Return to paradiseThe winter was me

Return to paradise
The winter was merciless that year. Icy winds howled through the
streets and there was little food left in the stores worth buying. Still, the
Elzinga's were much better off than the people in the West of Holland. They
had heard that people were making soup out of tulip bulbs and were
bartering for even the smallest of commodities.
The Germans had taken everything that was of any worth and scores of
bedraggled people could be seen on the road, traveling from far in hopes of
buying food from friendly farmers, although some farmers were anything
but friendly and would charge outrageous sums of money for even small
bits of food. Sometimes such travelers would ring the bell at the Elzinga's
too.
Father Elzinga would never send them away without at least something.
"You know," he would say, "When we haven't got anything left, there'll still
be Jesus. When the World has nothing left, we will still have Jesus, and He is
enough!"
But Fanny was somber that morning as she sat at the kitchen table. Even
though the wood stove was burning full blast she shivered. She stared at the
red hot flames visible through the little glass window in the belly of the
heater, but the flames did not bring her their usual comfort. Her heart was
heavy. Since the Germans had taken Klaas it seemed she had lost some of
her joy. She often came at the breakfast table with red eyes and ate little.
Whenever father Elzinga confronted her with it, she smiled bravely and told
him not to worry.
"God's in control," she said, but the war was taking its toll on her. Mother
had died in the terrible bombing in Rotterdam. Many of her friends had
disappeared. Now the Schwartzes and Uncle Benny were gone and…Klaas.
The arrest of Klaas had a deep impact on her and she missed him terribly.
At the night of the raid, she and the three Jewish refugees had stayed on
the roof for several hours. They were afraid that the Germans would come
back. It had been cold. Pajama's, after all, are not made to be worn on
rooftops. Levi Schwartz had gotten a bad cold, but they all figured it was a
small price to pay.
The next morning, however, the three refugees had to be moved
immediately. It was clear they were no longer safe at the Elzinga's. Already
at ten in the morning a horse-drawn cart with a load of hay appeared in
front of the door and took the Schwartzes to an unknown place somewhere
else in Holland. Uncle Benny was picked up an hour later by an old man
with a bike. Father Elzinga gave him his own bike and Uncle Benny left in a
hurry with only the clothes on his back.
He had hugged father Elzinga and smiled at him broadly. "Father," he
said, "I will never forget you. Don't worry about me. Things could be worse,
and remember, a sense of humor reduces problems to their proper
proportions."
And then it was only the Elzinga's again and Aunt Elly.
Fanny hadn't fully realized how much she had started to enjoy Klaas'
presence.
She prayed daily and fervently for him but knew the chance of ever
seeing him again was very slim. Although the war seemed to go well and the
Germans lost battle after battle, the enemy was more vicious, violent and
unpredictable than ever. Reports of mass killings in the feared
concentration camps had started to reach most parts of Holland and Fanny
knew there was very little mercy on Dutch prisoners. They were being
executed by the firing squads with hardly any reason. The war was now in
its fifth year and things couldn’t get any worse.
How long O God before the war will be ended?
At least she still had her work at the hospital. It helped her to forget her
pain and she worked tirelessly to help whoever it was that needed help.
She glanced outside. It was already getting dark and they had predicted
snow. What terrible weather to be outside.
Just as she got up to put more wood in the wood stove she was startled
by the sound of the doorbell.
Probably someone in need of food again.
Father was out with Aunt Elly and would not be back until later and
Willem was at his girlfriend’s place, so she was the only one home.
The bell was ringing again. It sounded loud and harsh.
"Coming!" cried Fanny while she complained under her breath that
people needed to have a little patience.
When she came by the front door she glanced through the little window
to see who it was. She couldn't quite see his features. Seemed like a young
fellow. He looked familiar. Did she know that person?
At least it's not a German.
She opened the door and looked out.
Then she gasped. A sudden warmth coursed through her body.
Could it be that…?
There in front of her, unshaven and unkempt, stood Klaas. His eyes
sparkled like the morning sun as he fumbled with the hat he held in his
hand.
"I would have brought you some flowers," he smiled, "But I have no
distribution cards."
"Klaas!"
Fanny jumped out the door and fell around his neck. "You are alive and
well,” she cried. “Come inside and tell me what happened."
Klaas' grin was as wide as the stream at Fanny's favorite spot.
