Notions of free will were systemati

Notions of free will were systematized very early on, for example, by Aristotle, and then incorporated into Christian theology and law by Thomas Aquinas (Keys, 2008). Aristotle held that virtue was the product of action and habit, and action was a result of free will (Sorabji, 2006). Pretty much all philosophers until the late twentieth century have agreed with this. We all experience the sense of free will and so the idea that free will exists appears to be confirmed by our everyday experience. This sense seems to result from the fact that before we act we have the sense that we are about to act, and we usually even anticipate the action we are about to perform. Because of this, we think that these prior thoughts have caused our action. As we will discuss, this is an illusion, but one that is very hard to overcome. Commons and Armstrong-Roche (1985) carried out an experiment on this topic. Participants were randomly presented with two kinds of stimuli. In the first condition, it was very easy for participants to tell which stimulusduration was long and which was short. The participants were asked, "How much of a sense of free will did you have?" And they said, "Oh, a great deal." In fact, it was the stimulus conditions being easy that made it easy for them to' make the right choice. The stimuli controlled their behavior. In the second condition, they were given two stimuli very close in duration, which was a hard choice. Following this condition, they reported having no experience of free will. In this latter case, their choice could, if such a thing existed, be under the control of a free will, since the stimuli were so difficult to tell apart that their choice was essentially random, and so relatively free from the stimulus conditions. Instead, they experienced themselves as helpless and as not being able to determine their actions. A related example may be seen when one asks people about when they are asleep and dreaming and there is nothing impinging on them that would determine their behavior, "How much of a sense do you have of free will controlling your dreams?" They say, "None" or "almost none." Whereas, if they are asked the same question when they are awake, they will answer that they experience a high degree of free will. In both of these examples, the sense of free will seems to occur exactly when participants do identify the environmental events leading up to their own behavior. The report of the sensation of free will does not occur when they do not identify specific