ditor's Note: To celebrate Inc.'s 3

ditor's Note: To celebrate Inc.'s 35th anniversary, Inc.com is showcasing highlights of our coverage of incredible innovators, risk takers, company builders, and thought leaders since 1979. Here, an article from our archives.

It has been more than 40 years since Yvon Chouinard founded Patagonia out of his little blacksmith shop in Ventura, California. Back then, Chouinard developed clothing and gear inspired by his love of the outdoors. Over the years, the company has swelled to 1,350 employees and $540 million in annual revenue, but Chouinard, 74, is the same plucky entrepreneur. Though he manages to avoid using email or most modern gadgets, Chouinard continues to push Patagonia to be an innovator in the areas of corporate responsibility and environmental sustainability. He still tinkers in his blacksmith shop. And he frequently disappears to climb mountains in Europe or to enjoy good surf near the company's headquarters--and calls it work. --as told to Liz Welch

I hate the idea of managing people. I don't like people telling me what to do, so I can't stand to tell other people what to do. I purposely try to hire people who are really self-motivated and good at what they do, and then I just leave them alone.

I have two homes: one in Ventura, California, and the other in Jackson Hole, Wyoming. I split my time between them. If I'm in California, and the waves are good, I'm surfing by 7 a.m. If the surfing is good, I might stay out all day. I like being able to see the horizon. When I am sitting in the water facing Antarctica, waiting for a wave, it opens up my mind.

When I'm in Ventura, I usually come to the office every day. I usually start by taking care of correspondence. My assistant, Mike Dunn, helps me with that. I don't have a computer, so I don't respond to email. Also, I think email is impersonal. I prefer to handwrite letters and speak to people on the phone.

I mostly correspond with entrepreneurs or customers who have read one of my books. I wrote my first book, Let My People Go Surfing, for my employees. It's about the history of the company and our philosophy. We used to do five-day courses with 15 employees at a time, and I would talk about why we do things the way we do. It got too time-consuming as we grew. So people get a copy when they start working here.

I spend very little time working on the clothing lines these days. They are totally set up and running smoothly. But if I'm not creating something, I feel stagnant. I'm always working on odd side projects. My old blacksmith shop is here on campus--that's where I made the rock-climbing pitons back when we first created the company. It's still where I spend a lot of my time, tinkering.

Right now, I'm developing a superefficient camp stove that weighs a few ounces and burns little sticks. Usually, when you heat a pot on a camp stove, only 20 percent of the heat is actually being used. I want to get that to 80 percent efficiency. I've been working on a prototype with a machinist. I want it to be something that could be used by a backpacker as well as a woman in Mali who has to walk five miles a day to find wood for her open fire. Before that, I created a fly-fishing boot with aluminum bars on the sole that works well on slippery rocks.

I am the entrepreneur who comes up with the wild and crazy idea and then dumps it on people to let them figure it out. I often pop into the sewing room downstairs, which we call the forge. This is where some of our garments are prototyped. They can make anything there. The other day, I asked them to make me a surfing hat. I don't have much hair on the top of my head, and I always forget sunscreen. I think many people need a surf hat that won't fall off. They made two of them, both of which will become Patagonia products. Once the prototype is done, I get to try it out. That's the best part of the job. I do that with most of our outerwear and gear. So when I go to Europe to climb or South America to fish, it's business.

If I'm not in my blacksmith shop or in my office, I'm walking around. The worst managers try to manage behind a desk. The only way to manage is to walk around and talk to people. But I don't just walk around asking, "How are things going?" I have some specific thing in mind that I want to talk to that person about. I meet most often with Casey Sheahan, our CEO, and Rose Marcario, our CFO and COO. I also get monthly reports from the heads of marketing, e-commerce, and other divisions. I always want to know what is not going well, so we can fix it.

Mainly, my job is to be on the outside and bring ideas into the company and forge change. Most people hate change--it's threatening. I thrive on it. Lately, I've spent a lot of time thinking about how to stay competitive with the many other companies out there that specialize in one sport. We're a generalist outdoor-clothing company--we make clothing for surfers, climbers, skiers, and runners. How do we focus our little surf division so it can compete with the billion-dollar surf companies out there?

