A subordinate clause or a dependent

A subordinate clause or a dependent clause has a subject and verb, but, unlike an
independent clause, does not make a complete statement because of the words they begin
with. A subordinate clause cannot stand by itself. It depends on something else to express a
complete thought. Some subordinate clauses are introduced by relative pronouns (who, whom,
which, what, whose, that) and some by subordinating conjunctions. Here are some of the
conjunctions that begin subordinate clauses:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อนุประโยคหรือประโยคขึ้นอยู่กับมีเรื่องและกริยา แต่ เท่าอนุประโยคอิสระ ทำคำสั่งเสร็จสมบูรณ์เนื่องจากคำที่ผู้ใช้เริ่มต้นด้วยการ อนุประโยคไม่สามารถยืน ด้วยตัวเอง ขึ้นอยู่กับอย่างอื่นที่แสดงการกรอกความคิด บางประโยคย่อยมีการแนะนำ โดยประพันธสรรพนาม (ผู้ ที่ซึ่ง ว่า ที่ ซึ่ง) และ โดย subordinating สันธาน นี่คือบางส่วนของการสันธานที่ขึ้นต้นประโยคย่อย:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประโยคผู้ใต้บังคับบัญชาหรือขึ้นอยู่กับข้อมีเรื่องและคำกริยา แต่ไม่เหมือนประโยคที่เป็นอิสระไม่ได้ทำให้คำสั่งที่สมบูรณ์เพราะคำที่พวกเขาเริ่มต้นด้วย ประโยคผู้ใต้บังคับบัญชาไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเอง มันขึ้นอยู่กับสิ่งอื่นที่จะแสดงความคิดที่สมบูรณ์ บางข้อจะนำผู้ใต้บังคับบัญชาโดยสรรพนาม (ที่ใครซึ่งสิ่งซึ่งที่) และบางส่วนโดยสังกัดสันธาน นี่คือบางส่วนที่มีคำสันธานที่ขึ้นต้นคำสั่งผู้ใต้บังคับบัญชา:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นอนุประโยคหรือประโยคที่พึ่งได้ ประธาน และ กริยา แต่แตกต่างจาก
อนุประโยคอิสระ ไม่ได้ให้ปากคำเสร็จ เพราะคำที่พวกเขาเริ่มต้น
ด้วย เป็นอนุประโยคไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเอง มันขึ้นอยู่กับอย่างอื่นเพื่อแสดงความคิด
สมบูรณ์ บางผู้ใต้บังคับบัญชา ส่วนจะแนะนำโดยประพันธ์สรรพนาม ( ใคร ใคร
ซึ่ง อะไร ของใคร) และจากภาค subordinating สันธาน นี่คือบางส่วนของผู้ใต้บังคับบัญชาที่เริ่มต้นประโยค :
คำสันธาน