Main article: History of the IPAIn

Main article: History of the IPA
In 1886, a group of French and British language teachers, led by the French linguist Paul Passy, formed what would come to be known from 1897 onwards as the International Phonetic Association (in French, l’Association phonétique internationale).[6] Their original alphabet was based on a spelling reform for English known as the Romic alphabet, but in order to make it usable for other languages, the values of the symbols were allowed to vary from language to language.[7] For example, the sound [ʃ] (the sh in shoe) was originally represented with the letter 〈c〉 in English, but with the digraph 〈ch〉 in French.[6] However, in 1888, the alphabet was revised so as to be uniform across languages, thus providing the base for all future revisions.[6][8]

Since its creation, the IPA has undergone a number of revisions. After major revisions and expansions in 1900 and 1932, the IPA remained unchanged until the IPA Kiel Convention in 1989. A minor revision took place in 1993 with the addition of four letters for mid-central vowels[2] and the removal of letters for voiceless implosives.[9] The alphabet was last revised in May 2005 with the addition of a letter for a labiodental flap.[10] Apart from the addition and removal of symbols, changes to the IPA have consisted largely in renaming symbols and categories and in modifying typefaces.[2]

Extensions to the IPA for speech pathology were created in 1990 and officially adopted by the International Clinical Phonetics and Linguistics Association in 1994.[11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทความหลัก: ประวัติของ IPA
อิศวร กลุ่มของฝรั่งเศสและอังกฤษภาษาครู โดยนักภาษาศาสตร์ฝรั่งเศส Paul Passy เกิดอะไรจะมาเรียกจาก 1897 เป็นต้นไปสมาคมการออกเสียงระหว่างประเทศ (ในฝรั่งเศส l'Association phonétique internationale)[6] ตัวอักษรเดิมขึ้นอยู่กับในการปฏิรูปการสะกดสำหรับภาษาอังกฤษเรียกว่าอักษร Romic แต่เพื่อให้สามารถใช้งานได้สำหรับภาษาอื่น ๆ ค่าของสัญลักษณ์ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงจากภาษาเพื่อภาษา[7] ตัวอย่าง เสียง [ʃ] (sh ในรองเท้า) เดิมถูกแสดง ด้วย 〈c〉 ตัวอักษรภาษาอังกฤษ แต่ 〈ch〉 ทวิอักษรในฝรั่งเศส[6] อย่างไรก็ตาม ใน 1888 ตัวอักษรถูกปรับปรุงถูกต้องสม่ำเสมอทั่วทั้งภาษา ทำ ให้ฐานในการปรับปรุงในอนาคตทั้งหมด[6][8]

ครั้งที่สร้าง IPA มีเปลี่ยนของ หลังจากการปรับปรุงที่สำคัญและขยายใน 1900 และ 1932, IPA ที่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงจนถึงการประชุม Kiel IPA ในปี 1989 การปรับปรุงเล็กน้อยเอาสถานที่ในปี 1993 ด้วยการเพิ่มตัวอักษรสี่สระกลางกลาง [2] และการเอาตัวอักษรสำหรับ implosives เสียง[9] ล่าสุดตัวอักษรถูกแก้ไขในเดือน 2005 พฤษภาคม มีการเพิ่มตัวอักษรสำหรับแผ่นพับริมฝีปากกับฟัน[10] เหนือจากนี้และเอาสัญลักษณ์ เปลี่ยนแปลง IPA ได้ประกอบด้วยส่วนใหญ่ ในชื่อสัญลักษณ์และประเภท และแก้ไข typefaces[2]