events related to their behavior. This is paradoxical, since in the situation in which there is less discriminable control, one should feel more free. Neither the sense of free will nor the doctrine that flows from it can be disproved. Everyone, even the most empirical scientist, experiences the internal thoughts that precede their action and so could potentially have the sense that those thoughts cause their actions. The sense of free will is like an independent self—a "god" or homunculus within us. There is no way to collect evidence for or against such a homunculus. The only evidence that can be collected is interms of the actions themselves. Individuals' statements about why they engaged in those actions cannot provide empirical evidence that they are the causes in and of themselves. Their self-report cannot be detected by two independent paths but only by one path, the self-report itself (Commons, 2001). Despite a pervasive illusion of free will, and the fact that this illusion has become an integral part of much Western philosophical, religious and legal thinking, it is not a view that is scientifically supported. Since the end of World War II, many different areas of behavioral science have shown the many ways in which behavior is controlled by factors such as past history, current environmental factors, and broader contextual factors. We will provide a number of examples. Researchers in the field of learning, including Skinner (1971) have argued most strongly against the idea that free will exists. Skinner asserts that the fundamental mistake made by all those who choose weak methods of control is to assume that the balance of control is left to the individual, when in fact it is left to other unexamined factors. For an extensive review, see Wegner (2002). In addition, there is considerable research on predicting psychopathology that shows that, if one knows enough about someone's background, one can often predict which people will end up in trouble. Garbarino (1999) for example, argues that we could predict with at least some degree of certainty for about 90% of boys who become violent. They would have a number of risk factors, such as a history of abuse and/or neglect, exposure to community violence, and a history of difficulties in social interactions. For the other 10% or so, it would be much more difficult to predict, although according to Garbarino, many of these individuals do have serious disorders at an early age.