเรียนสิ่งแรกในภาคการศึกษา ฉันมันโชคร้ายทำไมฉันต้องมาอยู่ที่โรงเรียนดึกอยู่แล้วนี่ ?
ชินทาโร่ : จะว่าไป . . . พวกผู้ชายในห้องใหม่ของผมเป็นแค่ไอ้โง่ คะแนนสำหรับการทดสอบสุดท้ายต่ำขันด้วย คนเดียวคงไม่เป็นไร แต่พวกน่ารังเกียจและดังและพวกเขาเตะโต๊ะ ทั้งหมดจริง มีอะไรที่จะได้รับจากการใช้เวลากับพวกนั้นได้ยังไง ?มันเป็นวิธีที่ดีที่จะเพียงแค่อ่านตำราที่บ้าน
ชินทาโร่ : ก็เหมือนกับเพื่อนร่วมชั้นของฉันเมื่อปีที่แล้วด้วย พวกเขาพูดเรื่องเพื่อน แต่ก็แกล้งพูดเรื่องเบื้องหลังกันด้านหลัง ไม่มีอะไรที่น่าเกลียดกว่านั้น อะไรกัน จริงๆเลย ถ้าคุณไปผ่านทุกปัญหาที่ ทำไมคุณไม่แค่คนเดียวตั้งแต่แรก
ชินทาโร่ : ไม่ . . . จริงทำไมฉันมาสถานที่แบบนี้ ?
ชินทาโร่ : ใช่แล้ว มันง่ายที่จะอยู่คนเดียว และง่ายต่อการศึกษา มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาเองแหละ อีกอย่าง ผมไม่มีเพื่อนเลย ถ้าฉันคิดถึงมัน , มันไม่มีประโยชน์มา SCH - [ เสียงสิ่งของตก ] ชินทาโร่ : [ อ้าปากค้าง กรีดร้อง ]
ชินทาโร่ : อะไรคือเสียง มีบางคนในมหาวิทยาลัยในเวลานี้ ? รอ รอ รอไม่มีทาง ! แม้มีใครไม่มีไฟบน จะว่าไป เสียงที่เพิ่งออกมาจากห้องเรียนของฉัน ใช่ . . . . . . . ? ชินทาโร่ !
: i-i-i-it ไม่เหมือน . . . . . . . ผี AAA หรืออะไร ใช่ไหม . . . ? ! ให้ผมหน่อย มันน่ากลัว แต่ฉันไปข้างใน และเอากระเป๋าตังค์ฉันกลับบ้านไม่ได้ . . . . . . .
ชินทาโร่ : aaaaah , แล้วฉันต้อง dooooo - ! ประตูสไลด์เปิด ?

[ ]

: waaaaaaaaaaaah ชินทาโร่ ! ! ! ! ! ! ! !
ยาโนะ :aaaaaaaaaaaaah ! ! ! ! ! ! ! !

ชินทาโร่ : ฉันขอโทษฉันขอโทษ ได้โปรดไว้ชีวิตข้า อ้า - ยาโนะ : หือ ? ชินทาโร่ . . . . . . . คุง . . . อ่า ใช่แล้ว คุณคิซารากิ ชินทาโร่คุง ใช่มั้ย ? ชินทาโร่เหรอ ? ยาโนะ : ผมเอง ผมเรียนอยู่ และผมนั่งข้างๆเธอ ผมทาเทยามะ ยาโนะ . แต่ฉันไม่คิดว่าเราเคยคุยกันมาก่อน ชินทาโร่ : เท็ด . . . . . . . ยามะ . . . . . . . ? โอ้ มันมักจะทำให้ยาโนะ : ความล้มเหลวในการเรียน . . . . . . .นั่นเป็นเพียงการอ้างอิงฉันทิ้งเธอ . . . . . . . ? ชินทาโร่ : ผมผิด . . . . . . . ? ยาโนะ : อ่า . . . เอ่อ ไม่ คุณไม่ได้ แต่ . . . . . . .
ยาโนะ : จะว่าไป แม้ว่า เธอมาทำอะไรที่นี่ ? มันมืดไปหมดข้างนอกแล้ว ชินทาโร่ . . . . . . . . . นั่นคืองานของฉัน เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ยนะ ? คุณไม่ต้องเปิดไฟ ยาโนะ : อืม . . . . . . . คะแนนในการสอบครั้งสุดท้ายก็ค่อนข้างแย่ครูจึงให้มาแต่งหน้างาน ชินทาโร่ : แล้ว ? ยาโนะ : เมื่อฉันอยู่หลังโรงเรียนเพื่อทำงาน ผมหลับไปในบางจุด . . . . . . .
