How Lack of Cultural Competence Cos

How Lack of Cultural Competence Costs Us
Why do we need cultural competence? African American House of Representatives Majority Whip James Clyburn (D-S.C.) was called a “nigger” last weekend after the passage of the healthcare bill. The news reports suggest that the culprit was a Tea Party reveler. [Yes, I used the “n” word. That’s another thing we have to get over if we are to increase our competence in a free speech society.] Openly gay Rep. Barney Frank (D-Mass.) was called a “faggot” on the same day. A few weeks earlier, on the other side of the country, an off campus “white fraternity” party with a “racial” theme created weeks of conflict resolution efforts that spanned from the San Diego, California African American community to the university governing board in the San Francisco bay area. It became apparent to me that managing the emotional discharge was over the heads of everyone in charge.
Cleavages within society due to intercultural conflict create long-term tension that can easily—at any critical point in time—lead to social unrest, physical attacks, and a deep sense of unfairness about and resentment towards cultural diversity. The problem with continued lack of cultural competence among leaders is that it colludes in maintaining intercultural conflict over time, rather than support long-term solutions.
While litigation is obviously expensive, intercultural conflict often leads to additional costs, such as loss of talent, innovation and even a competitive edge.
One of the things you want to avoid to the extent possible as a leader is the appearance of taking sides in a conflict. Yet, far too many leaders do so in an effort to cope with their own and others’ emotional reactions to intercultural conflict. Any conflict resolution expert will tell you that long-term solutions to disagreements require negotiations that result in both sides feeling that it has gained something precious and lost something precious. The mediator cannot accomplish this by taking sides or poorly managing the emotional discharge on all sides. It is not the leaders’ fault that their outcomes are too often unsatisfactory. After all, how could we expect them to do what their predecessors have failed to do and where would they have learned to manage these kinds of conflicts anyways?

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการขาดความสามารถทางวัฒนธรรมค่าใช้จ่ายเราทำไมเราต้องสามารถทางวัฒนธรรม? แอฟริกันอเมริกันสภาผู้แทนราษฎรชนะคะแนนเจมส์ Clyburn (DS.C. ) ถูกเรียกว่า "นิโกร" วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาหลังจากที่ผ่านการเรียกเก็บเงินการดูแลสุขภาพ รายงานข่าวชี้ให้เห็นว่าผู้กระทำผิดเป็นงานเลี้ยงน้ำชาชอบเที่ยวสำมะเลเทเมา [ใช่ผมใช้ "n" คำว่า นั่นเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราจะต้องได้รับมากกว่าถ้าหากเราจะเพิ่มความสามารถของเราในสังคมพูดฟรี.] เกย์อย่างเปิดเผย Rep. บาร์นีย์แฟรงค์ (D-มวล.) ได้รับการเรียกว่า "กะเทย" ในวันเดียวกัน ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ในด้านอื่น ๆ ของประเทศนอกมหาวิทยาลัย "พี่น้องสีขาว" ของบุคคลที่มี "เชื้อชาติ" ชุดรูปแบบที่สร้างขึ้นสัปดาห์ที่ผ่านมาของความพยายามแก้ปัญหาความขัดแย้งที่ทอดจากซานดิเอโกชุมชนแอฟริกันอเมริกันไปยังคณะกรรมการการปกครองมหาวิทยาลัยใน บริเวณอ่าวซานฟรานซิส มันก็เห็นได้ชัดกับผมว่าการจัดการการปลดปล่อยอารมณ์อยู่เหนือศีรษะของทุกคนในค่าใช้จ่าย.
ปริในสังคมเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมสร้างความตึงเครียดในระยะยาวที่สามารถได้อย่างง่ายดายที่จุดใด ๆ ที่สำคัญในเวลาที่นำไปสู่ความวุ่นวายทางสังคม, การโจมตีทางกายภาพ และความรู้สึกลึก ๆ ของความไม่เป็นธรรมเกี่ยวกับความไม่พอใจที่มีต่อและความหลากหลายทางวัฒนธรรม ปัญหาที่เกิดขึ้นกับการขาดอย่างต่อเนื่องของความสามารถทางวัฒนธรรมในหมู่ผู้นำก็คือว่ามัน colludes ในการรักษาความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมในช่วงเวลามากกว่าการสนับสนุนการแก้ปัญหาในระยะยาว.
ในขณะที่การดำเนินคดีที่มีราคาแพงอย่างเห็นได้ชัดความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมมักจะนำไปสู่ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมเช่นการสูญเสียความสามารถของนวัตกรรม และแม้กระทั่งการแข่งขัน.
