Modernity[edit] Giddens' recent wor

Modernity[edit]

Giddens' recent work has been concerned with the question of what is characteristic about social institutions in various points of history. Giddens agrees that there are very specific changes that mark our current era, but argues that it is not a "post-modern era", but just a "radicalised modernity era"[15] (similar to Zygmunt Bauman's concept of liquid modernity), produced by the extension of the same social forces that shaped the previous age. Giddens nonetheless differentiates between pre-modern, modern and late (high) modern societies and doesn't dispute that important changes have occurred but takes a neutral stance towards those changes, saying that it offers both unprecedented opportunities and unparalleled dangers. He also stresses that we haven't really gone beyond modernity. It's just a developed, detraditionalised, radicalised, 'late' modernity. Thus the phenomena that some have called 'postmodern' are to Giddens nothing more than the most extreme instances of a developed modernity.[7] Along with Ulrich Beck and Scott Lash, he endorses the term reflexive modernisation as a more accurate description of the processes associated with the second modernity, since it opposes itself (in its earlier version) instead of opposing traditionalism, endangering the very institutions it created (such as the national state, the political parties or the nuclear family).

Giddens concentrates on a contrast between traditional (pre-modern) culture and post-traditional (modern) culture. In traditional societies, individual actions need not be extensively thought about, because available choices are already determined (by the customs, traditions, etc.).[7] In contrast, in post-traditional society people (actors, agents) are much less concerned with the precedents set by earlier generations, and they have more choices, due to flexibility of law and public opinion.[7] This however means that individual actions now require more analysis and thought before they are taken. Society is more reflexive and aware, something Giddens is fascinated with, illustrating it with examples ranging from state governance to intimate relationships.[7] Giddens examines three realms in particular: the experience of identity, connections of intimacy and political institutions.[7]

The most defining property of modernity, according to Giddens, is that we are disembedded from time and space. In pre-modern societies, space was the area in which one moved, time was the experience one had while moving. In modern societies, however, the social space is no longer confined by the boundaries set by the space in which one moves. One can now imagine what other spaces look like, even if he has never been there. In this regard, Giddens talks about virtual space and virtual time. Another distinctive property of modernity lies in the field of knowledge.

In pre-modern societies, it was the elders who possessed the knowledge: they were definable in time and space. In modern societies we must rely on expert systems. These are not present in time and space, but we must trust them. Even if we trust them, we know that something could go wrong: there's always a risk we have to take. Also the technologies which we use, and which transform constraints into means, hold risks. Consequently, there is always a heightened sense of uncertainty in contemporary societies. It is also in this regard that Giddens uses the image of a 'juggernaut': modernity is said to be like an unsteerable juggernaut travelling through space.

Humanity tries to steer it, but as long as the modern institutions, with all their uncertainty, endure, we will never be able to influence its course. The uncertainty can however be managed, by 'reembedding' the expert-systems into the structures which we are accustomed to.

Another characteristic is enhanced reflexivity, both at the level of individuals and at the level of institutions. The latter requires an explanation: in modern institutions there is always a component which studies the institutions themselves for the purpose of enhancing its effectiveness. This enhanced reflexivity was enabled as language became increasingly abstract with the transition from pre-modern to modern societies, becoming institutionalised into universities. It is also in this regard that Giddens talks about "double hermeneutica": every action has two interpretations. One is from the actor himself, the other of the investigator who tries to give meaning to the action he is observing. The actor who performs the action, however, can get to know the interpretation of the investigator, and therefore change his own interpretation, or his further line of action.

This is the reason that positive science, according to Giddens,[citation needed] is never possible in the social sciences: every time an investigator tries to identify causal sequences of action, the actors can change their further line of action. The problem is, however, that conflicting viewpoints in social science result in a disinterest of the people. For example, when scientists don't agree about the greenhouse-effect, people will withdraw from that arena, and deny that there is a problem. Therefore, the more the sciences expand, the more uncertainty there is in the modern society. In this regard, the juggernaut gets even more steerless.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

