The first that Ted Bilborough knew

The first that Ted Bilborough knew of his wife’s good fortune was when one of his friends , an elderly wag, shook his hand with mock gravity and murmured a few words of manly but inappropriate sympathy. Ted didn’t know what to make of it. He had just stepped from the stairway on to the upper deck of the 6:15 P.M. ferry from town. Fred Lewis seemed to have been waiting for him, and as he looked about he got the impression of newspapers and grins and a little flutter of half derisive excitement, all focused on himself. Everything seemed to bulge towards him. It must be some sort of leg pull. He felt his assurance threatened, and the corner of his mouth twitched uncomfortably in his fat cheek, as he tried to assume a hard boiled manner.
“Keep the change, laddie,” he said.
“He doesn’t know, actually he doesn’t know.”
“Your wife’s won the lottery!”
“He won’t believe you. Show him the paper. There it is as plain as my nose. Mrs.Grace Biborough, 52 Cuthbert Street.” A thick, stained forefinger pointed to the words.
”First prize, five thousand pounds, Last Hope Syndicate.”
“He’s taking it very hard,” said Fred Lewis, shaking his head.
They began thumping him on the back. He had traveled on the ferry every week-day for the last ten years, barring a fortnight’s holiday in January, and he knewnearly everyone. Even those he didn’t know entered into the spirit of it. Ted filled his pipe nonchalantly but with unsteady fingers. He was keeping that odd unsteadiness, that seemed to begin somewhere deep in his chest, to himself. It was a wonder that fellows in the office hadn’t got hold of this, but they had been busy today in the hot loft under the chromium pipes of the pneumatic system, sending down change and checking up on credit accounts. Sale time. Grace might have let him know. She could have rung up from Thompson’s. Bill was always borrows the lawn mower and the step ladder, so it would hardly be asking a favour in the circumstances. But that was Grace all over.
“If I can’t have it myself, you’re the man I like to see get it.”
They meant it too. Everyone liked Ted in a kind sort of way. He was a good fellow in both senses of the word. Not namby pamby, always ready for a joke but a good citizen too, a
-2-
good husband and father. He wasn’t the sort that refused to wheel the perambulator. He flourished the perambulator. His wife could hold up her head, they paid their bills weekly and he even put something away, not much but something, and that was a triumph the way things were, the ten per cent knocked off his salary in the depression not restored yet, and one thing and another. And always cheerful, with a joke for everyone. All this was vaguely present in Ted’s mind. He’d always expected in a trusting sort of way to be rewarded, but not through Grace.
“What are you going to do with it, Ted?
“You won’t see him for a week, he’s going on a jag.” This was very funny because Ted
never did, not even on Anzac Day.
A voice with a grievance said, not for the first time, “I’ve had shares in a ticket every week since it started, and I’ve never won a cent.” No one was interested.
“You’ ll be going off on a trip somewhere?”
“They’ ll make you president of the Tennis Club and you’ll have to donate a silver cup.”
They were flattering him underneath the jokes.
“I expect Mrs. Bilborough will want to put some of it away for the children’s future,” he said. It was almost as if he was giving an interview to the press, and he was pleased with himself for saying the right thing. He always referred to Grace in public as Mrs. Bilborough. He had too nice a social sense to say “the Missus.”
Ted let them talk, and looked out of the window. He wasn’t interested in the news in the paper tonight. The little boat vibrated fussily, and left a long wake like moulding glass in the quiet river. The evening was drawing in. The sun was sinking into a bank of grey cloud, soft and formless as mist. The air was dusky, so that its light was closed into itself and it was easy to look at, a thick golden disc more like a moon rising through the smoke than the sun. It threw a single column of orange light on the river, the ripples from the ferry fanned out into it, and their tiny shadows truncated it. The bank, rising steeply from the river and closing it in till it looked like a lake, was already bloomed with shadows.
“Five thousand pounds,” he thought. “Five thousand pounds.” Five thousand pounds stewing gently in its interest, making old age safe. He could do almost anything he could think of with five thousand pounds. It gave his mind a stretched sort of feeling, just to think of it. It was hard to connect five thousand pounds with Grace. She might have let him know. And where had the five and threepence to buy the ticket come from? He
-3-
couldn’t help wondering about that. When you budgeted as carefully as they did there wasn’t five and threepence over. If there had been, well, it wouldn’t have been over at all, he would have put it in the bank. He hadn’t noticed any difference in the housekeeping, and he prided himself he noticed everything. Surely she hadn’t been running up bills to buy lottery tickets. His mind darted here and there suspiciously. There was something secretive in Grace, and he’d thought she told him everything. He’d taken it for granted, only, of course, in the ordinary run there was nothing to tell. He consciously relaxed the knot in his mind. After all, Grace had won the five thousand pounds. He remembered charitably that she had always been a good wife to him. As he thought that he had a vision of the patch on his shirt, his newly washed cream trousers laid out for tennis, the children’s neatness, the tidy house. That was being a good wife. And he had been a good husband, always brought his money home and never looked at another woman. Theirs was a model home, everyone acknowledged it, but—well—somehow he found it easier to be cheerful in other people’s homes than in his own. It was Grace’s fault. She wasn’t cheery and easy going. Something moody about her now. Woody. He’d worn better than Grace, anyone could see that, and yet it was he who had had the hard time. All she had to do was to stay at home and look after the house and the children. Nothing much in that. She always seemed to be working, but he couldn’t see what that was to do that could take her so long. Just a touch of woman’s perversity. It wasn’t that Grace had aged. Ten years married and with two children, there was still something girlish about her—raw, hard girlishness that had never mellowed. Maybe she’d be a bit brighter now. He could not help wondering how she had managed the five and three. If she could shower five and three about like that, he’d been giving her too much for the housekeeping. And why did she want to give it that damnfool name, “Last Hope.” That meant there had been others, didn’t it? It probably didn’t mean a thing, just a lucky tag.