"God did it, Fanny. He has brought me home in more ways than one.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลับไปพาราไดซ์ฤดูหนาวได้ไม่สงสารปี น้ำแข็งลมเห่าหอนผ่านการ ถนน และมีอาหารเล็กน้อยที่เหลือในร้านคุ้มค่า ยังคง การของ Elzinga มากคลุกคลีคนในฮอลแลนด์ของตะวันตกได้ พวกเขา ได้ยินว่า คนมีการทำซุปจากดอกทิวลิป และมี bartering สำหรับแม้แต่น้อยที่สุดของสินค้าโภคภัณฑ์เยอรมันได้ดำเนินการทุกอย่างที่เป็นของคุ้มและคะแนนของ bedraggled คนสามารถเห็นได้บนท้องถนน เดินทางจากไกลใน hopes ของ ซื้ออาหารจากเกษตรกรเป็นมิตร แม้เกษตรกรบางส่วนได้อะไร ดี และจะคิดผลรวมอุกอาจของเงินขนาดเล็กแม้แต่ บิตของอาหาร บางครั้งนักท่องเที่ยวดังกล่าวจะแหวนระฆังที่ของ Elzinga เกินไป Elzinga พ่อจะไม่เคยส่งไปไม่น้อยบางสิ่งบางอย่าง"คุณทราบ เขาว่า "เมื่อเราไม่มีอะไรเหลือ จะยังคงมี พระเยซูได้ เมื่อโลกมีอะไร ๆ นอกจากนี้เรายังจะมีพระเยซู และเขาจะ พอ "แต่ Fanny เช้า somber นั้นขณะที่เธอนั่งที่โต๊ะ แม้แม้ว่ามีการเผาเตาไม้ระเบิดเต็ม เธอ shivered เธอจ้องไปที่การ เปลวไฟสีแดงร้อนปรากฏให้เห็นผ่านหน้าต่างกระจกเพียงเล็กน้อยในท้อง ฮีตเตอร์ แต่เปลวไฟไม่ได้นำเธอจึงปกติของพวกเขา หัวใจของเธอได้ หนัก เนื่องจากเยอรมันได้นำ Klaas เหมือนเธอได้หายไปบางส่วน ความสุขของเธอ เธอมักจะมาที่โต๊ะอาหารมีตาสีแดง และกินน้อย พ่อ Elzinga เผชิญหน้าเธอกับมัน เธอยิ้มอย่างกล้าหาญ และบอก เขาไม่ต้องกังวล"พระเจ้าในการควบคุม เธอกล่าว แต่สงครามคือการโทรบนเธอ แม่ มีตายในระเบิดน่ากลัวในรอตเตอร์ดัม มีเพื่อนมากมาย หายไป ตอนนี้ Schwartzes และเบนนี่ลุงก็หายไป และ... Klaas จับของ Klaas มีผลลึกเธอ และเธอพลาดเขาแย่มากในยามค่ำคืนของการโจมตี เธอและผู้ลี้ภัยชาวยิว 3 สะสมบน หลังคาสำหรับหลายชั่วโมง พวกเขากลัวว่า จะมาเยอรมัน ย้อนกลับ จะได้เย็น ชุดนอนของ หลังจากที่ทุก ไม่ทำให้การสวมใส่บน หลังคา Levi Schwartz ได้อากาศเย็นดี แต่พวกเขาทั้งหมดคิดเป็นการ ราคาขนาดเล็กจ่ายเช้าวันถัดไป อย่างไรก็ตาม ผู้ลี้ภัยสามได้ย้ายไป ทันที เป็นชัดเจนแต่ไม่ปลอดภัยที่เป็น Elzinga เรียบร้อยแล้ว ที่พักในตอนเช้า รถม้าลาก ด้วยการโหลดของเฮย์ปรากฏใน ด้านหน้าของประตู และเอา Schwartzes เพื่อเป็นสถานที่ที่ไม่รู้จักบาง อื่นในฮอลแลนด์ ลุงเบนนี่มารับชั่วโมงภายหลังการชรา ด้วยจักรยาน Elzinga พ่อให้เขาจักรยานของเขาเอง และเบนนี่ลุงด้านซ้ายเป็น รีบเท่าผ้าบนหลังของเขาเขามี hugged พ่อ Elzinga และยิ้มที่เขาทั่วไป "พ่อ เขา กล่าวว่า "ฉันจะไม่ลืมคุณ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน สิ่งที่อาจจะเลว