[แก้ไข] ความทันสมัย งานล่าสุดของ Giddens มีการเกี่ยวข้องกับคำถามที่เป็นลักษณะเกี่ยวกับสถาบันทางสังคมในประเด็นต่าง ๆ ของประวัติศาสตร์ Giddens ตกลงว่า มีการเปลี่ยนแปลงมากเฉพาะ ที่ทำเครื่องของเรายุคปัจจุบัน จนว่า มันไม่ใช่ "ยุคหลังสมัยใหม่" แต่เพียงเป็น "ความทันสมัย radicalised ยุค" [15] (คล้ายกับแนวคิดของบาวแมน Zygmunt ของความทันสมัยของเหลว), ผลิต โดยการขยายกองกำลังทางสังคมเดียวกันรูปอายุก่อนหน้านี้ Giddens กระนั้นแตกต่างระหว่างก่อนสมัย ทันสมัย และล่าช้า (สูง) ทันสมัยสังคม และไม่โต้แย้งว่า การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้น แต่ใช้ท่าทางที่เป็นกลางต่อการเปลี่ยนแปลง บอกว่า มันมีโอกาสเป็นประวัติการณ์และระบุอันตราย เขายังเน้นที่จริง ๆ เราไม่ได้ไปนอกเหนือจากความทันสมัย มันเป็นเพียงการพัฒนา detraditionalised, radicalised 'สาย' ความทันสมัย ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่บางส่วนได้เรียก 'หลังสมัยใหม่' ได้ Giddens อะไรมากกว่าอย่างมากที่สุดของความทันสมัยพัฒนา [7] ตาม ด้วยเบ็ค Ulrich และขนตาสก็อต เขา endorses modernisation สะท้อนกลับคำเป็นคำอธิบายที่ถูกต้องมากขึ้นของกระบวนการเกี่ยวข้องกับความทันสมัยที่สอง เนื่องจากมัน opposes เอง (ในเวอร์ชันก่อนหน้าของ) แทนแก่ traditionalism อำเภอใจกับสถาบันมากขึ้น (เช่นรัฐชาติ พรรคการเมือง หรือครอบครัวนิวเคลียร์) Giddens เน้นความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรม (สมัยก่อน) และวัฒนธรรม post-traditional (ทันสมัย) ในสังคมแบบดั้งเดิม แต่ละการกระทำต้องไม่อย่างกว้างขวางคิดเกี่ยวกับ เนื่องจากตัวเลือกที่มีอยู่แล้วตาม (การศุลกากร ประเพณี ฯลฯ) [7] ในทางตรงกันข้าม ในสังคม post-traditional คน (นักแสดง ตัวแทน) จะเกี่ยวข้องมากน้อยกับเซลล์ที่ถูกอ้างโดยรุ่นก่อนหน้า และพวกเขามีทาง เนื่องจากความยืดหยุ่นของกฎหมายและมติมหาชน [7] อย่างไรก็ตามซึ่งหมายความ ว่า การดำเนินการแต่ละตอนนี้ต้องวิเคราะห์เพิ่มเติมและคิดก่อนที่จะถูกนำ สังคมจะสะท้อนกลับ และตระหนักมากขึ้น สิ่งที่ Giddens คือปิ๊ง แสดงตัวอย่างตั้งแต่รัฐกำกับดูแลความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด [7] Giddens ตรวจสอบสามอาณาจักรเฉพาะ: ประสบการณ์ของตัวตน เป็นกันเองและสถาบันการเมืองที่เชื่อมต่อ [7] คุณสมบัติการกำหนดมากที่สุดของความทันสมัย ตาม Giddens คือ ว่า เรามี disembedded จากเวลาและพื้นที่ ในสังคมก่อนสมัยใหม่ พื้นที่เป็นพื้นที่ที่หนึ่งย้าย เวลามีประสบการณ์หนึ่งได้ในขณะเคลื่อนย้าย ในสังคมสมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม พื้นที่ทางสังคมจะไม่จำกัด ด้วยขอบเขตที่กำหนด โดยพื้นที่ที่หนึ่งย้าย หนึ่งสามารถตอนนี้คิดอะไรช่องอื่นเหมือน แม้ว่าเขาไม่เคยมีการ ในการนี้ Giddens พูดเกี่ยวกับพื้นที่เสมือนและเวลาเสมือน คุณสมบัติโดดเด่นอื่น ๆ ของความทันสมัยอยู่ในด้านความรู้ ในสังคมสมัยก่อน มันเป็นพวกที่ต้องมีความรู้: พวกเขาเองในเวลาและพื้นที่ ในสังคมสมัยใหม่ เราต้องพึ่งพาระบบผู้เชี่ยวชาญ เหล่านี้ไม่มีอยู่ในเวลาและพื้นที่ แต่เราต้องเชื่อถือ แม้เราเชื่อถือได้ เรารู้ว่า บางสิ่งบางอย่างอาจผิดไป: มักจะมีความเสี่ยงที่เราต้องทำ นอกจากนี้เทคโนโลยีที่เราใช้ และข้อจำกัดที่แปลงเป็นวิธี เก็บความเสี่ยง ดังนั้น มีได้เสมอความสูงของความไม่แน่นอนในสังคมร่วมสมัย อยู่ในเรื่องนี้ว่า Giddens ใช้ภาพของ 'juggernaut': ความทันสมัยกล่าวได้ว่า เป็นเช่นเป็น juggernaut unsteerable เดินทางผ่านช่องว่าง มนุษย์พยายามที่จะคัดท้ายมัน แต่ตราบใดที่สถาบันที่ทันสมัย มีทั้งหมดของความไม่แน่นอน ทน เราจะไม่สามารถมีอิทธิพลต่อหลักสูตรของ ความไม่แน่นอนที่สามารถถูกจัดการ โดย 'reembedding' ระบบผู้เชี่ยวชาญที่เป็นโครงสร้างที่เราคุ้นเคยกับการ ลักษณะอื่นคือ เพิ่ม reflexivity ทั้ง ในระดับบุคคล และระดับสถาบัน หลังต้องการคำอธิบาย: ในสถาบันสมัยใหม่ มีเสมอเป็นส่วนประกอบที่ศึกษาสถาบันตัวเองเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพประสิทธิผลของ การ Reflexivity พิเศษนี้ถูกใช้เป็นภาษาที่เป็นนามธรรมมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงจากสมัยก่อนสังคมทันสมัย เป็นผสมเข้าไปในมหาวิทยาลัย ในเรื่องนี้ที่ Giddens เล่าถึง "คู่ hermeneutica": ทุก ๆ ได้ตีความ 2 หนึ่งมาจากนักแสดงเอง อื่น ๆ ของเอกชนที่พยายามให้ความหมายการกระทำเขาจะสังเกต นักแสดงที่ทำการดำเนินการ อย่างไรก็ตาม สามารถได้รับรู้และการตีความการตรวจสอบ และจึง เปลี่ยนการตีความของเขาเอง หรือเขาบรรทัดเพิ่มเติมของการดำเนินการ นี่คือเหตุผลที่ว่า วิทยาศาสตร์บวก ตาม Giddens, [ต้องการอ้างอิง] เป็นไปได้เลยในสังคมวิทยา: ทุกครั้งที่นักสืบพยายามระบุลำดับสาเหตุของการกระทำ นักแสดงที่สามารถเปลี่ยนแปลงบรรทัดเพิ่มเติมของพวกเขาดำเนินการได้ ปัญหาคือ อย่างไรก็ตาม ว่า มุมมองที่ขัดแย้งในสังคมทำ disinterest ของคน ตัวอย่าง เมื่อนักวิทยาศาสตร์ไม่ยอมรับเกี่ยวกับผลกระทบเรือนกระจก คนจะถอนตัวจากเวทีที่ และปฏิเสธว่า ไม่มีปัญหา ดังนั้น วิทยาศาสตร์เพิ่มเติมขยาย ความไม่แน่นอนมากขึ้นในสังคมสมัยใหม่ ในการนี้ juggernaut ได้รับมาก steerless

