To identify the great artist with t

To identify the great artist with the revolution which he has obviously failed to understand, and from which he obviously stands aloof, may at first sight seem strange and artificial. A mirror which does not reflect things correctly could hardly be called a mirror. Our revolution, however, is an extremely complicated thing. Among the mass of those who are directly making and participating in it there are many social elements which have also obviously not understood what is taking place and which also stand aloof from the real historical tasks with which the course of events has confronted them. And if we have before us a really great artist, he must have reflected in his work at least some of the essential aspects of the revolution.

The legal Russian press, though its pages teem with articles, letters and comments on Tolstoy’s eightieth birthday, is least of all interested in analysing his works from t.he standpoint of the character of the Russian revolution and its motive forces. The whole of this press is steeped to nausea in hypocrisy, hypocrisy of a double kind: official and liberal. The former is the crude hypocrisy of the venal hack who was ordered yesterday to hound Leo Tolstoy, and today to show that Tolstoy is a patriot, and to try to observe the decencies before the eyes of Europe. That the hacks of this kind have been paid for their screeds is common knowledge and they cannot deceive anybody. Much more refined and, therefore, much more pernicious and dangerous is liberal hypocrisy. To listen to the Cadet Balalaikins[1] of Rech, one would think that their sympathy for Tolstoy is of the most complete and ardent kind. Actually, their calculated declamations and pompous phrases about the “great seeker after God” are false from beginning to end, for no Russian liberal believes in Tolstoy’s God, or sympathises with Tolstoy’s criticism of the existing social order. lie associates himself with a popular name in order to increase his political capital, in order to pose as a leader of the nation-wide opposition; he seeks, with the din and thunder of claptrap, to drown the demand for a straight and clear answer to the question: what are the glaring contradictions of “Tolstoyism” due to, and what shortcomings and weaknesses of our revolution do they express?

The contradictions in Tolstoy’s works, views, doctrines, in his school, are indeed glaring. On the one hand, we have the great artist, the genius who has not only drawn incomparable pictures of Russian life but has made first-class contributions to world literature. On the other hand we have the landlord obsessed with Christ. On the one hand, the remark ably powerful, forthright and sincere protest against social falsehood and hypocrisy; and on the other, the “Tolstoyan”, i.e., the jaded, hysterical sniveller called the Russian intellectual, who publicly beats his breast and wails: “I am a bad wicked man, but I am practising moral self-perfection; I don’t eat meat any more, I now eat rice cutlets.” On the one hand, merciless criticism of capitalist exploitation, exposure of government outrages, the farcical courts and the state administration, and unmasking of the profound contradictions between the growth of wealth and achievements of civilisation and the growth of poverty, degradation and misery among the working masses. On the other, the crackpot preaching of submission, “resist not evil” with violence. On the one hand, the most sober realism, the tearing away of all and sundry masks; on the other, the preaching of one of the most odious things on earth, namely, religion, the striving to replace officially appointed priests by priests who will serve from moral conviction, i. e., to cultivate the most refined and, therefore, particularly disgusting clericalism. Verily:

Thou art a pauper, yet thou art abundant,
Thou art mighty, yet thou art impotent—
—Mother Russia![2]

That Tolstoy, owing to these contradictions, could not possibly understand either the working-class movement and its role in the struggle for socialism, or the Russian revolution, goes without saying. But the contradictions in Tolstoy’s views and doctrines are not accidental; they express the contradictory conditions of Russian life in the last third of the nineteenth century. The patriarchal countryside, only recently emancipated from serfdom, was literally given over to the capitalist and the tax-collector to be fleeced and plundered. The ancient foundations of peasant economy and peasant life, foundations that had really held for centuries, were broken up for scrap with extraordinary rapidity. And the contradictions in Tolstoy’s views must be appraised not from the standpoint of the present-day working-class movement and present-day socialism (such an appraisal is, of course, needed, but it is not enough), but from the standpoint of protest against advancing capitalism, against the ruining of the masses, who are being dispossessed of their land— a protest which had to arise from the patriarchal Russian countryside. Tolstoy is absurd as a prophet who has discovered new nostrums for the salvation of mankind—and therefore the foreign and Russian “Tolstoyans” who have sought to convert the weakest side of his doctrine into a dogma, are not worth speaking of. Tolstoy is great as the spokesman of the ideas and sentiments that emerged among the millions of Russian peasants at the time the bourgeois revolution was approaching in Russia. Tolstoy is original, because the sum total of his views, taken as a whole, happens to express the specific features of our revolution as a peasant bourgeois revolution. From this point of view, the contradictions in Tolstoy’s views are indeed a mirror of those contradictory conditions in which the peasantry had to play their historical part in our revolution. Ott the one hand, centuries of feudal oppression and decades of accelerated post-Reform pauperisation piled up mountains of hate, resentment, and desperate determination. The striving to sweep away completely the official church, the landlords and the landlord government, to destroy all the old forms and ways of landownership, to clear the land, to replace the police-class state by a community of free and equal small peasants—this striving is the keynote of every historical step the peasantry has taken in our revolution; and, undoubtedly, the message of Tolstoy’s writings conforms to this peasant striving far more than it does to abstract “Christian Anarchism”, as his “system” of views is sometimes appraised.