และจด จำ อารมณ์ขันช่วยลดปัญหาการความเหมาะสม สัดส่วน"และก็เท่า Elzinga ของอีกและป้า EllyFanny ไม่ได้รับรู้ทั้งหมดเท่าไรเธอได้เริ่มต้นกับ Klaas' สถานะการออนไลน์เธออธิษฐานทุกวัน และ fervently สำหรับเขา แต่รู้ว่าโอกาสของเคย เห็นเขาอีกครั้งบางมาก แม้ว่าสงครามดูเหมือนจะ ไปด้วยและ ชาวเยอรมันแพ้สงครามหลังจากสงคราม ศัตรูชั่วร้ายมาก มีความรุนแรง และ จึงกว่าที่เคย รายงานของฆาตกรรมโดยรวมในการกลัว ค่ายกักกันได้เริ่มต้นการเข้าถึงส่วนใหญ่ของฮอลแลนด์และ Fanny รู้มีความเมตตามากในนักโทษที่เนเธอร์แลนด์ พวกเขาได้ถูก ดำเนินการ โดย squads ยิงด้วยเหตุผลใด ๆ ไม่ สงครามได้ในขณะนี้ ปีห้าและสิ่งที่ไม่สามารถรับมันเลวร้ายใด ๆ นานโอพระเจ้าก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดหรือไม่น้อย เธอยังมีเธอทำงานในโรงพยาบาล มันช่วยให้เธอจะลืมเธอ ความเจ็บปวดและเธอทำงานเปลวจะช่วยใครก็ช่วยเหลือที่จำเป็น นาง glanced นอก มันถูกแล้วการมืด และได้คาดการณ์ไว้ หิมะ อากาศสิ่งน่ากลัวจะนอกเหมือนเธอมาใส่เพิ่มเติมไม้ในเตาอบไม้ เธอ startled จากเสียงกริ่งบ้าน อาจมีคนต้องการอาหารอีก พ่อก็ออกมากับ Aunt Elly และจะไม่กลับหลัง และ วิลเล่มถูกที่แฟนของเขา เพื่อเธอบ้านเดียวRinging ระฆังอีกด้วย ได้แต่เพียงแห่งเสียงดัง และรุนแรงร้องเรียก "มา" Fanny ขณะเธอเปดภายใต้ลมหายใจของเธอที่ คนต้องมีความอดทนน้อยเมื่อเธอมาจากประตูด้านหน้า เธอ glanced ผ่านหน้าต่างน้อย ดูที่มันเป็น นอกจากนี้เธอค่อนข้างไม่สามารถดูคุณสมบัติของเขา เหมือนเป็นหนุ่ม เพื่อน เขาดูคุ้นเคย เธอทราบว่าที่ มันเป็นไม่เธอเปิดประตู และมองออกแล้ว เธอ gasped ความอบอุ่นทันที coursed ผ่านร่างกายของเธอมันอาจเป็นที่...มีหน้าเธอ unshaven และไว้ ยืน Klaas ตาของเขา sparkled ดวงอาทิตย์ยามเช้าเขา fumbled กับหมวกที่เขาจัดขึ้นเขา มือ"ผมจะได้นำคุณดอกไม้บาง ยิ้ม "แต่ฉันไม่มี ไพ่กระจาย""Klaas"Fanny ไปออกประตู และตกรอบคอของเขา "คุณจะมีชีวิตอยู่ และ ดี เธอร้อง "เข้าไปข้างใน และบอกว่า เกิดอะไรขึ้น"รอบ ๆ ไร้ Klaas' มีความกว้างที่กระแสที่จุดโปรดของ Fanny"พระเจ้าไม่ได้ Fanny เขาได้นำฉันบ้านในเพิ่มเติมรูปแบบมากกว่าหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ย้อนกลับไปยังสวรรค์
ฤดูหนาวเป็นความเมตตาในปีนั้น ลม Icy howled ผ่าน
ถนนและมีอาหารเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เหลืออยู่ในร้านค้ามูลค่าการซื้อ ยังคง
Elzinga ของมีมากดีกว่าคนที่อยู่ในเวสต์ของฮอลแลนด์ พวกเขา
เคยได้ยินว่าคนที่ทำให้น้ำซุปออกมาจากหลอดไฟดอกทิวลิปและ
ธนาณัติสำหรับแม้แต่ที่เล็กที่สุดของสินค้า.