A girl on the seat opposite was sewing lace on silkies for her trousseau, working intently in the bad light.
“Another one starting out,” Ted thought.
“What about it?” said the man beside him.
Ted hadn’t been listening.
The ferry had tied up at his landing stage and Ted got off. He tried not to show in his walk that his wife had won five thousand pounds. He felt jaunty and tired at once. He walked up the hill with a bunch of other men, his neighbours. They were still teasing him about the money, they didn’t know how to stop. It was a very still, warm evening. As the sun
-4-
descended into the misty bank on the horizon it picked out the delicate shapes of clouds invisibly sunk in the mass, outlining them with a fine thread of gold.
One by one the men dropped out, turning into side streets or opening garden gates till Ted was alone with a single companion, a man who lived in a semi-detached cottage at the end of the street. They were suddenly very quiet and sober. Ted felt the ache around his mouth where he’d been smiling and smiling.
“I’m awfully glad you’ve had this bit of luck.”
“I’m sure you are, Eric,” Ted answered in a subdued voice.
“There’s nobody I’d sooner see have it.”
“That’s very decent of you.”
“I mean it.”
“Well, well, I wasn’t looking for it.”
“We could do with a bit of luck like that in our house.”
“I bet you could.”
“There’s an instalment on the house due next month, and Nellie’s got to come home again. Bob can’t get anything to do. Seems as if we’d hardly done paying for the wedding.”
“That’s bad.”
“She’s expecting, so I suppose Mum and Dad will be let in for all that too.”
“It seems only the other day Nellie was a kid getting round on a scooter.”
“They grow up,” Eric agreed. “It’s the instalment that’s the rub. First of next month. They expect it on the nail too. If we hadn’t that hanging over us it wouldn’t matter about Nellie coming home. She’s our girl, and it’ll be nice to have her about that place again.”
“You’ll be proud as a cow with two tails when you’re a grandpa.”
“I suppose so.”
-5-
They stood mutely by Eric’s gate. An idea began to flicker in Ted’s mind, and with it came a feeling of sweetness and happiness and power such as he had never expected to feel.
“I won’t see you stuck, old man,” he said.
“That’s awfully decent of you.”
“I mean it.”
They shook hands as they parted. Ted had only a few steps more and he took them slowly. Very warm and dry, he thought. The garden will need watering. Now he was at his gate. There was no one in sight. He stood for a moment looking about him. It was as if he saw the house he had lived in for ten years, for the first time. He saw that it had a mean, narrow-chested appearance. The roof tiles were discoloured, the woodwork needed painting, the crazy pavement that he had laid with such zeal had an unpleasant flirtatious looks. The revolutionary thought moved in his mind, “We might leave

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แรกที่ Ted Bilborough รู้เรื่องโชคดีของภรรยาของเขา ได้เมื่อเพื่อนของเขา wag ผู้สูงอายุ จับมือกับแรงโน้มถ่วงจำลอง และ murmured กี่คำเห็นใจแมน แต่ไม่เหมาะสม เท็ดไม่รู้ว่าจะทำของมัน เขามีเพียงขั้นบันไดจากบันไดไปด้านบนดาดฟ้าเรือ 18:15 น.จากตัวเมือง ดูเหมือน มีรอเขา Fred Lewis และเป็นเขาดูเกี่ยวกับ เขามีความประทับใจของหนังสือพิมพ์ และ grins และกระพือเล็กน้อยของครึ่งเชิงเยาะเย้ยความตื่นเต้น เน้นทั้งตนเอง ทุกอย่างดูเหมือนป่องไปทางเขา มันต้องมีบางจัดเรียงของดึงขา เขารู้สึกว่า ประกันของเขาถูกคุกคาม และมุมปากของเขา twitched ของเขาแก้มอ้วน uncomfortably ขณะที่เขาพยายามคิดเป็นต้มหนักลักษณะการ
"ให้เปลี่ยน laddie"เขากล่าวว่า .
