Oxygen consumption was affected by

Oxygen consumption was affected by the type of diet (Fig. 3). Lower routine oxygen consumption was observed in animals fed Cr and CrSq (mean value of 0.35 mg O2 h− 1 g ww) than obtained in octopus fed Sq or silage diets (1.19 mean value of 0.34 mg O2 h− 1 g ww). After feeding, the oxygen consumption of animals increased reaching its maximum value 1.16, 1.1, 2.08, 0.9 and 0.15 h after Cr, Sq, CrSq, SiSq and SiCrSq diets, respectively. Oxygen consumption calculated as RAHI was affected by the type of diet, with low values in animals fed Cr, Sq and CrSq diets, intermediate in animals fed SiCrSq and high values in animals fed SiSq (Fig. 2; P < 0.001).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปริมาณการใช้ออกซิเจนได้รับผลจากชนิดของอาหาร (Fig. 3) ปริมาณการใช้ออกซิเจนประจำต่ำถูกสังเกตสัตว์เลี้ยง Cr และ CrSq (ค่าเฉลี่ย 0.35 มิลลิกรัม O2 h− 1 g ww) มากกว่าได้ในปลาหมึกที่ได้รับอาหารที่ตร.หรือไซเลจต่อ (1.19 หมายถึงค่าของ ww 0.34 มิลลิกรัม O2 h− 1 g) หลังอาหาร ปริมาณการใช้ออกซิเจนของสัตว์เพิ่มขึ้นถึงสูงสุดมูลค่า 1.16, 1.1, 2.08, 0.9 และ 0.15 h หลังอาหาร Cr ตร. CrSq, SiSq และ SiCrSq ตามลำดับ คำนวณปริมาณการใช้ออกซิเจนเป็น RAHI ได้รับผลจากชนิดของอาหาร มีค่าต่ำสุดในสัตว์เลี้ยง Cr ตร. และอาหาร CrSq กลางสัตว์เลี้ยง SiCrSq ค่าสูงในสัตว์เลี้ยง (2 Fig., SiSq P < 0.001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การใช้ออกซิเจนได้รับผลกระทบตามประเภทของอาหาร (รูปที่. 3) ที่ต่ำกว่าการใช้ออกซิเจนตามปกติพบว่าในสัตว์เลี้ยงและ Cr CrSq (ค่าเฉลี่ย 0.35 มิลลิกรัม O2 H- 1 กรัม WW) มากกว่าที่ได้รับในปลาหมึกเลี้ยงตารางหรืออาหารหมัก (1.19 ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0.34 มิลลิกรัม O2 H- 1 กรัม WW) หลังจากที่ให้อาหาร, การใช้ออกซิเจนของสัตว์ที่เพิ่มขึ้นถึงค่าสูงสุด 1.16, 1.1, 2.08, 0.9 และ 0.15 ชั่​​วโมงหลังจาก Cr ตรว CrSq, SiSq และอาหาร SiCrSq ตามลำดับ การใช้ออกซิเจนคำนวณเป็น Rahi ได้รับผลกระทบโดยแบ่งตามชนิดของอาหารที่มีค่าต่ำในสัตว์เลี้ยง Cr ตรวและอาหาร CrSq กลางในสัตว์เลี้ยง SiCrSq และค่านิยมสูงในสัตว์เลี้ยง SiSq (รูปที่. 2; p <0.001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปริมาณการใช้ออกซิเจนที่ถูกผลกระทบจากประเภทของอาหาร ( รูปที่ 3 ) ลดการใช้ออกซิเจนตามปกติพบในสัตว์ที่เลี้ยง crsq CR ( ค่าเฉลี่ย 0.35 มก. O2 H − 1 G WW ) มากกว่าที่ได้รับในอาหารหรืออาหารหมัก ปลาหมึก SQ ( 1.19 มีค่าเฉลี่ย 0.34 มก. O2 H − 1 G WW ) หลังจากให้อาหาร ออกซิเจนการบริโภคสัตว์เพิ่มขึ้นถึงมูลค่าสูงสุด 1.16 , 1.1 , 2.08 , 0.9 และ 0.15 H หลัง CR , ตร.crsq sisq อาหาร sicrsq , และ , ตามลำดับ การใช้ออกซิเจน เช่น ราฮีถูกคำนวณผลกระทบจากประเภทของอาหารที่มีค่าต่ำในสัตว์เลี้ยงและโครเมียม ซึ่ง crsq อาหาร ระดับกลาง ในสัตว์เลี้ยง sicrsq และค่าสูงในสัตว์ที่เลี้ยง sisq ( รูปที่ 2 ; p < 0.001 )