ยาโนะ : และผมก็ไม่มีอะไรทำ และนั่นคือสถานการณ์ . . . . . . . ehehe . ฮิฮิ ชินทาโร่ : มีจุดใด ๆ กับเธออยู่หลังโรงเรียนแล้ว ยาโนะ : เธอพูดถูก ไม่มีประโยชน์ . . . . . . . [ ถอนหายใจ ] ฉันจะทำยังไง ?ผมต้องรีบให้เสร็จพรุ่งนี้ หรือครูจะด่าฉันอีก ชินทาโร่ : แล้วมีปัญหาอะไรกับเธอนี่น่ารำคาญจัง มันเป็นความผิดของคุณในสถานที่แรกสำหรับการแต่งหน้าทํางาน
ชินทาโร่ : ฉันว่ามันมีอะไรที่ต้องทำกับฉัน ฉันแค่จะเอากระเป๋าตัง แล้วกลับบ้าน ยาโนะ : เฮ้ ! ชินทาโร่เหรอ ? ยาโนะ : ชินทาโร่คุงนี่ฉลาดจริง ๆ ใช่ไหม ? ชอบคุณได้ 100 เปอร์เซ็นต์ ในการทดสอบในวันอื่นๆ ด้วย ชินทาโร่ : . . . . . . . ไม่ไปสอดแนมที่คะแนนของคนอื่น ยาโนะ : โอ้ , ฉันขอโทษ เอ่อ . . . . . . . ชินทาโร่ : [ ถอนหายใจ ] มันคืออะไร ? เอามันออกมา ยาโนะ : โอ้ ใช่ อืม . . . . . . คุณจะช่วยฉันได้เรียนมั้ย ? ชินทาโร่ : . . . . . . . หือ ? ยาโนะ : เพียงเล็กน้อย ! เพียงเล็กน้อยก็เพียงพอ ชินทาโร่ : จากเวลานี้ ! ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ ยาโนะ : ได้โปรด !ฉันกำลังขอร้องคุณ ชินทาโร่ : นายพูดแบบนั้น , แต่ -
ชินทาโร่ : โอ๊ย ไม่เป็นไร ฉันได้มันแล้ว ! วันนี้ เข้าใจมั้ย ? ยาโนะ : จริงเหรอ ? ชินทาโร่ ผมแค่บอกว่าผมจะสอนคุณ ใช่มั้ย ทำนี่ให้เสร็จอย่างรวดเร็ว และกลับบ้าน ยาโนะ : อืม . . . . . . . - ชินทาโร่ - จัง นี้จะกลายเป็นแบบนี้ ยาโนะ : อืม ชินทาโร่ : แล้วนี้เท่ากับนี้มันกลายเป็นแบบนี้ ยาโนะ : อืม . . . หืม ? ชินทาโร่ : ดังนั้น คุณใช้นี่เห็นมั้ย ? คุณสามารถดูคำตอบแล้วใช่มั้ย ยาโนะ : หือ ? เอ่อ ไม่ ผมไม่เห็นมันเลย ชินทาโร่ : กี่ครั้งแล้วที่ฉันต้องไปก่อนที่คุณจะได้รับมันได้หรือไม่ ! ยาโนะ : ขอโทษนะ . . . . . . . ชินทาโร่ : หน่อย . . . . . . . แบบนี้เราไม่เสร็จก่อนเช้า ยาโนะ : ใช่แล้ว . . . . . . ชินทาโร่ : จริงๆแล้วเธอ ? มันต้องมีการจำกัดว่าโง่ คุณสามารถ . . . . . . . ! ยาโนะ : [ ถอนหายใจ ] . . . . . . . โอ้แต่ฉันคิดว่าฉันได้รับส่วนนี้ มันเป็นแบบนี้ . . . แบบนี้ใช่มั้ย ชินทาโร่ หือ ? โอ้ โอ้ นั่นดูดีหนิ คุณพูดถูก ที่สมบูรณ์แบบ ยาโนะ : และนี่เป็นอย่างนี้ และอย่างนี้ ชินทาโร่ : โอ้วววว โอ้ โอ้ โอ้ อะไรกันเนี่ย ? คุณสามารถทำมันได้ถ้าคุณพยายาม หา ? ยาโนะ : อิอิ . . . . . . . hehehehehe . ชินทาโร่ : คุณกำลังหัวเราะอยู่เลย มันน่าขนลุก ยาโนะ : หือ ? ผมโรคจิต : อ๊า ชินทาโร่ ,อย่าจริงจังกับมันมาก เธอมันน่ารำคาญ ! ที่นี่ เนื่องจากคุณมีการแก้ไข เหลืออีกนิดนึง เร็วเข้า ยาโนะ : เย้ ! ! ! ! ! - ยาโนะ : จริงๆนะ ชินทาโร่คุงเก่งจริงๆใช่ไหม ? คุณยังเรียนอยู่ทุกวัน ชินทาโร่ : ไม่จริง ผมเคยอ่านตำราครั้งเดียวผ่าน ยาโนะ : และคุณสามารถทำมันได้ดี สุดยอด . . . . . . . คุณเป็นสมาร์ท ชินทาโร่ : อืม มันน้อยกว่าที่ฉันฉลาดเหมือน . . . . . . . ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ถ้าผมจำอะไรได้ เมื่อผมจะไม่มีวันลืมมัน มันเป็นอย่างนั้นเสมอ ผมจำตำรา ดังนั้นฉันสามารถทำ decently ในการทดสอบด้วย ยาโนะ : อ๋อ . . . . . . . ดังนั้น ชินทาโร่คุงมีความทรงจำที่ดีจริงๆ งั้นเหรอ ? ฉันอิจฉาเธอจัง ฉันลืมทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่ตอนที่ผมเรียน ชินทาโร่ : มันไม่ใช่แค่สิ่งที่ดีทั้งหมดแม้ว่าฉันต้องการจะลืม หรือ ไม่ชอบ สุดท้ายผมจำได้ทุกอย่าง ฉันมักจะกังวลเรื่องเล็กๆน้อยเสมอ มันน่ารำคาญ ยาโนะ : อืม . . . . . . . . . . . . ชินทาโร่เหรอ ? นี่มันอะไรกัน ? ยาโนะ : หือ ? โอ้ ไม่ ฉันแค่คิดว่า ถ้าชินทาโร่คุงไม่สามารถลืมสิ่งไม่ดี มันจะดีถ้า มีหลาย ดี สิ่งที่จะเกิดขึ้นกับคุณแล้วมันจะมีน้ำหนักกว่าไม่ดี .