"เขาไม่รู้ว่า ที่จริง เขาไม่รู้"
"ของคุณภรรยาของชนะลอตเตอรี่"
"เขาไม่เชื่อ เขาแสดงกระดาษ มีเป็นแบบธรรมดาที่จมูกของฉัน Mrs.Grace Biborough, 52 ถนนคัท" ชี้นิ้วชี้หนา ทิ้งคราบให้คำ
"ก่อนรางวัล ห้าพันปอนด์ ซินดิเคทหวังว่าสุดท้าย"
"เขากำลังมันยาก กล่าวว่า Fred Lewis สั่นศีรษะ
พวกเขาเริ่ม thumping เขาด้านหลัง เขาเดินทางบนเรือทุกสัปดาห์วัน 10 ปี แบร์สั้น ๆ ของวันหยุดในเดือนมกราคม และ knewnearly ของเขาทุกคน แม้ผู้ไม่ทราบเข้าจิตวิญญาณของมัน เท็ดเติมท่อของเขา nonchalantly แต่ ด้วยมือ unsteady เขาถูกรักษาที่แปลกเห็นเดินเซ ที่ดูเหมือนจะเริ่มต้นที่ใดที่หนึ่งลึกลงไปในหน้าอกของเขา ตนเอง ก็พบว่า เฟลโล่ส์ในสำนักงานไม่ได้มีการระงับนี้ แต่พวกเขาเคยว่างวันนี้ลอฟท์ร้อนภายใต้ท่อโครเมียมระบบนิวเมติก ส่งลงเปลี่ยนแปลง และตรวจสอบค่าในบัญชีเครดิต เวลาขาย เกรซอาจจะให้เขารู้ เธออาจมีรุ่งขึ้นจากทอมป์สัน ตั๋วถูกเสมอมิตรเครื่องตัดหญ้าและขั้นบันได ดังนั้นมันจะแทบจะถามช่วยในสถานการณ์ แต่ที่ได้ผ่อนผันทั้งหมดมากกว่า
"ถ้าไม่มีก็ตัวเอง คุณคนที่ชอบดูรับ"
พวกเขาหมายถึง มันเกินไป ทุกคนชอบ Ted ในการเรียงลำดับชนิดของวิธีการ เขาเป็นคนดีในความรู้สึกทั้งสองคำ ไม่ namby pamby เสมอพร้อมสำหรับเล่นแต่พลเมืองดีเกินไป การ
-2-
พ่อและสามีที่ดี ไม่เรียงลำดับที่ปฏิเสธที่จะล้อ perambulator ที่ เขาเจริญรุ่งเรืองที่ perambulator ภรรยาของเขาสามารถเก็บค่าหัวของเธอ พวกเขาจ่ายตั๋วของพวกเขาทุกสัปดาห์ และเขาแม้เก็บบางสิ่งบางอย่าง แต่บางสิ่งบางอย่าง ไม่มากว่า และเป็นชัยชนะทางได้ ร้อยละสิบที่โบว์ลิ่งออกจากเงินเดือนของเขาในภาวะซึมเศร้าที่เรียกคืนไม่ได้ และสิ่งหนึ่ง และอีก และ ร่าเริงเสมอ มีเรื่องตลกสำหรับทุกคน ทั้งหมดนี้เป็นคลับอยู่ในจิตใจของเท็ด เขาได้คาดเสมอในการเรียงลำดับเชื่อถือ ของวิธีการได้รับรางวัล แต่ไม่ ถึงพระคุณ
"จะดังกล่าว เท็ด?
"คุณจะไม่เห็นเขาในสัปดาห์ เขาเกิดขึ้น jag" นี้ไม่ตลกมากเนื่องจาก Ted
ไม่ได้ ไม่ได้บนนแซควู้วัน.
A เสียง ด้วยความไม่พอใจที่กล่าวว่า สำหรับครั้งแรก ไม่ "ฉันเคยหุ้นในตั๋วทุกสัปดาห์ตั้งแต่เริ่มต้น และฉันไม่เคยชนะร้อยละการ" ไม่มีใครสนใจ.
