Surveillance (/sərˈveɪ.əns/ or /sər

Surveillance (/sərˈveɪ.əns/ or /sərˈveɪləns/)[1] is the monitoring of the behavior, activities, or other changing information, usually of people for the purpose of influencing, managing, directing, or protecting them.[2] This can include observation from a distance by means of electronic equipment (such as CCTV cameras), or interception of electronically transmitted information (such as Internet traffic or phone calls); and it can include simple, relatively no- or low-technology methods such as human intelligence agents and postal interception. The word surveillance comes from a French phrase for "watching over" ("sur" means "from above" and "veiller" means "to watch"), and is in contrast to more recent developments such as sousveillance.[3][4][5]

Surveillance is very useful to governments and law enforcement to maintain social control, recognize and monitor threats, and prevent/investigate criminal activity. With the advent of programs such as the Total Information Awareness program and ADVISE, technologies such as high speed surveillance computers and biometrics software, and laws such as the Communications Assistance for Law Enforcement Act, governments now possess an unprecedented ability to monitor the activities of their subjects.[6]

However, many civil rights and privacy groups, such as the Electronic Frontier Foundation and American Civil Liberties Union, have expressed concern that by allowing continual increases in government surveillance of citizens we will end up in a mass surveillance society, with extremely limited, or non-existent political and/or personal freedoms. Fears such as this have led to numerous lawsuits such as

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เฝ้าระวัง (/sərˈveɪ.əns/ หรือ sərˈveɪləns /) [1] เป็นการตรวจสอบลักษณะการทำงาน กิจกรรม หรือเปลี่ยนแปลง ข้อมูลอื่น ๆ โดยปกติของคนเพื่อมีอิทธิพลต่อ การจัดการ ผู้กำกับ หรือปกป้องพวกเขา[2] ซึ่งอาจรวมถึงการสังเกตจากระยะไกลโดยใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (เช่นกล้องวงจรปิด), สกัดกั้นหรือข้อมูลนำส่งทางอิเล็กทรอนิกส์ (เช่นอินเทอร์เน็ตหรือโทรศัพท์); และสามารถครอบคลุมได้ง่าย ค่อนข้างไม่มี หรือต่ำเทคโนโลยีวิธีใช้ไปรษณีย์และตัวแทนปัญญามนุษย์ เฝ้าระวังคำที่มาจากวลีภาษาฝรั่งเศสสำหรับ "ชม" ("เซอ" หมายถึง "จากข้างบน" และ "veiller" หมายถึง "การดู"), และจะตรงข้ามกับพัฒนาล่าสุดเช่น sousveillance[3][4][5]เฝ้าระวังเป็นประโยชน์อย่างมากกับรัฐบาลบังคับใช้กฎหมายเพื่อรักษาควบคุมสังคม รู้จัก และติดตามคุกคาม และป้องกัน/ตรวจสอบกิจกรรมทางอาญา ด้วยการมาถึงของโปรแกรมเช่นโปรแกรมรวมข้อมูลความรู้และคำแนะนำ เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เฝ้าระวังความเร็วสูง และซอฟต์แวร์ชีวภาพ และกฎหมายเช่นการสื่อสารขอความช่วยเหลือสำหรับพระราชบัญญัติการบังคับใช้กฎหมาย รัฐบาลมีประวัติการณ์ความสามารถในการตรวจสอบกิจกรรมของวิชาของพวกเขาขณะนี้[6]อย่างไรก็ตาม สิทธิพลเมืองและกลุ่มความเป็นส่วนตัว มูลนิธิพรมแดนอิเล็กทรอนิกส์และอเมริกันเสรีภาพสหภาพ จำนวนมากได้แสดงความกังวลว่าโดยอนุญาตให้อย่างต่อเนื่องเพิ่มรัฐบาลเฝ้าระวังของประชาชนเราจะสิ้นสุดในสังคมเฝ้าระวังโดยรวม มีจำกัดมาก หรือไม่มีอยู่จริงทางการเมือง และ/หรือส่วนบุคคลเสรีภาพ ความกลัวนี้ได้นำไปเป็นความมากมายเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเฝ้าระวัง ( S / R ˈเพลงชาติได้ɪ . เพลงชาติ NS / หรือ / s R L ได้ɪˈเพลงชาติเพลงชาติ NS / ) [ 1 ] คือ ติดตามพฤติกรรม กิจกรรม หรืออื่น ๆ การเปลี่ยนแปลงข้อมูล โดยปกติของประชาชน สำหรับวัตถุประสงค์ของการ จัดการ การอำนวยการ และปกป้อง [ 2 ] นี้ รวมถึงการสังเกตจากระยะไกลโดยใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น กล้อง CCTV )หรือการส่งข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ ( เช่นการจราจรทางอินเทอร์เน็ตหรือโทรศัพท์ ) ; และมันสามารถรวมได้ง่าย ค่อนข้างไม่ - หรือต่ำเทคโนโลยีวิธีการเช่นตัวแทนปัญญามนุษย์ไปรษณีย์และการสกัดกั้น คำที่มาจากวลีภาษาฝรั่งเศสเพื่อการ " ดู " ( " NO " แปลว่า " เหนือ " และ " เวิลเลอร์ " แปลว่า " เห็น " ) and is in contrast to more recent developments such as sousveillance.[3][4][5]

Surveillance is very useful to governments and law enforcement to maintain social control, recognize and monitor threats, and prevent/investigate criminal activity. With the advent of programs such as the Total Information Awareness program and ADVISE,เทคโนโลยี เช่น คอมพิวเตอร์ กล้องความเร็วสูงและชีวภาพซอฟต์แวร์และกฎหมายเช่นสื่อสารเพื่อสนับสนุนการบังคับใช้กฎหมายกฎหมาย รัฐบาลนี้มีความสามารถเป็นประวัติการณ์เพื่อตรวจสอบกิจกรรมของวิชาของพวกเขา . [ 6 ]

แต่สิทธิมนุษยชนหลายกลุ่มความเป็นส่วนตัว เช่น Electronic Frontier Foundation และสหภาพเสรีภาพพลเรือนอเมริกันได้แสดงความกังวลว่า รัฐบาลโดยให้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในการเฝ้าระวังของประชาชนเราจะจบลงในมวลเฝ้าระวังสังคม ที่มีน้อยมาก หรือ ไม่มีการเมือง และ / หรือ เสรีภาพส่วนบุคคล ความกลัวเช่นนี้ได้นำไปสู่คดีมากมาย เช่น