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทันสมัย ​​[แก้ไข] Giddens การทำงานที่ผ่านมาได้รับการที่เกี่ยวข้องกับคำถามของสิ่งที่เป็นลักษณะเกี่ยวกับสถาบันทางสังคมในจุดต่าง ๆ ของประวัติศาสตร์ Giddens ยอมรับว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่เฉพาะเจาะจงมากที่ทำเครื่องหมายยุคปัจจุบันของเรา แต่ระบุว่ามันไม่ได้เป็น "ยุคโพสต์โมเดิร์น" แต่เป็น "ยุคทันสมัย ​​radicalized" [15] (คล้ายกับแนวคิดมุนต์บาวของความทันสมัยที่เป็นของเหลว) ผลิตโดยการขยายตัวของกองกำลังทางสังคมเช่นเดียวกันที่ทรงอายุก่อนหน้านี้ Giddens กระนั้นความแตกต่างระหว่างก่อนที่ทันสมัยที่ทันสมัยและปลาย (สูง) สังคมสมัยใหม่และไม่ได้โต้แย้งว่าการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้นมี แต่มีจุดยืนที่เป็นกลางต่อการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นบอกว่ามันมีโอกาสที่ทั้งสองเคยมีมาก่อนและอันตรายที่ไม่มีใครเทียบ นอกจากนี้เขายังเน้นว่าเราไม่ได้ไปจริงๆเกินความทันสมัย มันเป็นเพียงการพัฒนา detraditionalised, radicalized 'ช่วงปลายของความทันสมัย ดังนั้นปรากฏการณ์ที่มีบางคนเรียกว่า 'หลังสมัยใหม่คือการไม่มีอะไร Giddens มากกว่ากรณีที่มากที่สุดของความทันสมัยการพัฒนา. [7] พร้อมกับอูลเบ็คและสกอตต์ Lash เขาราชบัณฑิตทันสมัยระยะสะท้อนเป็นคำอธิบายที่ถูกต้องมากขึ้นของกระบวนการ ที่เกี่ยวข้องกับความทันสมัยที่สองเพราะมันตรงข้ามกับตัวเอง (ในรุ่นก่อนหน้านี้) แทนของฝ่ายตรงข้ามประเพณีอันตรายต่อสถาบันมากที่สร้างขึ้น (เช่นรัฐชาติพรรคการเมืองหรือครอบครัวเดี่ยว). Giddens มุ่งเน้นที่ความแตกต่างระหว่างแบบดั้งเดิม (สมัยก่อน) วัฒนธรรมและการโพสต์แบบดั้งเดิม (ปัจจุบัน) วัฒนธรรม ในสังคมแบบดั้งเดิมการกระทำของบุคคลไม่จำเป็นต้องคิดอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับเพราะตัวเลือกที่ใช้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว (โดยศุลกากรประเพณี ฯลฯ .). [7] ในทางตรงกันข้ามในคนสังคมหลังแบบดั้งเดิม (นักแสดงตัวแทน) มีมากน้อย ที่เกี่ยวข้องกับทำนองที่กำหนดโดยรุ่นก่อนหน้านี้และพวกเขามีทางเลือกมากขึ้นเนื่องจากมีความยืดหยุ่นของกฎหมายและความคิดเห็นของประชาชน. [7] อย่างไรก็ตามเรื่องนี้หมายความว่าการกระทำของบุคคลที่ต้องการขณะนี้การวิเคราะห์มากขึ้นและคิดว่าก่อนที่พวกเขาจะได้รับการ . สังคมมีมากขึ้นสะท้อนและตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง Giddens เป็นที่ประทับใจกับไทม์ด้วยตัวอย่างตั้งแต่การกำกับดูแลของรัฐที่จะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด [7] Giddens ตรวจสอบสามอาณาจักรโดยเฉพาะอย่างยิ่ง. ประสบการณ์ของตัวตนของการเชื่อมต่อของความใกล้ชิดและสถาบันทางการเมือง [7] สถานที่ให้บริการที่กำหนดมากที่สุดของความทันสมัยตาม Giddens คือว่าเราจะ disembedded จากเวลาและพื้นที่ ในสังคมสมัยก่อนพื้นที่เป็นพื้นที่ที่หนึ่งย้ายเวลาเป็นประสบการณ์หนึ่งที่มีในขณะเคลื่อนย้าย