Then he remembered what followed th

Then he remembered what followed that evening. It was decided that the young man should spend the years of his captivity under the strictest supervision in one of the lodges in the banker's garden. It was agreed that for fifteen years he should not be free to cross the threshold of the lodge, to see human beings, to hear the human voice, or to receive letters and newspapers. He was allowed to have a musical instrument and books, and was allowed to write letters, to drink wine, and to smoke. By the terms of the agreement, the only relations he could have with the outer world were by a little window made purposely for that object. He might have anything he wanted - books, music, wine, and so on - in any quantity he desired by writing an order, but could only receive them through the window. The agreement provided for every detail and every trifle that would make his imprisonment strictly solitary, and bound the young man to stay there exactly fifteen years, beginning from twelve o'clock of November 14, 1870, and ending at twelve o'clock of November 14, 1885. The slightest attempt on his part to break the conditions, if only two minutes before the end, released the banker from the obligation to pay him the two million.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้ว เขาจำอะไรตามคืนนั้น มันก็ตัดสินใจว่า หนุ่มควรใช้ปีของเชลยของเขาภายใต้การกำกับดูแลเข้มงวดที่สุดในบ้านพักในสวนของเจ้ามืออย่างใดอย่างหนึ่ง มันถูกยอมรับว่า สิบห้าปีเขาควรไม่ได้ข้ามขีดจำกัดของลอดจ์ ดูมนุษย์ ได้ยินเสียงมนุษย์ หรือได้รับจดหมายและหนังสือพิมพ์ฟรี เขาจะมีเครื่องดนตรีและหนังสือ และได้รับอนุญาตให้เขียนอักษร ดื่มไวน์ และ การสูบบุหรี่ โดยเงื่อนไขข้อตกลง ความสัมพันธ์เท่านั้นที่มีกับโลกภายนอกมีหน้าต่างน้อยทำจงใจสำหรับวัตถุที่ เขาอาจมีอะไรที่เขาต้องการ - หนังสือ เพลง ไวน์ และ - ในปริมาณใด ๆ ที่เขาต้องการ โดยการเขียนใบสั่ง แต่สามารถได้รับพวกเขาผ่านทางหน้าต่าง ข้อตกลงสำหรับทุกรายละเอียดและทรัยทุกที่จะทำการจำคุกของเขาโดดเดี่ยวอย่างเคร่งครัด และผูกไว้ชายหนุ่มต้องพักที่นี่ว่าสิบห้าปี เริ่มจากสิบสองนาฬิกา 14 พฤศจิกายน 1870 และสิ้นสุดที่สิบสองนาฬิกาของวันที่ 14 พฤศจิกายน 1885 ความพยายามน้อยในส่วนของการแบ่งเงื่อนไข ถ้ามีเพียงสองนาทีก่อนสุด ออกเจ้ามือจากภาระจ่ายเขาสองล้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นเขาก็จำได้ว่าสิ่งที่ตามมาในเย็นวันนั้น มันมีการตัดสินใจว่าชายหนุ่มควรจะใช้เวลาหลายปีของการถูกจองจำภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวดในหนึ่งในบ้านพักในสวนของนายธนาคาร เราตกลงกันว่าสิบห้าปีเขาไม่ควรจะเป็นอิสระที่จะข้ามธรณีประตูของ lodge เพื่อที่จะเห็นมนุษย์จะได้ยินเสียงของมนุษย์หรือที่จะได้รับจดหมายและหนังสือพิมพ์ เขาได้รับอนุญาตให้มีเครื่องดนตรีและหนังสือและได้รับอนุญาตให้เขียนจดหมาย, การดื่มไวน์และการสูบบุหรี่ โดยเงื่อนไขของข้อตกลงที่มีความสัมพันธ์ทางเดียวที่เขาจะมีกับโลกภายนอกได้โดยหน้าต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำจงใจสำหรับวัตถุที่ เขาอาจจะมีอะไรที่เขาต้องการ - หนังสือเพลง, ไวน์, และอื่น ๆ - ในปริมาณใด ๆ ที่เขาต้องการโดยเขียนคำสั่ง แต่จะได้รับพวกเขาผ่านทางหน้าต่าง ข้อตกลงที่ให้ไว้ทุกรายละเอียดและทุกเรื่องเล็กที่จะทำให้เขาถูกจองจำโดดเดี่ยวอย่างเคร่งครัดและผูกพันชายหนุ่มจะอยู่ที่นั่นว่าสิบห้าปีที่เริ่มต้นจาก 00:00 14 พฤศจิกายน 1870 และสิ้นสุดที่ 0:00 ของเดือนพฤศจิกายน 14 ปี 1885 ความพยายามน้อยที่สุดในส่วนของเขาที่จะทำลายเงื่อนไขถ้าเพียงสองนาทีก่อนที่จะสิ้นสุดการปล่อยตัวนายธนาคารจากภาระผูกพันที่จะต้องจ่ายให้เขาสองล้าน