On the other hand the peasantry, striving towards new ways of life, had a very crude, patriarchal, semi-religious idea of what kind of life this should be, by what struggle could liberty be won, what leaders it could have in this struggle, what was the attitude of the bourgeoisie and the bourgeois intelligentsia towards the interests of peasant revolution, why the forcible overthrow of tsarist rule was needed in order to abolish landlordism. The whole past life of the peasantry had taught it to hate the landowner and the official, but it did not, and could not, teach it where to seek an answer to all these questions. In our revolution a minor part of the peasantry really did fight, did organise to some extent for this purpose; and a very small part indeed rose up in arms to exterminate its enemies, to destroy the tsar’s servants and protectors of the landlords. Most of the peasantry wept and prayed, moralised and dreamed, wrote petitions and sent “pleaders”—quite in the vein of Leo Tolstoy I And, as always happens in such cases, the effect of this Tolstoyan abstention from politics, this Tolstoyan renunciation of politics, this lack of interest in and under standing of politics, was that only a minority followed the lead of the class-conscious revolutionary proletariat, while the majority became the prey of those unprincipled, servile, bourgeois intellectuals who under the name of Cadets hastened from a meeting of Trudoviks to Stolypin’s ante room, and begged, haggled, reconciled and promised to reconcile—until they were kicked out with a military jack- boot. Tolstoy’s ideas are a mirror of the weakness, the short comings of our peasant revolt, a reflection of the flabbiness of the patriarchal countryside and of the hidebound cowardice of the “enterprising muzhik”.

Take the soldiers’ insurrections in 1905-06. In social composition these men who fought in our revolution were partly peasants and partly proletarians. The proletarians were in the minority; therefore the movement in the armed forces does not even approximately show the same nation-wide solidarity, the same party consciousness, as were displayed by the proletariat, which became Social-Democratic as if by the wave of a hand. Yet there is nothing more mistaken than the view that the insurrections in the armed forces failed because no officers had led them. On the contrary, the enormous progress the revolution had made since the time of the Narodnaya Volya[3] was shown precisely by the fact that the “grey herd” rose in arms against their superiors, and it was this self-dependency of theirs that so frightened the liberal landlords and the liberal officers. The common soldier fully sympathised with the peasants’ cause; his eyes lit up at the very mention of land. There was more than one case when authority in the armed forces passed to the mass of the rank and file, but determined use of this authority was hardly made at all; the soldiers wavered; after a couple of days, in some cases a few hours, after killing some hated officer, they released the others who had been arrested, parleyed with the authorities and then faced the firing squad, or bared their backs for the birch, or put on the yoke again— quite in the vein of Leo Tolstoy!

Tolstoy reflected the pent-up hatred, the ripened striving for a better lot, the desire to get rid of the past—and also the immature dreaming, the politic

