[Development has been] a mechanism

[Development has been] a mechanism for the production and management of the Third
World… … organizing the production of truth about the Third World… … Development
colonized reality, it became reality… … Instead of the kingdom of abundance promised by
theorists and politicians in the 1950s, the discourse and strategy of development produced its
opposite: massive underdevelopment and impoverishment, untold exploitation and oppression…
… Development was – and continues to be for the most part – a top down, ethnocentric,
and technocratic approach, which treated people and cultures as abstract concept, statistical
fi gures to be moved up and down in charts of progress … … The discourse [of development]
actually constitutes the problems that it purports to analyse and solve. (Escobar, 1992: 413–4,
419; 1995: 4, 44–5)
The idea of development stands today like a ruin in the intellectual landscape. Its shadow
obscures our vision… … Delusions and disappointment, failures and crimes have been steady
companions of development and they tell a common story: it did not work… … But above all,
the hopes and desires that made the ideas fl y, are now exhausted: development has grown
obsolete. (Sachs, 1992: 1)
Development is a label for plunder and violence, a mechanism of triage. (Alvares, 1992: 1)
Poverty is a myth, a construct and the invention of a particular civilization. (Rahnema,
1997: 158)
Culturally perceived poverty need not be real material poverty: subsistence economies which
serve basic needs through self provisioning are not poor in the sense of being deprived. Yet the
ideology of development declares them so. (Shiva, 1988: 10)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

[พัฒนาหมดแล้ว] กลไกการผลิตและการจัดการที่สามโลก......จัดระเบียบการผลิตความจริงเกี่ยวกับโลกที่สาม...... พัฒนายึดครองความเป็นจริง มันเป็นความจริง...... แทนอาณาจักรมากมายสัญญาโดยtheorists และนักการเมืองในช่วงทศวรรษ 1950 วาทกรรม และกลยุทธ์ของการพัฒนาผลิตการตรงกันข้าม: ใหญ่ underdevelopment และ impoverishment แห่งเอารัดเอาเปรียบ และกดขี่...… พัฒนา เป็น – และยังคงเป็นส่วนใหญ่ – ลูกข่างลง ethnocentricและ วิธี technocratic ซึ่งเป็นผู้คนและวัฒนธรรมแนวคิดนามธรรม สถิติไร้สาย gures จะย้ายขึ้นและลงในแผนภูมิของความคืบหน้า...... วาทกรรม [ของ]ถือจริง ปัญหาที่มัน purports การวิเคราะห์ และแก้ (Escobar, 1992:413-4419 44 – 5, 1995:4)ความคิดในการพัฒนาหมายถึงวันนี้เช่นทำลายในทางปัญญา เงาของข้อมูลปฐมภูมิวิสัย...... Delusions และความผิดหวัง ความล้มเหลว และก่ออาชญากรรมได้มั่นคงสหายพัฒนา และพวกเขาบอกเรื่องทั่วไป: ไม่ไม่ทำงาน...... แต่เหนือสิ่งอื่นใดความหวังและความต้องการที่ทำให้ y fl คิด ได้หมดลงขณะนี้: พัฒนาได้เติบโตขึ้นล้าสมัย (แซคส์ 1992:1)พัฒนาเป็นป้ายชื่อสำหรับปล้นสะดมและความรุนแรง กลไกของ triage (Alvares, 1992:1)ความยากจนเป็นตำนาน การสร้าง และประดิษฐ์ของอารยธรรมใด (Rahnema1997:158)ไม่ต้องรับรู้วัฒนธรรมความยากจนความยากจนจริงวัสดุ: ชีพเศรษฐกิจซึ่งเสิร์ฟความต้องพื้นฐานผ่านการเตรียมใช้งานตัวเองไม่ดีในแง่ของการปราศจาก แต่อุดมการณ์ของการพัฒนาประกาศเหล่านั้น (พระอิศวร 1988:10)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

[ ถูก ] การพัฒนากลไกสำหรับการผลิตและการจัดการของโลกที่สาม
. . . . . . . การจัดผลิตจริงเกี่ยวกับโลกที่สาม . . . . . . . การพัฒนา
เมืองขึ้นจริง มันกลายเป็นความจริง . . . . . . . แทนของอาณาจักรแห่งความอุดมสมบูรณ์สัญญาโดย
นักทฤษฎีและนักการเมืองในปี 1950 , วาทกรรมและกลยุทธ์การพัฒนาผลิตของมัน
ตรงข้าม :ความด้อยพัฒนาขนาดใหญ่และความแร้นแค้นบอกเล่า , การเอารัดเอาเปรียบและการกดขี่ . . . . . . .
. . . . . . . พัฒนา ) และยังคงเป็นส่วนใหญ่ทั้งด้านบนและล่าง ethnocentric ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและวิธีการ
ซึ่งถือว่าประชาชนและวัฒนธรรมเป็นแนวคิดที่เป็นนามธรรม gures Fi สถิติ
ที่จะย้ายขึ้นและลงในแผนภูมิของความคืบหน้า . . . . . . . วาทกรรม [ พัฒนา ]
จริง ๆ ถือเป็นปัญหาที่กล่าวอ้างเพื่อวิเคราะห์และแก้ปัญหา ( เอสโคบาร์ , 2535 : 413 419 ) 4
; 2538 : 4 , 44 ( 5 )
แนวคิดของการพัฒนายืนวันนี้เหมือนจมในภูมิปัญญา เงาหลง . . . . . . .
ปิดกั้นวิสัยทัศน์ของเราและความผิดหวัง ความล้มเหลว และอาชญากรรมได้มั่นคง
เพื่อนของการพัฒนาและพวกเขาบอกเรื่องราวทั่วไป : มันไม่ทำงาน . . . . . . . แต่เหนือสิ่งอื่นใด
ความหวังและความปรารถนาที่ทำให้ความคิด FL Y ตอนนี้หมดแรง : การพัฒนาเติบโต
ล้าสมัย ( Sachs , 2535 : 1 ) การพัฒนาเป็นป้ายสำหรับการปล้นและความรุนแรง กลไกของการคัดแยกผู้ป่วย ( Alvares , 2535 : 1 )
ความยากจนเป็นเรื่อง การสร้าง และการประดิษฐ์ของอารยธรรม โดยเฉพาะ ( rahnema

, 1997 : 158 ) วัฒนธรรมการรับรู้ความยากจนต้องไม่มีความยากจนวัสดุจริง : ความเป็นอยู่เศรษฐกิจซึ่ง
ตอบสนองความต้องการพื้นฐานด้วยตนเองจึงจะไม่ยากจน ในความรู้สึกที่ถูกถอดถอน แต่อุดมการณ์การพัฒนา
ประกาศพวกเขาดังนั้น ( ศิวะ , 2530 : 10 )