"คุณ ' จะได้ไปออกเที่ยวที่ใด? "
"พวกเขา" จะทำให้ประธานชมรมเทนนิส และคุณจะได้บริจาคถ้วยเงิน "
พวกเขาถูกวิธีเขาใต้ตลก
"ผมคาดว่า นาง Bilborough จะต้องเก็บบางอย่างก็เพื่ออนาคตของเด็ก เขากล่าวว่า มันเป็นเกือบเป็นถ้าเขาได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน และกำลังใจกับตัวเองว่า สิ่งที่ถูก เขามักจะเรียกว่าพระคุณในที่สาธารณะนาง Bilborough เขาดีเกินไปความรู้สึกสังคมว่า "Missus"
Ted ให้พวกเขาพูดคุย และมองออกจากหน้าต่าง เขาไม่ได้สนใจข่าวในกระดาษคืนนี้ เรือลำน้อย vibrated fussily และซ้ายปลุกยาวเช่นแก้วพลาสติกในแม่น้ำเงียบสงบ ตอนเย็นถูกวาดใน ดวงอาทิตย์ถูกจมลงในแนวเมฆสีเทา นุ่ม และเกมเป็นหมอก อากาศเป็น dusky ให้ปิดของแสงในตัวเอง และก็ง่ายต่อการดู ดิสก์ทองหนามากเช่นดวงเพิ่มขึ้นผ่านควันมากกว่าดวงอาทิตย์ มันโยนคอลัมน์เดียวของแสงสีส้มบนแม่น้ำ ripples จากเรือได้กระตุ้นออกมา และตัดเงาเล็ก ๆ ของมัน ธนาคาร เพิ่มขึ้นอย่างสูงจากแม่น้ำ และปิดในจนมันดูเหมือนทะเลสาบ ถูกแล้วบัวบานกับเงา
"ห้าพันปอนด์ ที่เขาคิด "ห้าพันปอนด์" ห้าพันปอนด์ที่ stewing เบา ๆ ในความสนใจ ทำให้วัยปลอดภัย เขาสามารถทำได้เกือบทุกอย่างที่เขาอาจคิดว่า มีห้าพันปอนด์ ก็ให้ใจเขาการเรียงลำดับความรู้สึก เพียงเพื่อคิดว่า มันท้าทาย มันยากที่จะเชื่อมต่อห้าพันปอนด์กับเกรซ เธออาจจะให้เขารู้ และที่ 5 และ threepence จะซื้อบัตรมาจาก เขา
-3-
สามารถไม่ช่วยสงสัยว่า เมื่อคุณได้รับงบประมาณอย่างรอบคอบไม่เหมือน เลยห้า และ threepence ผ่าน ถ้ามีมี ดี มันจะไม่เคยผ่านเลย เขาจะได้ใส่ไว้ในธนาคาร เขาไม่ได้สังเกตเห็นความแตกต่างในการทำความสะอาด และเขา prided ตัวเองเขาสังเกตเห็นทุกอย่าง แน่นอน เธอไม่ได้ถูกรันค่าตั๋วซื้อตั๋วสลากกินแบ่ง จิตใจของเขาพุ่งตัวตามที่นี่และมีพิรุธ มีบางสิ่งบางอย่างความลับในพระคุณ และเขามีความคิดของเธอบอกเขาทุกอย่าง เขาก็ได้มันรับ เท่านั้น แน่นอน ในการทำงานปกติ ไม่มีอะไรจะบอก เขาสติผ่อนคลายปมในจิตใจของเขา หลังจากที่ทุก เกรซได้ชนะห้าพันปอนด์ เขาจำ charitably ว่า เธอมักจะได้ภรรยาที่ดีให้เขา เขาคิดว่า เขามีวิสัยทัศน์ของโปรแกรมปรับปรุงบนเสื้อของเขา เขาเพิ่งล้างแอร์สำหรับเทนนิส เด็ก neatness บ้านระเบียบกางเกงครีม ที่ได้เป็นภรรยาที่ดี และเขาได้ถูกสามีดี นำเงินของเขาบ้านเสมอ และไม่เคยมองผู้หญิงคนอื่น ตนถูกแบบจำลองบ้าน ทุกคนยอมรับมัน แต่ตัวดี — อย่างใด เขาพบว่ามันง่ายจะร่าเริงในบ้านของคนอื่นมากกว่าในของเขาเอง มันเป็นความบกพร่องของเกรซ เธอไม่ร่าเริง และพัก บางสิ่งเกี่ยวกับเธอตอนนี้อารมณ์ วู้ดดี้ เขาได้สวมใส่ดีกว่าเกรซ ทุกคนสามารถดูที่ และยัง เป็นผู้ที่เคยมีเวลายาก ทั้งหมดที่เธอทำได้คือการอยู่บ้าน และดูแลบ้านและเด็ก ไม่มีอะไรที่มากในที่ เธอดูเหมือนจะทำงานตลอดเวลา แต่เขาไม่เห็นสิ่งที่ถูกที่สามารถพาเธอเป็นเวลานาน เพียงสัมผัสของผู้หญิง perversity มันไม่ได้ผ่อนผันมีอายุ แต่งงานสิบปี และ มีเด็กสองคน มียังคงสิ่งสาวนาง — girlishness ดิบ ยากที่ไม่ได้หมัก บางทีเธอจะสว่างขึ้นเล็กน้อยขณะนี้ เขาอาจไม่ได้สงสัยว่า เธอได้จัดการ 5 และ 3 ถ้าเธอสามารถอาบน้ำห้า และสามประมาณเช่นนั้น เขาก็ได้ให้เธอมากเกินไปสำหรับการทำความสะอาด และทำไมเธอไม่ต้องการให้ชื่อ damnfool "ล่าสุดหวัง" ที่หมายถึง ได้มีคนอื่น ไม่มัน มันคงไม่ได้หมายถึง สิ่ง เพียงแท็กกี้
