Animal proteins raise blood cholest

Animal proteins raise blood cholesterol concentrations in
several animal species fed cholesterol-free semisynthetic
diets.4,5 Casein, the most prevalent protein in milk, has been
used most often, although other animal proteins such as pork
and beef protein do the same. This is a useful established
nutritional model for studying diet-induced hypercholesterolemia
and atherosclerosis and an alternative to feeding animals
large amounts of cholesterol. In contrast, when soy protein is
substituted for the animal protein, hypercholesterolemia does
not occur. Thus, either some animal proteins have a direct
hypercholesterolemic action, or soy protein has a cholesterol-lowering
action. This latter possibility led to intensive
work in the late 1970s and 1980s to test the hypothesis that
soy protein can be a nutritional approach to reducing blood
cholesterol. This concept gained support from epidemiological
observations on diet and CVD in Japan and other Asian
countries where large amounts of soy products were eaten
and blood cholesterol concentration and CVD incidence were
low.6 However, many differences in diet and lifestyle between
Asian and Western countries could explain the differences
in the prevalence of CVD.
Early indications that soy protein had much less effect in
humans than in animals came from direct application of the
animal model to humans. Diets similar to those eaten by
humans, based on either soy protein or casein, were fed to
rabbits, and, as expected, casein produced hypercholesterolemia.7
However, when the same diets were fed to healthy
people, the protein source did not affect blood cholesterol.7,8
Others studied the effect of casein in strict vegetarians who
ate no dairy or animal proteins to provide a human counterpart
to the mainly vegetarian animal (eg, rabbit) models.
Compared with soy protein, no effect of casein on blood
cholesterol was found.9
In the late 1970s and early 1980s, the soy protein hypothesis
was greatly strengthened as a result of studies by Sirtori
et al10 and Descovich et al,11 who found that diets high in soy
protein, replacing nearly all the animal protein, substantially
reduced blood LDL cholesterol by 20% to 30% in severe
hypercholesterolemia. Because the soy protein diets were also
reduced in saturated fat and cholesterol and increased in
polyunsaturated fat and because the patients also often lost
weight on the dietary protocols, the results were often
confounded. The authors reported that textured soy protein
(50% soy flour, 50% soy protein concentrate) but not soy
protein isolate (90% soy protein) was effective. This raised
the possibilities that, rather than the soy protein itself, the
nonprotein components of the soy protein preparation or the
effect of soy displacing cholesterol-raising fats in the diet
could have had a blood cholesterol–lowering action. Results
of other early studies of soy protein in hypercholesterolemic
subjects showed either cholesterol reduction12 or no
effect.13,14
A meta-analysis published in 1995 attempted to reconcile
the many divergent findings among studies of soy protein.15
In 29 controlled studies, a trend emerged that soy protein
selectively reduced blood cholesterol in direct proportion to
the degree of hypercholesterolemia. For example, in those
with severely elevated blood cholesterol (335 mg/dL), soy
protein reduced blood cholesterol by 20%. Only a 7%
reduction occurred in those with cholesterol levels between
259 and 333 mg/dL; if the initial blood cholesterol was 255
mg/dL, there was no significant effect. Thus, the response to
soy protein was determined more by the initial blood cholesterol
level and, surprisingly, not by the amount of soy protein
eaten, which ranged widely from 18 to 124 g/d. When the
control group was not included in the statistical analysis,
there was a significant correlation between the dose of soy
protein and the degree of cholesterol reduction. However, an
analysis without a control group introduces the effects of
confounding and drift in serum cholesterol that often occur in
experimental situations. This meta-analysis also was limited
by the quality of the studies; studies were less well controlled
in people with hypercholesterolemia than in those with
average cholesterol levels. It is difficult to determine how
much effect this had on the overall results of the meta-analysis.