เยอรมันได้รับทุกอย่างที่เป็นของมูลค่าใด ๆ และคะแนนของ
คนที่สกปรกอาจจะเห็นบนท้องถนนที่เดินทางมาจากไกลในความหวังของ
ซื้ออาหารจากเกษตรกรที่เป็นมิตรแม้ว่าเกษตรกรบางส่วนได้อะไร
แต่เป็นมิตรและจะคิดค่าบริการจำนวนเงินอุกอาจของเงินสำหรับขนาดเล็กแม้แต่
บิตของอาหาร บางครั้งเดินทางดังกล่าวจะกดกริ่งที่ Elzinga ของ
เกินไป.
พ่อ Elzinga จะไม่ส่งพวกเขาออกไปโดยไม่ต้องอย่างน้อยบางสิ่งบางอย่าง.
"คุณรู้ว่า" เขาจะพูดว่า "เมื่อเราไม่ได้มีอะไรที่เหลือมีจะยังคง
เป็นพระเยซู เมื่อโลกได้ทิ้งอะไรที่เราจะยังคงมีพระเยซูและเขาเป็น
พอ! "
แต่แฟนนีก็อึมครึมในเช้าวันนั้นขณะที่เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะในครัว แม้
แม้ว่าเตาไม้ที่ถูกเผาไหม้ระเบิดเต็มเธอสั่น เธอจ้องมองมาที่
เปลวไฟสีแดงร้อนมองผ่านหน้าต่างกระจกเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่ในท้องของ
เครื่องทำความร้อนเปลวไฟ แต่ไม่ได้นำความสะดวกสบายของเธอปกติของพวกเขา หัวใจของเธอเป็น
หนัก เนื่องจากชาวเยอรมันได้รับ Klaas มันดูเหมือนเธอได้สูญเสียบางส่วนของ
ความสุขของเธอ เธอมักจะมาที่โต๊ะอาหารเช้าที่มีตาสีแดงและกินเล็ก ๆ น้อย ๆ .
เมื่อใดก็ตามที่พ่อ Elzinga เผชิญหน้าของเธอกับมันเธอยิ้มอย่างกล้าหาญและบอก
เขาว่าไม่ต้องกังวล.
"ของพระเจ้าในการควบคุม" เธอกล่าว แต่สงครามที่ได้รับการโทรของเธอ . แม่
เสียชีวิตในการทิ้งระเบิดที่น่ากลัวในร็อตเตอร์ หลายเพื่อนของเธอได้
หายไป ตอนนี้ Schwartzes และลุงเบนนี่ก็หายไปและ ... Klaas.
จับกุม Klaas มีผลกระทบลึกของเธอและเธอคิดถึงเขาชะมัด.
ในเวลากลางคืนของการโจมตีเธอและสามผู้ลี้ภัยชาวยิวได้อยู่บน
หลังคาเป็นเวลาหลายชั่วโมง พวกเขากลัวว่าเยอรมันจะมา
กลับ จะได้รับความหนาวเย็น ชุดนอนของหลังจากทั้งหมดไม่ได้ทำมาให้สวมใส่บน
หลังคา ลีวายส์ชวาร์ตซ์มีอากาศเย็นดี แต่พวกเขาทุกคนคิดว่ามันเป็น
ราคาขนาดเล็กจ่าย.
เช้าวันรุ่งขึ้น แต่สามผู้ลี้ภัยจะต้องถูกย้าย
ทันที มันเห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ที่ความปลอดภัยของ Elzinga แล้ว
ที่สิบในตอนเช้ารถม้าลากกับภาระของหญ้าแห้งปรากฏใน
หน้าประตูและเอา Schwartzes ที่จะเป็นสถานที่ที่ไม่รู้จักที่ไหนสักแห่ง
อื่นในฮอลแลนด์ ลุงเบนนี่ถูกหยิบขึ้นมาหนึ่งชั่วโมงต่อมาโดยชายชรา
กับจักรยาน พ่อ Elzinga ให้เขาจักรยานของเขาเองและลุงเบนนี่ที่เหลืออยู่ใน
รีบร้อนที่มีเพียงเสื้อผ้าบนหลังของเขา.
เขาได้กอดพ่อ Elzinga และยิ้มให้เขาในวงกว้าง "พ่อ" เขา
กล่าวว่า "ผมจะไม่ลืมคุณ. ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน. สิ่งที่อาจจะแย่ลง
และจำความรู้สึกของอารมณ์ขันจะช่วยลดปัญหาที่จะเหมาะสมของพวกเขา
สัดส่วน. "
และแล้วมันก็เป็นเพียง Elzinga อีกครั้งและ ป้า Elly.
