1. Introduction
Recent times have seen the “(re)birth of social disclosures, the evolution of triple bottom line reporting and sustainabilityreporting” (Deegan, 2004, p. 91). Annual reports, sustainability reports and triple bottom line (TBL) reports nowoften refer tocorporate accountability and community license to operate (Deegan, 2004) and the number of companies reporting theseissues has increased (O’Dwyer& Owen, 2005). For example, the number of the top 100 US companies that publish a corporateresponsibility report has increased from 37 in 2005 to 74 in 2008 (KPMG, 2008). The Chief Executive Officers (CEOs) of GlobalFortune 500 companies believe that environmental credibility will in future be only marginally less important than financialcredibility (University of Cambridge, 2003). They also identify environmental credibility as one of six key elements that willinfluence corporate reputation. Deegan, Cooper, and Shelly (2006) and Simnett, Vanstraelen, and Chua (2009) document theincreased use of assurance statements in TBL reports. Furthermore, institutional investors increasingly regard social, ethicaland environmental (SEE) information as relevant for decision-making (Solomon & Solomon, 2006). Finally, more than 80% ofcapital market intermediaries and auditors in a CPA Australia (2009) survey in Australia, the UK and Hong Kong, in the midstof a financial downturn, indicate that interest in socially and environmentally responsible portfolios will either increase or
remain unchanged over the next 12 months.Research has shown for some time that there are country differences in financial reporting in general (see for example Ali& Hwang, 2000; Gray, 1988; Nobes, 1998; Rahman, Perera, &Ganeshanandam, 1996) and social and environmental reporting
more specifically (see for example, Halme&Huse, 1997; Holland & Foo, 2003; Silberhorn& Warren, 2007; Van Der Laan
Smith, Adhikari, &Tondkar, 2005). Country comparisons are increasingly published in accounting journals, such as the
Simnett et al. (2009) study in The Accounting Review comparing voluntary assurance of CSR reporting in 31 countries and the
Choi and Wong (2007) study in Contemporary Accounting Research regarding auditor governance functions across a range of
countries. KPMG (2008, 2005) reports on the disclosure and assurance of corporate responsibility reporting in 22 countries
and these reports reveal significant country differences, for example a much larger proportion of UK companies disclose and
assure these reports than do US or Australian companies (KPMG, 2008). Surveys in different countries report different results
(see Section 2 for a summary of this research), but since these surveys use different questions, comparisons are problematic.
Since we know there are country differences in reporting and assurance, an interesting question is whether these reporting
differences are driven by shareholder requirements for reporting and assurance. The use of the same survey over three
countries presents the first opportunity for comparisons of this nature in the accounting literature. The inclusion of three
countries also improves the prospects of generalising the results.
According to Wilmhurst and Frost (2000), management mostly considers shareholders and legislation in their environmental
disclosure decision-making process. Regulators (both government and stock exchanges) have also tended to focus
their attention on the information needs of shareholders (Deegan, 2004). Nevertheless, calls for environmental reporting
standards and audits (e.g. Beets &Souther, 1999) have largely gone unheeded. Although institutional investors and individual
shareholders may share similar (wealth maximisation) goals, individual shareholders can only rely on publicly available
information, whereas institutional investors have the means to also gather additional private information. Solomon and
Solomon (2006, p. 564) show that institutional investors develop “sophisticated private [social and environmental] disclosure
channels”, because they regard public disclosures as inadequate for their decision-making. Given that regulators aim to
protect shareholders by ensuring the availability of relevant information, they should arguably focus on the needs of individual
shareholders, who are reliant on regulation because they are not able to gather private information. Therefore it is
important to consider the environmental information needs of these individual shareholders. Their needs, including whether
they need environmental information, the kinds of environmental information they need, whether they want it assured, and
their reasons for needing the information, are largely unknown and are addressed by this study.We discuss the prior research
in more detail in the next section, but in summary, there are relatively few studies that examine the environmental information
needs of individual shareholders and none in the accounting literature since 1999. Given the increased importance
attributed to the environment as a business issue documented above, we expect shareholders to be increasingly concerned
about the possibility of environmental risk and liability and therefore to be more interested in corporate environmental
disclosures than before. Our study contrasts with prior studies as they do not ask about specific environmental disclosures, do
not consider the needs of shareholders in more than one country and do not explore the reasons why shareholders may
require/need environmental information. Our results highlight country differences and we also focus on other differences, for
example the gender and age of respondents. We restrict our study to Anglophone countries to avoid any translation issues.