Thus, the available literature provided some support,
albeit with limitations, for the concept that soy protein is an
effective treatment for severe hypercholesterolemia, that it
produces a mild benefit in people with moderate elevations of
cholesterol, but that it has no effect in those with mildly
elevated or average cholesterol levels. The soy protein
hypothesis culminated in FDA approval of a health claim for
soy protein in foods.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โปรตีนสัตว์เลี้ยงเลือดความเข้มข้นของไขมันในพันธุ์สัตว์ต่าง ๆ เลี้ยงอล semisyntheticdiets.4,5 เคซีน โปรตีนนม การแพร่หลายมากที่สุดแล้วใช้บ่อยที่สุด ถึงแม้ว่าโปรตีนสัตว์อื่น ๆ เช่นหมูและเนื้อโปรตีนเช่นกัน นี้จะเป็นประโยชน์ก่อตั้งขึ้นรูปแบบโภชนาการสำหรับศึกษา hypercholesterolemia เกิดอาหารและหลอดเลือดและทางเลือกในการให้อาหารสัตว์ไขมันจำนวนมาก ในทางตรงข้าม เมื่อโปรตีนถั่วเหลืองทดแทนโปรตีนสัตว์ hypercholesterolemia ไม่ไม่เกิดขึ้น ดังนั้น ทั้งโปรตีนสัตว์บางได้โดยตรงการดำเนินการ hypercholesterolemic โปรตีนถั่วเหลืองมีไขมันลดลงการดำเนินการ โอกาสนี้หลังนำไปเร่งรัดทำงานในปลายทศวรรษที่ 1970 และทศวรรษที่ 1980 ในการทดสอบสมมติฐานการที่โปรตีนถั่วเหลืองสามารถวิธีการโภชนาการการลดเลือดไขมัน แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากความในอาหารและผิว CVD ในญี่ปุ่นและเอเชียอื่น ๆประเทศที่มีกินผลิตภัณฑ์ถั่วเหลืองจำนวนมากและความเข้มข้นของไขมันเลือดและเกิดผิว CVDlow.6 อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างมากในอาหารและการใช้ชีวิตระหว่างประเทศเอเชียและตะวันตกไม่สามารถอธิบายความแตกต่างในส่วนของผิว CVDบ่งชี้ต้นโปรตีนถั่วเหลืองมีผลน้อยมากในมนุษย์มากกว่าสัตว์มาประยุกต์โดยตรงรูปสัตว์กับมนุษย์ คล้ายกับกินอาหารมีติดตามมนุษย์ ตามโปรตีนถั่วเหลืองหรือเคซีนกระต่าย และ ตาม เคซีน hypercholesterolemia.7อย่างไรก็ตาม เมื่ออาหารเดียวกันมีอาหารเพื่อสุขภาพคน แหล่งโปรตีนไม่ได้มีผลต่อเลือด cholesterol.7,8ผู้ศึกษาผลของเคซีนในมังสวิรัติเคร่งครัดที่กินโปรตีนไม่มีนม หรือสัตว์ให้กันมนุษย์รุ่นเจส่วนใหญ่สัตว์ (เช่น กระต่าย)เมื่อเทียบกับโปรตีนถั่วเหลือง ไม่มีผลของเคซีนในเลือดไขมันถูก found.9ในปลายทศวรรษที่ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 สมมติฐานโปรตีนถั่วเหลืองถูกมากมากขึ้นเป็นผลจากการศึกษา โดย Sirtoriet al10 และ Descovich et al, 11 ที่พบว่าอาหารสูงในถั่วเหลืองโปรตีน แทนเกือบทุกสัตว์โปรตีน มากเลือดไขมัน LDL ลดลงจาก 20% ถึง 30% รับhypercholesterolemia เนื่องจากอาหารโปรตีนถั่วเหลืองยังมีลดไขมันอิ่มตัวและไขมัน และเพิ่มขึ้นในไขมันไม่อิ่มตัวและเนื่อง จากผู้ป่วยยังมักจะหายไปน้ำหนักบนโพรโทคออาหาร ผลลัพธ์ได้มักจะconfounded ผู้เขียนรายงานว่า พื้นผิวโปรตีนถั่วเหลือง(แป้งถั่วเหลือง 50% ข้นโปรตีนถั่วเหลือง 