สาวบนนั่งตรงข้ามมีลูกไม้เย็บบน silkies ของเธออย่างไร trousseau ทำงาน intently ในดีแสง
Ted "หนึ่งที่เริ่มต้น," คิด
"อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง" กล่าวว่า คนอยู่ข้างเขา
เท็ดไม่ได้รับฟังการ
เรือได้ติดในขั้นตอนของเขาลงจอด และ Ted ได้ปิด เขาพยายามไม่ให้แสดงในเดินเขาว่า ภรรยาของเขาชนะห้าพันปอนด์ เขารู้สึกเหนื่อย และร่าเริงในครั้งนั้น เขาเดินขึ้นเขา มีพวงของคนอื่น เพื่อนบ้านของเขา พวกเขาก็ยังล้อเล่นเขาเกี่ยวกับเงิน พวกเขาไม่ทราบวิธีการหยุด มันเย็นมากยังคง อบอุ่น เป็นดวงอาทิตย์
-4-
เสด็จไปยังธนาคารตนบนขอบฟ้ามันเบิกออกทรงเมฆ invisibly จมหายไปในมวล จัดเค้าร่างให้กับหัวข้อที่ดีของทองอ่อน
หนึ่งชายหลุด เปลี่ยนเป็นข้างถนน หรือเปิดประตูสวนจนถึงเท็ดเป็นคนเดียวกับเพื่อนร่วมทางเดียว คนที่อาศัยอยู่ในกระท่อมแฝดที่สิ้นสุดของถนน พวกก็มากเงียบสงบ และเงียบขรึม เท็ดรู้สึกปวดที่รอบปากของเขาที่เขาได้ยิ้ม และยิ้ม
"ดีใจชะมัดได้นี้บิตของโชคชะตา"
"ผมแน่ใจว่า คุณมี เอริค เท็ดตอบเสียงทำ
"ไม่มีใครเห็นจะเร็วอยู่ไม่"
"ที่เหมาะสมมากของคุณ"
"ทำร้าย"
"ดี ดี ฉันไม่ได้หา"
"เราไม่ มีความโชคดีเช่นนั้นในบ้านเราได้"
"ฉันเดิมพันคุณสามารถทำ"
"มีการผ่อนชำระในบ้านครบกำหนดเดือนถัดไป และ Nellie ก็มาบ้านอีก บ๊อบ ไม่สามารถรับอะไรที่จะทำ ดูเหมือน ว่า เราไม่ทำการจ่ายเงินสำหรับงานแต่งงาน"
"ที่ไม่ดี"
"เธอได้คาดหวังว่า ดังนั้นฉันคิดว่า Mum และพ่อจะต้องให้ในตัวที่มากเกินไป"
"ดูเหมือนว่าเฉพาะในวันอื่น ๆ Nellie ถูกเด็กรับรอบบนแหล่ง"
"พวกเขาเติบโต เอริคตกลง "ได้เป็นงวดที่ถู แรกของเดือนถัดไป เขาคาดหวังว่าในเล็บมากเกินไป ถ้าเราไม่ได้ว่าแขวนเรา มันไม่สำคัญเกี่ยวกับ Nellie มา เธอเป็นผู้หญิงของเรา และมันจะดีให้เธอว่าทำอีก"
"คุณจะภูมิใจเป็นวัวมีหางสองเมื่อคุณปู่"
"ดีฉันนั้น"
-5-
จะยืน mutely โดยประตูของเอริค ความคิดเริ่มสั่นในใจของ Ted และกับมาความรู้สึกของความหวานหอม และความสุข และอำนาจเช่นว่าเขาไม่ได้คาดการความรู้สึก
"ไม่เห็นคุณติด เฒ่า เขากล่าว.
"ที่เป็นดีชะมัดของคุณ"
"ทำร้าย"
พวกเขาจับมือเป็นพวกเขาศึกษาธิการ Ted มีขั้นตอนมากขึ้น และเขาได้ช้า มากอบอุ่น และแห้ง เขาคิด สวนจะต้องรดน้ำ ตอนนี้ เขาถูกที่ประตูของเขา มีใครเห็น เขายืนอยู่ครู่มองเกี่ยวกับเขา มันเป็นเหมือนเขาเห็นบ้านที่เขามีอยู่ในสิบปี เป็นครั้งแรก เขาเห็นว่า มันมีลักษณะแคบ chested หมายถึง กระเบื้องหลังคาถูก discoloured แสนอร่อยที่ต้องวาดภาพ ช่วงบ้าที่เขามีวางกับสดดังกล่าวมีลักษณะเจ้าชู้ยังไม่พอ ย้ายความคิดปฏิวัติในจิตใจของเขา "เราทิ้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครั้งแรกที่เท็ด bilborough รู้ว่าโชคดีที่ภรรยาของเขาเมื่อเพื่อนเขาคนหนึ่ง เป็นตลก ผู้สูงอายุ จับมือกับแรงโน้มถ่วง เยาะเย้ย และพึมพำสองสามคำที่ไม่เหมาะสมของลูกผู้ชาย แต่เห็นใจ เท็ด ไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี เขาเพิ่งเดินจากบันไดไปชั้นบนของ 18.15 น. เรือข้ามฟากจากเมือง เฟร็ดลูอิสดูจะได้รอเขาเมื่อเขามองเรื่องที่เขามีความประทับใจของหนังสือพิมพ์และ grins และกระพือปีกน้อยครึ่งหนึ่งของการหัวเราะเยาะความตื่นเต้นทั้งหมดมุ่งเน้นไปที่ตัวเอง ทุกอย่างดูเหมือนจะนูนที่มีต่อเขา มันต้องเป็นบางอย่างที่ขา ดึง เขารู้สึกว่าประกันของเขาข่มขู่ และมุมปากของเขากระตุกอย่างอึดอัดในแก้มไขมันของเขาในขณะที่เขาพยายามที่จะถือว่าเป็นไข่ต้มลักษณะ .
