In their book with the programmatic

In their book with the programmatic title Communication of Innovations, Rogers and Shoemaker (1972, p. 20) propose a diffusion process parallel to the SMCRE model (Source– Message–Channel–Receiver–Effect): the inventor replaces the “source,” the innovation the “message,” diffusion channels the “channels,” the adopter the “receiver,” and adoption the “effects.” While this formula fully satisfied the need for a loose structure capable of integrating a large variety of results, this approach also cemented a strongly linear understanding of communication and, hence, of the communication of innovations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในหนังสือของพวกเขาด้วยการโปรแกรมชื่อสารของนวัตกรรม โรเจอร์ส และชูเมกเกอร์ (1972, p. 20) เสนอการกระจายขนานแบบ SMCRE (แหล่งที่มา – ข้อความ – ช่อง – รับ – ผล): ผู้ประดิษฐ์แทน "แหล่งที่มา ข้อความ" ช่องแพร่นวัตกรรม "ช่อง เบิ้ลแท็ป"รับ และรับ "ผล" ในขณะที่สูตรนี้ทั้งหมดพอใจจำเป็นต้องมีโครงสร้างหลวมที่สามารถรวมความหลากหลายของผล วิธีการนี้ยังซีเมนต์ความเข้าใจขอเชิงเส้น ของการสื่อสาร และ จึง การสื่อสารของนวัตกรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในหนังสือของพวกเขาที่มีชื่อเรื่องการเขียนโปรแกรมการสื่อสารของนวัตกรรม, โรเจอร์สและเท้า. (1972, หน้า 20) เสนอขั้นตอนการกระจายขนานไปกับรูปแบบ SMCRE นี้ (แหล่งที่มาของข้อความช่องรับ-Effect): ประดิษฐ์แทนที่ "ที่มา" นวัตกรรม "ข้อความ" ช่องทางแพร่กระจาย "ช่อง" ยอมรับว่า "รับ" และการยอมรับ "ผลกระทบ." ในขณะที่สูตรนี้พึงพอใจอย่างเต็มที่ความจำเป็นสำหรับโครงสร้างหลวมความสามารถในการบูรณาการความหลากหลายของผลวิธีการนี​​้ นอกจากนี้ยังยึดความเข้าใจเชิงเส้นอย่างยิ่งในการติดต่อสื่อสารและดังนั้นในการติดต่อสื่อสารของนวัตกรรม