50%) แต่ถั่วเหลืองไม่โปรตีน (ถั่วเหลือง 90% โปรตีน) มีประสิทธิภาพ นี้ยกไปที่ แทนโปรตีนถั่วเหลืองเอง การคอมโพเนนต์ nonprotein เตรียมโปรตีนถั่วเหลืองหรือลักษณะของถั่วเหลืองฎพยัคฆ์เพิ่มไขมันไขมันในอาหารไม่ได้มีการดำเนิน – ลดไขมันเลือดการ ผลลัพธ์ศึกษาอื่น ๆ ช่วงของโปรตีนถั่วเหลืองใน hypercholesterolemicเรื่องที่แสดงให้เห็นว่าไขมัน reduction12 หรือไม่effect.13,14Meta-analysis ใน 1995 พยายามง้อพบขันติธรรมในระหว่างศึกษาของถั่วเหลือง protein.15ในการศึกษาควบคุม 29 แนวโน้มการเกิดโปรตีนถั่วเหลืองนั้นไขมันในเลือดลดลงเลือกในสัดส่วนโดยตรงกับระดับของ hypercholesterolemia ตัวอย่าง ในผู้มีไขมันเลือดสูงอย่างรุนแรง (335 mg/dL), ถั่วเหลืองโปรตีนไขมันในเลือดที่ลดลง 20% เพียง 7%ลดที่เกิดขึ้นในผู้ที่มีไขมันระดับระหว่าง259 และ 333 mg/dL ถ้าไขมันเลือดเริ่มต้น 255mg/dL มีผลสำคัญไม่ ดังนั้น การตอบสนองต่อโปรตีนถั่วเหลืองถูกกำหนดขึ้น โดยไขมันเลือดเริ่มต้นระดับ และ จู่ ๆ ไม่ โดยจำนวนโปรตีนถั่วเหลืองกิน ซึ่งอยู่ในช่วงอย่างกว้างขวางจาก 18 ถึง 124 g/d เมื่อการกลุ่มควบคุมไม่รวมอยู่ในการวิเคราะห์ทางสถิติมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างยาของถั่วเหลืองโปรตีนและระดับของการลดไขมัน อย่างไรก็ตาม การผลของการแนะนำวิเคราะห์ โดยไม่มีกลุ่มควบคุมconfounding และดริฟท์ในซีรั่มที่มักจะเกิดขึ้นในสถานการณ์ทดลอง Meta-analysis นี้ยังถูกจำกัดโดยคุณภาพของการศึกษา ศึกษาถูกควบคุมน้อยดีในคนที่มี hypercholesterolemia มากกว่าในผู้ที่มีเฉลี่ยระดับไขมัน จึงยากที่จะกำหนดวิธีผลมากซึ่งมีผลโดยรวมของ meta-analysisดังนั้น วรรณคดีมีให้บางสนับสนุนแม้ว่า มีข้อจำกัด สำหรับแนวความคิดว่าโปรตีนถั่วเหลืองเป็นการมีประสิทธิภาพรักษา hypercholesterolemia อย่างรุนแรงสร้างสวัสดิการไม่รุนแรงในคน elevations ปานกลางของไขมัน แต่ว่า มันไม่มีผลในผู้ที่มี mildlyระดับไขมันสูง หรือเฉลี่ย โปรตีนถั่วเหลืองสมมติฐาน culminated ในการอนุมัติจาก FDA การเคลมสุขภาพสำหรับโปรตีนถั่วเหลืองในอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โปรตีนจากสัตว์เพิ่มความเข้มข้นของคอเลสเตอรอลในเลือดในสัตว์หลายชนิดที่เลี้ยงปราศจากคอเลสเตอรอลกึ่งสังเคราะห์ต่างๆ
diets.4,5
เคซีนโปรตีนที่แพร่หลายมากที่สุดในนมได้รับการใช้บ่อยที่สุดแม้ว่าโปรตีนจากสัตว์อื่นๆ
เช่นเนื้อหมูและโปรตีนเนื้อทำเช่นเดียวกัน นี่คือประโยชน์ที่จัดตั้งขึ้นรูปแบบทางโภชนาการไขมันในเลือดสูงสำหรับการศึกษาที่เกิดจากการรับประทานอาหารและหลอดเลือดและทางเลือกในการให้อาหารสัตว์จำนวนมากของคอเลสเตอรอล ในทางตรงกันข้ามเมื่อโปรตีนถั่วเหลืองจะใช้แทนโปรตีนจากสัตว์, ไขมันในเลือดสูงไม่ได้เกิดขึ้น ดังนั้นทั้งโปรตีนจากสัตว์บางรายที่มีโดยตรงการกระทำโคเลสเตอรอลสูงหรือโปรตีนถั่วเหลืองมีลดคอเลสเตอรอลกระทำ ความเป็นไปได้หลังนี้นำไปสู่การเร่งรัดการทำงานในช่วงปลายปี 1970 และ 1980 