Helmholtz' technique was quite simp

Helmholtz' technique was quite simple. He first cut out a muscle and an attached nerve fiber from a frog's leg. The experiment then consisted of stimulating the nerve at various distances from the muscle and measuring the length of time between nerve stimulation and muscle contraction. First, he electrically stimulated the nerve close to the point at which it attaches to the muscle, then he stimulated the nerve farther from this point of attachment. He found that the second reaction time (that is, the time between stimulation and contraction) was longer than the first. To obtain an estimate of the nerve impulse speed, he used a simple bit of reasoning: The difference in time between the two measurements must correspond to the time it takes the nerve impulse to travel the distance between the two points of stimulation (see Fig. 1). Hence, the distance between the point of stimulation divided by the time difference between the conditions of stimulating close to the muscle versus stimulating farther away should yield an estimate of nerve impulse speed. This is how he obtained his estimate of fifty to one hundred meters per second.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทคนิค Helmholtz 'ค่อนข้างง่าย ครั้งแรกที่เขาตัดออกจากกล้ามเนื้อและเส้นใยประสาทที่แนบมาจากขาของกบ การทดลองนั้นประกอบไปด้วยการกระตุ้นเส้นประสาทที่ต่างๆห่างจากกล้ามเนื้อและการวัดความยาวของช่วงเวลาระหว่างการกระตุ้นเส้นประสาทและการหดตัวของกล้ามเนื้อ แรกเขาไฟฟ้ากระตุ้นเส้นประสาทใกล้ไปยังจุดที่มันยึดติดกับกล้ามเนื้อ,แล้วเขากระตุ้นเส้นประสาทที่ไกลออกไปจากจุดที่สิ่งที่แนบมานี้ เขาพบว่าเวลาในการเกิดปฏิกิริยาที่สอง (นั่นคือช่วงเวลาระหว่างการกระตุ้นและการหดตัว) เป็นเวลานานกว่าครั้งแรก ที่จะได้รับการประมาณการของความเร็วแรงกระตุ้นเส้นประสาทเขาใช้บิตที่เรียบง่ายของการใช้เหตุผล:ความแตกต่างในช่วงเวลาระหว่างสองวัดจะต้องสอดคล้องกับเวลาที่ใช้แรงกระตุ้นเส้นประสาทที่จะเดินทางระยะห่างระหว่างสองจุดของการกระตุ้น (ดูรูปที่ 1.) ด้วยเหตุนี้ระยะห่างระหว่างจุดของการกระตุ้นหารด้วยเวลาที่แตกต่างเงื่อนไขของการกระตุ้นใกล้กับกล้ามเนื้อเมื่อเทียบกับการกระตุ้นห่างไกลออกไปจะทำให้ประมาณการของความเร็วแรงกระตุ้นเส้นประสาท นี้เป็นวิธีการที่เขาได้รับการประมาณการของ 50-100 เมตรต่อวินาที

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Helmholtz' เทคนิคค่อนข้างง่าย เขาต้องตัดออกเป็นกล้ามเนื้อและเส้นใยประสาทที่แนบจากขาของกบ ทดลองประกอบด้วยกระตุ้นประสาทในระยะต่าง ๆ จากกล้ามเนื้อ และการวัดระยะเวลาระหว่างการกระตุ้นเส้นประสาทและกล้ามเนื้อหดตัวแล้ว ครั้งแรก เขานวดถูกกระตุ้นประสาทใกล้กับจุดที่มันแนบกล้ามเนื้อ แล้ว เขาถูกกระตุ้นประสาท farther from จุดนี้สิ่งที่แนบมา เขาพบว่า ปฏิกิริยาครั้งที่สอง (นั่นคือ เวลาระหว่างการกระตุ้นและการหดตัว) ได้นานกว่าครั้งแรก การขอรับการประเมินความเร็วของกระแสประสาท เขาใช้บิตง่ายของเหตุผล: ความแตกต่างของเวลาระหว่างการวัดสองต้องตรงเวลา ใช้กระแสประสาทเดินทางระยะทางระหว่างสองจุดของกระตุ้น (ดู Fig. 1) ดังนั้น ระยะห่างระหว่างจุดของการกระตุ้นโดยความต่างของเวลาระหว่างเงื่อนไขของการปิดเพื่อกระตุ้นกล้ามเนื้อและกระตุ้นห่างควรผลผลิตประเมินความเร็วของกระแสประสาท นี่คือวิธีที่เขารับของเขาประมาณห้าสิบถึงหนึ่งร้อยเมตรต่อวินาที

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เทคนิค' helmholtz ก็ค่อนข้างเรียบง่าย ช่วงแรกเขาตัดออกจากกล้ามเนื้อและเส้นใยประสาทติดอยู่จากขาของกบ การทดลองแล้วประกอบไปด้วยในการกระตุ้นประสาทในระยะต่างๆจากกล้ามเนื้อและการวัดความยาวของเวลาระหว่างการหดตัวกล้ามเนื้อและกระตุ้นประสาท ครั้งแรกเขาด้วยไฟฟ้ากระตุ้นประสาทที่อยู่ใกล้กับจุดที่จะต้องติดกับกล้ามเนื้อจากนั้นเขาก็กระตุ้นประสาทที่อยู่ไกลจากจุดนี้ของเอกสารแนบ เขาก็พบว่าที่สองเวลาตอบสนองต่อ(ซึ่งเป็นเวลาที่ระหว่างกระตุ้นและการหดตัว)ที่เป็นนานกว่าครั้งแรกที่ ในการขอรับการประเมินให้มีความเร็วแรงผลักดันประสาทที่เขาใช้บิตแบบเรียบง่ายของการใช้เหตุผลความแตกต่างในเรื่องเวลาระหว่างสองการวัดที่จะต้องสอดคล้องกับเวลาที่ใช้แรงผลักดันเต็มที่เพื่อการเดินทางระยะทางระหว่างสองจุดที่กระตุ้น(ดูรูปที่ 1 ) ดังนั้นระยะห่างระหว่างจุดที่มีการกระตุ้นเศรษฐกิจโดยแบ่งออกเป็นความแตกต่างของเวลาที่ระหว่างเงื่อนไขในการกระตุ้นที่อยู่ใกล้กับกล้ามเนื้อที่เมื่อเทียบกับกระตุ้นอยู่ไกลออกไปควรจะให้ผลตอบแทนประมาณการความเร็วแรงผลักดันเต็มที่ โรงแรมแห่งนี้คือวิธีที่เขาได้รับการประเมินของเขาของห้าสิบเพื่อเป็นหนึ่งในหนึ่งร้อยเมตรต่อวินาที