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระบุศิลปินดีการปฏิวัติซึ่งเขาได้อย่างชัดเจนไม่เข้าใจ และ จากการที่เขาเห็นยืนอยู่ห่าง ๆ อาจที่เยื่อดูเหมือนแปลก ๆ และประดิษฐ์ กระจกซึ่งไม่สะท้อนถึงสิ่งที่ถูกต้องอาจไม่สามารถเรียกกระจกนั้น การปฏิวัติของเรา อย่างไรก็ตาม เป็นสิ่งที่ซับซ้อนมาก โดยรวมของผู้ทำโดยตรง และเข้าร่วมในมี มีองค์ประกอบทางสังคมจำนวนมากที่มียังชัดไม่เข้าใจว่ากำลังเกิดและที่ยัง ยืนอยู่ห่าง ๆ จากงานจริงทางประวัติศาสตร์ซึ่งหลักสูตรของเหตุการณ์ได้เผชิญหน้ากับพวกเขา และถ้าเรามีก่อนเราศิลปินดีจริง ๆ เขาต้องมีผลในการทำงานของเขาน้อยบางด้านสำคัญของการปฏิวัติรัสเซียข่าวกฎหมาย ว่าความหน้าแหวกว่ายตัวอักษร บทความ และข้อคิดเห็นในวันเกิด eightieth ของ Tolstoy น้อยที่สุดของทั้งหมดสนใจวิเคราะห์ผลงานจาก t.he มองของอักขระของการปฏิวัติรัสเซียและกองทัพของแรงจูงใจ ทั้งหมดของข่าวนี้คือคุณค่าการคลื่นไส้ในลวง ลวงของคู่: เสรี และอย่างเป็นทางการ เดิมเป็นลแสดงดิบสับ venal ที่สั่งเมื่อวานหมาตอลสตอย และวันนี้แสดงว่า Tolstoy แพทริออต และพยายามสังเกต decencies ก่อนที่สายตาของยุโรป ที่ hacks ชนิดนี้มีการชำระเงินสำหรับการผสมคือ ความรู้ทั่วไป และไม่หลอกลวงใคร มากขึ้นกลั่นและ จึง มากโทษมากขึ้น และอันตรายเป็นลวงเสรี ฟัง Balalaikins ยศ [1] ของ Rech หนึ่งจะคิดว่า ตนเห็นใจสำหรับ Tolstoy เป็นชนิดสมบูรณ์ และอารมณ์เร่าร้อนที่สุด จริง การคำนวณ declamations และวลี pompous เกี่ยวกับการ "หาที่ดีหลังจากพระเจ้า" เป็นเท็จตั้งแต่ต้นจนจบ เสรีรัสเซียไม่เชื่อในพระเจ้าของ Tolstoy หรือ sympathises กับวิจารณ์ของ Tolstoy สั่งทางสังคมที่มีอยู่ อยู่สมาคมเอง มีชื่อยอดนิยมเพื่อเพิ่มทุนทางการเมืองของเขา การก่อให้เกิดผู้นำฝ่ายค้าน เนชั่นไวด์ เขาพยายาม ดินและฟ้าร้องของ claptrap จะจมน้ำตายที่ความต้องการคำตอบที่ตรง และชัดเจนของคำถาม: มีอะไรกันก็ "Tolstoyism" แจ๋เนื่อง และทำแสดงพวกเขาแสดงอะไรและจุดอ่อนของการปฏิวัติของเรากันข้ามในการทำงานของ Tolstoy มุมมอง อยู่ ในโรงเรียนของเขา เป็นแกลริงแน่นอน คง เรามีศิลปินที่ดี อัจฉริยะได้ไม่เพียงวาดภาพลือของรัสเซีย ก็ได้สรรค์สร้างวรรณกรรมโลกชั้น ในทางกลับกัน เรามีเจ้าของหลังกับพระคริสต์ มือหนึ่ง หมายเหตุสามารถมีประสิทธิภาพ ตรงไปตรงมา และจริงใจปฏิเสธสังคม falsehood และลวง และอื่น ๆ การ "Tolstoyan" เช่น sniveller jaded, hysterical เรียกว่าสติปัญญารัสเซีย ที่สาธารณะเต้นเต้านมและ wails ของเขา: "ฉันผู้ชายคนชั่วเลว แต่ฉันกำลังฝึกจริยธรรมตนเองสมบูรณ์ ฉันไม่กินเนื้ออีก ตอนนี้กินเบอร์เกอร์ข้าว" ในมือหนึ่ง ทุนเอารัดเอาเปรียบ เปิดรับแสงของ outrages รัฐบาล ศาล farcical และบริหารรัฐวิจารณ์ไร้ความปรานี และเจาะของกันก็ลึกซึ้งระหว่างเติบโตมั่งคั่งและความสำเร็จของยังและการเติบโตของความยากจน ย่อยสลาย และความทุกข์ยากในหมู่มวลชนทำงาน อื่น ๆ วิหาร crackpot ส่ง "ต่อต้านความชั่วร้ายไม่" กับความรุนแรงของการ คง มากสุดเงียบขรึมจริง การฉีกขาดเก็บทั้งหมด และละแวกมาสก์ อื่น ๆ การแสดงธรรมของสิ่ง odious ที่สุดในโลก ได้แก่ ศาสนา กระเสือกกระสนไปแทนแต่งตั้งอย่างเป็นทางการพระสงฆ์ โดยพระสงฆ์ที่จะให้บริการจากความเชื่อมั่นทางศีลธรรม i. e. ปลูกที่เลือง และ ดังนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งน่าขยะแขยง clericalism Verily:พระองค์ชนเป็นยาจก ยังพระองค์ชนมากมาย พระองค์ชนอันยิ่งใหญ่ แต่พระองค์ชนปราศ- – รัสเซียแม่ [2]ว่า Tolstoy เพราะกันข้ามเหล่านี้ ไม่สามารถจะเข้าใจทั้งการเคลื่อนไหว working-class และบทบาทของมันในการต่อสู้เพื่อสังคมนิยม หรือการปฏิวัติรัสเซีย จะไม่พูด แต่ในมุมมองของ Tolstoy และอยู่กันก็ไม่ตั้งใจ พวกเขาแสดงเงื่อนไขขัดแย้งของรัสเซียในศตวรรษที่สามสุดท้าย ชนบท patriarchal เดียว emancipated ล่าสุด จากระบบมาเนอร์ อย่างแท้จริงให้มากกว่าที่ทุนและเก็บภาษี การถือหาง fleeced ปล้น รากฐานโบราณของเศรษฐกิจชาวนาและชาวนาชีวิต มูลนิธิที่มีจัดขึ้นจริง ๆ สำหรับศตวรรษ ถูกหักสำหรับเสียด้วยพิเศษ rapidity และกันก็ในมุมมองของ Tolstoy ที่ต้อง appraised ไม่ใช่จากมองเหตุการณ์ความเคลื่อนไหว