Fanny ไม่ได้อย่างเต็มที่ตระหนักว่าเธอได้เริ่มต้นที่จะเพลิดเพลินกับคลาส '
ปรากฏตัว.
เธออธิษฐานทุกวันและเร่าร้อนสำหรับเขา แต่รู้ว่าโอกาสของการที่เคย
ได้เห็นเขาอีกครั้งบางมาก แม้ว่าสงครามดูเหมือนจะไปได้ดีและ
เยอรมันสูญเสียการต่อสู้หลังจากการต่อสู้ศัตรูเป็นหินมากขึ้นมีความรุนแรงและ
คาดเดาไม่ได้กว่าที่เคย รายงานการฆาตกรรมในกลัว
ค่ายกักกันได้เริ่มต้นที่จะไปถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของฮอลแลนด์และแฟนนี
รู้ว่ามีความเมตตาน้อยมากในนักโทษชาวดัตช์ พวกเขาได้รับการ
ดำเนินการโดยทีมยิงด้วยแทบจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม สงครามในขณะนี้ใน
ปีที่ห้าและสิ่งที่ไม่สามารถรับเลวร้ายใด ๆ .
นานแค่ไหนข้า แต่พระเจ้าก่อนสงครามจะสิ้นสุดลง?
อย่างน้อยเธอยังคงมีการทำงานของเธอที่โรงพยาบาล มันช่วยให้เธอจะลืมเธอ
เจ็บปวดและเธอทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อช่วยให้ใครก็ตามที่มันเป็นที่ต้องการความช่วยเหลือ.
เธอมองออกไปข้างนอก มันก็เริ่มมืดแล้วและพวกเขาได้คาดการณ์
หิมะ สิ่งที่สภาพอากาศที่เลวร้ายที่จะอยู่นอก.
เช่นเดียวกับที่เธอลุกขึ้นจะนำไม้ในเตาไม้เธอก็ต้องสะดุ้ง
ด้วยเสียงของออด.
น่าจะเป็นคนที่อยู่ในความต้องการของอาหารอีกครั้ง.
พ่อออกมาด้วยป้า Elly และจะไม่กลับจนกว่า ภายหลังและ
วิลเล็มเป็นที่สถานที่แฟนสาวของเขาเพื่อให้เธอเป็นเพียงคนเดียวที่บ้าน.
เบลล์ได้รับการเรียกเข้าอีกครั้ง มันฟังดังและรุนแรง.
"ที่กำลังจะมา!" ร้องไห้หีในขณะที่เธอบ่นภายใต้ลมหายใจของเธอที่
คนจำเป็นต้องมีความอดทนน้อย.
เมื่อเธอมาจากประตูหน้าเธอมองผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ
เพื่อดูว่าใครมันเป็น เธอไม่มากดูคุณสมบัติของเขา ดูเหมือนจะเป็นหนุ่มสาว
เพื่อน เขามองที่คุ้นเคย เธอไม่รู้จักคนที่?
อย่างน้อยก็ไม่ได้เป็นเยอรมัน.
เธอเปิดประตูและมองออกไปนอก.
จากนั้นเธอก็อ้าปากค้าง ความอบอุ่นแผ่ซ่านฉับพลันผ่านร่างกายของเธอ.
มันสามารถเป็นที่ ... ?
มีในด้านหน้าของเธอไม่ได้โกนหนวดรุงรังและยืน Klaas ดวงตาของเขา
เป็นประกายเหมือนดวงอาทิตย์ตอนเช้าในขณะที่เขาคลำกับหมวกที่เขาจัดขึ้นในของเขา
มือ.
"ผมจะนำคุณดอกไม้" เขายิ้ม "แต่ฉันไม่มี
บัตรกระจาย. "
"คลาส"
Fanny กระโดดออกประตู และลดลงรอบคอของเขา "คุณมีชีวิตอยู่และ
ดี "เธอร้องไห้." มาภายในและบอกฉันสิ่งที่เกิดขึ้น. "
ยิ้ม Klaas 'เป็นที่กว้างเป็นกระแสที่จุดที่ชื่นชอบของแฟนนีของ.