" ไม่ต้องทอนนะ เจ้าโง่" เขากล่าวว่า .
" เขาไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเขาไม่รู้ "
" ภรรยาคุณถูกล็อตเตอรี่ ! "
" เขาก็จะไม่เชื่อ แสดงให้เขาเห็น กระดาษ มันก็ธรรมดา เหมือนจมูกของฉัน นางเกรซ biborough , 52 ถนนคัธเบิร์ต " หนาเปื้อนนิ้วชี้ชี้ไปที่คำ .
" รางวัลแรก ห้าพันปอนด์ สุดท้ายหวังว่าสมาคม "
" เขาถ่ายยากมาก " เฟร็ดลูอิส สั่นศีรษะของเขา .
พวกเขาเริ่มเล่น เขาอยู่ข้างหลัง เขาได้เดินทางบนเรือทุกสัปดาห์วันตลอด 10 ปี นอกจากจะเก็บวันหยุดในเดือนมกราคม และเขา knewnearly ทุกคน แม้แต่พวกเขาไม่รู้เข้าไปในจิตวิญญาณของมัน เท็ดเต็มท่อของเขาหน้าตาเฉย แต่นิ้วที่มั่นคง เขาเก็บคี่ unsteadiness ดูเหมือนจะเริ่มต้นที่ไหนสักแห่งลึกเข้าไปในหน้าอกของเขาเองมันเป็นความสงสัยว่าเพื่อนในยังสำนักงานไม่ได้นี้ แต่พวกเขาได้รับการว่างวันนี้ในห้องใต้หลังคาร้อนใต้โครเมียมท่อของระบบนิวแมติก , ส่งเปลี่ยนและตรวจเช็คบัญชีเครดิต เวลาขาย เกรซอาจจะบอกให้เขารู้ เธออาจจะรุ่งจาก ทอมสัน . บิลมักจะยืมเครื่องตัดหญ้าและบันไดขั้นที่ดังนั้น มันแทบจะถามอะไรในสถานการณ์แบบนี้ แต่เกรซทั่ว .
" ถ้าผมไม่สามารถมีเองได้ คุณเป็นผู้ชายที่ฉันชอบที่จะเห็นมัน "
มันมีความหมายเหมือนกัน ทุกคนชอบเท็ดในชนิดที่แบบว่า . เขาเป็นเพื่อนที่ดีทั้งในความหมายของคำ ไม่ namby pamby พร้อมเสมอสำหรับเรื่องตลก แต่พลเมืองดี ,
-
ดี สามีและพ่อเขาไม่ใช่พวกที่ปฏิเสธที่จะล้อผมออกไป เขาเจริญรุ่งเรืองผมออกไป ภรรยาของเขา จะยกหัวของเธอ พวกเขาจ่ายตั๋วรายสัปดาห์ของพวกเขาและเขาจะใส่อะไรไปไม่ได้มาก แต่บางอย่าง และมันก็เป็นชัยชนะแบบ , สิบเปอร์เซ็นต์เคาะปิด เงินเดือนของเขาในภาวะซึมเศร้าไม่เรียกคืนเลย และสิ่งหนึ่งและอีก และร่าเริงเสมอกับเรื่องตลกสำหรับทุกคน ทั้งหมดนี้คือคลับปัจจุบันในเท็ดของจิตใจ เขามักจะคาดหวังในการจัดเรียงไว้วางใจของวิธีการที่จะได้รับรางวัล แต่ไม่ใช่โดยพระคุณ .
" คุณจะทำอะไรกับมัน เท็ด
" คุณจะไม่เห็นเขาเป็นอาทิตย์ เขาไปในที่ นี้เป็นตลกมาก เพราะเท็ด
ไม่เคย แม้แต่ในวัน Anzac .
เสียงด้วยความไม่พอใจ กล่าวว่า ไม่ใช่ครั้งแรก" ผมมีหุ้นในตั๋วทุกสัปดาห์ ตั้งแต่เริ่มต้น และผมไม่เคยชนะร้อย ไม่มีใครสนใจ
" คุณจะต้องไปเที่ยวที่ไหน ? "
" พวกเขาจะทำให้คุณประธานชมรมเทนนิสและคุณจะต้องบริจาคเงินถ้วย "
พวกสอพลอเขาภายใต้เรื่องตลก .