ในสังคมสมัยใหม่ แต่พื้นที่ทางสังคมถูกกักขังอยู่อีกต่อไปโดยขอบเขตที่กำหนดโดยพื้นที่ซึ่งเป็นหนึ่งในการเคลื่อนไหว ตอนนี้หนึ่งสามารถคิดสิ่งที่พื้นที่อื่น ๆ ที่มีลักษณะเหมือนแม้ว่าเขาจะไม่เคยมี ในเรื่องนี้ Giddens พูดคุยเกี่ยวกับพื้นที่เสมือนและเวลาเสมือน สถานที่ให้บริการที่โดดเด่นอีกประการหนึ่งของความทันสมัยอยู่ในด้านของความรู้. ในสังคมสมัยก่อนมันเป็นผู้สูงอายุที่มีความรู้ที่พวกเขามีกำหนดในเวลาและพื้นที่ ในสังคมสมัยใหม่ที่เราจะต้องพึ่งพาระบบผู้เชี่ยวชาญ เหล่านี้ไม่ได้อยู่ในเวลาและพื้นที่ แต่เราต้องไว้วางใจพวกเขา แม้ว่าเราไว้วางใจให้เรารู้ว่าสิ่งที่อาจผิดไป: มีความเสี่ยงที่เราต้องใช้เวลา นอกจากนี้ยังมีเทคโนโลยีที่เราใช้และที่เปลี่ยนข้อ จำกัด ของวิธีการเข้าถือความเสี่ยง จึงมีอยู่เสมอความรู้สึกที่มีความคิดริเริ่มของความไม่แน่นอนในสังคมร่วมสมัย นอกจากนี้ยังเป็นในเรื่องที่ Giddens ใช้ภาพของ 'ผู้นำ' นี้: โมเดิร์นบอกว่าจะเป็นเหมือนผู้นำ unsteerable เดินทางผ่านพื้นที่. มนุษย์พยายามที่จะคัดท้าย แต่ตราบใดที่สถาบันการศึกษาที่ทันสมัยกับความไม่แน่นอนของพวกเขาทน เราจะไม่สามารถที่จะมีอิทธิพลต่อหลักสูตรของ ความไม่แน่นอน แต่สามารถจัดการได้โดย 'reembedding' ระบบผู้เชี่ยวชาญเป็นโครงสร้างที่เราคุ้นเคยกับการ. ลักษณะอีกประการหนึ่งที่จะเพิ่มขึ้น reflexivity ทั้งในระดับบุคคลและระดับของสถาบัน หลังต้องมีคำอธิบาย: ในสถาบันการศึกษาที่ทันสมัยมีทุกองค์ประกอบซึ่งจากการศึกษาของสถาบันตัวเองเพื่อวัตถุประสงค์ในการเสริมสร้างประสิทธิภาพของมัน reflexivity ที่เพิ่มขึ้นนี้จะถูกเปิดใช้งานเป็นภาษากลายเป็นนามธรรมมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงจากก่อนที่ทันสมัยเพื่อสังคมสมัยใหม่กลายเป็นสถาบันเข้ามาในมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังเป็นในเรื่องที่พูด Giddens นี้เกี่ยวกับ "hermeneutica คู่": การกระทำทุกคนมีสองการตีความ หนึ่งคือจากนักแสดงที่ตัวเองคนอื่น ๆ ของผู้ตรวจสอบที่พยายามที่จะให้ความหมายกับการกระทำที่เขาสังเกต นักแสดงที่มีประสิทธิภาพการดำเนินการ แต่จะได้รับรู้การตีความของผู้ตรวจสอบและดังนั้นจึงเปลี่ยนการตีความของตัวเองหรือสายต่อไปของเขาในการดำเนินการ. นี่คือเหตุผลว่าวิทยาศาสตร์บวกตาม Giddens, [อ้างจำเป็น] คือ ไม่เคยเป็นไปได้ในทางสังคมศาสตร์: ทุกครั้งที่ผู้ตรวจสอบพยายามที่จะระบุลำดับสาเหตุของการกระทำที่นักแสดงสามารถเปลี่ยนบรรทัดต่อไปของพวกเขาในการดำเนินการ ปัญหาคือ แต่ที่มุมมองที่ขัดแย้งกันในผลสังคมศาสตร์ในความสนใจของประชาชน ตัวอย่างเช่นเมื่อนักวิทยาศาสตร์ไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับเรือนกระจกผลกระทบผู้คนจะถอนตัวออกจากที่เกิดเหตุนั้นและปฏิเสธว่ามีปัญหา ดังนั้นวิทยาศาสตร์มากขึ้นขยายความไม่แน่นอนมากขึ้นมีอยู่ในสังคมสมัยใหม่ ในการนี้ผู้นำที่ได้รับ steerless มากยิ่งขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความทันสมัย [ แก้ไข ]