Some of the largest Anglophone economies are Australia, the United Kingdom (UK) and the United States of America (US).We
use an online questionnaire and analyse the results to determine if there are any significant differences between the views of
shareholders in the three countries while we control for respondents’ investment decision orientation (making own decisions
vs. relying on others), age, gender and retirement status.
Apart from the research community, our results have particular relevance for government policy development, accounting
standard setters, such as the IASB, FASB and the SEC, and stock exchange rules regarding (environmental) disclosures. Policy
makers will find the views of shareholders more compelling than any other stakeholder group. At the same time other
stakeholders, such as environmental groups, will be interested to know that shareholders share their enthusiasm for
corporate environmental disclosure, albeit perhaps for different reasons. Managers will also be interested in the differences in
shareholder disclosure expectations between these countries and between the genders.
In the next section we discuss the background and prior research, followed by the development of our expectations. The
method, including questionnaire development, is then explained, followed by the results and, finally, the discussion and
conclusion sections.
1 การแนะนำ
ครั้งที่ผ่านมาได้เห็นการ "เกิด (อีกครั้ง) ของการเปิดเผยข้อมูลทางสังคมวิวัฒนาการของเส้นด้านล่างของสามการรายงานและการ sustainabilityreporting" (ดีแกน, 2004, p. 91) รายงานประจำปีและรายงานความยั่งยืนและบรรทัดล่างสาม (TBL) nowoften รายงานอ้างความรับผิดชอบ tocorporate และใบอนุญาตของชุมชนในการทำงาน (ดีแกน,2004) และจำนวนของ บริษัท ที่รายงาน theseissues ได้เพิ่มขึ้น (& owen โมง Dwyer, 2005) ตัวอย่างเช่นจำนวนจาก 100 บริษัท ที่เราว่าเผยแพร่รายงาน corporateresponsibility เพิ่มขึ้นจาก 37 ใน 2005-74 ในปี 2008 (KPMG, 2008)เจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ) ของ globalfortune 500 บริษัท เชื่อว่าความน่าเชื่อถือด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคตจะมีขอบเขตเพียงความสำคัญน้อยกว่า financialcredibility (มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ 2003) พวกเขายังระบุความน่าเชื่อถือด้านสิ่งแวดล้อมเป็นหนึ่งในหกองค์ประกอบสำคัญที่ willinfluence ชื่อเสียงขององค์กร ดีแกน, คูเปอร์และเปลือก (2006) และ simnett, vanstraelen,และเอกสาร Chua (2009) theincreased การใช้งบการประกันในรายงาน tbl นอกจากนี้นักลงทุนสถาบันมากขึ้นเชื่อว่าสังคมข้อมูล ethicaland สิ่งแวดล้อม (ดู) ในฐานะที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ (โซโลมอน& Solomon, 2006) ในที่สุดมากกว่า 80% ตัวกลางตลาด ofcapital และผู้สอบบัญชีในการสำรวจ CPA ออสเตรเลีย (2009) ในประเทศออสเตรเลีย, UK และฮ่องกงใน midstof การชะลอตัวทางการเงินที่แสดงความสนใจในการที่สังคมและสิ่งแวดล้อมพอร์ตการลงทุนที่มีความรับผิดชอบอย่างใดอย่างหนึ่งจะเพิ่มขึ้นหรือ
ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปอีก 12 months.research ได้แสดงให้เห็นในช่วงเวลานั้นมีความแตกต่างของประเทศในการรายงานทางการเงินในบางทั่วไป (ดูตัวอย่าง ali & Hwang, 2000; สีเทา, 1988; Nobes, 1998; เราะห์มานเพียร์รา, & ganeshanandam,1996) และการรายงานด้านสังคมและสิ่งแวดล้อมมากขึ้นโดยเฉพาะ
(ดูตัวอย่าง, Halme & Huse, 1997; ฮอลแลนด์& foo, 2003; Silberhorn &วอร์เรน, 2007; แวนเดอร์ Laan
สมิ ธ , adhikari, & tondkar, 2005) เปรียบเทียบประเทศที่มีการเผยแพร่มากขึ้นบัญชีในสมุดเช่น
simnett et al,(2009) การศึกษาในการทบทวนบัญชีเปรียบเทียบการประกันความสมัครใจของ csr รายงานใน 31 ประเทศและการศึกษา
Choi และวงศ์ (2007) ในการวิจัยการบัญชีร่วมสมัยเกี่ยวกับฟังก์ชั่นการกำกับดูแลผู้สอบบัญชีในช่วงของประเทศ
เอพีรายงาน (2008, 2005) การเปิดเผยข้อมูลและการประกันการรายงานความรับผิดชอบขององค์กรใน 22 ประเทศ
และรายงานเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของประเทศเช่นสัดส่วนขนาดใหญ่ของ บริษัท UK เปิดเผยและมั่นใจ
รายงานเหล่านี้กว่าเราหรือ บริษัท ออสเตรเลีย (KPMG, 2008) การสำรวจในประเทศที่แตกต่างกันรายงานผลที่แตกต่างกัน
(ดูส่วนที่ 2 สำหรับบทสรุปของงานวิจัยนี้) แต่ตั้งแต่การสำรวจนี้ใช้คำถามที่แตกต่างกันการเปรียบเทียบเป็นปัญหา.
ตั้งแต่ที่เรารู้ว่ามีความแตกต่างในการรายงานของประเทศและการประกัน, คำถามที่น่าสนใจก็คือว่าเหล่านี้แตกต่างกัน
รายงานจะถูกขับเคลื่อนโดยความต้องการของผู้ถือหุ้นสำหรับการรายงานและการประกัน การใช้งานของการสำรวจเดียวกันซ้ำสามประเทศ
มีโอกาสแรกสำหรับการเปรียบเทียบในลักษณะนี้ในวรรณคดีบัญชี รวมของสาม
ประเทศยังช่วยเพิ่มโอกาสของผล generalising.
ตาม wilmhurst และน้ำค้างแข็ง (2000), การจัดการส่วนใหญ่คิดว่าผู้ถือหุ้นและการบังคับใช้กฎหมายในการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมของพวกเขา
กระบวนการตัดสินใจ หน่วยงานกำกับดูแล (ทั้งภาครัฐและการแลกเปลี่ยนหุ้น) นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะมุ่งเน้นความสนใจไปที่
ข้อมูลความต้องการของผู้ถือหุ้น (ดีแกน, 2004) ของพวกเขา แต่อย่างไรก็ตามเรียกร้องให้มีมาตรฐาน
รายงานด้านสิ่งแวดล้อมและการตรวจสอบ (เช่นหัวผักกาด& Souther, 1999) ที่ได้ไปส่วนใหญ่เก้ แม้ว่านักลงทุนสถาบันและผู้ถือหุ้นแต่ละคนอาจ
เป้าหมายร่วม (ความมั่งคั่งมากที่สุด) ที่คล้ายกันของผู้ถือหุ้นแต่ละคนสามารถพึ่งพาข้อมูล
ที่เปิดเผยต่อสาธารณชนในขณะที่นักลงทุนสถาบันมีวิธีที่จะยังรวบรวมข้อมูลส่วนตัวเพิ่มเติมโซโลมอนและ
โซโลมอน (2006, p. 564) แสดงให้เห็นว่านักลงทุนสถาบันพัฒนา "ที่มีความซับซ้อนส่วนตัว [สังคมและสิ่งแวดล้อม] การเปิดเผยช่อง
" เพราะพวกเขาเชื่อว่าการเปิดเผยข้อมูลสาธารณะไม่เพียงพอสำหรับการตัดสินใจ กำหนดว่าหน่วยงานกำกับดูแลมีเป้าหมายที่จะป้องกันผู้ถือหุ้น
โดยมั่นใจความพร้อมของข้อมูลที่เกี่ยวข้องที่พวกเขาเนื้อหาที่ควรมุ่งเน้นไปที่ความต้องการของแต่ละบุคคล
ผู้ถือหุ้นที่มีความน่าเชื่อถือในการควบคุมเพราะพวกเขาไม่สามารถที่จะรวบรวมข้อมูลส่วนตัว จึงเป็น