" ผมคาดว่าคุณ bilborough จะต้องเอาของไปให้เด็กในอนาคต " เขากล่าวมันเกือบจะเป็นถ้าเขาได้ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน และเขาก็พอใจกับตัวเองที่พูดสิ่งที่ถูกต้อง เขามักจะเรียกว่าเกรซในที่สาธารณะเป็นคุณนาย bilborough . เขามีคนดีสังคมรู้สึกว่า " คุณนาย "
เท็ด ปล่อยให้พวกเขาพูดคุย และมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาไม่ได้สนใจในข่าวในคืนนี้ กระดาษ เรือน้อย fussily สั่นสะเทือน ,แล้วตื่นยาวเหมือนกระจกในแม่น้ำที่เงียบสงบในการปั้น ตอนเย็นก็วาดใน ดวงอาทิตย์จมเข้าไปในธนาคารของเมฆสีเทาอ่อน และ หมายถึง เป็นหมอก อากาศก็ขมุกขมัว เพื่อให้แสงอยู่ในตัวเอง และมันง่ายที่จะมองเป็นแผ่นหนาสีทองเหมือนดวงจันทร์ที่เพิ่มขึ้นผ่านควันกว่าดวงอาทิตย์ มันขว้างคอลัมน์เดียวของแสงสีส้มบนแม่น้ำระลอกจากท่าเรือ กระจายออกไปเป็นเงาและขนาดเล็กของพวกเขาตัดมัน ธนาคาร , เพิ่มขึ้นอย่างสูงลิ่ว จากแม่น้ำ และปิดมัน จนมันเหมือนทะเลสาบที่กำลังเบ่งบานกับเงา
" ห้าพันปอนด์ " เขาคิด " ห้าพันปอนด์ ห้าพันปอนด์เมื่อเบา ๆในความสนใจของการแก่ชรา ปลอดภัยเขาสามารถทำเกือบทุกอย่างที่เขาคิดกับห้าพันปอนด์ มันทำให้จิตใจของเขาก็รู้สึกอะไร แค่คิดว่ามัน มันก็ยากที่จะเชื่อมต่อห้าพันปอนด์กับเกรซ เธอต้องบอกให้เขารู้ ที่ไหนมีห้าเหรียญ 3 เพนนีของอังกฤษที่จะซื้อตั๋วมาได้ยังไง ? เขา
- 3 -
ไม่สามารถช่วยสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนั้นเมื่อคุณได้รับอย่างระมัดระวัง เหมือนพวกเขาไม่ได้มี 5 และเหรียญ 3 เพนนีของอังกฤษมากกว่า ถ้ามันมี แต่มันไม่ได้จบเลย เขาจะใส่ไว้ในธนาคาร เขาไม่ได้สังเกตเห็นความแตกต่างในงานแม่บ้าน และเขาภูมิใจ เขาเห็นทุกอย่าง แน่นอนเธอไม่วิ่งหนีขึ้นตั๋ว ซื้อตั๋วหวย จิตใจของเขาเคลื่อนไหวมาอย่างสงสัยมีบางอย่างที่ลึกลับในพระคุณ และเขาคิดว่าเธอบอกเขาทุกอย่าง เขาจะถ่ายเล่นๆ เท่านั้น แน่นอน เรียกธรรมดา ไม่มีอะไรจะบอก เขา consciously คลายปมในจิตใจของเขา หลังจากนั้นเกรซก็ห้าพันปอนด์ เขาจำได้ charitably ว่าเธอเป็นภรรยาที่ดีของเขาเขาคิดว่าเขามีวิสัยทัศน์ของแพทช์บนเสื้อของเขา เขาเพิ่งล้างครีมกางเกงออกมาวางสำหรับเทนนิส เป็นเด็กเรียบร้อย บ้านเป็นระเบียบเรียบร้อย นั่นคือการเป็นภรรยาที่ดี และเขาก็เป็นสามีที่ดี มักจะนำเงินของเขาและไม่เคยมองผู้หญิงอื่น พวกเขาคือบ้านแบบทุกคนยอมรับมันแต่อย่างไรก็ตาม เขาพบว่ามันง่ายที่จะเบ่งบานในบ้านของคนอื่นมากกว่าของตัวเอง มันคือเกรซเป็นคนผิด เธอไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส และง่ายไป อย่างหงุดหงิดกับเธอตอนนี้ วู้ดดี้ เขาต้องการสวมใส่ดีกว่าเกรซ ใครดูก็รู้ และยังเป็นผู้ที่เคยมีเวลาที่ลำบาก ทั้งหมดที่เธอต้องทำคือ อยู่บ้านดูแลบ้าน และลูกๆ ไม่มีอะไรมากหรอกดูเหมือนจะได้ผล แต่เขาก็ไม่เห็นอะไรที่ทำเอาเธอมานาน เพียงสัมผัสของความชั่วช้าของผู้หญิง มันไม่ได้ว่า เกรซ ได้แก่ สิบปีแต่งงานกับเด็กสองคน ยังคงมีบางอย่างเกี่ยวกับเธอดิบกระตุ้งกระติ้ง ยาก girlishness ไม่เคยมี mellowed . บางทีเธออาจเป็นบิตที่สดใสแล้วเขาไม่สามารถช่วยสงสัยว่าเธอมีการจัดการห้าสาม ถ้าเธอจะอาบห้าและสามเรื่อง เหมือนที่เขาเคยให้เธอมากเกินไปสำหรับแม่บ้าน แล้วทำไมเธอถึงต้องให้มัน damnfool ชื่อ " ความหวังสุดท้าย " นั่นหมายถึงมีคนอื่นใช่มั้ย มันอาจจะไม่ได้มีความหมายอะไร แค่โชคดี
แท็กผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามก็เย็บลูกไม้บน silkies สำหรับใส่ในงานแต่งงานของเธอ ทำงานอย่างตั้งใจในแสงที่ไม่ดี .
