Faculty Advisor: Prof. Guy Nordenso

Faculty Advisor: Prof. Guy Nordenson

Aldo van Eyck (1918-1999) is known for his works with CIAM, Team 10, and the Forum group, but a less well-known part of his oeuvre, though just as important, consists of the more than 700 playgrounds that Van Eyck designed between 1947 and 1978 for Amsterdam. These playgrounds formed a continuous network of places that injected new life into the post-war urban fabric of the city, and places where the children found due recognition as inhabitants of the city.

This thesis studies the relationship between the child and the architecture of Aldo van Eyck’s playgrounds. The child is really the key figure here, and I argue that its ‘image’ or presence is a recurring theme in the spaces, afforded movements, and the play objects of the playgrounds. In the first chapter, I argue that there are formal parallels between the child’s concepts about space and Van Eyck’s playground compositions. Play as a compositional strategy is an important concept. I draw upon a series of Van Eyck’s compositions that are at once playful, spontaneous, and architectural. In the second chapter, I argue that these playgrounds are movement-spaces of transient occupancies and play. To this end, I follow the movement of the child at the scale of the city, the playground and the physical body itself. In the third chapter, I study the agency of objects in child’s play. In case of Van Eyck, these objects do not have any intrinsic meanings or values built into them but for a child they signify both the place of play, and the occasion to play—in the sense that if a child saw a sandpit or a climbing frame around the street corner, it was simply ‘time’ to play. In a way these objects are the activation sites where ‘play’ just occurs. The goal of this thesis is to create an architectural framework—of form, movement and objects—that works at the scale of the child.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คณะที่ปรึกษา: รศ.ผู้ชาย NordensonAldo van Eyck (1918-1999) เป็นหนึ่งในผลงานของ CIAM, 10 ทีม และกลุ่มฟอรั่ม แต่ส่วนน้อยรู้จักของเขา oeuvre แม้เพียงเป็นสำคัญ ประกอบด้วย playgrounds มากกว่า 700 ที่ Van Eyck ระหว่าง 1947 และ 1978 สำหรับอัมสเตอร์ดัม Playgrounds เหล่านี้รูปแบบเครือข่ายอย่างต่อเนื่องของสถานที่ฉีดชีวิตใหม่เป็นผ้าเมืองหลังสงครามการเมือง และสถานที่เด็ก ๆ พบครบการเป็นประชากรของเมืองวิทยานิพนธ์นี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเด็กและสถาปัตยกรรมของ Aldo van Eyck playgrounds เด็กจริง ๆ คือ ตัวเลขสำคัญที่นี่ และฉันโต้เถียงของ 'รูปภาพ' หรือแสดงตนว่าซ้ำ ๆ ในพื้นที่ นี่เคลื่อนไหว และวัตถุเล่นของ playgrounds ในบทแรก ผมกล่าวว่า มีทาง parallels ระหว่างแนวคิดของเด็กเกี่ยวกับพื้นที่และ Van Eyck สนามเด็กเล่นองค์ เล่นกลยุทธ์ compositional เป็น แนวคิดสำคัญ ฉันวาดตามชุดขององค์ประกอบการ Van Eyck ที่ครั้งขี้เล่น อยู่ และสถาปัตยกรรม ในบทที่สอง ฉันโต้เถียงว่า playgrounds เหล่านี้เป็นพื้นที่ เคลื่อนไหวของ occupancies ชั่วคราว และเล่น เพื่อการนี้ ฉันติดตามการเคลื่อนไหวของเด็กในระดับเมือง สนามเด็กเล่น และร่างกายทางกายภาพตัวเอง ในบทที่สาม เรียนหน่วยงานของวัตถุในการเล่นของเด็ก ในกรณีของ Van Eyck วัตถุเหล่านี้ไม่มีความหมายใด ๆ intrinsic หรือค่าที่สร้างขึ้น เข้าไป แต่ สำหรับเด็กที่มีความหมายทั้งสองที่น่าเล่น โอกาสการเล่น — ในแง่ที่ว่า ถ้าเด็กเห็นมีกระบะทรายหรือเฟรมปีนเขาที่หัวมุมถนน มันเป็นเพียง 'เวลา' เล่น ในทาง วัตถุเหล่านี้มีเปิดที่ 'เล่น' เพิ่งเกิดขึ้น เป้าหมายของวิทยานิพนธ์นี้คือการ สร้างกรอบการสถาปัตยกรรม — แบบฟอร์ม การเคลื่อนไหว และวัตถุซึ่งที่ทำงานในระดับของลูก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ปรึกษาคณะ: ศ. ผู้ชาย Nordenson อัลโดแวนเอค (1918-1999) เป็นที่รู้จักกันสำหรับการทำงานของเขากับ CIAM ทีม 10 และกลุ่มที่ฟอรั่ม แต่เป็นส่วนน้อยที่รู้จักกันดีของผลงานของเขา แต่เพียงเป็นสิ่งที่สำคัญประกอบด้วย กว่า 700 สนามเด็กเล่นที่ได้รับการออกแบบยานฟานเอคระหว่างปี 1947 และ 1978 สำหรับอัมสเตอร์ดัม สนามเด็กเล่นเหล่านี้เป็นเครือข่ายอย่างต่อเนื่องของสถานที่ที่ฉีดชีวิตใหม่ในผ้าเมืองหลังสงครามของเมืองและสถานที่ที่เด็ก ๆ พบว่าการรับรู้เนื่องจากเป็นคนที่อาศัยอยู่ในเมือง. วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเด็กและสถาปัตยกรรมของอัลโดที่ รถตู้สนามเด็กเล่นของเอค เด็กที่เป็นจริงตัวเลขที่สำคัญที่นี่และผมยืนยันว่า 'ภาพ' หรือการแสดงตนเป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นในพื้นที่การเคลื่อนไหวอึดและเล่นวัตถุที่สนามเด็กเล่น ในบทแรกผมยืนยันว่ามีความคล้ายคลึงกันอย่างเป็นทางการระหว่างแนวความคิดของเด็กเกี่ยวกับพื้นที่และแวนเอคขององค์ประกอบที่สนามเด็กเล่น เล่นเป็นกลยุทธ์ compositional เป็นแนวคิดที่สำคัญ ผมวาดเมื่อชุดขององค์ประกอบแวนเอคที่มีความขี้เล่นครั้งเดียวที่เกิดขึ้นเองและสถาปัตยกรรม ในบทที่สองผมยืนยันว่าสนามเด็กเล่นเหล่านี้เป็นพื้นที่เคลื่อนไหวของอัตราการเข้าพักชั่วคราวและการเล่น ด้วยเหตุนี้ผมติดตามความเคลื่อนไหวของเด็กในระดับของเมืองที่สนามเด็กเล่นและร่างกายตัวเอง ในบทที่สามผมศึกษาหน่วยงานของวัตถุในการเล่นของเด็ก ในกรณีที่ยานฟานเอควัตถุเหล่านี้ไม่ได้มีความหมายที่แท้จริงใด ๆ หรือค่าที่สร้างขึ้นในพวกเขา แต่สำหรับบุตรหลานของพวกเขามีความหมายทั้งสถานที่ของการเล่นและโอกาสที่จะเล่นในแง่ที่ว่าถ้าเด็กเห็นทรายหรือปีนเขา กรอบรอบมุมถนนมันเป็นเพียง 'เวลา' ในการเล่น ในทางวัตถุเหล่านี้เป็นเว็บไซต์ที่เปิดใช้งาน 'เล่น' เพียงเกิดขึ้น เป้าหมายของงานวิจัยนี้คือการสร้างกรอบของรูปแบบสถาปัตยกรรมการเคลื่อนไหวและวัตถุที่ทำงานในระดับของเด็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาจารย์ที่ปรึกษา : ศ. คน nordenson