working-class และสังคมนิยมเหตุการณ์ (การประเมิน หลักสูตร จำ เป็น แต่ไม่เพียงพอ), แต่จากการมองการปฏิเสธต่อความก้าวหน้า ทุนนิยมต่อต้านการทำลายมวลชน ที่จะถูก dispossessed ที่ดินของพวกเขา — ปฏิเสธซึ่งต้องเกิดขึ้นจากชนบทรัสเซีย patriarchal Tolstoy จะไร้สาระเป็นผู้เผยพระวจนะที่พบ nostrums ใหม่สำหรับความรอดของมนุษยชาติ — และดัง ในต่างประเทศ และรัสเซีย "Tolstoyans" ที่ได้พยายามที่จะแปลงด้านกำจัดจุดของหลักคำสอนของเขาเป็นหลัก จะไม่พูดกัน Tolstoy เหมาะเป็นโฆษกของความคิดและรู้สึกที่เกิดในหมู่คนนับล้านที่ชาวนารัสเซียในเวลามีการกำลังการปฏิวัติชนชั้นกลางในรัสเซีย Tolstoy เป็นต้นฉบับ เนื่องจากผลรวมผลรวมของมุมมองของเขา ดำเนินการทั้งหมด เกิดการ แสดงคุณลักษณะเฉพาะของการปฏิวัติของเราเป็นชาวนาเป็นชนชั้นกลางการปฏิวัติ จากมุมนี้มอง ฮฺที่ในมุมมองของ Tolstoy ได้จริงมิเรอร์ของเงื่อนไขเหล่านั้นขัดแย้งกันที่มีการเล่นเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ในการปฏิวัติของเรา Ott มือ ศตวรรษของศักดินากดขี่และของเร่ง pauperisation หลังการปฏิรูปคั่งภูเขา น่าเกลียด ขุ่น กำหนดหมดหวัง มุ่งมั่นให้ปัดทิ้งทั้งคริสตจักรอย่างเป็นทางการ การมัด และเจ้าของ รัฐบาล การทำลายรูปแบบเก่าและวิธีของ landownership การล้างแผ่นดิน แทนรัฐตำรวจชั้นตามชุมชนของชาวนาเล็ก ๆ ที่ฟรี และเท่ากันความมุ่งมั่นนี้เป็นประเด็นสำคัญของทุกขั้นตอนทางประวัติศาสตร์กันที่ได้ดำเนินการในการปฏิวัติของเรา ก อย่างไม่ต้องสงสัย ข้อความของงานเขียนของ Tolstoy ตามนี้ชาวนาที่มุ่งมั่นมากกว่าทำให้นามธรรม "คริสเตียนลัทธิอนาธิปไตย" เป็น "ผล" ของมุมมองเป็นบางครั้งประเมินOn the other hand the peasantry, striving towards new ways of life, had a very crude, patriarchal, semi-religious idea of what kind of life this should be, by what struggle could liberty be won, what leaders it could have in this struggle, what was the attitude of the bourgeoisie and the bourgeois intelligentsia towards the interests of peasant revolution, why the forcible overthrow of tsarist rule was needed in order to abolish landlordism. The whole past life of the peasantry had taught it to hate the landowner and the official, but it did not, and could not, teach it where to seek an answer to all these questions. In our revolution a minor part of the peasantry really did fight, did organise to some extent for this purpose; and a very small part indeed rose up in arms to exterminate its enemies, to destroy the tsar’s servants and protectors of the landlords. Most of the peasantry wept and prayed, moralised and dreamed, wrote petitions and sent “pleaders”—quite in the vein of Leo Tolstoy I And, as always happens in such cases, the effect of this Tolstoyan abstention from politics, this Tolstoyan renunciation of politics, this lack of interest in and under standing of politics, was that only a minority followed the lead of the class-conscious revolutionary proletariat, while the majority became the prey of those unprincipled, servile, bourgeois intellectuals who under the name of Cadets hastened from a meeting of Trudoviks to Stolypin’s ante room, and begged, haggled, reconciled and promised to reconcile—until they were kicked out with a military jack- boot. Tolstoy’s ideas are a mirror of the weakness, the short comings of our peasant revolt, a reflection of the flabbiness of the patriarchal countryside and of the hidebound cowardice of the “enterprising muzhik”.