ในการทดสอบสมมติฐานที่ว่าโปรตีนถั่วเหลืองอาจจะเป็นวิธีการทางโภชนาการในการลดเลือดคอเลสเตอรอล แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากทางระบาดวิทยาข้อสังเกตเกี่ยวกับการรับประทานอาหารและซีวีดีในประเทศญี่ปุ่นและอื่น ๆ ในเอเชียประเทศที่มีจำนวนมากของผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองถูกกินและความเข้มข้นของคอเลสเตอรอลในเลือดและอัตราการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจเป็นlow.6 อย่างไรก็ตามความแตกต่างมากในอาหารและวิถีชีวิตระหว่างประเทศในภูมิภาคเอเชียและตะวันตกที่จะทำได้อธิบายความแตกต่างในความชุกของซีวีดี. บ่งชี้ว่าในช่วงต้นโปรตีนถั่วเหลืองมีผลกระทบมากน้อยในมนุษย์กว่าในสัตว์มาจากโปรแกรมโดยตรงของสัตว์ทดลองกับมนุษย์ อาหารที่คล้ายกับผู้ที่กินโดยมนุษย์บนพื้นฐานของทั้งโปรตีนถั่วเหลืองหรือเคซีนถูกเลี้ยงกระต่ายและเป็นไปตามคาดเคซีนที่ผลิตhypercholesterolemia.7 แต่เมื่ออาหารเดียวกันจะได้รับการเลี้ยงดูที่ดีต่อสุขภาพคนแหล่งโปรตีนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเลือดcholesterol.7,8 อื่น ๆ มีการศึกษาผลกระทบของเคซีนในมังสวิรัติอย่างเคร่งครัดที่ไม่ได้รับประทานนมหรือโปรตีนจากสัตว์ที่จะให้คู่ของมนุษย์กับสัตว์มังสวิรัติส่วนใหญ่(เช่นกระต่าย) รุ่น. เมื่อเทียบกับโปรตีนถั่วเหลืองไม่มีผลของเคซีนในเลือดคอเลสเตอรอลถูก found.9 ในช่วงปลายปี 1970 และต้นปี 1980 สมมติฐานโปรตีนถั่วเหลืองก็มีมากขึ้นอย่างมากเป็นผลมาจากการศึกษาโดยSirtori และ AL10 และ Descovich et al, 11 ที่พบว่าอาหารที่สูงในถั่วเหลืองโปรตีนเปลี่ยนเกือบทั้งหมดโปรตีนสัตว์อย่างมีนัยสำคัญลดคอเลสเตอรอลในเลือด 20% ถึง 30% ในรุนแรงไขมันในเลือดสูง เพราะอาหารที่มีโปรตีนถั่วเหลืองก็ยังลดลงในไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอลและเพิ่มขึ้นในไขมันไม่อิ่มตัวและเนื่องจากผู้ป่วยก็หายไปมักจะเป็นน้ำหนักโปรโตคอลอาหารผลที่มักจะถูกสับสน ผู้เขียนรายงานว่าโปรตีนถั่วเหลืองพื้นผิว(แป้งถั่วเหลือง 50%, 50% โปรตีนถั่วเหลือง) แต่ไม่ถั่วเหลืองโปรตีนไอโซเลต(90% โปรตีนถั่วเหลือง) เป็นที่มีประสิทธิภาพ นี้ยกความเป็นไปได้ที่มากกว่าโปรตีนถั่วเหลืองเองที่ส่วนประกอบnonprotein ของการเตรียมโปรตีนถั่วเหลืองหรือผลของถั่วเหลืองdisplacing ไขมันคอเลสเตอรอลเลี้ยงในอาหารจะได้มีการดำเนินการลดคอเลสเตอรอลในเลือด ผลของการศึกษาในช่วงต้นอื่น ๆ ของโปรตีนจากถั่วเหลืองในโคเลสเตอรอลสูงวิชาที่แสดงให้เห็นว่าทั้งreduction12 คอเลสเตอรอลหรือไม่มีเลยeffect.13,14 meta-analysis การตีพิมพ์ในปี 1995 ความพยายามที่จะเจรจาต่อรองผลการวิจัยที่แตกต่างกันจำนวนมากในหมู่การศึกษาprotein.15 ถั่วเหลืองใน29 การศึกษาควบคุมแนวโน้ม โผล่ออกมาว่าโปรตีนถั่วเหลืองคัดเลือกคอเลสเตอรอลในเลือดลดลงในสัดส่วนโดยตรงกับระดับของไขมันในเลือดสูง ยกตัวอย่างเช่นในผู้ที่มีคอเลสเตอรอลในเลือดสูงอย่างรุนแรง (335 mg / dL) ถั่วเหลืองโปรตีนคอเลสเตอรอลในเลือดลดลง20% เพียง 