สำคัญที่ต้องพิจารณาความต้องการข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมของผู้ถือหุ้นแต่ละคนเหล่านี้ ความต้องการรวมถึงว่า
ที่พวกเขาต้องการข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม, ชนิดของข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมที่พวกเขาต้องการไม่ว่าพวกเขาต้องการความมั่นใจและ
ของพวกเขาเหตุผลของการต้องการข้อมูลไม่เป็นที่รู้จักส่วนใหญ่และได้รับการแก้ไขโดย study.we หารือ
วิจัยก่อนในรายละเอียดในส่วนถัดไปนี้ แต่ในสรุปมีการศึกษาค่อนข้างน้อยที่ตรวจสอบความต้องการ
ข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมของผู้ถือหุ้นแต่ละคน และไม่มีใครในวรรณคดีบัญชีตั้งแต่ปี 1999 ให้ความสำคัญที่เพิ่มขึ้น
ประกอบกับสภาพแวดล้อมที่เป็นปัญหาทางธุรกิจเอกสารข้างต้นเราคาดว่าผู้ถือหุ้นจะ
ความกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมและความรับผิดชอบและดังนั้นจึงเป็นที่สนใจมากขึ้นในการเปิดเผยข้อมูลของ บริษัท
สิ่งแวดล้อมขึ้นกว่า แต่ก่อน การศึกษาของเราแตกต่างกับการศึกษาก่อนที่พวกเขาไม่ถามเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมที่เฉพาะเจาะจงให้ทำ
ไม่ได้รับการพิจารณาความต้องการของผู้ถือหุ้นในมากกว่าหนึ่งประเทศและไม่ได้สำรวจเหตุผลที่ผู้ถือหุ้น
อาจต้อง / ต้องการข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม ผลของเราเน้นความแตกต่างของประเทศและเรายังมุ่งเน้นไปที่ความแตกต่างอื่น ๆ เช่น
เพศและอายุของผู้ตอบแบบสอบถาม เรา จำกัด การศึกษาของเราไปยังประเทศโฟนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการแปลใด.
บางส่วนของที่ใหญ่ที่สุดในประเทศออสเตรเลียจะโฟน, สหราชอาณาจักร (UK) และสหรัฐอเมริกา (เรา). เรา
ใช้แบบสอบถามออนไลน์และการวิเคราะห์ผลเพื่อตรวจสอบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใด ๆ ระหว่างมุมมองของผู้ถือหุ้นใน
ทั้งสามประเทศในขณะที่เราควบคุมสำหรับการวางแนวทางการตัดสินใจของผู้ตอบแบบสอบถามการลงทุน (การตัดสินใจของตัวเอง
เมื่อเทียบกับการพึ่งพาคนอื่น ๆ )สถานะอายุเพศและวัยเกษียณ.
นอกเหนือจากการวิจัยชุมชนผลของเรามีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการพัฒนานโยบายของรัฐบาลในการบัญชีการเปิดเผยข้อมูล
setters มาตรฐานเช่น IASB, FASB และวินาทีและหุ้นที่เกี่ยวกับกฎการแลกเปลี่ยน (สิ่งแวดล้อม) ผู้ผลิต
นโยบายจะได้พบกับมุมมองของผู้ถือหุ้นที่น่าสนใจมากขึ้นกว่ากลุ่มผู้มีส่วนได้เสียอื่น ๆ ในเวลาเดียวกันอื่น ๆ
ผู้มีส่วนได้เสียเช่นกลุ่มสิ่งแวดล้อมจะสนใจที่จะรู้ว่าผู้ถือหุ้นร่วมความกระตือรือร้นของพวกเขาสำหรับการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมขององค์กร
แม้ว่าบางทีอาจจะด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน ผู้จัดการยังจะสนใจในความแตกต่างในความคาดหวังของ
เปิดเผยผู้ถือหุ้นระหว่างประเทศเหล่านี้และระหว่างเพศ.
ในส่วนถัดไปเราจะหารือพื้นหลังและการวิจัยก่อนตามมาด้วยการพัฒนาของความคาดหวังของเรา วิธี
, รวมถึงการพัฒนาแบบสอบถามจะอธิบายแล้วตามด้วยผลและในที่สุดการอภิปรายและการสรุปส่วน
.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)