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำลังจะจัดระบบได้ง่ายมากในช่วงต้น เช่น โดยอริสโตเติล และรวมในศาสนาคริสต์และกฎหมาย โดย Thomas อไควนัส (แป้น 2008) อริสโตเติลถือว่า คุณธรรมผลิตภัณฑ์ของนิสัยและการดำเนินการ และการดำเนินการคือ ผลลัพธ์ของจะ (Sorabji, 2006) สวยมากปรัชญาทั้งหมดจนถึงปลายศตวรรษที่ยี่สิบได้ตกลงกับนี้ เราสัมผัสความรู้สึกของจะ และดังนั้น คิดว่า จะมีปรากฏการยืนยัน ด้วยประสบการณ์ของเราทุกวัน นี้น่าจะ เป็นผลมาจากความจริงที่ว่า ก่อนที่เราทำ เรามีความรู้สึกว่า เราจะทำหน้าที่ และเรามักจะคาดหวังการดำเนินการที่เราจะทำ ด้วยเหตุนี้ เราคิดว่า ความคิดเหล่านี้ก่อนหน้านี้ทำให้เกิดการกระทำของเรา เราจะหารือ นี้เป็นภาพลวงตา แต่ที่ยากจะเอาชนะ คอมมอนส์และอาร์มสตรองโร (1985) ดำเนินการทดลองในหัวข้อนี้ ผู้เข้าร่วมถูกสุ่มนำเสนอ มีสองประเภทของสิ่งเร้า ในเงื่อนไข ได้ง่ายเข้ามาบอก stimulusduration ที่มีความยาวและที่เป็นระยะสั้น ผู้เข้าร่วมถูกถาม, "จำนวนรู้สึกจะไม่ได้คุณมีหรือ? " และพวกเขากล่าว ว่า "Oh มากขึ้น" ในความเป็นจริง มันกระตุ้นเงื่อนไขเป็นเรื่องง่ายที่ทำให้มันง่ายสำหรับพวกเขาจะ ' เลือก สิ่งเร้าที่ควบคุมพฤติกรรมของตน ในเงื่อนไขที่สอง พวกเขาได้รับสิ่งเร้าสองดีในระยะเวลา ซึ่งเลือกยาก ต่อสภาพนี้ พวกเขารายงานมีประสบการณ์ไม่มีของจะฟรี ในกรณีหลังนี้ นัก ถ้าดังกล่าวเป็นสิ่งที่มีอยู่ สามารถภายใต้การควบคุมของจะฟรี เนื่องจากสิ่งเร้าถูกดังนั้นยากที่จะบอกกันว่า ผู้เป็นสุ่ม และดังนั้นค่อนข้างอิสระจากเงื่อนไขกระตุ้น แทน พวกเขาพบตัวเอง เป็นกำพร้า และไม่สามารถรู้ได้ว่าการกระทำของพวกเขา อาจเห็นเป็นตัวอย่างที่เกี่ยวข้องเมื่อหนึ่งถามผู้เกี่ยวกับเมื่อพวกเขาจะหลับ และฝัน และไม่มีอะไร impinging นั้นซึ่งจะกำหนดลักษณะการทำงาน, "จำนวนของความรู้สึกที่คุณมีของจะควบคุมความฝันของคุณ? " พวกเขากล่าวว่า "ไม่มี" หรือ "เกือบไม่" ในขณะที่ ถ้าพวกเขาจะถามคำถามเดียวกันเมื่อพวกเขาตื่นตัว พวกเขาจะตอบว่า พวกเขามีประสบการณ์ระดับสูงของจะ ในทั้งสองอย่างเหล่านี้ ความรู้สึกของจะดูเหมือนเกิดขึ้นว่าเมื่อผู้เรียนระบุเหตุการณ์สิ่งแวดล้อมที่นำไปสู่พฤติกรรมของตนเอง รายงานความรู้สึกจะเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาไม่ระบุเฉพาะเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของพวกเขา นี่คือ paradoxical เนื่องจากในสถานการณ์ที่มีการควบคุมน้อย discriminable หนึ่งควรรู้สึกมากขึ้น สามารถดำรงไม่รู้สึกจะฟรีหรือลัทธิที่ไหลออก ทุกคน แม้แต่นักวิทยาศาสตร์สุดประจักษ์ ประสบการณ์ความคิดภายในที่อยู่หน้างานของเขาและอาจมีอาจรู้สึกว่า ความคิดเหล่านั้นทำให้การดำเนินการของพวกเขา รู้สึกจะเป็นเหมือนอิสระด้วยตนเองคือ "พระเจ้า" หรือฮามังคิวลัสภายในเรา มีวิธีการรวบรวมหลักฐานสำหรับ หรือ กับเช่นฮามังคิวลัส หลักฐานเท่าที่สามารถรวบรวมเป็น interms ของตัวเอง รายงานของบุคคลเกี่ยวกับทำไมจะหมั้นในการเหล่านั้นไม่ให้ประจักษ์หลักฐานว่า เป็นสาเหตุใน และ ของตัวเอง รายงานของพวกเขาเองไม่สามารถตรวจพบ โดยเส้นทางอิสระสอง แต่ ด้วยเส้น ทางหนึ่ง รายงานตัวด้วยตนเองเท่านั้นเอง (คอมมอนส์ 2001) แม้ มีภาพลวงตาเป็นชุมชนที่แพร่หลายน่าจะ ความจริงที่ว่า ภาพลวงตานี้ได้กลายเป็น ส่วนสำคัญมากคิดปรัชญา ศาสนา และกฎหมายของตะวันตก มันไม่ได้ดูที่น่าสนับสนุน ตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลก หลายพื้นที่แตกต่างกันของพฤติกรรมศาสตร์ได้แสดงหลาย ๆ ที่ซึ่งลักษณะการทำงานจะถูกควบคุม โดยปัจจัยต่าง ๆ เช่นประวัติอดีต ปัจจุบันปัจจัยสิ่งแวดล้อม ปัจจัยบริบทที่กว้างขึ้น เราจะมีจำนวนตัวอย่าง นักวิจัยในด้านการเรียนรู้ รวมสกินเนอร์ (1971) ได้โต้เถียงสุดอย่างยิ่งกับความคิดที่ว่า จะมีอยู่ สกินเนอร์ยืนยันว่า สมมติว่า สมดุลของการควบคุมด้านการบุคคล เมื่อในความเป็นจริงนั้นอยู่กับปัจจัยอื่น ๆ unexamined ความผิดพื้นฐานโดยผู้ที่เลือกวิธีการอ่อนแอของตัวควบคุม สำหรับการตรวจทานอย่างละเอียด ดู Wegner (2002) นอกจากนี้ มีอยู่งานวิจัยจำนวนมากคาดการณ์ psychopathology ที่แสดงว่า ถ้าใครรู้เกี่ยวกับพื้นหลังของใครสักคน หนึ่งสามารถมักจะทายว่า คนใดจะสิ้นสุดปัญหา Garbarino (1999) เช่น จนว่า เราสามารถทำนายกับน้อยบางส่วนของความเชื่อมั่นประมาณ 90% ของเด็กผู้ชายที่เป็นรุนแรง พวกเขาจะมีปัจจัยเสี่ยง ประวัติของการละเมิด หรือละเลย สัมผัสกับชุมชนความรุนแรง และประวัติศาสตร์ของความยากลำบากในการโต้ตอบทางสังคม สำหรับ 10% หรือมากกว่านั้น มันจะยากมากที่จะทำนาย แม้ว่าตาม Garbarino จำนวนมากบุคคลเหล่านี้มีโรคร้ายแรงอายุต้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความคิดของฟรีจะได้รับการจัดระบบมากในช่วงต้นยกตัวอย่างเช่นโดยอริสโตเติลและ บริษัท แล้วเป็นคริสต์ศาสนวิทยาและกฎหมายโดยโทมัสควีนาส (Keys, 2008) อริสโตเติลถือได้ว่าคุณธรรมเป็นผลิตภัณฑ์ของการกระทำและนิสัยและการกระทำเป็นผลมาจากเจตจำนงเสรี (Sorabji 2006) สวยมากนักปรัชญาจนถึงปลายศตวรรษที่ยี่สิบได้ตกลงกับเรื่องนี้ เราทุกคนได้สัมผัสกับความรู้สึกของเจตจำนงเสรีและเพื่อให้ความคิดที่ว่าจะฟรีอยู่ดูเหมือนจะได้รับการยืนยันจากประสบการณ์ประจำวันของเรา ความรู้สึกนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นผลมาจากความจริงที่ว่าก่อนที่เราจะทำหน้าที่ที่เรามีความรู้สึกว่าเราเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทำหน้าที่และเรามักจะคาดหวังแม้การกระทำที่เรากำลังจะดำเนินการ ด้วยเหตุนี้เราคิดว่าความคิดก่อนที่เหล่านี้ได้ก่อให้เกิดการกระทำของเรา ในฐานะที่เราจะพูดถึงนี้เป็นภาพลวงตา แต่อย่างหนึ่งที่เป็นเรื่องยากมากที่จะเอาชนะ คอมมอนส์อาร์มสตรองและ-Roche (1985) ดำเนินการทดลองในหัวข้อนี้ ผู้เข้าร่วมกิจกรรมที่มีการนำเสนอแบบสุ่มที่มีสองชนิดของสิ่งเร้า ในสภาพที่แรกมันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับผู้เข้าร่วมที่จะบอกว่า stimulusduration ยาวและสั้น เข้าร่วมถูกถามว่า "เท่าไหร่ความรู้สึกของเจตจำนงเสรีที่คุณไม่ได้?" และพวกเขากล่าวว่า "โอ้การจัดการที่ดี." ในความเป็นจริงมันเป็นสิ่งเร้าเป็นเรื่องง่ายที่ทำให้มันง่ายสำหรับพวกเขา 'ทำให้ทางเลือกที่เหมาะสม สิ่งเร้าที่ควบคุมพฤติกรรมของพวกเขา