"พระเจ้าทรงทำมัน Fanny. เขาได้นำฉันกลับบ้านในรูปแบบอื่น ๆ มากกว่าหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลับไปสู่สวรรค์
ฤดูหนาวก็เลือดเย็น ในปีนั้น สายลมเย็นฉ่ำหอนผ่าน
ถนนและมีอาหารเหลือน้อยในร้านมูลค่าการซื้อ ยังคง ,
เอลซิงก้ามีมากดีกว่าประชาชนในตะวันตกของฮอลแลนด์ พวกเขา
ได้ยินว่าคนกำลังทำซุปจากหลอดไฟดอกทิวลิปและ
bartering สำหรับแม้แต่น้อยที่สุดของสินค้าโภคภัณฑ์ .
เยอรมันได้ทุกอย่างที่มีมูลค่าและคะแนนของ
ซึ่งทำให้เปรอะเปื้อนและเปียก คนอาจจะเห็นบนถนนเดินทางจากที่ไกล ในความหวังของ
ซื้ออาหารจากเกษตรกรเป็นกันเอง แม้ว่าเกษตรกรบางส่วนถูกอะไร
แต่เป็นมิตร และจะคิดค่าบริการจำนวนเงินขนาดเล็กแม้แต่อุกอาจ
บิตของอาหาร บางครั้ง เช่น นักท่องเที่ยวจะกดกริ่งที่ของเอลซิงก้า
ด้วย
พ่อเอลซิงก้าไม่เคยส่งพวกเขาออกไปโดยไม่ต้องอย่างน้อยบางอย่าง .
" รู้ " เขาจะพูดว่า " ถ้าเราไม่ได้มีอะไรแล้ว ก็ยังคง
เป็นพระเยซู เมื่อโลกนี้ไม่มีอะไรเหลือ เรา จะ ยัง มี พระเยซู พระองค์เป็น
พอ ! "
แต่อวัยวะเพศหญิงเป็นผู้เช้าวันนั้นขณะที่เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะในครัว แม้
แม้ว่าเตาไม้ถูกเผาเต็มระเบิดเธอตัวสั่น เธอจ้อง
สีแดงร้อนเปลวไฟที่มองเห็นผ่านกระจกเล็ก ๆน้อย ๆในท้องของ
ฮีตเตอร์ แต่เปลวไฟไม่ได้พาเธอสบายปกติของพวกเขา หัวใจเธอ
หนัก เมื่อเยอรมันได้นำคลาสดูเหมือนว่าเธอได้สูญเสียบางส่วนของ
ความสุขของเธอ เธอมักจะเข้ามาที่โต๊ะอาหารเช้าด้วยดวงตาสีแดง และกินน้อย
เมื่อพ่อเอลซิงก้าเผชิญหน้ากับเธอด้วย เธอยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว และบอกเค้าว่าไม่ต้องเป็นห่วง

." พระเจ้าอยู่ในการควบคุม " เธอกล่าว แต่สงครามคือการโทรของหล่อน แม่
ได้ตายในระเบิดสาหัสใน Rotterdam . เพื่อนๆของเธอได้
หายไป ตอนนี้ schwartzes และลุงเบนนี่ไป และ . . . . . . . คลาส .
จับคลาสมีผลกระทบลึกของเธอ และเธอคิดถึงเขามาก .
ตอนกลางคืนของ RAID ที่เธอและสามชาวยิวผู้ลี้ภัยอยู่ใน
หลังคาเป็นเวลาหลายชั่วโมงพวกเขากลัวว่าเยอรมันจะมา
กลับมา มันหนาวแล้ว ชุดนอน , หลังจากทั้งหมดไม่ได้ทำเพื่อสวมใส่ใน
หลังคา ลีวายส์ Schwartz ได้เย็นดี แต่พวกเขาทั้งหมดคิดว่ามันเป็นราคาขนาดเล็กที่จะจ่าย
.
เช้าวันถัดไป อย่างไรก็ตาม สามผู้ลี้ภัยต้องย้าย
ทันที มันชัดเจนว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ที่เอลซิงก้าแล้ว
.10 โมงเช้า ม้าลากเกวียนกับโหลดของหญ้าแห้งปรากฏใน
หน้าประตูและเอา schwartzes ที่ไม่รู้จักที่
อื่นในฮอลแลนด์ ลุงเบนถูกเลือกขึ้นหนึ่งชั่วโมงต่อมาโดยคนแก่
กับจักรยาน พ่อเอลซิงก้าให้จักรยานและลุงเบนของเขาเองใน
รีบเพียงเสื้อผ้าอยู่บนหลังของเขา เขาได้กอดพ่อ
เอลซิงก้ายิ้มให้เขาหน้าบาน" พ่อ " เขา
กล่าวว่า " ผมจะไม่มีวันลืมคุณ อย่ากังวลเกี่ยวกับฉัน สิ่งที่อาจจะเลวร้ายยิ่ง
และจำไว้ว่า ความรู้สึกของอารมณ์ขันจะช่วยลดปัญหาสัดส่วนเหมาะสม
.
