Optimum dietary protein requirement

Optimum dietary protein requirement of a Malaysian freshwater catfish

Six isoenergetic pratical diets ranging from 27% to 50% protein were fed for 12 weeks to triplicate groups of the freshwater catfish Mystus nemurus (25.4±0.89 g body weight and 12.80±0.4 cm total length). The fish were cultured in a recycling water system maintained at ambient environmental temperature. Weight gain was directly proportional to protein levels up to an incorporation rate of 42%; beyond this level no significant growth (P>0.05) either in weight gain or protein gain was observed. Protein efficiency ratio (PER) decreased with increasing protein level. Apparent net protein utilization (ANPU) parabolically increased with increasing dietary protein level but decreased when dietary protein level exceeded 42%. Carcass fat and protein content were negatively correlated while ash content was not affected by varying dietary protein levels. Weight gain, food conversion ratio (FCR), PER and ANPU indicated that a 42% protein diet with digestible protein to energy ratio (DPE) of 113.82 mg/kcal produced maximum growth under the experimental conditions used

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความต้องการโปรตีนที่เหมาะสมของปลาดุกน้ำจืดมาเลเซียหกอาหาร pratical isoenergetic ตั้งแต่ 27% ถึง 50% โปรตีนได้รับการเลี้ยงดูเป็นเวลา 12 สัปดาห์จะเพิ่มขึ้นสามเท่ากลุ่มปลาดุกน้ำจืด Mystus nemurus (25.4 ± 0.89 กรัมน้ำหนักตัวและ 12.80 ± 0.4 เซนติเมตรความยาวทั้งหมด) . ปลามาเลี้ยงในระบบน้ำรีไซเคิลเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมโดยรอบ น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรงกับระดับโปรตีนขึ้นไปอัตราการรวมตัวกันของ 42%; เกินระดับที่ไม่มีการเจริญเติบโตอย่างมีนัยสำคัญนี้ (P> 0.05) ทั้งในน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นหรือได้รับโปรตีนที่ถูกตั้งข้อสังเกต ประสิทธิภาพการใช้โปรตีน (PER) ลดลงตามระดับโปรตีนเพิ่มขึ้น ปรากฏการใช้โปรตีนสุทธิ (ANPU) เพิ่ม parabolically กับการเพิ่มระดับโปรตีน แต่ลดลงเมื่อระดับโปรตีนสูงกว่า 42% ไขมันซากและปริมาณโปรตีนมีความสัมพันธ์ในเชิงลบในขณะที่ปริมาณเถ้าที่ไม่ได้รับผลกระทบโดยการเปลี่ยนแปลงระดับโปรตีนในอาหาร น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นอัตราการเปลี่ยนอาหาร (FCR) ต่อ ANPU และชี้ให้เห็นว่าอาหารที่มีโปรตีน 42% และมีโปรตีนที่ย่อยต่อพลังงาน (DPE) ของ 113.82 mg / กิโลแคลอรีผลิตการเจริญเติบโตสูงสุดภายใต้เงื่อนไขการทดลองใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของโปรตีนที่เหมาะสมในอาหารของปลาดุกน้ำจืด มาเลเซีย 6
อาหารแนวทางการปฏิบัติ isoenergetic ตั้งแต่ 27 % โปรตีน 50% ให้อาหารเป็นเวลา 12 สัปดาห์ กลุ่มทำสำเนาสามฉบับของปลาดุกน้ำจืดสกุลมีสทัส nemurus ( 25.4 ± 0.89 กรัมน้ำหนักและ 12.80 ± 0.4 ซม. ความยาวรวม ) ปลาที่เพาะเลี้ยงในระบบน้ำหมุนเวียนเก็บรักษาที่อุณหภูมิสิ่งแวดล้อมรอบข้างน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็นสัดส่วนโดยตรงกับระดับของโปรตีนถึงประสานอัตรา 42 เปอร์เซ็นต์เกินกว่าระดับนี้ไม่มีการเจริญเติบโตอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ( P > 0.05 ) ทั้งในการเพิ่มน้ำหนักหรือได้รับโปรตีน . อัตราส่วนประสิทธิภาพโปรตีน ( ต่อ ) มีค่าลดลงเมื่อเพิ่มระดับโปรตีนแจ้งการใช้โปรตีนสุทธิ ( อันปู ) parabolically เพิ่มขึ้นตามระดับโปรตีนแต่ลดลงเมื่อระดับโปรตีนที่เกิน 42 % เปอร์เซ็นต์ไขมันและโปรตีนมีความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณเถ้า ได้รับผลกระทบ โดยการเปลี่ยนแปลงอาหารโปรตีนระดับ เพิ่มน้ำหนัก อัตราส่วนการแปลงอาหาร ( FCR )ต่ออันปูพบว่า 42 % อาหารที่มีโปรตีนที่ย่อยโปรตีนต่อพลังงาน ( dpe ) ของ 113.82 มิลลิกรัมต่อผลิตการเจริญเติบโตสูงสุดภายใต้สภาวะที่ใช้