I think we could market each product line better if that was our only business. So I'm shaking things up. I am taking all our different product lines, like surf or skiing, and giving the manager of each division way more responsibility than he had before. Now, each manager will handle all the buying. Instead of having a general marketing department, each line will have its own marketing person who stays on top of that individual market.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ของ ditor หมายเหตุ: ฉลองครบรอบ 35 ของ Inc., Inc.com จะจัดจุดเด่นของความครอบคลุมของเรา innovators มาก ผู้ทำความเสี่ยง บริษัทผู้รับเหมา และผู้นำความคิดตั้งแต่ปีค.ศ. 1979 ที่นี่ บทความจากคลังข้อมูลของเราจะได้รับมากกว่า 40 ปีตั้งแต่ Yvon Chouinard แทสมาเนียก่อตั้งจากร้านช่างตีเหล็กเขาน้อยทแฮมมิลทัล แคลิฟอร์เนีย กลับมาแล้ว Chouinard พัฒนาเสื้อผ้าและเกียร์บันดาลความรักของเขากลางแจ้ง ปี บริษัทมี swelled กับพนักงานและ 540 ล้านเหรียญในปี แต่ Chouinard, 74 1350 เป็นผู้ประกอบการ plucky ที่เดียวกัน แม้ว่าเขาจัดการเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้อีเมล์หรือโปรแกรมเบ็ดเตล็ดน่า Chouinard ยังคงผลักดันแทสมาเนียจะ ก่อการในพื้นที่ของความรับผิดชอบขององค์กรและความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้เขายัง tinkers ในเหล็กของเขา และเขามักหายไปปีนภูเขาในยุโรป หรือเพลิดเพลินกับการเซิร์ฟดีใกล้สำนักงานใหญ่ของบริษัท - เรียกมันทำงาน -ที่บอกไป Welch ลิซฉันเกลียดความคิดของการจัดการคน ฉันไม่ชอบคนที่บอกฉันจะทำอย่างไร จึงไม่สามารถยืนบอกคนอื่น ๆ ว่าจะทำอะไร ฉันพยายามจงใจจะจ้างผู้ที่มีแรงจูงใจตนเอง และสิ่งที่พวกเขาทำดีจริง ๆ แล้ว ฉันปล่อยให้พวกเขาคนเดียวมีบ้านสอง: หนึ่งในทแฮมมิลทัล รัฐแคลิฟอร์เนีย และอื่น ๆ ในหลุม Jackson ไวโอมิง ผมแบ่งเวลาระหว่าง ถ้าฉันอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และคลื่นดี ฉันกำลังท่อง โดย 07.00 น. ถ้าท่องที่ดี ฉันอาจพักออกทุกวัน เหมือนจะเห็นเส้นขอบฟ้า เมื่อฉันกำลังนั่งอยู่ในน้ำที่หันหน้าสู่ทวีปแอนตาร์กติกา รอคลื่น มันเปิดขึ้นจิตใจของฉันเมื่อฉันทแฮมมิลทัล ฉันมักไปยังสำนักงานทุกวัน ฉันมักจะเริ่ม โดยการดูแลของการสื่อสาร ผู้ช่วยของฉัน ไมค์ดันน์ ช่วยให้ผมที่ ไม่มีเครื่อง ดังนั้นฉันไม่ตอบอีเมล์ ยัง ผมคิดว่า อีเมล์เป็นไม้มี ผมชอบตัวอักษรลายมือเขียน และพูดคุยกับคนทางโทรศัพท์ฉันส่วนใหญ่สอดคล้องกับผู้ประกอบการหรือลูกค้าที่ได้อ่านหนังสือของฉันอย่างใดอย่างหนึ่ง ผมเขียนหนังสือครั้งแรกของฉัน ให้ฉันคนไปท่อง สำหรับพนักงานของฉัน เป็นการศึกษาเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของบริษัทและปรัชญา เราเคยทำคอร์ส 5 วันพนักงาน 15 ครั้ง แล้วฉันจะพูดถึงทำไมเราทำสิ่งต่าง ๆ ตามที่เราทำ มันได้ใช้เวลานานเกินไปเราเติบโต ดังนั้น ผู้รับสำเนาเมื่อพวกเขาเริ่มต้นทำงานที่นี่ผมใช้เวลาน้อยมากที่ทำงานบนบรรทัดเสื้อผ้าวันนี้ พวกเขากำลังทั้งหมดได้ และทำงานได้อย่างราบรื่น แต่ถ้าฉันฉันไม่ได้สร้างสิ่งที่ ฉันรู้สึกศิลปิน ฉันกำลังทำงานในโครงการด้านคี่เสมอ เหล็กเก่าของฉันอยู่ที่นี่ในมหาวิทยาลัย - ที่ที่ทำการ pitons ด้วยปีนเขากลับเมื่อเราได้สร้างบริษัทครั้งแรก ก็ที่ฉันใช้จ่ายมากเวลา tinkeringตอนนี้ ฉันกำลังพัฒนาค่าย superefficient เตาที่น้ำหนัก กี่กรัม และการเผาไหม้ไม้น้อย มัก เมื่อคุณร้อนหม้อบนเตาค่าย เพียง 20 เปอร์เซ็นต์ของความร้อนจริงที่ใช้ อยากได้ที่มีประสิทธิภาพร้อยละ 80 ฉันได้ทำงานบนต้นแบบ ด้วย machinist เป็น ฉันต้องการเป็นสิ่งที่สามารถใช้ได้จริงเช่นเดียวกับผู้หญิงในมาลีใครเดินไมล์ห้าวันในการค้นหาไม้ของเธอเปิดไฟ ก่อนที่ ฉันสร้างบูต fly-fishing กับอลูมิเนียมบาร์บนแต่เพียงผู้เดียวที่ทำงานได้ดีบนหินลื่นฉันเป็นผู้ประกอบการที่มากับความคิดบ้า และป่า และรวมอยู่กับคนคิดออกไป ฉันมักจะปรากฏเป็นจักรเย็บผ้าห้องชั้นล่าง ซึ่งเราเรียกการปลอม นี่คือบางส่วนของเสื้อผ้าของเรา prototyped พวกเขาสามารถทำอะไร วันอื่น ๆ ฉันถามพวกเขาให้ฉันท่องหมวก ไม่มากผมบนหัวของฉัน และมักจะลืมครีมกันแดด คิดว่า หลายคนต้องการหมวกเซิร์ฟที่ไม่หลุด พวกเขาทำสองของพวกเขา ซึ่งทั้งสองจะกลายเป็นผลิตภัณฑ์แทสมาเนีย เมื่อทำต้นแบบ ผมไปลอง ที่เป็นส่วนที่ดีที่สุดของงาน ผมทำที่ มีมากสุด outerwear และเกียร์ ดังนั้น เมื่อฉันไปยุโรปไปปีนหรืออเมริกาใต้ปลา มันคือธุรกิจถ้าฉันไม่อยู่ ในโรงตีเหล็กของฉัน หรือ ในสำนักงานของฉัน ฉันกำลังเดินไปรอบ ๆ ผู้จัดการที่เลวร้ายที่สุดพยายามจัดการอยู่เบื้องหลังโต๊ะ วิธีเดียวที่จะจัดการ ได้เดินไปรอบ ๆ พูดคุยกับคน แต่ผมไม่เดินรอบถาม "ว่าสิ่งที่กำลังใช่ไหม" บางสิ่งเฉพาะในใจที่อยากจะพูดไปแล้ว ผมพบบ่อยกับเคซี่ย์ Sheahan, CEO ของเรา และ Marcario กุหลาบ ของเราของ CFO และบิลล์ ฉันยังได้รายงานประจำเดือนจากหัวหน้าการตลาด อีคอมเมิร์ซ และหน่วยงานอื่น ๆ ฉันต้องการทราบว่าจะไม่ไปดี ดังนั้นเราสามารถแก้ไขส่วนใหญ่ งาน ได้ในภายนอก และนำความคิดเข้ามาในบริษัทปลอมเปลี่ยนแปลง คนส่วนใหญ่เกลียดการเปลี่ยนแปลง - เป็นการคุกคาม ฉันเจริญเติบโตนั้น เมื่อเร็ว ๆ นี้ ฉันได้ใช้เวลามากเวลาคิดวิธีการแข่งขันกับอื่น ๆ บริษัทจำนวนมากออกมีที่มีความเชี่ยวชาญในกีฬาหนึ่ง เราเป็นคนกลางเสื้อผ้าบริษัท - เราทำเสื้อผ้าสำหรับเซิร์ฟเฟอร์ส ไคล์มเบอร์ส เล่นสกี และรอบชิงชนะเลิศ วิธีทำเราเน้นส่วนของคลื่นน้อยเพื่อที่จะสามารถแข่งขันกับบริษัทเซิร์ฟพันล้านดอลลาร์ออกมีผมคิดว่า เราสามารถตลาดแต่ละสายผลิตภัณฑ์ที่ดีกว่าถ้าที่ธุรกิจของเราเท่านั้น ดังนั้น ฉันกำลังสั่นสิ่งขึ้น ฉันกำลังใช้บรรทัดทั้งหมดของผลิตภัณฑ์แตกต่างกัน เช่นคลื่น หรือเล่นสกี และให้ผู้จัดการของแต่ละวิธีแบ่งความรับผิดชอบมากขึ้นกว่าที่เขาทำได้มาก่อน ตอนนี้ ผู้จัดการแต่ละฝ่ายจะจัดการทั้งหมดซื้อ แทนที่จะมีแผนกการตลาดทั่วไป แต่ละบรรทัดจะมีตัวเองตลาดผู้อยู่ด้านบนของที่แต่ละตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หมายเหตุ ditor ของ: เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 35 ปี บริษัท ของ Inc.com เป็นการนำเสนอไฮไลท์ของการรายงานข่าวของเราของนักประดิษฐ์ที่น่าทึ่งผู้รับความเสี่ยงของ บริษัท ผู้สร้างและผู้นำทางความคิดตั้งแต่ปี 1979 