" อีกหนึ่งการเริ่มต้น " เท็ดคิดว่า .
" มันเกี่ยวกับอะไร ? ว่าผู้ชายข้างๆเขา
เท็ดไม่ได้ฟัง
เรือผูกขึ้นที่เวทีเชื่อมโยงไปถึงและเท็ดได้ออก เขาพยายามที่จะไม่แสดงในการเดินของเขาภรรยาของเขาได้รับรางวัลห้าพันปอนด์ เขารู้สึกร่าเริงและเหนื่อยทีเดียวเขาเดินขึ้นเนินเขาที่มีพวงของผู้ชายอื่น เพื่อนบ้านของเขา พวกเขายังล้อเขาเรื่องเงิน พวกเขาไม่รู้จักหยุด มันเป็นเย็นยังคงอบอุ่นมาก เป็นอาทิตย์
-
- 4 ลงมาหมอกธนาคารบนขอบฟ้ามันเลือกออกมาได้ละเอียดอ่อน รูปทรงของเมฆลูกหูลูกตาจมลงในมวลสรุปด้วยด้ายดีทอง
หนึ่งโดยหนึ่งคนทิ้งออกไปกลายเป็นถนนด้านข้างหรือประตูสวนเปิด จนกว่าเท็ดคือคนเดียวกับเพื่อนโสด คนที่อาศัยอยู่ในกระท่อมกึ่งบ้านเดี่ยวที่จุดสิ้นสุดของถนน มันกระทันหันมาก เงียบ สงบ และมีสติ เท็ด รู้สึกปวดรอบปากที่เคยยิ้มและยิ้ม .
" ฉันมัวแต่ดีใจที่คุณมีบิตของโชค "
" ฉันแน่ใจว่า คุณมี เอริค " เท็ดตอบใน
ปราบเสียง" ไม่มีใครที่ผมจะมองเห็นได้ . "
" นั่นคือที่ดีมากของคุณ . "
" หมายถึง " .
" เอ่อ คือ ฉันไม่ได้มองหามัน . "
" เราสามารถทำอะไรกับบิตของโชคแบบนี้ในบ้านเรา "
" ฉันพนันได้เลยว่า คุณสามารถ "
" มีบริษัทในบ้านเนื่องจากในเดือนถัดไป และวิตกกังวล ต้องกลับบ้านอีกแล้ว บ็อบไม่สามารถรับอะไรที่ต้องทำ ดูเหมือนว่าเราจะไม่ทำจ่ายสำหรับการแต่งงาน "
." แย่แล้ว "
" เธอรอแล้ว ฉันว่าแม่และพ่อจะให้ในสิ่งที่เหมือนกัน "
" ดูเหมือนว่าเพียงวันอื่น ๆ เนลลีเป็นเด็กได้รับรอบเกี่ยวกับสกูตเตอร์ "
" โตขึ้น " อีริคเห็นด้วย " มันเป็นงวดที่ถู . แรกของเดือนถัดไป พวกเขาคาดหวังในเล็บด้วย ถ้าเราไม่มีที่แขวนอยู่เหนือเรามันไม่เรื่องที่เนลลี ได้กลับบ้านแล้ว เธอเป็นลูกสาวของเราและมันคงจะดีถ้ามีเธอเรื่องที่ร้านนั้นอีกแล้ว "
" คุณจะภูมิใจที่เป็นวัวสองหาง เมื่อคุณเป็นคุณปู่ "
" ฉันคิดว่าดังนั้น . "
- 5 -
พวกเขายืนเงียบโดยเอริค เกท ความคิดเริ่มกระพริบในเท็ดของจิตใจ และมันก็ความรู้สึกของความหวานและความสุขและพลังอย่างที่ไม่เคยคาดหวังที่จะรู้สึก .
" ผมไม่เจอคุณติดอยู่ , ชายชรา , " เขากล่าว .
" ช่างเหมาะสมของคุณ . "
" หมายถึง " .
พวกเขาจับมือพวกเขาแยกจากกัน เท็ดได้เพียงไม่กี่ก้าว และเขาก็เอามันไปอย่างช้าๆ อบอุ่นและแห้ง เขาคิด สวนจะต้องรดน้ำ . ตอนนี้เขาอยู่ที่ประตูของเขา ไม่มีใครในสายตา เขายืนอยู่สักพัก มองเขา มันเป็นถ้าเขาได้เห็นบ้านที่เขาเคยอยู่มาเป็นสิบปี เป็นครั้งแรกเขาเห็นว่ามันมีหมายความแคบ chested ลักษณะ หลังคากระเบื้องเป็นกะดำกะด่าง , ไม้ต้องการภาพวาด , บ้าที่เขาได้วางไว้กับพื้น เช่น ซีลมีไม่เป็นคนเจ้าชู้ ดูดี คิดปฏิวัติย้ายในจิตใจของเขา " เราอาจจะทิ้ง