ยาโนะ :ถ้านั่นเกิดขึ้น แล้วคุณ จะไม่ คิดเกี่ยวกับ เรื่องไม่ดีทั้งหมด ใช่มั้ย ? ชินทาโร่ : . . . . . . . ยาโนะ : อืม อย่างที่ไม่ทำงาน ? ชินทาโร่ : . . . . . . . ไม่ ผมไม่คิดว่ามันฟังดูแย่ ถ้าเรื่องอะไรแบบนี้เกิดขึ้น มันเป็นแผลได้ง่ายขึ้นมาก ยาโนะ : . . . . . . . เย้ ! ! ! ! ! ฉันแน่ใจว่าจะมีจำนวนมากสิ่งที่มีความสุขเพื่อมาหาคุณ ชินทาโร่ : คุณพูดแบบนี้ได้ยังไง ? ยาโนะ : ฮิฮิก็แค่ลางสังหรณ์น่ะ ชินทาโร่ : [ ถอนหายใจ ]
ชินทาโร่ : คุณได้รับปัญหาที่แก้ไขได้ ? ถ้าคุณมัวแต่พูดออกไปคุณจะไม่มีวันจบ ยาโนะ : หือ ? อ้า . . . . . . . ไม่ ผมไม่คิดว่าผมสามารถแก้ปัญหาได้ทั้งหมด ชินทาโร่ : คุณ . . . . . . . - - ยาโนะ : คุณช่วยชีวิตฉัน ถ้าชินทาโร่คุงไม่อยู่ ฉันคงไม่มีวันจบ ชินทาโร่ : แม้ด้วยความช่วยเหลือของฉันมันใช้เวลานาน . . . . . . .
ชินทาโร่ : เฮ้อ ฉันแค่มาที่นี่เพื่อเอากระเป๋าเงินของฉันด้วยฉันโชคร้าย ยาโนะ : อ่า . . . . . . . ฉันขอโทษจริงๆ แต่ฉันก็จะไม่ลืมวันนี้ ! ชินทาโร่ : พูดอะไรของนาย ? คุณไม่ได้บอกว่าคุณลืมเรื่องไม่ว่าคุณศึกษา ? ยาโนะ : วันนี้พิเศษ ! ฉันกำลังพยายามอย่างมากที่จะไม่ลืม ดังนั้นมันจะโอเค ! ชินทาโร่ : ก็ถ้าคุณไม่ได้ลืมอะไรไปกว่าวันนี้แล้วคุณอาจจะทำอะไรก็ได้ในการสอบครั้งต่อไป ยาโนะ :นั่นก็จริง แต่ . . . . . . .
ยาโนะ : มันไม่เพียงเกี่ยวกับทดสอบ คุณรู้มั้ย ? ชินทาโร่ : พูดอะไรน่ะ ยาโนะ : ไม่ ไม่มีอะไร ! มันไม่มีอะไรเลย ! ชินทาโร่ : แล้วบ้านอยู่ในทิศนี้ ดังนั้น ยาโนะ : เย้ ! ! ! ! ! แล้วเจอกัน . . . . . . . ชินทาโร่ : ใช่ ยาโนะ : . . . . . . . ชินทาโร่คุง ! ชินทาโร่ : อะไร ? ยาโนะ : พรุ่งนี้เจอกัน ชินทาโร่ ชินทาโร่ :
: . . . . . . . . . . . . . . ใช่ ฉันจะพบคุณวันพรุ่งนี้