ใช้ insurrections ของทหารใน 1905-06 ในองค์ประกอบทางสังคม เหล่านี้คนที่ไปรบในการปฏิวัติของเราได้ส่วนหนึ่งชาวนาและบางส่วน proletarians Proletarians อยู่ในส่วนน้อย ดังนั้น การเคลื่อนไหวในกองทัพไม่ได้ประมาณแสดงเอกภาพทั่วทั้งประเทศเดียวกัน สำนึกฝ่ายเดียวกัน ถูกแสดง โดยกรุงฯ ซึ่งได้กลายเป็นสังคมประชาธิปไตยเป็นถ้าตามคลื่นของมือ ยังไม่มีอะไรผิดยิ่งกว่าดูว่า insurrections ทัพล้มเหลวเนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่ได้ทำการ การ์ตูน ความคืบหน้าขนาดใหญ่มีทำการปฏิวัตินับตั้งแต่เวลา Narodnaya Volya [3] ที่แสดงตรงความจริงที่ว่า "ฝูงสีเทา" กุหลาบในแผ่นดินกับเรียร์ของพวกเขา และก็นี้ตนเองพึ่งพาของตนที่กลัวมัดเสรีและนายเสรีดังนั้น ทหารทั่วไปอย่าง sympathised กับสาเหตุของชาวนา ตาสว่างขึ้นที่พูดถึงมากที่ดิน มีกรณีหนึ่งเมื่อผ่านอำนาจในกองทัพเพื่อมวลชนของแฟ้มและตำแหน่ง แต่จะตั้งใจใช้อำนาจนี้แทบทั้งหมด ทหาร wavered หลังจากสองสามวัน ในบางกรณีไม่กี่ชั่วโมง หลังจากเจ้าหน้าที่บาง hated ฆ่าพวกเขาปล่อยผู้อื่นที่มีการจับกุม parleyed กับเจ้าหน้าที่แล้วประสบการยิงทีม หรือ bared หลังของพวกเขาสำหรับการเบิร์ช หรือใส่แอกอีกซึ่งค่อนข้างในหลอดเลือดดำของตอลสตอยTolstoy สะท้อนความเกลียดชัง pent-up ความมุ่งมั่นในมากขึ้น ความปรารถนาที่จะกำจัดอดีต ripened — ยัง immature จ ที่ politic

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อระบุศิลปินที่ดีที่มีการปฏิวัติที่เขาล้มเหลวที่เห็นได้ชัดในการทำความเข้าใจและจากการที่เขาเห็นได้ชัดยืนห่างอาจแรกเห็นจะดูแปลกและประดิษฐ์ กระจกซึ่งไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่ถูกต้องแทบจะไม่อาจเรียกได้ว่ากระจก การปฏิวัติของเรา แต่เป็นสิ่งที่ซับซ้อนมาก ท่ามกลางมวลของผู้ที่จะทำโดยตรงและมีส่วนร่วมในนั้นมีองค์ประกอบหลายอย่างที่สังคมยังเห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและที่ยังยืนห่างจากงานจริงกับประวัติศาสตร์ซึ่งหลักสูตรของเหตุการณ์ที่มีการเผชิญหน้ากับพวกเขา และถ้าเรามีก่อนเราเป็นศิลปินที่ดีจริงๆเขาจะต้องสะท้อนให้เห็นในการทำงานของเขาอย่างน้อยบางส่วนของด้านที่สำคัญของการปฏิวัติ. กดตามกฎหมายรัสเซีย แต่หน้าเว็บของตนเต็มไปด้วยบทความจดหมายและแสดงความคิดเห็นในวันเกิดครบอลสตอยของเป็น อย่างน้อยทุกคนที่สนใจในการวิเคราะห์ผลงานของเขาจากมุมมองของตัวละครของการปฏิวัติรัสเซียและกองกำลังแรงจูงใจ t.he ทั้งประชาสัมพันธ์ฉบับนี้แพร่หลายไปในอาการคลื่นไส้เจ้าเล่ห์เจ้าเล่ห์ชนิดสอง: อย่างเป็นทางการและเสรีนิยม อดีตเป็นความเจ้าเล่ห์ดิบสับสินบนที่ได้รับคำสั่งเมื่อวานนี้เพื่อไล่ Leo Tolstoy และในวันนี้แสดงให้เห็นว่าอลสตอยเป็นผู้รักชาติและจะพยายามที่จะสังเกต decencies ต่อหน้าต่อตาของยุโรป ที่แฮ็กชนิดนี้ได้รับการชำระเงินสำหรับเลือกรายละเอียดของพวกเขาเป็นความรู้ทั่วไปและพวกเขาไม่สามารถหลอกลวงใคร มากกลั่นมากขึ้นและมีมากขึ้นเป็นอันตรายและเป็นอันตรายเป็นความเจ้าเล่ห์เสรีนิยม เพื่อฟังนายร้อย Balalaikins [1] ของ Rech หนึ่งจะคิดว่าพวกเขาสำหรับความเห็นอกเห็นใจอลสตอยเป็นของชนิดที่สมบูรณ์แบบที่สุดและกระตือรือร้น ที่จริง declamations คำนวณของพวกเขาและวลีที่ผึ่งผายเกี่ยวกับ "ผู้สมัครที่ดีหลังจากที่พระเจ้า" เป็นเท็จตั้งแต่ต้นจนจบเพราะไม่มีเสรีนิยมรัสเซียเชื่อมั่นในพระเจ้าอลสตอยหรือเห็นใจกับคำวิจารณ์ของอลสตอยของการจัดระเบียบสังคมที่มีอยู่ โกหกตัวเองร่วมกับชื่อที่นิยมในการสั่งซื้อที่จะเพิ่มทุนทางการเมืองของเขาในการที่จะก่อให้เกิดความเป็นผู้นำของฝ่ายค้านทั่วประเทศนั้น เขาพยายามกับดินและฟ้าร้องของถ้อยคำโว ๆ เพื่อกลบความต้องการสำหรับคำตอบที่ตรงและชัดเจนให้กับคำถาม: สิ่งที่เป็นความขัดแย้งที่เห็นได้ชัดของ "Tolstoyism" เนื่องจากและสิ่งที่บกพร่องและจุดอ่อนของการปฏิวัติของเราพวกเขาแสดง? ความขัดแย้งในการทำงานของอลสตอยมุมมองคำสอนในโรงเรียนของเขาเป็นที่เห็นได้ชัดแน่นอน ในมือข้างหนึ่งเรามีศิลปินที่ดี, อัจฉริยะที่ไม่ได้วาดภาพเพียงหาที่เปรียบมิได้ของชีวิต แต่รัสเซียได้ทำผลงานที่ดีที่สุดให้โลกวรรณกรรม ในทางกลับกันเราได้เจ้าของบ้านหมกมุ่นอยู่กับพระคริสต์ ในมือข้างหนึ่ง, คำพูดที่มีประสิทธิภาพด้วยความสามารถตรงไปตรงมาและจริงใจกับการประท้วงเท็จสังคมและความเจ้าเล่ห์; และที่อื่น ๆ ที่ "Tolstoyan" คือที่น่าเบื่อ, คนพูดเลอะเทอะตีโพยตีพายเรียกว่าปัญญารัสเซียที่สาธารณชนเต้นเต้านมของเขาและร้องไห้ "ฉันเป็นคนชั่วร้ายไม่ดี แต่ฉันกำลังฝึกศีลธรรมความสมบูรณ์แบบในตัวเอง; ผมไม่กินเนื้อสัตว์ใด ๆ เพิ่มเติมตอนนี้ผมกินข้าวทอด. "ในมือข้างหนึ่งวิจารณ์เลือดเย็นของการแสวงประโยชน์ทุนนิยมสัมผัสของเฮงซวยรัฐบาลศาลหัวเราะและการบริหารงานของรัฐและเปิดโปงของความขัดแย้งที่ลึกซึ้งระหว่างการเจริญเติบโตของ ความมั่งคั่งและความสำเร็จของอารยธรรมและการเจริญเติบโตของความยากจนการย่อยสลายและความทุกข์ยากในหมู่ฝูงทำงานที่ ที่อื่น ๆ ที่สติไม่สมประกอบพระธรรมเทศนาของการส่ง "ไม่ต่อต้านความชั่วร้าย" ด้วยความรุนแรง ในมือข้างหนึ่งที่สติเป็นธรรมชาติมากที่สุดที่ฉีกออกไปทั้งหมดและมาสก์ต่างๆนานา; ที่อื่น ๆ เทศน์ของหนึ่งในสิ่งที่น่าเกลียดที่สุดในโลกคือศาสนาที่มุ่งมั่นที่จะมาแทนที่พระสงฆ์ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการจากพระสงฆ์ที่จะทำหน้าที่จากความเชื่อมั่นทางศีลธรรมคือการปลูกฝังกลั่นมากที่สุดและมีสิทธิ์ที่น่ารังเกียจโดยเฉพาะอย่างยิ่ง . แท้จริง: เจ้าคนอนาถา แต่เจ้ามากมายเจ้าอันยิ่งใหญ่แต่เจ้า impotent- -Mother รัสเซีย [2]! นั่นอลสตอยเนื่องจากความขัดแย้งเหล่านี้ไม่อาจเข้าใจได้ทั้งการเคลื่อนไหวของชนชั้นแรงงานและบทบาทในการ การต่อสู้เพื่อสังคมนิยมหรือการปฏิวัติรัสเซียไปโดยไม่บอก แต่ความขัดแย้งในมุมมองอลสตอยและหลักคำสอนที่เป็นไม่ได้ตั้งใจ; พวกเขาแสดงเงื่อนไขขัดแย้งในชีวิตของรัสเซียในไตรมาสที่สามสุดท้ายของศตวรรษที่สิบเก้า ชนบทปิตาธิปไตเท่านั้นที่เป็นอิสระจากการเป็นทาสเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้รับตัวอักษรไปยังนายทุนและเก็บภาษีที่จะ fleeced และปล้น ฐานรากโบราณของเศรษฐกิจชาวนาและชีวิตชาวนาฐานรากที่ได้จัดขึ้นจริงๆสำหรับศตวรรษที่แตกเป็นเศษเหล็กขึ้นด้วยความรวดเร็วเป็นพิเศษ และความขัดแย้งในมุมมองอลสตอยจะต้องประเมินไม่ได้มาจากมุมมองของวันปัจจุบันการเคลื่อนไหวของชนชั้นแรงงานและสังคมนิยมในปัจจุบัน (เช่นการประเมินเป็นของหลักสูตรที่จำเป็น แต่มันไม่พอ) แต่จากมุมมองของ ประท้วงต่อต้านทุนนิยมที่ก้าวหน้ากับการทำลายของมวลชนที่มีการยึดทรัพย์ของการประท้วงของพวกเขา Land- ซึ่งจะเกิดขึ้นจากชนบทรัสเซียปรมาจารย์ อลสตอยเป็นเรื่องเหลวไหลเป็นผู้เผยพระวจนะที่ได้ค้นพบ nostrums ใหม่สำหรับความรอดของมนุษย์และดังนั้นจึงต่างประเทศและรัสเซีย "Tolstoyans" ที่ได้พยายามที่จะแปลงด้านที่อ่อนแอที่สุดของลัทธิความเชื่อของเขาในการที่จะไม่คุ้มค่าการพูดของ อลสตอยเป็นที่ดีในฐานะโฆษกของความคิดและความรู้สึกที่เกิดขึ้นในหมู่ชาวบ้านนับล้านของรัสเซียในเวลาที่การปฏิวัติชนชั้นกลางถูกใกล้ในรัสเซีย อลสตอยเป็นต้นฉบับเพราะยอดรวมของมุมมองของเขาที่นำมารวมที่เกิดขึ้นในการแสดงคุณลักษณะเฉพาะของการปฏิวัติของเราเป็นชาวนาชนชั้นกลางการปฏิวัติ จากมุมมองนี้ความขัดแย้งในมุมมองของอลสตอยเป็นจริงกระจกของบรรดาเงื่อนไขขัดแย้งซึ่งในชนบทมีการเล่นเป็นส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์การปฏิวัติของเรา จับไต๋มือข้างหนึ่งศตวรรษของการกดขี่ศักดินาและทศวรรษของการเร่ง pauperisation โพสต์ปฏิรูปซ้อนขึ้นภูเขาแห่งความเกลียดชังความแค้นและความมุ่งมั่นที่หมดหวัง มุ่งมั่นที่จะกวาดออกไปอย่างสมบูรณ์อย่างเป็นทางการของคริสตจักรเจ้าของบ้านและรัฐบาลเจ้าของบ้านที่จะทำลายทุกรูปแบบเก่าและวิธีการ landownership เพื่อล้างที่ดินเพื่อแทนที่รัฐตำรวจชั้นโดยชุมชนของ peasants- ขนาดเล็กฟรีและเท่าเทียมกัน ที่มุ่งมั่นนี้เป็นประเด็นสำคัญที่ทุกขั้นตอนของประวัติศาสตร์ชนบทได้ดำเนินการในการปฏิวัติของเรา; และไม่ต้องสงสัยมีข้อความเขียนอลสตอยที่สอดคล้องกับชาวนาที่มุ่งมั่นนี้มากเกินกว่าที่มันไม่ให้นามธรรม "คริสเตียนอนาธิปไตย" ขณะที่ "ระบบ" ของเขาในมุมมองประเมินบางครั้ง. ในทางตรงกันข้ามชนบทมุ่งมั่นที่มีต่อวิธีการใหม่ของชีวิต มีน้ำมันดิบมากปรมาจารย์ความคิดกึ่งศาสนาของสิ่งที่ชนิดของชีวิตนี้ควรจะเป็นโดยสิ่งที่อาจเสรีภาพได้รับรางวัลการต่อสู้สิ่งที่ผู้นำมันจะมีในการต่อสู้ครั้งนี้สิ่งที่เป็นทัศนคติของชนชั้นกลางและปัญญาชนชนชั้นกลางที่มีต่อการ ผลประโยชน์ของการปฏิวัติชาวนาทำไมล้มล้างโดยการบังคับของกฎซาร์เป็นสิ่งที่จำเป็นในการสั่งซื้อที่จะยกเลิก landlordism ชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดของชาวนาได้สอนให้เกลียดชังและเจ้าของที่ดินอย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่ได้และไม่สามารถสอนมันที่จะแสวงหาคำตอบคำถามเหล่านี้ทั้งหมด ในการปฏิวัติของเราเป็นส่วนหนึ่งที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของชาวนาจริงๆไม่ต่อสู้ไม่จัดเท่าเพื่อการนี้บาง และเป็นส่วนหนึ่งที่มีขนาดเล็กมากแน่นอนลุกขึ้นในอ้อมแขนที่จะกำจัดศัตรูของมันจะทำลายคนรับใช้ของซาร์และป้องกันของเจ้าของบ้านที่ ชาวนาส่วนใหญ่ก็ร้องไห้และอธิษฐาน moralised ฝันและเขียนคำอุทธรณ์และส่ง "pleaders" -quite ในหลอดเลือดดำของ Leo Tolstoy ฉันและเช่นเคยเกิดขึ้นในกรณีเช่นนี้ผลของการงดออกเสียง Tolstoyan นี้จากการเมืองสละนี้ Tolstoyan ของ การเมืองขาดความสนใจในและอยู่ภายใต้การยืนของการเมืองนี้ก็คือว่ามีเพียงส่วนน้อยตามที่นำของชนชั้นกรรมาชีพปฏิวัติระดับที่ใส่ใจในขณะที่ส่วนใหญ่กลายเป็นเหยื่อของผู้ที่นับถือที่หนักปัญญาชนชนชั้นกลางที่อยู่ภายใต้ชื่อของนักเรียนนายร้อยรีบ จากที่ประชุมผู้ Trudoviks ไปที่ห้องก่อนสโตลิปินและการขอร้อง haggled, คืนดีและสัญญาว่าจะกระทบ-จนกว่าพวกเขาจะถูกเตะออกมาพร้อมกับการบูตทหาร Jack- ความคิดของอลสตอยเป็นกระจกของความอ่อนแอที่มาที่สั้น ๆ ของชาวนาประท้วงของเราสะท้อนของความหย่อนยานของชนบทและปรมาจารย์ของความขี้ขลาดใจแคบของ "muzhik กล้าได้กล้าเสีย" ได้. ใช้ insurrections ทหารใน 1905-1906 ในองค์ประกอบทางสังคมที่คนเหล่านี้ที่ต่อสู้ในการปฏิวัติของเราได้ส่วนหนึ่งและอีกส่วนหนึ่งชาวบ้านชนกรรมาชีพ ชนกรรมาชีพอยู่ในชนกลุ่มน้อย; ดังนั้นการเคลื่อนไหวในกองทัพไม่ได้ประมาณแสดงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันทั่วประเทศเดียวกันสติพรรคเดียวกันเช่นเดียวกับที่ปรากฏขึ้นโดยชนชั้นแรงงานซึ่งกลายเป็นสังคมประชาธิปไตยเช่นถ้าโดยคลื่นของมือ ยังมีอะไรมากไปกว่าการเข้าใจผิดว่ามุมมองที่ insurrections ในกองกำลังติดอาวุธล้มเหลวเนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่ได้นำพวกเขา ในทางตรงกันข้ามความคืบหน้าอย่างมากการปฏิวัติได้ทำตั้งแต่เวลาของการ Narodnaya Volya [3] ก็แสดงให้เห็นได้อย่างแม่นยำด้วยความจริงที่ว่า "ฝูงสีเทา" เพิ่มขึ้นในอ้อมแขนกับผู้บังคับบัญชาของพวกเขาและมันก็เป็นอย่างนี้การพึ่งพาตนเองของพวกเขาว่า เพื่อให้กลัวเจ้าของบ้านเสรีนิยมและเจ้าหน้าที่เสรีนิยม ทหารร่วมกันเห็นใจอย่างเต็มที่กับสาเหตุที่ชาวบ้าน '; ดวงตาของเขาสว่างขึ้นที่กล่าวถึงมากที่ดิน มีมากกว่าหนึ่งกรณีคือเมื่อผู้มีอำนาจในกองทัพส่งผ่านไปยังมวลของยศและไฟล์ แต่การใช้ความมุ่งมั่นของผู้มีอำนาจนี้ถูกสร้างขึ้นแทบจะไม่ได้ที่ทุก ทหารหวั่นไหว; หลังจากสองสามวันในบางกรณีไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่ฆ่าเจ้าหน้าที่เกลียดบางพวกเขาปล่อยออกมาคนอื่น ๆ ที่เคยถูกจับกุมที่ parleyed กับเจ้าหน้าที่แล้วต้องเผชิญกับการยิงทีมหรือแยกเขี้ยวหลังของพวกเขาสำหรับเบิร์ช, หรือใส่ แอก again- มากในหลอดเลือดดำของ Leo Tolstoy! ที่อลสตอยสะท้อนให้เห็นถึงความเกลียดชังที่ถูกกักที่มุ่งมั่นในการสุกมากขึ้นความปรารถนาที่จะได้รับการกำจัดที่ผ่านมาและยังอ่อนฝันทางการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อระบุศิลปินผู้ยิ่งใหญ่กับการปฏิวัติที่เขาเห็นได้ชัดว่าล้มเหลวที่จะเข้าใจ และที่เห็นได้ชัดว่าเขายืนเงอะงะ อาจที่แรกเห็นดูแปลก และ ประดิษฐ์ กระจกที่ไม่ได้สะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่ถูกต้องแทบจะเรียกว่ากระจก การปฏิวัติของเรา แต่มันซับซ้อนมากนะหมู่มวลของผู้ทำโดยตรง และการมีส่วนร่วมในสังคม มันมีหลายองค์ประกอบที่ยังไม่ได้เข้าใจสิ่งที่จะเกิดขึ้นซึ่งยังยืนห่างจากงานจริงในประวัติศาสตร์ ซึ่งเหตุการณ์ได้เผชิญหน้ากับพวกเขา และถ้าเรามีก่อนที่เราเป็นศิลปินที่ยิ่งใหญ่จริงๆเขาต้องสะท้อนออกมาในงานของเขาอย่างน้อยบางส่วนของด้านที่สำคัญของการปฏิวัติ .