นี่คือบทความจากที่เก็บของเรา. จะได้รับมากกว่า 40 ปีนับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้น Yvon บอนี่ Patagonia ออกจากร้านเหล็กเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาในทูรา, แคลิฟอร์เนีย กลับมาแล้วบอนี่พัฒนาเสื้อผ้าและเกียร์แรงบันดาลใจจากความรักของเขานอก หลายปีที่ผ่านมา บริษัท ได้เพิ่มขึ้นไป 1,350 คนและ $ 540,000,000 รายได้ต่อปี แต่บอนี่, 74, เป็นผู้ประกอบการกล้าเดียวกัน แม้ว่าเขาจะหลีกเลี่ยงการใช้อีเมลหรือแกดเจ็ตที่ทันสมัยที่สุด, บอนี่ยังคงที่จะผลักดัน Patagonia จะเป็นผู้ริเริ่มในพื้นที่ความรับผิดชอบขององค์กรและความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม เขายังคงยาจกในร้านช่างตีเหล็กของเขา และเขามักจะหายไปปีนภูเขาในยุโรปหรือจะเพลิดเพลินไปกับการท่องที่ดีใกล้กับสำนักงานใหญ่ของ บริษัท - และเรียกมันทำงาน --as บอกให้ลิซเวลช์ฉันเกลียดความคิดของคนจัดการ ฉันไม่ชอบคนบอกฉันว่าจะทำอย่างไรดังนั้นผมจึงไม่สามารถยืนที่จะบอกคนอื่น ๆ ว่าจะทำอย่างไร ผมจงใจพยายามที่จะจ้างคนที่มีจริงๆตัวกระตุ้นและดีในสิ่งที่พวกเขาทำและจากนั้นฉันก็ปล่อยให้พวกเขาเพียงอย่างเดียว. ฉันมีสองบ้าน: หนึ่งใน Ventura, California, และอื่น ๆ ใน Jackson Hole, ไวโอมิง ผมแบ่งเวลาของฉันระหว่างพวกเขา ถ้าผมอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนียและคลื่นที่ดีผมท่อง 07:00 โดยหากท่องเป็นสิ่งที่ดีผมอาจจะอยู่ออกทุกวัน ผมชอบความสามารถในการมองเห็นเส้นขอบฟ้า ตอนที่ผมกำลังนั่งอยู่ในน้ำหันหน้าไปทางทวีปแอนตาร์กติการอให้คลื่นจะเปิดขึ้นในใจของฉัน. เมื่อผมอยู่ในทูรา, ฉันมักจะมาที่สำนักงานทุกวัน ฉันมักจะเริ่มต้นโดยการดูแลของการติดต่อ ผู้ช่วยของฉัน, ไมค์ดันน์ช่วยให้ผมกับที่ ฉันไม่ได้มีเครื่องคอมพิวเตอร์ดังนั้นผมจึงไม่ตอบสนองต่อการส่งอีเมล นอกจากนี้ผมคิดว่าเป็นอีเมล์ที่ไม่มีตัวตน ฉันชอบที่จะคัดตัวอักษรและพูดคุยกับคนที่อยู่บนโทรศัพท์. ผมส่วนใหญ่สอดคล้องกับผู้ประกอบการหรือลูกค้าที่ได้อ่านหนังสือของฉัน ผมเขียนหนังสือเล่มแรกของผมให้คนของฉันไปท่องสำหรับพนักงานของฉัน มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของ บริษัท และปรัชญาของเรา เราใช้ในการทำหลักสูตรห้าวันกับ 15 คนในเวลาและฉันจะพูดคุยเกี่ยวกับเหตุผลที่เราทำในสิ่งที่วิธีที่เราทำ มันก็ใช้เวลานานเกินไปในขณะที่เราเติบโต เพื่อให้ผู้คนได้รับสำเนาเมื่อพวกเขาเริ่มทำงานที่นี่. ฉันใช้เวลาน้อยมากที่ทำงานเกี่ยวกับเส้นเสื้อผ้าวันนี้ พวกเขามีการตั้งค่าทั้งหมดขึ้นและทำงานได้อย่างราบรื่น แต่ถ้าฉันไม่ได้สร้างสิ่งที่ผมรู้สึกนิ่ง ฉันมักจะทำงานในโครงการด้านที่แปลก ร้านเหล็กเก่าของฉันอยู่ที่นี่ในมหาวิทยาลัย - นั่นคือสิ่งที่ฉันทำเหล็กแหลมหินปีนกลับมาเมื่อเราสร้างขึ้นครั้งแรกของ บริษัท ก็ยังคงที่ฉันใช้จ่ายมากเวลาของฉัน tinkering. ตอนนี้ฉันกำลังพัฒนาเตาค่าย Superefficient ที่มีน้ำหนักไม่กี่ออนซ์และเผาไหม้ไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ โดยปกติเมื่อคุณใช้ความร้อนบนเตาหม้อค่ายเพียงร้อยละ 20 ของความร้อนจะถูกนำมาใช้จริง ฉันต้องการที่จะได้รับที่มีประสิทธิภาพถึง 80 