หนึ่งในสิ่งที่คุณต้องการที่จะหลีกเลี่ยงการไปเท่าที่เป็นไปในฐานะผู้นำเป็นลักษณะของการฝ่ายในความขัดแย้ง แต่จนถึงขณะนี้ผู้นำมากเกินไปจะทำเช่นนั้นในความพยายามที่จะรับมือกับปฏิกิริยาทางอารมณ์ของตัวเองและคนอื่น ๆ ของพวกเขาไปสู่ความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรม แก้ปัญหาความขัดแย้งใด ๆ ที่ผู้เชี่ยวชาญจะบอกคุณว่าการแก้ปัญหาในระยะยาวที่จะต้องมีการเจรจาความขัดแย้งที่ส่งผลให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่าจะได้รับสิ่งที่มีค่าและการสูญเสียสิ่งที่มีค่า คนกลางไม่สามารถบรรลุนี้โดยการไม่ดีหรือด้านการจัดการการปลดปล่อยอารมณ์ในทุกด้าน มันไม่ได้เป็นความผิดของผู้นำที่ผลของพวกเขาก็มักจะเป็นที่น่าพอใจ หลังจากที่ทุกวิธีการที่เราสามารถคาดหวังให้พวกเขาทำสิ่งที่รุ่นก่อนของพวกเขาจะยังไม่ได้ทำและที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ในการจัดการเหล่านี้ชนิดของความขัดแย้งนะ?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการขาดสมรรถภาพทางวัฒนธรรมเรา
ต้นทุนแล้วทำไมเราต้องใช้ความสามารถทางศิลปะ ? บ้านอเมริกันแอฟริกาโดยส่วนใหญ่แส้เจมส์คลิเบิร์น ( d-s.c. ) ถูกเรียกว่า " นิโกร " วันหยุดสุดสัปดาห์สุดท้ายหลังจากที่ผ่านการดูแลสุขภาพบิล ข่าวรายงานว่าคนร้ายคือพรรคชา reveler . [ ใช่ ฉันใช้ " " คำนั้นก็เป็นอีกเรื่องที่เราต้องไป ถ้าเราเพิ่มความสามารถของเราในสังคมการพูดฟรี ] เป็นเกย์ตัวแทน Barney Frank ( d-mass ) ถูกเรียกว่า " เกย์ " ในวันเดียวกัน ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ในด้านอื่น ๆของประเทศ การปิดโรงเรียนสีขาว " พี่น้อง " ปาร์ตี้ " เชื้อชาติ " กระทู้ที่สร้างความขัดแย้ง สัปดาห์ของความพยายามที่ทอดจากซานดิเอโกแคลิฟอร์เนียแอฟริกันอเมริกันชุมชนกับมหาวิทยาลัย คณะกรรมการการปกครองในพื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโก มันเป็นที่ชัดเจนว่าผู้จัดการการปลดปล่อยอารมณ์อยู่เหนือหัวของทุกคนในค่าใช้จ่าย .
รอยร้าวในสังคม เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมสร้างระยะยาวความตึงเครียดที่ได้อย่างง่ายดายที่จุดวิกฤตใด ๆ ในเวลาที่สามารถนำไปสู่ความไม่สงบทางสังคม การโจมตีทางกายภาพและความรู้สึกลึกของความไม่ยุติธรรม และความแค้นที่มีต่อความหลากหลายทางวัฒนธรรม ปัญหาการขาดความต่อเนื่องของวัฒนธรรมอำนาจในหมู่ผู้นำที่ colludes รักษาความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมตลอดเวลา มากกว่าการแก้ไขปัญหาระยะยาว สนับสนุน ในขณะที่คดีชัด
แพง ความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมมักจะนำไปสู่ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม เช่น การสูญเสียความสามารถนวัตกรรมและการแข่งขัน .
หนึ่งของสิ่งที่คุณต้องการหลีกเลี่ยงเท่าที่เป็นไปได้เป็นผู้นำมีลักษณะเข้าข้างในความขัดแย้ง แต่ผู้นำมากเกินไปทำในความพยายามที่จะรับมือกับตนเองและผู้อื่น ปฏิกิริยาทางอารมณ์กับความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมความขัดแย้งใด ๆ ผู้เชี่ยวชาญจะบอกคุณว่า การแก้ไขปัญหาระยะยาวความขัดแย้งต้องเจรจาที่ส่งผลให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่าได้รับสิ่งที่มีค่า และสูญเสียสิ่งที่มีค่า คนกลางไม่สามารถบรรลุนี้โดยการใช้ด้านหรืองานจัดการการปลดปล่อยอารมณ์ทุกด้าน ไม่ใช่ผู้นำ ทำให้ผลของพวกเขาก็มักจะไม่น่าพอใจหลังจากทั้งหมด แล้วเราจะคาดหวังให้พวกเขาทำในสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเขาได้ล้มเหลวที่จะทำและที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ที่จะจัดการกับเหล่านี้ชนิดของความขัดแย้งอยู่แล้ว ?