DISCUSSIONThe E. turcicum races are

DISCUSSION
The E. turcicum races are defined on the basis of their phenotypic
reactions after inoculation of a set of differential maize lines. The race 0 (MRI-Et
and MRIZP-1747) is ineffective (avirulent) against all Ht genes (Ht1, Ht2, Ht3 and
HtN), whereas the race 1 (MRIZP-1416 and MRIZP-1435) is only effective
(virulent) against Ht1. The E. turcicum race classification, based on their avirulence
and virulence on the four different dominant Ht genes, was proposed by LEONARD
et al. (1989). According to the earlier classification, races 0, 1, 23 and 23N
corresponded to races designated as 1, 2, 3 and 4. The identification of these races
is rapid under controlled conditions due to inoculated isogenic lines responses
(LEATH et al., 1990).
The race 0 is predominant worldwide and the economically most
important race of E. turcicum race, followed by the race 1. The occurrence of races
23, 2N or 23N is rare (FALLAH MOGHADDAM and PATAKY, 1994), although the race
R23N has displayed a tendency to spread in the United States (FERGUSON and
CARSON, 1998). WELZ at al. (1993) identified the presence of races 0 and 1 in
China, races 23, 23N and R2N in Mexico, races 0, 23 and R23N in Zambia, and
races 0, 2, N and 23N in Uganda. According to BIGIRWA et al. (1993) only the race
R0 was found to be prevalent in Uganda GIANASI et al. (1996) discovered races N,
1N, 12N, and 123N on the basis of the resistance of maize inbred lines B73Ht1,
B73Ht2, A619Ht3, B73HtN and M66 to 25 Brazilian isolates of E. turcicum.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สนทนากำหนดแข่งขัน E. turcicum ตามของพวกเขาไทป์ปฏิกิริยาหลัง inoculation ชุดของบรรทัดส่วนข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ การแข่งขัน 0 (ร้อยเอ็ด MRIและ MRIZP-1747) เป็นผล (avirulent) กับยีนเอชทีทั้งหมด (Ht3 Ht1, Ht2 และHtN), ในขณะที่การแข่งขัน 1 (MRIZP 1416 และ MRIZP-1435) จะมีประสิทธิภาพเฉพาะ(virulent) กับ Ht1 จัดประเภทการแข่งขัน E. turcicum ตาม avirulence ของพวกเขาและ virulence ในสี่แตกต่างโดดเด่นเอชทียีน ถูกนำเสนอ โดยเลียวนาร์ดและ al. (1989) แข่งขันตามประเภทก่อนหน้า 0, 1, 23 และ 23Ncorresponded การแข่งขันกำหนดเป็น 1, 2, 3 และ 4 รหัสของการแข่งขันเหล่านี้คือรวดเร็วภายใต้เงื่อนไขควบคุมเนื่องจากตอบสนองบรรทัด isogenic inoculated(LEATH et al., 1990)การแข่งขัน 0 เป็นกันทั่วโลกและส่วนใหญ่ปากกัดตีนถีบการแข่งขันที่สำคัญของ E. turcicum แข่ง ตาม ด้วยการแข่งขัน 1 การเกิดขึ้นของการแข่งขัน23, 2N หรือ 23N มาหายาก (FALLAH MOGHADDAM PATAKY, 1994), แม้ว่าการแข่งขันR23N ได้แสดงแนวโน้มที่จะแพร่กระจายในสหรัฐอเมริกา (เฟอร์กูสัน และคาร์สัน 1998) WELZ ที่ al. (1993) ระบุสถานะของ 0 และ 1 ในการแข่งขันแข่งขันจีน แข่งขัน 23, 23N และ R2N ในประเทศเม็กซิโก 0, 23 และ R23N ในแซมเบีย และแข่งขัน 0, 2, N และ 23N ในประเทศอูกันดา ตามการ BIGIRWA et al. (1993) การแข่งขันพบ R0 จะแพร่หลายในยูกันดา GIANASI et al. (1996) พบเชื้อชาติ N1N, 12N และ 123N โดยต้านทานบรรทัด inbred ข้าวโพด B73Ht1B73Ht2, A619Ht3, B73HtN และ M66 กับ 25 บราซิลแยกของ E. turcicum

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การอภิปราย
E . turcicum การแข่งขันจะถูกกำหนดบนพื้นฐานของปฏิกิริยาของพวกเขาคุณสมบัติ
หลังจากใส่ชุดที่แตกต่างกันของข้าวโพดสายพันธุ์ การแข่งขัน 0 ( MRI และร้อยเอ็ด
mrizp-1747 ) ไม่ได้ผล ( avirulent ) กับยีน HT ( ht1 ht2 ht3 และ
, , HTN ) ส่วนการแข่งขัน 1 ( mrizp-1416 และ mrizp-1435 )
มีประสิทธิภาพเท่านั้น ( รุนแรง ) กับ ht1 . E . turcicum เชื้อชาติหมวดหมู่ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของ avirulence
ที่ 4 เด่น HT ยีนถูกเสนอโดยลีโอนาร์ด
et al . ( 1989 ) จําแนกตามเชื้อชาติ ตั้งแต่ 0 , 1 , 23 และ 23n
ตรงกับแข่งเขตที่ 1 , 2 , 3 และ 4 ประจำตัวประชาชนของเชื้อชาติเหล่านี้
เป็นอย่างรวดเร็วภายใต้เงื่อนไขที่ควบคุม เนื่องจากเชื้อสาย isogenic ตอบสนอง
( ลีท et al . , 1990 ) .
การแข่งขัน 0 คือเด่นทั่วโลก และที่สำคัญ การแข่งขันทางเศรษฐกิจมากที่สุด
. turcicum แข่ง ตามด้วยการแข่งขัน 1 . การเกิดของเผ่าพันธุ์
23 2n หรือ 23n มีน้อย ( fallah Moghaddam และ pataky , 1994 ) แม้ว่าการแข่งขัน
r23n ได้แสดงแนวโน้มที่จะแพร่กระจายในสหรัฐอเมริกา ( เฟอร์กูสันและ
คาร์สัน , 1998 ) welz ที่อัล ( 1993 ) ระบุการปรากฏตัวของการแข่งขัน 0 และ 1 ใน
จีน แข่ง 23และ 23n r2n ในเม็กซิโก แข่ง 0 23 และ r23n ในแซมเบียและ
แข่ง 0 , 2 และ 23n ในยูกันดา ตาม bigirwa et al . ( 1993 ) เพียงการแข่งขัน
r0 ได้แพร่หลายในยูกันดา gianasi et al . ( 1996 ) พบว่าแข่งกับ 12n N ,
, , และ 123n บนพื้นฐานของความต้านทานของข้าวโพดสายพันธุ์แท้สาย b73ht1
b73ht2 a619ht3 , , , และ b73htn m66 25 บราซิลเชื้อ E . turcicum .