7% ลดลงที่เกิดขึ้นในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลระหว่าง259 และ 333 mg / dL; ถ้าคอเลสเตอรอลในเลือดเริ่มต้น? 255 mg / dL ไม่มีผลอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้นการตอบสนองต่อโปรตีนถั่วเหลืองถูกกำหนดเพิ่มเติมโดยคอเลสเตอรอลในเลือดเริ่มต้นระดับและน่าแปลกใจไม่ได้โดยปริมาณของโปรตีนถั่วเหลืองรับประทานกันอย่างแพร่หลายซึ่งอยู่ระหว่าง18-124 กรัม / วัน เมื่อกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รวมอยู่ในการวิเคราะห์ทางสถิติมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างปริมาณของถั่วเหลืองโปรตีนและระดับของการลดคอเลสเตอรอล อย่างไรก็ตามการวิเคราะห์โดยไม่ต้องแนะนำกลุ่มควบคุมผลกระทบจากการรบกวนและดริฟท์ในคอเลสเตอรอลในเลือดที่มักจะเกิดขึ้นในสถานการณ์การทดลอง นี้ meta-analysis ยังถูก จำกัดด้วยคุณภาพของการศึกษานั้น การศึกษาน้อยถูกควบคุมอย่างดีในผู้ที่มีไขมันในเลือดสูงกว่าในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลเฉลี่ย มันเป็นเรื่องยากที่จะกำหนดวิธีการที่ผลมากนี้มีผลโดยรวมของการวิเคราะห์อภิมา. ดังนั้นวรรณกรรมที่มีอยู่ให้การสนับสนุนบางส่วนแม้จะมีข้อ จำกัด สำหรับแนวคิดที่ว่าโปรตีนถั่วเหลืองเป็นรักษาที่มีประสิทธิภาพสำหรับไขมันในเลือดสูงอย่างรุนแรงที่จะผลิตผลประโยชน์ที่ไม่รุนแรงในผู้ที่มีระดับปานกลางของคอเลสเตอรอลแต่การที่จะมีผลบังคับใช้ในผู้ที่มีความอ่อนโยนไม่สูงหรือระดับคอเลสเตอรอลเฉลี่ย โปรตีนถั่วเหลืองสมมติฐาน culminated ในการอนุมัติจาก FDA ของการเรียกร้องสุขภาพสำหรับโปรตีนถั่วเหลืองในอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โปรตีนสัตว์เพิ่มความเข้มข้นในเลือดคอเลสเตอรอล
หลายสายพันธุ์สัตว์อาหารคอเลสเตอรอลฟรี semisynthetic
อาหาร 4 , 5 เคซีน , โปรตีนที่แพร่หลายมากที่สุดในนมได้
ใช้บ่อยที่สุด ถึงแม้ว่าโปรตีนสัตว์อื่น เช่น หมูและเนื้อโปรตีน
ทำเหมือนกัน นี้เป็นประโยชน์ที่สร้างแบบจำลองสำหรับศึกษาอาหารและโภชนาการ

ให้อาหารสำเร็จรูปและหลอดเลือด และทางเลือกเพื่อให้อาหารสัตว์
จำนวนมากของคอเลสเตอรอล ในทางตรงกันข้าม เมื่อโปรตีนถั่วเหลืองเป็นโปรตีนทดแทนสัตว์

ให้อาหารสำเร็จรูป , จะไม่เกิดขึ้น ดังนั้น ทั้งสัตว์โปรตีนได้โดยตรง ทำได้
การกระทำหรือโปรตีนถั่วเหลืองมีคอเลสเตอรอลลด
การกระทํา ความเป็นไปได้หลังนี้ทำให้เข้มข้น
ทำงานในปี 1970 และ 1980 เพื่อทดสอบสมมติฐานที่ว่า
โปรตีนถั่วเหลืองสามารถวิธีการโภชนาการเพื่อลดคอเลสเตอรอลในเลือด

แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากการสังเกตระบาดวิทยา
ในอาหารและโรคหัวใจและหลอดเลือดในประเทศญี่ปุ่นและประเทศในเอเชียอื่น ๆที่มีจำนวนมากของผลิตภัณฑ์ถั่วเหลือง

ได้กินเลือดและคอเลสเตอรอล ความเข้มข้นและโรคหัวใจและหลอดเลือด การถูก
น้อย อย่างไรก็ตามความแตกต่างมากมายในอาหารและวิถีชีวิตระหว่างเอเชียและตะวันตก
ประเทศ สามารถอธิบาย ความแตกต่างในความชุกของโรคหัวใจและหลอดเลือด
.