ในเงื่อนไขที่สองที่พวกเขาได้รับสองสิ่งเร้าอย่างใกล้ชิดในระยะเวลาซึ่งเป็นทางเลือกที่ยาก ต่อไปนี้สภาพนี้พวกเขารายงานที่มีประสบการณ์ของฟรีจะไม่มี ในกรณีหลังนี้ทางเลือกของพวกเขาอาจถ้าสิ่งนั้นมีอยู่ไม่ว่าจะอยู่ภายใต้การควบคุมของเจตจำนงเสรีตั้งแต่สิ่งเร้าเป็นเรื่องยากมากที่จะบอกความแตกต่างว่าทางเลือกของพวกเขาคือการสุ่มเป็นหลักและเพื่อความเป็นอิสระจากเงื่อนไขกระตุ้น แต่พวกเขามีประสบการณ์ตัวเองเป็นกำพร้าและไม่สามารถที่จะตรวจสอบการกระทำของพวกเขา ตัวอย่างที่เกี่ยวข้องอาจจะเห็นเมื่อถามเกี่ยวกับคนเมื่อพวกเขานอนหลับและฝันและมีอะไรที่กระทบกับพวกเขาที่จะตรวจสอบพฤติกรรมของพวกเขา "เท่าใดของความรู้สึกที่คุณมีของฟรีจะควบคุมความฝันของคุณ?" พวกเขากล่าวว่า "ไม่มี" หรือ "เกือบจะไม่มี." ในขณะที่หากพวกเขาจะถามคำถามเมื่อพวกเขาตื่นขึ้นมาเหมือนกันพวกเขาจะตอบว่าพวกเขามีประสบการณ์ระดับสูงของความเป็นอิสระที่จะ ในทั้งสองตัวอย่างเหล่านี้ความรู้สึกของเจตจำนงเสรีที่ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นว่าเมื่อผู้เข้าร่วมไม่ระบุเหตุการณ์สิ่งแวดล้อมที่นำไปสู่​​พฤติกรรมของตัวเอง รายงานความรู้สึกของฟรีจะไม่ได้เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาไม่ได้ระบุเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของพวกเขา นี่คือความขัดแย้งตั้งแต่ในสถานการณ์ที่มีการควบคุม discriminable น้อยหนึ่งควรจะรู้สึกอิสระมากขึ้น ทั้งความรู้สึกของเจตจำนงเสรีหรือหลักคำสอนที่ไหลจากมันสามารถรู้แจ้งเห็นจริง ทุกคนแม้นักวิทยาศาสตร์เชิงประจักษ์มากที่สุดประสบการณ์ความคิดภายในที่นำหน้าการดำเนินการของพวกเขาและอื่น ๆ อาจจะมีความรู้สึกที่ความคิดเหล่านั้นก่อให้เกิดการกระทำของพวกเขา ความรู้สึกของฟรีจะเป็นเหมือนเป็นอิสระในตัวเองเป็น "พระเจ้า" หรือ homunculus ภายในตัวเรา ไม่มีทางที่จะรวบรวมพยานหลักฐานหรือต่อต้านเช่น homunculus ไม่เป็น หลักฐานเดียวที่สามารถเก็บเป็น interms ของการกระทำของตัวเอง งบของประชาชนเกี่ยวกับเหตุผลที่พวกเขามีส่วนร่วมในการกระทำเหล่านั้นไม่สามารถให้หลักฐานเชิงประจักษ์ว่าพวกเขาเป็นสาเหตุในและของตัวเอง รายงานของพวกเขาไม่สามารถตรวจพบโดยสองเส้นทางที่เป็นอิสระ แต่เพียงหนึ่งเส้นทางรายงานตัวเองตัวเอง (คอมมอนส์, 2001) แม้จะมีภาพลวงตาแพร่หลายของเจตจำนงเสรีและความจริงที่ว่ายานี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเวสเทิร์มากปรัชญาศาสนาและความคิดทางกฎหมายก็ไม่ได้เป็นมุมมองที่ได้รับการสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์ นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองพื้นที่ที่แตกต่างของพฤติกรรมศาสตร์ได้แสดงให้เห็นหลายวิธีที่พฤติกรรมที่ถูกควบคุมโดยปัจจัยต่าง ๆ เช่นประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมในปัจจุบันและบริบทที่กว้างขึ้นปัจจัย เราจะให้จำนวนของตัวอย่าง นักวิจัยในด้านการเรียนรู้รวมทั้งสกินเนอร์ (1971) ได้เป็นที่ถกเถียงกันมากที่สุดอย่างยิ่งกับความคิดที่ว่าจะฟรีอยู่ สกินเนอร์อ้างว่าผิดพลาดพื้นฐานที่ทำโดยคนที่เลือกวิธีการที่อ่อนแอของการควบคุมคือการคิดว่าสมดุลของการควบคุมที่เหลืออยู่กับแต่ละบุคคลในเมื่อความจริงมันที่เหลืออยู่กับปัจจัยอื่น ๆ unexamined สำหรับความคิดเห็นที่กว้างขวางให้ดู Wegner (2002) นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยมากในการทำนายพยาธิวิทยาที่แสดงให้เห็นว่าถ้าใครรู้เพียงพอเกี่ยวกับภูมิหลังของคนหนึ่งมักจะสามารถคาดการณ์ที่คนจะสิ้นสุดในปัญหา Garbarino (1999) ตัวอย่างเช่นระบุว่าเราสามารถคาดการณ์ที่มีอย่างน้อยระดับของความเชื่อมั่นบางอย่างสำหรับประมาณ 90% ของเด็กผู้ชายที่กลายเป็นความรุนแรง พวกเขาจะมีจำนวนของปัจจัยเสี่ยงเช่นประวัติของการละเมิดและ / หรือการละเลยการสัมผัสกับความรุนแรงในชุมชนและประวัติศาสตร์ของความยากลำบากในการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม สำหรับอีก 10% หรือมากกว่านั้นมันจะยากมากที่จะคาดการณ์ถึงแม้ว่าตาม Garbarino หลายของบุคคลเหล่านี้มีความผิดปกติไม่ร้ายแรงในวัยเด็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความคิดของฟรีจะถูกจัดระบบมากก่อน เช่น อริสโตเติล และรวมอยู่ในกฎหมายเทววิทยาศาสนาคริสต์และโธมัสอะไควนัส ( กุญแจ , 2008 ) อริสโตเติลกล่าวว่าคุณธรรมเป็นผลิตภัณฑ์ของการกระทำและนิสัย และการกระทำคือผลของจะฟรี ( sorabji , 2006 ) สวยมากทั้งหมดนักปรัชญาจนถึงปลายศตวรรษที่ยี่สิบ ก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้เราทุกคนมีประสบการณ์ความรู้สึกของจะฟรี และดังนั้น ความคิดที่ว่าจะฟรีอยู่ ดูเหมือนจะได้รับการยืนยันโดยประสบการณ์ในชีวิตประจำวันของเรา ความรู้สึกนี้มันเป็นผลมาจากความจริงที่ว่าก่อนที่เราจะทำ เรามีความรู้สึกว่า เรากำลังจะทำ และเรามักจะได้คาดว่าจะมีการกระทำที่เรากำลังทำ เพราะเหตุนี้ เราคิดว่า ความคิดก่อนที่เหล่านี้ได้ก่อให้เกิดการกระทำของเรา เป็นเรา จะปรึกษามันเป็นภาพลวงตา แต่สิ่งหนึ่งที่ยากที่จะเอาชนะ ภาและอาร์มสตรอง โรช ( 1985 ) ทำการทดลองในหัวข้อนี้ ผู้เข้าร่วมถูกสุ่มแสดงสองชนิดของสิ่งเร้า ในเงื่อนไขแรก มันเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับผู้เข้าร่วมที่จะบอก ซึ่ง stimulusduration เป็นเวลานานและที่สั้น ผู้ถูกถาม , " วิธีการมากของความรู้สึกของฟรีจะคุณ ?" และพวกเขากล่าวว่า " โอ้ มาก . ในความเป็นจริง , มันถูกกระตุ้นได้ง่าย เงื่อนไขที่ทำให้มันง่ายสำหรับพวกเขาเพื่อให้ทางเลือกที่เหมาะสม และสิ่งเร้าที่ควบคุมพฤติกรรมของพวกเขา ในเงื่อนไขที่สอง พวกเขาได้รับสองสิ่งเร้ามากปิดในเวลาที่เลือกยาก ตามภาพนี้ พวกเขายังไม่มีประสบการณ์ของฟรีจะ ในกรณีหลังนี้ ทางเลือกของพวกเขาได้ถ้าสิ่งนั้นมีตัวตนอยู่ภายใต้การควบคุมของฟรีจะเนื่องจากสิ่งเร้าก็ยากที่จะแยกแยะว่าทางเลือกของพวกเขาถูกสุ่มเป็นหลัก และค่อนข้างอิสระจากสภาวะกระตุ้น แทน พวกเขาพบตัวเองสิ้นหวังและไม่สามารถตรวจสอบการกระทำของพวกเขาที่เกี่ยวข้อง เช่น อาจจะเห็นเมื่อหนึ่งถามคนเกี่ยวกับเมื่อพวกเขาหลับและฝัน และไม่มีอะไรที่กระทบพวกเขาที่จะกำหนดพฤติกรรมของพวกเขา , " วิธีการมากของความรู้สึกคุณได้ของฟรีจะควบคุมความฝันของคุณ ? " พวกเขากล่าวว่า , " ไม่มี " หรือ " แทบจะไม่มี แต่ถ้าพวกเขาจะถามคำถามเดียวกันเมื่อพวกเขาตื่นพวกเค้าจะตอบ ถ้าพวกเขามีประสบการณ์ระดับสูงของฟรีจะ ในตัวอย่างเหล่านี้ ความรู้สึกของฟรีจะดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นว่าเมื่อผู้เข้าร่วมทำระบุสิ่งแวดล้อมเหตุการณ์ที่นำไปสู่พฤติกรรมของพวกเขาเอง รายงานของความรู้สึกของฟรีจะไม่เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาไม่ได้ระบุเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของพวกเขา นี่มันขัดแย้ง ,เพราะในสถานการณ์ซึ่งมีการควบคุม discriminable น้อยกว่าหนึ่งควรรู้สึกฟรีมากขึ้น ทั้งความรู้สึกของจะฟรีหรือลัทธิที่ไหลจากสามารถหักล้าง ทุกคน แม้แต่นักวิทยาศาสตร์เชิงประจักษ์มากที่สุด ประสบการณ์ ภายใน ความคิดที่นำหน้าการกระทำของพวกเขาและดังนั้นอาจจะมีความรู้สึกว่า ความคิดแบบนั้น เพราะการกระทำของตนเองความรู้สึกของฟรีจะเป็นอิสระ self-a " พระเจ้า " หรือคนแคระภายในเรา มีวิธีการเก็บหลักฐาน หรือ เผชิญหน้า กับชาติ กอบจิตติ . หลักฐานเดียวที่สามารถเก็บข้อมูล ในแง่ของการกระทำตัวเอง บุคคลที่ ' งบเกี่ยวกับสาเหตุที่พวกเขามีส่วนร่วมในการกระทำเหล่านั้นไม่สามารถให้หลักฐานเชิงประจักษ์ว่า พวกเขามีสาเหตุใน และ ของตัวเองรายงานของพวกเขาไม่สามารถตรวจพบโดยสองเส้นทางอิสระแต่เพียงหนึ่งเส้นทาง รายงานเอง ( Commons , 2001 ) แม้จะมีภาพลวงตาที่แพร่หลายของจะฟรี และความจริงที่ลวงตานี้ได้กลายเป็น ส่วนหนึ่งของตะวันตกมาก ปรัชญา ศาสนา และกฎหมาย คิดว่ามันไม่ได้เป็นมุมมองที่น่าสนับสนุน นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองหลายพื้นที่ที่แตกต่างกันของพฤติกรรมศาสตร์ แสดงให้เห็นว่ามีหลายวิธีซึ่งพฤติกรรมถูกควบคุมด้วยปัจจัยต่างๆ เช่น ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมในปัจจุบัน และกว้างบริบท ปัจจัย เราจะให้หมายเลขตัวอย่าง นักวิจัยในด้านการเรียน รวมถึงสกินเนอร์ ( 1971 ) ได้ถกเถียงกันอย่างมากที่สุดกับความคิดที่ว่าจะฟรีอยู่สกินเนอร์ยืนยันว่าพื้นฐานผิดพลาดโดยผู้ที่เลือกวิธีการที่อ่อนแอของการควบคุมจะสมมติว่า สมดุลของการควบคุมคือซ้ายกับบุคคล เมื่อในความเป็นจริงมันเป็นซ้าย unexamined ปัจจัยอื่น ๆ สำหรับการตรวจสอบอย่างละเอียด เห็นเวกเนอร์ ( 2002 ) นอกจากนี้ มีงานวิจัยมากในจิต นั่นแสดงให้เห็นว่า ทำนาย ,ถ้าใครพอรู้เกี่ยวกับประวัติของคน , หนึ่งสามารถคาดเดาได้ ซึ่งประชาชนจะสิ้นสุดในปัญหา garbarino ( 1999 ) ตัวอย่างเช่น แย้งว่า เราสามารถทำนายที่มีอย่างน้อยบางส่วนของมั่นใจประมาณ 90% ของเด็กผู้ชายที่กลายเป็นรุนแรง พวกเขามีจำนวนของปัจจัยความเสี่ยงเช่นประวัติของการละเมิดและ / หรือละเลยในการใช้ความรุนแรงในชุมชนและประวัติของความยากลำบากในการปฏิสัมพันธ์ทางสังคม สำหรับอีก 10 % หรือมากกว่านั้น คงจะยากมากที่จะคาดการณ์ แม้ว่าตาม garbarino หลายของบุคคลเหล่านี้จะมีความผิดปกติที่ร้ายแรงเมื่ออายุก่อน