" แล้วมันเป็นเพียงเอลซิงก้าอีกครั้ง และป้าลี่ .
อวัยวะเพศหญิงไม่ได้ตระหนักอย่างเต็มที่เท่าใด เธอเริ่มสนุกกับคลาส '

เธออธิษฐานทุกวัน ตน และเร่าร้อนสำหรับเขา แต่รู้ว่า โอกาสที่เคย
เห็นเขาอีกครั้งได้น้อยมาก แม้ว่าสงครามดูเหมือนจะไปได้ดีและเยอรมันแพ้สงคราม
หลังจากการรบ ข้าศึกมันชั่วร้ายมาก รุนแรงและ
คาดเดาได้ยากกว่าเดิม รายงานของสื่อมวลชน การฆ่าในกลัว
ค่ายกักกันเริ่มเข้าถึงส่วนใหญ่ของฮอลแลนด์ และแฟนนี
รู้ว่ามีเมตตาน้อยมากกับนักโทษชาวเนเธอร์แลนด์ พวกเขาถูก
ดำเนินการโดยการยิงทีมที่มีแทบจะไม่เหตุผลใด ๆ สงครามในตอนนี้
ของปีห้าและทุกสิ่งกำลังจะแย่ลง
นานแค่ไหน โอ ข้าแต่พระเจ้า ก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดลง
อย่างน้อยเธอยังเคยทำงานในโรงพยาบาล มันช่วยให้เธอลืมความเจ็บปวดของเธอ
เธอทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อช่วยคนที่ต้องการความช่วยเหลือ
เธอมองข้างนอก มันเริ่มจะมืดแล้ว และเขาได้ทำนาย
หิมะ สิ่งที่น่ากลัว อากาศข้างนอก
เช่นเดียวกับเธอขึ้นไปวางไม้ในเตาไม้เธอตกใจ
ด้วยเสียงกริ่ง
ใครบางคนในความต้องการของอาหารอีก
พ่อกับป้าลี่ และจะไม่กลับจนกว่าจะถึงทีหลัง
วิลเล็ม ที่บ้านแฟน เธออยู่บ้านแค่คนเดียว
มีเสียงระฆังดังอีก เสียงดังและรุนแรง .
" มาแล้ว !" ร้องไห้แฟนในขณะที่เธอบ่นภายใต้ลมหายใจของเธอที่
คนต้องมีความอดทนน้อย .
เมื่อเธอเข้ามาที่หน้าประตู เธอมองผ่านช่องหน้าต่างเล็กๆ
ที่เห็นเป็นใคร เธอค่อนข้างไม่พบคุณสมบัติของเขา ดูเหมือนเพื่อนสาว

เขาดูคุ้นๆ เธอรู้จักคนนั้นไหม
อย่างน้อยก็ไม่ใช่เยอรมัน
เธอเปิดประตูและมองออก
เธออ้าปากค้าง .ความอบอุ่นก็จะผ่านร่างกายเธอ
หรือว่า . . . . . . . ?
มันต่อหน้าเธอ unshaven และรุงรัง ก็คลาส . ตาของเขาเป็นประกายเหมือนดวงอาทิตย์ยามเช้า
เขา fumbled กับหมวกที่เขาถืออยู่ในมือ
.
" ฉันต้องเอาดอกไม้ " เขายิ้ม " แต่ผมไม่มีบัตรจำหน่าย
"
" คลาส "
อวัยวะเพศหญิงกระโดดออกจากประตูและอยู่รอบคอของเขา คุณยังมีชีวิตอยู่และ
ดี " เธอร้อง" เข้ามาข้างใน แล้วบอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้น "
คลาส ' ยิ้มได้กว้างเท่ากับกระแสที่โปรดปรานอวัยวะเพศหญิง .
" พระเจ้าทำได้ แฟนนี เขาพาฉันกลับบ้านในรูปแบบมากกว่าหนึ่ง