ส่วนขยายของ IPA สำหรับพยาธิพูดถูกสร้างขึ้นในปี 1990 และอย่างเป็นทางรับรอง โดยสมาคมภาษาศาสตร์และสัทศาสตร์คลินิกนานาชาติในปี 1994[11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทความหลัก: ประวัติของ IPA
ในปี 1886 กลุ่มของอังกฤษและฝรั่งเศสครูสอนภาษาที่นำโดยนักภาษาศาสตร์ภาษาฝรั่งเศสพอลแพทซี่กลายเป็นสิ่งที่จะมาเป็นที่รู้จักจาก 1897 เป็นต้นไปเป็นสัทอักษรสากลสมาคม (ในฝรั่งเศส, แมงสมาคมphonétique คอมมิวนิสต์.) [6] ตัวอักษรเดิมของพวกเขาอยู่บนพื้นฐานของการปฏิรูปการสะกดคำภาษาอังกฤษที่รู้จักกันเป็นตัวอักษร Romic แต่เพื่อที่จะให้มันใช้งานได้สำหรับภาษาอื่น ๆ ค่าของสัญลักษณ์ที่ได้รับอนุญาตให้มีความแตกต่างจากภาษาภาษา. [7 ] ตัวอย่างเช่นเสียง [ʃ] (ดวลจุดโทษในรองเท้า) เป็นตัวแทนเดิมด้วยตัวอักษร <ค> ในภาษาอังกฤษ แต่กับเดี่ยว <ช> ในฝรั่งเศส. [6] แต่ในปี 1888 ตัวอักษรได้รับการปรับปรุงเพื่อให้ ให้เป็นสม่ำเสมอทั้งภาษาจึงให้พื้นฐานสำหรับการแก้ไขในอนาคตเลย. [6] [8] ตั้งแต่การสร้าง, IPA ได้รับจำนวนการแก้ไข หลังจากการปรับปรุงที่สำคัญและการขยายในปี 1900 และปี 1932 IPA ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงจนกว่า IPA คีประชุมในปี 1989 การแก้ไขเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในปี 1993 ด้วยการเพิ่มขึ้นของสี่ตัวอักษรกลางกลางสระ [2] และการกำจัดของตัวอักษรสำหรับใบ้ implosives. [9] ตัวอักษรเป็นปรับปรุงพฤษภาคม 2005 ด้วยนอกเหนือจากจดหมายพนัง labiodental สุดท้าย. [10] นอกเหนือจากการเพิ่มขึ้นและการกำจัดของสัญลักษณ์การเปลี่ยนแปลง IPA ต้องประกอบด้วยส่วนใหญ่ในการเปลี่ยนชื่อสัญลักษณ์และหมวดหมู่และใน การปรับเปลี่ยนรูปแบบอักษร. [2] ขยายสู่ IPA สำหรับพยาธิวิทยาพูดที่ถูกสร้างขึ้นในปี 1990 อย่างเป็นทางการและเป็นลูกบุญธรรมสัทศาสตร์คลินิกระหว่างประเทศและภาษาศาสตร์สมาคมในปี 1994 [11]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความหลัก : ประวัติศาสตร์ IPA
ใน 1886 , กลุ่มของฝรั่งเศส และครูภาษาอังกฤษที่นำโดยนักภาษาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส พอล passy เกิดขึ้น สิ่งที่จะมาเป็นที่รู้จักจาก 1897 เป็นต้นไป ตามที่สมาคมสัทศาสตร์นานาชาติ ( ในฝรั่งเศส l'association โพน โดย tique ความเป็นสากล ) [ 6 ] ของเดิมอยู่ในตัวอักษร การปฏิรูปการสะกดในภาษาอังกฤษเรียกว่า romic ตัวอักษร ,แต่เพื่อที่จะทำให้มันใช้ได้สำหรับภาษาอื่น ๆ ค่าของสัญลักษณ์ที่ได้รับอนุญาตให้แตกต่างไปจากภาษาภาษา [ 7 ] ตัวอย่างเช่น เสียง [ ʃ ] ( SH ในรองเท้า ) ถูกแทนด้วยตัวอักษร〈 C 〉ในภาษาอังกฤษ แต่ด้วย〈ทวิอักษร ch 〉ในฝรั่งเศส [ 6 ] แต่ใน 1888 ตัวอักษรถูกแก้ไขเพื่อให้เป็นชุดข้ามภาษาจึงให้ฐานสำหรับการแก้ไขในอนาคตทั้งหมด [ 6 ] [ 7 ]

นับตั้งแต่การสร้าง IPA ได้รับหมายเลขของการแก้ไข หลังจากที่การแก้ไขหลักและขยายใน 1900 และยังคงไม่เปลี่ยนแปลงจนกว่า 1932 , IPA IPA คีลการประชุมใน 1989 การแก้ไขเล็กน้อยเอาสถานที่ในปี 1993 ด้วยนอกเหนือจากสี่ตัวอักษรกลางกลางสระ [ 2 ] และลบอักษรอโฆษะ implosives .[ 9 ] ตัวอักษรถูกแก้ไขครั้งล่าสุดในเดือนพฤษภาคมปี 2005 ด้วยการเพิ่มตัวอักษรเป็นเสียงจากริมฝีปากล่าง - ฟันบนพนัง [ 10 ] นอกเหนือจากการบวกและการลบสัญลักษณ์ IPA ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปในการเปลี่ยนชื่อและสัญลักษณ์และประเภทในการปรับเปลี่ยนชนิด [ 2 ]

ส่วนขยายของ IPA สำหรับการพูดพยาธิวิทยา ถูกสร้างขึ้นในปี 1990 และได้ประกาศใช้ โดยทางสัทศาสตร์และภาษาศาสตร์นานาชาติสมาคมในปี 1994 [ 11 ]