จอห์น โคลเทรน ( 1918-1999 ) เป็นที่รู้จักกันสำหรับการทำงานของเขากับ ciam ทีม 10 และเวทีกลุ่ม แต่ที่เป็นที่รู้จักน้อยกว่า ส่วนหนึ่งของงานของเขา แต่ที่สำคัญ ประกอบด้วย กว่า 700 สนามเด็กเล่นที่แวนเอคออกแบบระหว่าง 1947 และ 1978 สำหรับอัมสเตอร์ดัมสนามเด็กเล่นเหล่านี้เกิดเครือข่ายอย่างต่อเนื่องของสถานที่ฉีดชีวิตใหม่ในผ้าเมืองหลังสงครามของเมืองและสถานที่ที่พบ เนื่องจากเด็กรับรู้เป็นประชากรของเมือง

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเด็กและสถาปัตยกรรมของจอห์น โคลเทรนสนามเด็กเล่น ลูกเป็นคนสำคัญที่นี่และผมยืนยันว่า ภาพลักษณ์ หรือแสดงตนเป็นที่เกิดขึ้นซ้ำซากในช่องว่างให้ขบวนการ และเล่นวัตถุของสนามเด็กเล่น ในบทแรก ผมยืนยันว่ามีแนวอย่างเป็นทางการระหว่างเด็กแนวคิดเกี่ยวกับอวกาศและแวนเอคสนามเด็กเล่น ประพันธ์ เล่นเป็นกลยุทธ์ส่วนประกอบเป็นแนวคิดที่สำคัญผมวาดบนชุดของฟาน เอคองค์ประกอบที่เคยขี้เล่น ธรรมชาติ และ สถาปัตยกรรม ในบทที่สอง ผมยืนยันว่าสนามเด็กเล่นเหล่านี้เคลื่อนไหวเป็นของ occupancies ชั่วคราวและเล่น จบเรื่องนี้ ผมตามการเคลื่อนไหวของเด็กในระดับเมือง สนามเด็กเล่นและร่างกายตัวเอง ในบทที่สามผมศึกษาหน่วยงานของวัตถุในการเล่นของเด็ก ในกรณีของฟาน เอค วัตถุเหล่านี้ไม่มีความหมายหรือคุณค่าที่แท้จริงที่สร้างขึ้นในพวกเขา แต่สำหรับเด็กที่พวกเขาหมายถึงทั้งสถานที่เล่น และโอกาสที่จะเล่นในความรู้สึกว่า ถ้าเด็กเห็นหลุมทรายหรือโครงไต่รอบมุมถนน มันเป็นแค่ ' เวลา ' เพื่อเล่นในทางวัตถุเหล่านี้จะเปิดใช้งานเว็บไซต์ที่ ' เล่น ' ก็เกิดขึ้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างกรอบสถาปัตยกรรมของรูปแบบการเคลื่อนไหวและวัตถุที่ทำงานขนาดของเด็ก