เปอร์เซ็นต์ ฉันได้รับการทำงานในต้นแบบกับช่างเครื่อง ผมอยากให้มันเป็นสิ่งที่สามารถนำมาใช้โดยแบ็คแพ็คเช่นเดียวกับผู้หญิงในประเทศมาลีที่มีการเดินห้าไมล์วันที่จะหาไม้สำหรับเปิดไฟของเธอ ก่อนที่ฉันสร้างบูตประมงบินที่มีแถบอลูมิเนียมบน แต่เพียงผู้เดียวที่ทำงานได้ดีบนโขดหินลื่น. ฉันผู้ประกอบการที่มากับป่าและความคิดที่บ้าแล้วทิ้งไว้ในคนที่จะให้พวกเขาคิดออก ฉันมักจะปรากฏเข้ามาในห้องเย็บผ้าชั้นล่างซึ่งเราเรียกปลอม นี่คือที่บางส่วนของเสื้อผ้าของเราจะเป็นต้นแบบ พวกเขาสามารถทำอะไรที่นั่น วันอื่น ๆ ผมขอให้พวกเขาที่จะทำให้ผมหมวกท่อง ฉันไม่ได้มีผมมากที่ด้านบนของหัวของฉันและฉันมักจะลืมครีมกันแดด ผมคิดว่าหลายคนต้องท่องหมวกที่จะไม่ตกออก พวกเขาทำให้พวกเขาทั้งสองซึ่งทั้งสองจะกลายเป็นผลิตภัณฑ์ Patagonia เมื่อต้นแบบจะทำฉันได้รับการพยายามที่จะออก นั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุดของงาน ผมทำอย่างนั้นกับที่สุดของแจ๊กเก็ตและเกียร์ของเรา ดังนั้นเมื่อผมไปยุโรปที่จะปีนหรืออเมริกาใต้ปลาก็ธุรกิจ. ถ้าผมไม่ได้อยู่ในร้านเหล็กของฉันหรือในสำนักงานของฉันฉันเดินไปรอบ ๆ ผู้จัดการที่เลวร้ายที่สุดพยายามที่จะจัดการหลังโต๊ะ วิธีเดียวที่จะจัดการคือการเดินไปรอบ ๆ และพูดคุยกับคน แต่ฉันไม่เพียงแค่เดินไปรอบ ๆ ถามว่า "สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างไร?" ฉันมีบางสิ่งที่เฉพาะเจาะจงในใจที่ฉันต้องการที่จะพูดคุยกับคนเกี่ยวกับการที่ ฉันพบบ่อยที่สุดกับเคซี่ย์ Sheahan ซีอีโอของเราและโรส Marcario, CFO และซีโอโอของเรา ฉันยังได้รับรายงานรายเดือนจากหัวของตลาด E-commerce และหน่วยงานอื่น ๆ ฉันมักจะต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่ไม่ดีเพื่อให้เราสามารถแก้ไขได้. ส่วนใหญ่งานของฉันคือการเป็นที่ด้านนอกและนำความคิดเป็นของ บริษัท และการเปลี่ยนแปลงปลอม คนส่วนใหญ่เกลียดการเปลี่ยนแปลง - มันเป็นอันตราย ฉันเจริญเติบโตในนั้น เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมได้ใช้เวลามากเวลาคิดเกี่ยวกับวิธีการที่จะอยู่ในการแข่งขันกับ บริษัท อื่นจำนวนมากออกมีที่มีความเชี่ยวชาญในการเล่นกีฬา เราเป็น บริษัท กลางแจ้งเสื้อผ้า generalist - เราทำเสื้อผ้าสำหรับนักเล่นนักปีนเขา, นักเล่นสกีและวิ่ง ทำอย่างไรเรามุ่งเน้นท่องส่วนเล็ก ๆ ของเราเพื่อที่จะสามารถแข่งขันกับ บริษัท ท่องพันล้านดอลลาร์ออกมี? ผมคิดว่าเราสามารถตลาดแต่ละสายผลิตภัณฑ์ที่ดีกว่าถ้าเป็นธุรกิจของเราเท่านั้น ดังนั้นฉันสั่นสิ่งขึ้น ฉันกินสายผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของเราที่แตกต่างกันเช่นการเล่นเซิร์ฟหรือเล่นสกีและให้ผู้จัดการของแต่ละส่วนรับผิดชอบทางมากกว่าที่เขาเคยมีมาก่อน ตอนนี้ผู้จัดการแต่ละจะจัดการทุกการซื้อ แทนที่จะมีฝ่ายการตลาดโดยทั่วไปแต่ละบรรทัดจะมีบุคคลการตลาดของตัวเองที่อยู่ด้านบนของที่แต่ละตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หมายเหตุ ditor : ฉลองครบรอบปีที่ 35 inc.com Inc . , ติดตามไฮไลท์ของความครอบคลุมของนวัตกรรมเหลือเชื่อ ความเสี่ยง takers , ผู้สร้างบริษัท และคิดว่าผู้นำตั้งแต่ปี 1979 ที่นี่บทความจากเอกสารของเรา