กิดเดน ' ผลงานล่าสุดได้รับเกี่ยวข้องกับคำถามของสิ่งที่เป็นลักษณะเกี่ยวกับสถาบันทางสังคมในจุดต่าง ๆของประวัติศาสตร์ กิดเด้นส์ยอมรับว่ามีการเปลี่ยนแปลงมากที่ มาร์ค ยุคของเราในปัจจุบัน แต่แย้งว่า ไม่ใช่ " ยุคหลังสมัยใหม่ " แต่แค่ " radicalised ความทันสมัยในยุค " [ 15 ] ( คล้ายกับซิกมุนท์ บาวมันเป็นแนวคิดของความทันสมัยของของเหลว )ผลิตโดยนามสกุลเดียวกันสังคมบังคับรูปร่างอายุก่อนหน้า กิดเดนอย่างไรก็ตามความแตกต่างระหว่างก่อนสมัยใหม่ ทันสมัย และสาย ( สูง ) สังคมสมัยใหม่ และไม่ปฏิเสธว่า การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้น แต่จะเป็นจุดยืนที่เป็นกลางต่อการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น บอกว่า มันมีทั้งโอกาสประวัติการณ์และอันตรายที่หาตัวจับยากนอกจากนี้เขายังเน้นว่าเรายังไม่ได้หายไปจากความทันสมัย มันก็แค่พัฒนา detraditionalised radicalised ' ปลาย ' , ความทันสมัย ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่บางคนเรียกว่า ' ' หลังสมัยใหม่จะกิดเดนไม่มีอะไรมากกว่าอินสแตนซ์มากที่สุดของการพัฒนาความทันสมัย [ 7 ] พร้อมกับ Ulrich Beck และสก็อตฟาด ,เขารับรองระยะสะท้อนความทันสมัยเป็นคำอธิบายที่ถูกต้องมากขึ้นของกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับสมัยใหม่ที่สองเพราะมันตรงข้ามกับตัวเอง ( ในรุ่นก่อนหน้านี้ ) แทนที่จะต่อต้านประเพณีอันตรายมาก , สถาบันสร้าง ( เช่นรัฐแห่งชาติพรรคการเมืองหรือครอบครัว