กดรัสเซียตามกฎหมาย แม้ว่าหน้าของทีม กับ บทความ จดหมาย และความคิดเห็นที่ตอลสตอยเป็นแปดสิบ วันเกิด อย่างน้อยของทั้งหมดที่สนใจในการวิเคราะห์ผลงานของเขาจาก t.he จุดยืนของตัวละครของการปฏิวัติรัสเซียและแรงจูงใจของ .ทั้งกดนี้ถูกดองคลื่นเหียนในเสแสร้งหลอกลวงในประเภทคู่ : อย่างเป็นทางการ และศิลปศาสตร์ อดีตคือความเจ้าเล่ห์ดิบของวีเนิลสับที่สั่งเมื่อวานล่าลีโอ ตอลสตอย และวันนี้ได้แสดงให้เห็นว่า ตอลสตอยเป็นผู้รักชาติ และลองสังเกต decencies ก่อนที่สายตาของยุโรปว่า hacks ชนิดนี้ได้ถูกจ่ายรายละเอียดของพวกเขาคือความรู้ทั่วไป และไม่สามารถหลอกใครได้ มากขึ้นและการกลั่น ดังนั้นมากขึ้นเป็นอันตรายและอันตรายหลอกลวงเสรีนิยมคืออะไร ฟังเพลง นายร้อย balalaikins [ 1 ] ของเรช , หนึ่งจะคิดว่าความเห็นใจของตอลสตอยเป็นชนิดที่สมบูรณ์ที่สุดและกระตือรือร้น . จริงๆ แล้วพวกเขาคำนวณ declamations และวลีผึ่งผายเกี่ยวกับ " ดีผู้สมัครหลังจากพระเจ้า " เป็นเท็จ ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีรัสเซียเสรีนิยมเชื่อว่าตอลสตอยพระเจ้า หรือ sympathises กับตอลสตอยเป็นวิจารณ์ทางสังคมที่มีอยู่เพื่อ โกหกกับตัวเองด้วยชื่อที่เป็นที่นิยมเพื่อเพิ่มทุนทางการเมืองของเขาเพื่อก่อให้เกิดเป็นผู้นำของฝ่ายค้านที่มี เขาพยายาม ,กับดินและเสียงคนที่คุยโว , จมน้ำความต้องการตรงและชัดเจน ตอบคำถาม : อะไรคือการแจ๋ " tolstoyism " เนื่องจาก และสิ่งที่บกพร่องและจุดอ่อนของการปฏิวัติของเราพวกเขาด่วนค่ะ

อยู่ในผลงาน , ตอลสตอยเป็นมุมมอง คำสอน ในโรงเรียนของเขาแน่นอนแจ๋ . ในมือข้างหนึ่ง เรามีศิลปินที่ยิ่งใหญ่อัจฉริยะที่ได้ไม่เพียง แต่ดึงภาพที่ชีวิตของรัสเซีย แต่ได้ชั้นหนึ่ง ผลงานวรรณกรรมโลก บนมืออื่น ๆที่เราได้เจ้าหมกมุ่นกับพระคริสต์ ในมือข้างหนึ่ง , หมายเหตุที่มีประสิทธิภาพสามารถตรงไปตรงมาและจริงใจ , ต่อต้านความเท็จสังคมหลอกลวง และในอื่น ๆ , " ตอลสตอยาน " เช่น หยก ,โวยวาย sniveller ที่เรียกว่ารัสเซียทางปัญญา ที่สาธารณชนเต้นของเขาเต้านมและระงม " ฉันเป็นคนชั่วร้าย แต่ฉันกำลังฝึกความสมบูรณ์ด้วยศีลธรรม เราไม่กินเนื้อสัตว์ใด ๆเพิ่มเติม ตอนนี้ผมกิน ข้าวทอด " ในมือข้างหนึ่ง , วิจารณ์เลือดเย็นของการเอารัดเอาเปรียบของนายทุน การเปิดรับเฮงซวย รัฐบาล ศาล ตลกและสภาพการบริหารและ การเปิดโปงของความขัดแย้งที่ลึกซึ้งระหว่างการเจริญเติบโตของความมั่งคั่งและความสำเร็จของอารยธรรม และการเติบโตของความยากจนและความทุกข์ยาก , การย่อยสลายมวลหมู่การทำงาน ในอื่น ๆ , คนบ้าการส่ง " ต่อต้านความชั่วร้าย " กับความรุนแรง ในมือข้างหนึ่ง , สัจนิยมมีสติที่สุด ฉีกทิ้งทั้งหมด และหลายรูปแบบ ในอื่น ๆพระธรรมเทศนาของหนึ่งในสิ่งที่น่ากลัวที่สุดบนโลก คือ ศาสนา การดิ้นรนเพื่อแทนที่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการโดยพระสงฆ์นักบวชที่จะให้บริการจากความเชื่อมั่น ศีลธรรม เช่น การปลูก กลั่นส่วนใหญ่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง น่าขยะแขยง clericalism . แท้จริง :

ท่านยาจก แต่ท่านมากมาย
ท่านอย่างมากมาย แต่พระองค์ทรงไร้สมรรถภาพทางเพศ -
- รัสเซีย ! [ 2 ]

ที่ตอลสตอย ,เพราะความขัดแย้งเหล่านี้ ไม่สามารถเข้าใจใด ชนชั้นกรรมกรเคลื่อนไหวและบทบาทของมันในการต่อสู้เพื่อการปฏิวัติสังคมนิยม หรือ รัสเซีย ไปโดยไม่พูดอะไร แต่ความขัดแย้งในมุมมองของลัทธิตอลสตอยและไม่ใช่อุบัติเหตุ พวกเขาแสดงเงื่อนไขที่ขัดแย้งกันของรัสเซียในชีวิตที่สามสุดท้ายของศตวรรษที่สิบเก้า ชนบทโบราณ ,เพียงไม่นานอิสระจากความเป็นทาส ถูกหมายให้แก่นายทุนและเก็บภาษีจะปอกลอก และขโมยไปด้วย รากฐานของเศรษฐกิจชาวนาโบราณและชีวิตชนบท มูลนิธิ ที่ได้จัดขึ้นสำหรับศตวรรษ เลิกกันเศษที่มีความพิเศษ