มันมีมากกว่า 40 ปีตั้งแต่ก่อตั้ง Patagonia Yvon บอของร้านช่างตีเหล็ก เล็ก ๆน้อย ๆในเวทูรา , แคลิฟอร์เนีย ตอนนั้นบอพัฒนาเสื้อผ้าและอุปกรณ์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความรักของเขากลางแจ้ง กว่าปี บริษัท ฯมีพนักงานและพองตัวถึง 1350 $ 540 ล้านราย , ปีแต่บอ , 74 , เป็นผู้ประกอบการกล้าเหมือนกัน แม้ว่าเขาจัดการเพื่อหลีกเลี่ยงการใช้อีเมล์ หรือแกดเจ็ตที่ทันสมัยที่สุดบอยังคงดัน Patagonia เป็นผู้ริเริ่มในด้านความรับผิดชอบและความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม เขายังคง Tinkers ในร้านช่างตีเหล็กของเขา และเขามักหายตัวไปปีนภูเขาในยุโรปหรือเพลิดเพลินดีท่องใกล้สํานักงานใหญ่ของบริษัท และเรียกใช้ได้ -- ตามที่บอกไป ลิซ เวลช์

ฉันเกลียดความคิดของการบริหารคน .ฉันไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าฉันต้องทำอะไร ดังนั้นฉันไม่สามารถที่จะบอกคนอื่น ๆสิ่งที่ต้องทำ ฉันพยายามที่จะจ้างคนที่อยู่ในที่ดีจริงๆและที่สิ่งที่พวกเขาทำ และฉันก็ปล่อยให้พวกเขาคนเดียว