)กิดเด้นส์มุ่งเน้นความแตกต่างระหว่างแบบดั้งเดิม ( ก่อนสมัยใหม่ ) วัฒนธรรมและโพสต์แบบดั้งเดิม ( สมัยใหม่ ) วัฒนธรรม ในสังคมดั้งเดิม การกระทำแต่ละอย่างไม่ต้องคิด เพราะตัวเลือกมีกำหนดแล้ว ( ตามธรรมเนียม ประเพณี เป็นต้น ) [ 7 ] ในทางตรงกันข้าม ในสังคมแบบดั้งเดิม ( นักแสดงตัวแทน ) น้อยมากที่เกี่ยวข้องกับบรรทัดฐานที่กำหนดโดยรุ่นก่อนหน้านี้ และพวกเขาได้เลือกมากขึ้นเนื่องจากความยืดหยุ่นของกฎหมายและความคิดเห็นของประชาชน [ 7 ] ซึ่งหมายความ ว่า การกระทำของแต่ละคนแล้วต้องวิเคราะห์เพิ่มเติม และคิดว่าก่อนที่จะถ่าย หัวข้อ : สังคมมากขึ้น และตระหนักถึงสิ่งที่กิดเดนจะหลงใหลกับประกอบกับตัวอย่างตั้งแต่การปกครองรัฐในความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด [ 7 ] กิดเดนถึงสามอาณาจักรโดยเฉพาะ ประสบการณ์ของการเชื่อมต่อของตัวตน ความสนิทสนม และสถาบันการเมือง [ 7 ]

