and the sky was beginning to change

and the sky was beginning to change colour. I thought it late enough now to Linda again. as I walked was It was still difficult to see on the beach, but the sea saw something the water. It was being by the waves. I bent down pulled backwards and I don't know why bu to a woman's newspaper story about the immediately thought of the River Deben. It woman's that had been found just like the sort of was small yellow shoe with a low heel, the other a that moment I saw shoes that Linda wore. At hoe. It was higher up on the beach and was completely dry. It hadn't been in the sea What worried me was that the shoes weren't old. Someone had thrown them away. In fact the shoes were almost new. Whose shoes were they? I walked and then ran back to the Ancient Mariner carrying the shoes. The door was open and Mary was washing glasses. "You're up early. Did Morning Mr Anderson," she said. you sleep all right?' She saw the shoes I was carrying. What have you got there? put the shoes on the bar. "I found them on the beach. How do you think they got there?" Mary put down the glass she was drying and picked up one of the shoes. "Well, anyone could have and then she looked up at me. You don't think they belong to your wife, do you?' "I don't know. I don't think it's possible. She's still in London. wanted Mary tell me I was right. of course they couldn't be Linda's shoes, I told myself. But then Mary told me something that worried me even more. "Look, Mr Anderson, this is probably nothing

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ฉันคิดว่า มันช้าพอวันนี้ถึงลินดาอีกครั้ง ขณะที่ฉันเดิน ไม่ก็ยังคงยากที่จะเห็นชายหาด แต่ทะเลเห็นบางน้ำ มันอยู่ที่ โดยคลื่น ฉันงอลงดึงถอยหลัง และไม่รู้ทำไมบุกับหนังสือของผู้หญิงเรื่องราวเกี่ยวกับทันทีคิดของแม่น้ำ Deben เรื่องของผู้หญิงที่ได้พบเพียงแค่ต้องการเรียงลำดับของมีขนาดเล็กสีเหลืองรองเท้า ด้วยต่ำ อื่น ๆ ที่ขณะเห็นรองเท้าที่เธอสวม ที่จอบ มันไม่สูงขึ้นชายหาด และแห้งสนิท มันไม่ได้ถูกในทะเลอะไรห่วงฉันถูกว่า รองเท้าไม่เก่า คนได้โยนออกไป ในความเป็นจริงรองเท้าถูกเกือบใหม่ รองเท้าพวกเขา ฉันเดินแล้ว วิ่งกลับไปที่มาริเนอร์โบราณถือครองรองเท้า ประตูถูกเปิด และแมรีถูกล้างแก้ว "คุณขึ้นก่อน ไม่เช้านายแอนเดอร์สัน เธอกล่าว คุณนอนหลับทั้งหมดขวา?' เธอเห็นรองเท้าที่ฉันถูกดำเนินการ อะไรคุณมีมีหรือไม่ ใส่รองเท้าบนแถบ "พบได้บนชายหาด วิธีทำคุณคิดว่า พวกเขาได้มี" แมรี่ใส่ลงแก้วที่เธอถูกทำให้แห้ง และหูรองเท้าอย่างใดอย่างหนึ่ง "ดี ใครได้แล้ว เธอมองขึ้นที่ฉัน คุณไม่คิดว่า พวกเขาเป็นภรรยาของคุณ คุณ? " "ฉันไม่ทราบ ผมไม่คิดว่า เป็นไปได้ เธอจะยังอยู่ในลอนดอน แมรี่ต้องบอกฉันฉันถูก แน่นอนว่าจะไม่มีรองเท้าของเธอ ฉันบอกตัวเอง แต่แล้ว แมรี่บอกสิ่งที่ห่วงฉันมากยิ่งขึ้น "ดู นายแอนเดอร์สัน นี้จะไม่มีอะไร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ฉันคิดว่ามันสายพอตอนนี้กับลินดาอีกครั้ง ที่ผมเดินมันก็ยังคงเป็นเรื่องยากที่จะเห็นบนชายหาด แต่ทะเลเห็นอะไรบางอย่างในน้ำ มันถูกโดยคลื่น ผมดึงลงงอไปข้างหลังและผมไม่ทราบว่าทำไม bu หนังสือพิมพ์เรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งเกี่ยวกับความคิดทันทีของแม่น้ำ Deben ว่าผู้หญิงมันถูกพบเช่นเดียวกับการจัดเรียงของรองเท้าเป็นสีเหลืองขนาดเล็กที่มีส้นเท้าต่ำอื่น ๆ ขณะที่ฉันเห็นรองเท้าที่สวมลินดา ที่จอบ มันเป็นสูงขึ้นไปบนชายหาดและก็แห้งสนิท มันไม่ได้อยู่ในทะเลสิ่งที่ผมกังวลก็คือว่ารองเท้าที่ไม่เก่า ใครบางคนโยนพวกเขาออกไป ในความเป็นจริงมีรองเท้าใหม่เกือบ รองเท้าที่มีพวกเขา? ผมเดินแล้ววิ่งกลับไปที่เรือโบราณแบกรองเท้า ประตูเปิดและแมรี่เป็นแว่นตาซักผ้า "คุณขึ้นต้น. เช้านายแอนเดอไม่" เธอกล่าว คุณนอนหลับที่เหมาะสมหรือไม่? ' เธอเห็นรองเท้าที่ผมแบก มีสิ่งที่คุณได้มี? ใส่รองเท้าบนแถบ "ผมพบว่าพวกเขาบนชายหาด. คุณคิดว่าพวกเขาได้มี?" แมรี่ใส่ลงในแก้วที่เธอได้รับการอบแห้งและหยิบขึ้นมาเป็นหนึ่งในรองเท้า "ดีทุกคนสามารถมีและแล้วเธอมองมาที่ฉัน. คุณไม่คิดว่าพวกเขาเป็นภรรยาของคุณ? ' "ผมไม่ทราบว่า ฉันไม่คิดว่ามันเป็นไปได้ เธอยังคงอยู่ในกรุงลอนดอน ต้องการแมรี่บอกฉันถูกต้อง แน่นอนพวกเขาไม่อาจจะรองเท้าของลินดาผมบอกกับตัวเอง แต่แล้วแมรี่บอกผมว่าสิ่งที่ผมกังวลมากยิ่งขึ้น "ดูนายแอนเดอนี้น่าจะเป็นอะไร