ผมมีบ้านสองหลังหนึ่งใน Ventura , California , และอื่น ๆ ที่แจ๊คสัน โฮล รัฐไวโอมิ่ง ผมแบ่งเวลาของฉันระหว่างพวกเขา ถ้าผมอยู่ในแคลิฟอร์เนียและคลื่นที่ดี ผมท่องตาม 7 น.ถ้าเล่นดี ผมอาจจะอยู่ข้างนอกทั้งวัน ฉันก็ชอบการที่ได้เห็นเส้นขอบฟ้า ตอนที่ฉันนั่งอยู่ในน้ำซึ่งแอนตาร์กติกา รอให้คลื่น มันเปิดขึ้นในใจของฉัน

เมื่อฉันอยู่ในเวนทูร่า ฉันมักจะมาที่นี่ทุกวัน ฉันมักจะเริ่มต้นด้วยการดูแลการติดต่อ . ผู้ช่วยของฉัน ไมค์ ดันน์ ช่วยฉันด้วย ผมไม่มีคอมพิวเตอร์ เลยไม่ตอบอีเมล์ นอกจากนี้ฉันคิดว่าอีเมล์ ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ฉันชอบการคัดลายมือตัวอักษรและพูดกับคนในโทรศัพท์

ผมส่วนใหญ่สอดคล้องกับผู้ประกอบการหรือลูกค้าที่ได้อ่านจากหนังสือ ผมเขียนหนังสือเล่มแรกให้คนของฉันไปท่อง สำหรับพนักงานของฉัน มันเกี่ยวกับประวัติของบริษัทและปรัชญาของเรา ที่เราใช้ในการทำหลักสูตรห้าวันกับ 15 คน ที่เวลาและผมจะพูดเรื่อง ทำไมเราทำสิ่งที่เราทำ มันต้องใช้เวลามากในขณะที่เราเติบโต เพื่อให้ประชาชนได้รับการคัดลอกเมื่อพวกเขาเริ่มทำงานที่นี่

ฉันใช้เวลาน้อยมากทำงานบนบรรทัดเสื้อผ้าวันเหล่านี้ พวกเขาทั้งหมดตั้งและทำงานได้อย่างราบรื่น แต่ถ้าผมไม่สร้างอะไร ผมรู้สึกจมปลัก ฉันมักจะทำงานในโครงการด้านคี่ร้านช่างตีเหล็กเก่าของฉันอยู่ในมหาวิทยาลัย . . . นั่นคือที่ฉันตัดสินใจปีนเขา pitons กลับเมื่อเราแรกสร้างบริษัท ก็ที่ฉันใช้จ่ายมากเวลาฉัน tinkering .

ตอนนี้ผมพัฒนา superefficient ค่ายเตาที่มีน้ำหนักเพียงไม่กี่ออนซ์และเผาไหม้น้อยเกาะติด โดยปกติเมื่อคุณความร้อนหม้อบนเตาสนามเพียง 20 เปอร์เซ็นต์ของความร้อนจะถูกใช้ฉันต้องการที่จะได้รับที่มีประสิทธิภาพร้อยละ 80 ฉันได้ทำงานในต้นแบบกับช่างเครื่อง . ฉันต้องการบางอย่างที่อาจจะใช้โดย Backpacker เช่นเดียวกับผู้หญิงในมาลี ที่ต้องเดิน 5 ไมล์ต่อวัน หาไม้ยิงเธอ ก่อนหน้านั้น ผมสร้างบูตด้วยอลูมิเนียมแท่งตกปลาบินบนฝ่าเท้าที่ทำงานได้ดีบนหินลื่น

