Suddenly, Wan Er turned and faced m

Suddenly, Wan Er turned and faced me, her right arm wrapped tightly around my neck as her body remained closed to mine. Our bodies felt warm as she hugged me tightly; the gentle pitter patter of the rain hitting the umbrella was all that we could hear. I heard only incoherent murmuring as she spoke softly to herself. Even then, I still managed to piece together the words, “I’m not… If so, events in the future… No… At that time, please protect me…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทันใดนั้น Wan Er เปิด และต้องเผชิญกับฉัน แขนขวาห่อแน่นรอบคอของฉันเป็นร่างกายของเธอยังคงปิดเหมือง ร่างกายของเรารู้สึกอบอุ่นเธอ hugged ฉันแน่น ลาย pitter อ่อนโยนของฝนร่มตีได้ทั้งหมดที่เราสามารถได้ยิน ผมได้ยินเท่านั้นไม่ติดต่อกัน murmuring เป็นเธอพูดเบา ๆ กับตัวเอง ได้แล้ว ฉันยังคงจัดการชิ้นเข้าด้วยกันคำว่า "ฉันไม่... ถ้าเป็นเช่นนั้น เหตุการณ์ในอนาคต... ไม่ใช่ ในขณะนั้น กรุณาป้องกัน...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทันใดนั้น Wan Er หันและเผชิญหน้ากับฉันแขนข้างขวาของเธอห่อแน่นรอบคอของฉันเป็นร่างกายของเธอยังคงปิดไปยังเหมือง ร่างกายของเรารู้สึกอบอุ่นขณะที่เธอกอดฉันไว้แน่น; ลาย Pitter อ่อนโยนของฝนร่มตีคือทั้งหมดที่เราสามารถได้ยินเสียง ผมได้ยินบ่นไม่ต่อเนื่องกันเป็นเพียงเธอพูดเบา ๆ กับตัวเอง ถึงอย่างนั้นก็ยังมีการจัดการที่จะปะติดปะต่อคำว่า "ฉันไม่ได้ ... ถ้าเป็นเช่นนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอนาคต ... ไม่ ... ในเวลานั้นโปรดปกป้องฉัน ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทันใดนั้น วานเอ้อหันมาเผชิญหน้ากับผม แขนด้านขวาของเธอห่ออย่างแน่นหนารอบคอเป็นร่างกายของเธอยังคงปิดของฉัน ร่างกายของเรารู้สึกอบอุ่นที่เธอกอดผมไว้แน่น ; อ่อนโยนพิตเตอร์ลายสายฝนชนร่มคือทั้งหมดที่เราได้ยิน ฉันได้ยินมาว่า เธอพูดเบา ๆแบบบ่นพึมพัมกับตัวเอง ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังปะติดปะต่อคำพูด " ผมไม่ . . . . . . . ถ้าเป็นเช่นนั้นเหตุการณ์ในอนาคต . . . . . . . . . . . . . . . . ตอนนั้น ได้โปรดปกป้องฉัน . . . . . . .