However, in a recent analysis, Clau

However, in a recent analysis, Clauss et al.
(2007a, in press) argued that for mammalian herbivores gut-residence
time of food is less impacted by body size than previously thought,
suggesting that oft-cited models defining herbivore constraints (e.g.
Parra, 1978; Demment and Van Soest, 1985; Illius and Gordon, 1992;
Cork, 1996) may be inappropriate for large mammalian herbivores.
Instead, interactions between food intake (rather than body mass) and
food residence time (i.e. mean retention time; MRT), may be more
important for understanding the evolution and ecology of large herbivores and, ultimately, for predicting the cost-benefit boundaries
that define their nutritional niches.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม ในการล่าสุดวิเคราะห์ Clauss et al(2007a ในกด) โต้เถียงที่สำหรับ mammalian herbivores ไส้เรสซิเดนซ์เป็นเวลาของอาหารน้อยรับผลกระทบจากขนาดของร่างกายมากกว่าที่เคย คิดว่าแนะนำว่า อ้าง oft รุ่น herbivore ข้อจำกัดของการกำหนด (เช่นพาร์รา 1978 Demment และ Van Soest, 1985 Illius และ Gordon, 1992คอร์ก 1996) อาจไม่เหมาะสมใน mammalian herbivores ขนาดใหญ่แทน ระหว่างรับประทานอาหาร (แทนมวลในร่างกาย) และเวลาอาหารเรสซิเดนซ์ (คงหมายถึงเช่นเวลา รถไฟฟ้าใต้ดิน), อาจจะมากขึ้นสิ่งสำคัญ สำหรับการทำความเข้าใจวิวัฒนาการและนิเวศวิทยาของ herbivores ใหญ่ และ สุด สำหรับการคาดการณ์ขอบเขตต้นทุนผลประโยชน์ที่กำหนดตรงไหนนักโภชนาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างไรก็ตามในการวิเคราะห์ที่ผ่านมา Clauss et al.
(2007A, ในการกด)
แย้งว่าสำหรับสัตว์กินพืชเลี้ยงลูกด้วยนมลำไส้ที่อยู่อาศัยเวลาของอาหารที่มีผลกระทบน้อยลงโดยขนาดตัวกว่าที่คิดไว้ก่อนหน้านี้บอกว่ารุ่นมักจะอ้างถึงการกำหนดข้อ
จำกัด มังสวิรัติ
(เช่นโตน1978; Demment และ Van Soest 1985; Illius และกอร์ดอน, 1992;
จุก 1996) อาจจะไม่เหมาะสมสำหรับสัตว์กินพืชเลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่.
แต่การมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างการรับประทานอาหาร (มากกว่ามวลกาย)
และอาหารเวลาที่อยู่อาศัย(คือหมายถึงการเก็บรักษาเวลา MRT) อาจจะมีความสำคัญสำหรับการทำความเข้าใจวิวัฒนาการและนิเวศวิทยาของสัตว์กินพืชที่มีขนาดใหญ่และในที่สุดในการทำนายขอบเขตของต้นทุนและผลประโยชน์ที่กำหนดซอกโภชนาการของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตามในการวิเคราะห์ล่าสุด คลอส et al .
( 2007a ในกด ) แย้งว่า สำหรับสัตว์กินพืชท้องถิ่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
เวลาอาหารจะน้อยลง ผลกระทบจากขนาดของร่างกาย มากกว่าที่เราเคยคิด แนะนำว่ารุ่นๆ
อ้างกำหนดข้อจำกัดมังสวิรัติ ( เช่น
ปาร์รา , 1978 ; demment และ Van Soest , 1985 ; illius และ กอร์ดอน , 1992 ;
คอร์ก , 1996 ) อาจจะไม่เหมาะสมสำหรับสัตว์กินพืชซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่
แทนความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคอาหาร ( มากกว่ามวลร่างกาย ) และอาหาร ( เช่น
ระยะเวลาระยะเวลาเวลา ; MRT ) อาจจะมากขึ้นที่สำคัญเพื่อความเข้าใจ
วิวัฒนาการและนิเวศวิทยาของสัตว์กินพืชขนาดใหญ่และ , ในที่สุด , ในต้นทุนที่กำหนดขอบเขต
niches โภชนาการของพวกเขา