ฉันเป็นผู้ประกอบการที่เข้ามากับป่าและบ้าคิดแล้วทิ้งมันในคนเพื่อให้พวกเขารู้ ฉันมักจะปรากฏในเย็บห้องข้างล่าง ซึ่งเราเรียกโรงเหล็ก นี่คือที่บางส่วนของเสื้อผ้าของเราต้นฉบับ . พวกเขาสามารถให้อะไรมี เมื่อวันก่อน ฉันถามพวกเขาเพื่อให้ฉันท่องหมวก ผมไม่มีผมมาก ด้านบนของหัวของฉันและฉันมักจะลืมครีมกันแดด คิดว่าหลายๆคนต้องท่องหมวกที่จะไม่ตกออก พวกเขาทำให้พวกเขาสองคน ซึ่งทั้งสองจะกลายเป็นผลิตภัณฑ์ Patagonia . ถ้าต้นแบบเสร็จ ผมจะลองดู นั่นเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ดีที่สุด ฉันทำแบบนั้นกับที่สุดของเสื้อผ้าและอุปกรณ์ของเรา ดังนั้นเมื่อฉันไปยุโรปเพื่อปีน หรืออเมริกาใต้ปลา

มันคือธุรกิจถ้าผมไม่ได้อยู่ในร้านช่างตีเหล็กหรือในสำนักงานของฉัน ฉันเดินรอบ ๆ ผู้จัดการที่พยายามที่จะจัดการกับโต๊ะทำงาน วิธีเดียวที่จะจัดการเพื่อเดินไปรอบ ๆและพูดคุยกับผู้คน แต่อย่าเดินไปถามว่า " เป็นยังไงบ้าง ? " ฉันมีบางอย่างที่เฉพาะเจาะจงในใจที่อยากคุยกับคนๆนั้นแล้ว ผมเจอบ่อยที่สุดกับเคซี่ sheahan CEO ของเรา และกุหลาบ marcario ) และประธานของเราฉันยังได้รับรายงานรายเดือนจากหัวหน้าการตลาด , อีคอมเมิร์ซ และหน่วยงานอื่น ๆ ฉันต้องการจะรู้ว่าอะไรไม่ดี ดังนั้น เราสามารถซ่อมมันได้

ส่วนใหญ่ งานของฉันคืออยู่ด้านนอก และนำความคิดเข้าไปในบริษัท และสร้างการเปลี่ยนแปลง คนส่วนใหญ่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง มันขู่ ผมเจริญเติบโตในมัน เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมใช้เวลามากเวลาคิดเกี่ยวกับวิธีการที่จะอยู่ในการแข่งขันกับอื่น ๆอีกมากมาย บริษัท ออกมีที่มีความเชี่ยวชาญในกีฬา เราเป็นผู้มีความรู้หลากหลายสาขา บริษัท เสื้อผ้า . . . เราให้เสื้อผ้ากลางแจ้งสำหรับนักเล่น , ไม้เลื้อย - สกีและนักวิ่ง . แล้วเราจะเน้นกองท่องน้อยของเราเพื่อให้สามารถแข่งขันกับพันล้านดอลลาร์ท่องบริษัทออกมี ?

ฉันคิดว่าเราสามารถตลาดแต่ละสายผลิตภัณฑ์ที่ดีถ้านั่นคือธุรกิจของเราเท่านั้น ผมก็สั่นขึ้นมา ฉันใช้เวลาทั้งหมดของเราสายผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน เช่น กระดานโต้คลื่น หรือการเล่นสกี และให้ผู้จัดการของแต่ละแผนกที่รับผิดชอบมากขึ้นกว่าที่เขามีก่อน ตอนนี้ แต่ละฝ่ายจะจัดการทั้งหมดซื้อ แทนที่จะมีฝ่ายการตลาดทั่วไปแต่ละสายจะมีตลาดของตัวเอง คนที่อยู่ด้านบนของแต่ละตลาด