ส่วนใหญ่การกำหนดคุณสมบัติของความทันสมัยตามกิดเด้นส์ ก็คือเรา disembedded จากอวกาศและเวลา ในสังคมก่อนสมัยใหม่ พื้นที่ คือ พื้นที่ที่ย้ายไปเวลาคือประสบการณ์หนึ่งขณะเคลื่อนย้าย ในสังคมสมัยใหม่ แต่พื้นที่ทางสังคมไม่ได้ถูกจำกัดโดยขอบเขตที่กำหนดโดยพื้นที่ที่ย้าย หนึ่งสามารถจินตนาการว่าเป็นอื่น ๆ ดู ถ้าเขาไม่เคยมี ในการนี้ กิดเดนพูดคุยเกี่ยวกับพื้นที่เสมือนจริงและเสมือนจริงเวลา อีกคุณสมบัติที่โดดเด่นของความทันสมัย ตั้งอยู่ในเขตของความรู้

ในสังคมก่อนสมัยใหม่ เป็นผู้ใหญ่ที่ครอบครองความรู้ : พวกเขาถูกกำหนดในเวลาและพื้นที่ ในสังคมสมัยใหม่ที่เราต้องพึ่งพาระบบผู้เชี่ยวชาญ เหล่านี้ไม่ได้อยู่ในเวลาและพื้นที่ แต่เราต้องเชื่อใจเขา ถ้าเราไว้ใจเขา เรารู้ว่า บางอย่างอาจผิดพลาด : มีเสมอเราต้องเสี่ยง นอกจากนี้ เทคโนโลยีที่เราใช้ซึ่งแปลงข้อจำกัดในวิธีการถือความเสี่ยง จากนั้น มีเสมอความความรู้สึกของความไม่แน่นอนในสังคมร่วมสมัย นอกจากนี้ในเรื่องนี้ว่า กิดเดนใช้ภาพของ ' Juggernaut ' : สมัยใหม่ว่า เป็นเหมือน unsteerable Juggernaut เดินทางผ่านพื้นที่

มนุษย์พยายามที่จะคัดท้าย แต่ตราบใดที่สถาบันสมัยใหม่กับความไม่แน่นอนของอดทน เราจะไม่มีวันได้อิทธิพลของหลักสูตร ไม่แน่นอนสามารถ แต่ได้รับการจัดการโดย ' reembedding ' ระบบผู้เชี่ยวชาญในโครงสร้างที่เราคุ้นเคย . . .

ลักษณะอื่นเพิ่ม reflexivity ทั้งในระดับบุคคลและในระดับสถาบัน หลังต้องมี คำอธิบาย :ในสถาบันที่ทันสมัยอยู่เสมอส่วนประกอบซึ่งจากการศึกษาของสถาบันตัวเอง สำหรับวัตถุประสงค์ของการเพิ่มประสิทธิภาพของ reflexivity ที่ปรับปรุงใหม่นี้ถูกใช้เป็นภาษาเป็นนามธรรมมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงจากก่อนสมัยใหม่ในสังคมสมัยใหม่ เป็น institutionalized ในมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังเป็นในส่วนนี้ที่ กิดเดนพูดคุยเกี่ยวกับ " คู่ hermeneutica " :ทุกการกระทำมีสองตัวแปร . หนึ่งคือจากนักแสดงตัว อื่น ๆ ของผู้ที่พยายามที่จะให้ความหมายกับการกระทำที่เขาสังเกต นักแสดงที่แสดงการกระทำ อย่างไรก็ตาม จะได้รู้ความหมายของผู้ตรวจสอบ และจึงเปลี่ยนการตีความของเขาเอง หรือต่อสายของการกระทํา .

นี่คือเหตุผลว่าวิทยาศาสตร์เป็นบวกตามกิดเด้นส์ , ,[ อ้างอิงที่จำเป็น ] ไม่เคยเป็นไปได้ในสังคมศาสตร์ : ทุกครั้งที่มีผู้พยายามที่จะระบุสาเหตุที่ลำดับของการกระทำ , นักแสดงสามารถเปลี่ยนสายของพวกเขาต่อไปของการกระทำ ปัญหาคือ อย่างไรก็ตาม มุมมองที่ขัดแย้งกันในสังคมผลในความไม่สนใจของคน ตัวอย่างเช่น เมื่อนักวิทยาศาสตร์ไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับการผลคน จะถอนตัวจากเวที และปฏิเสธว่ามีปัญหา ดังนั้น ยิ่งวิทยาศาสตร์ขยาย ยิ่งไม่แน่นอนมีในสังคมสมัยใหม่ ในการนี้ จักรกฤษณ์ ได้รับมากขึ้น




steerless .