Labelling/categorizationOne problem

Labelling/categorization

One problematic aspect of the current Australian education system is the categorical approach to funding support. In addition to the challenges for families of different funding rules in different states and territories227,the categorical approach to funding support results in many children who need support being deemed ineligible. Additionally, this requirement for a label in order to access support result in many children being constructed as an ‘other’, bringing with it the threat of low expectations and exclusion.228 Both of these issues result in perpetuation of ableist practices and pose major barriers to inclusive education.

The recent commitment to nationally consistent collection of data on school students who experience disability (NCCD)229 places an emphasis on the adjustments required, rather than diagnostic category. This may have potential for developing a funding system focused on student need for support, rather than ‘disability’ or labeling. However, it remains to be seen whether this will translate into a reproduction of the current system and processes of labeling and what this funding system needs to include that will facilitate genuine positive change.

Within the present system, funding allocations for support are based on processes of labeling and categorisation. This means that children who require support, but are not labelled disabled, are excluded from system.230These children are frequently overlooked within such a system of education.231

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉลากประเภทด้านหนึ่งเป็นปัญหาของระบบการศึกษาออสเตรเลียปัจจุบันคือ วิธีการที่แน่ชัดให้เงินสนับสนุน นอกจากความท้าทายสำหรับครอบครัวของเงินทุนแตกต่างกันในรัฐต่าง ๆ และ territories227 วิธีแตกเพื่อเงินสนับสนุนผลลัพธ์ในเด็กจำนวนมากที่ต้องการถือว่าไม่มีสิทธิ์ นอกจากนี้ นี้ต้องสำหรับป้ายชื่อในการเข้าถึงการสนับสนุนผลในเด็กจำนวนมากถูกสร้างเป็นการ 'อื่นๆ' นำมันของความคาดหวังต่ำและ exclusion.228 ทั้งสองปัญหานี้ส่งผลทำให้เป็นอมตะของ ableist วิธีปฏิบัติ และก่อให้เกิดอุปสรรคสำคัญในการศึกษารวมความมุ่งมั่นล่าการเก็บรวบรวมข้อมูลนักเรียนพิการ (NCCD) 229 ที่สอดคล้องกันในระดับประเทศเน้นการปรับปรุงที่จำเป็น แทนที่จะวินิจฉัยประเภท นี้อาจมีศักยภาพสำหรับพัฒนาระบบเงินทุนเน้นไปที่นักเรียนต้อง สนับสนุน มากกว่า 'ความพิการ' หรือฉลาก อย่างไรก็ตาม มันยังคงอยู่ให้เห็นว่า นี้จะแปลเป็นภาพที่ปัจจุบันระบบ และกระบวนการของการติดฉลากและระบบเงินทุนที่ต้องการรวมที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกที่แท้ภายในระบบปัจจุบัน การปันส่วนสำหรับการสนับสนุนเงินทุนเป็นไปตามกระบวนการของการติดฉลากและ categorisation หมายความ ว่า เด็กที่ต้องการการสนับสนุน แต่ไม่มีข้อความปิดใช้งาน ไม่รวมอยู่ใน system.230These ที่เด็กถูกมองข้ามบ่อยภายในระบบดังกล่าวของ education.231

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การติดฉลาก / หมวดหมู่แง่มุมหนึ่งที่มีปัญหาของระบบการศึกษาของออสเตรเลียในปัจจุบันเป็นวิธีที่เด็ดขาดในการสนับสนุนเงินทุน นอกเหนือไปจากความท้าทายสำหรับครอบครัวของกฎการระดมทุนที่แตกต่างกันในรัฐที่แตกต่างกันและ territories227 วิธีที่เด็ดขาดเพื่อการระดมทุนสนับสนุนผลในเด็กหลายคนที่ต้องการการสนับสนุนถูกถือว่าไม่สมควร นอกจากนี้ความต้องการนี้สำหรับฉลากเพื่อให้สามารถเข้าถึงผลการสนับสนุนในเด็กจำนวนมากถูกสร้างเป็น 'อื่น ๆ ' พร้อมกับนำภัยคุกคามของความคาดหวังต่ำและ exclusion.228 ทั้งสองของปัญหาเหล่านี้ส่งผลให้เกิดการปฏิบัติที่เป็นอมตะของ ableist และก่อให้เกิดปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญ เพื่อการศึกษารวม. ความมุ่งมั่นที่ผ่านมาเพื่อคอลเลกชันที่สอดคล้องกันในระดับชาติของข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียนในโรงเรียนที่มีประสบการณ์ความพิการ (NCCD) 229 สถานที่ให้ความสำคัญกับการปรับเปลี่ยนที่จำเป็นมากกว่าประเภทการวินิจฉัย นี้อาจจะมีศักยภาพในการพัฒนาระบบการระดมทุนที่เน้นนักเรียนต้องให้การสนับสนุนมากกว่า 'พิการ' หรือการแสดงฉลาก แต่ก็ยังคงที่จะเห็นว่าเรื่องนี้จะแปลเป็นสืบพันธุ์ของระบบปัจจุบันและกระบวนการของการติดฉลากและสิ่งที่ระบบเงินทุนนี้ต้องมีที่จะอำนวยความสะดวกการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกของแท้. ในระบบปัจจุบันการจัดสรรเงินทุนสำหรับการสนับสนุนจะขึ้นอยู่กับกระบวนการ ของการติดฉลากและการจำแนกประเภท ซึ่งหมายความว่าเด็กที่ต้องการการสนับสนุน แต่ไม่ได้ระบุว่าคนพิการ, ได้รับการยกเว้นจากเด็ก system.230These จะมองข้ามบ่อยภายในระบบดังกล่าวของ education.231