ข้อบ่งชี้ต้นที่โปรตีนถั่วเหลืองมีมากน้อยกว่าผลในมนุษย์ ในสัตว์มามากกว่า

สัตว์จากโปรแกรมโดยตรงในรูปแบบมนุษย์ อาหารที่คล้ายคลึงกับที่กินโดย
มนุษย์ ตามด้วยโปรตีนถั่วเหลืองหรือเคซีนได้รับ

กระต่าย และอย่างที่คาดไว้ผลิตโดยให้อาหารสำเร็จรูป .
7 อย่างไรก็ตาม เมื่ออาหารเดียวกันถูกป้อนให้คนสุขภาพดี
, แหล่งโปรตีนไม่มีผลต่อคอเลสเตอรอลในเลือด . 7 , 8
ผู้อื่นเป็นการศึกษาผลของเคซีนในนมที่กินมังสวิรัติเคร่งครัด
ไม่มีหรือโปรตีนสัตว์ เพื่อให้คู่กับมนุษย์
ส่วนใหญ่มังสวิรัติสัตว์ ( เช่น กระต่าย ) รุ่น .
เมื่อเทียบกับโปรตีนถั่วเหลือง ไม่มีผลของเคซีนในเลือด
คอเลสเตอรอลที่พบ 9
ในปี 1970 และต้นทศวรรษ 1980 , โปรตีนถั่วเหลืองสมมติฐาน
คือเข้มแข็งอย่างมาก ผลของการศึกษาโดย sirtori
ET และ al10 descovich et al , 11 ที่พบว่าอาหารที่มีโปรตีนถั่วเหลือง
แทนเกือบทั้งหมดของสัตว์โปรตีนอย่างมาก
ลดเลือดคอเลสเตอรอลโดย 20 เปอร์เซ็นต์ ถึง 30% ในให้อาหารสำเร็จรูปรุนแรง

เนื่องจากโปรตีนถั่วเหลืองอาหารยัง
ลดไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอล และไขมันไม่อิ่มตัวเพิ่มขึ้น
และเนื่องจากผู้ป่วยมักจะสูญเสียน้ำหนักในอาหาร
โปรโตคอล ผลลัพธ์มักจะ
อับอาย ผู้เขียนรายงานว่าพื้นผิว
โปรตีนถั่วเหลือง ( 50 % แป้งถั่วเหลือง , 50% โปรตีนถั่วเหลืองเข้มข้น ) แต่ไม่ใช่โปรตีนไอโซเลตจากถั่วเหลือง
( 90% โปรตีนถั่วเหลือง ) คือที่มีประสิทธิภาพ นี้ยก
ความเป็นไปได้นั้นมากกว่าโปรตีนจากถั่วเหลืองเอง
nonprotein ส่วนประกอบของโปรตีนถั่วเหลือง การเตรียมการหรือผลของถั่วเหลืองไร้คอเลสเตอรอล เพิ่มไขมันในอาหาร
อาจมีเลือดคอเลสเตอรอลและลดการ ผลของการศึกษา
ต้นอื่น ๆของโปรตีนถั่วเหลืองในกลุ่มตัวอย่างคนไทยมีทั้งคอเลสเตอรอล reduction12
หรือ ไม่ 13,14

ผลการวิเคราะห์อภิมานที่ตีพิมพ์ในปี 1995 พยายามง้อ
หลายอเนกค้นพบระหว่างการศึกษาโปรตีนของถั่วเหลือง 15
29 ควบคุมการศึกษา แนวโน้มการชุมนุมว่า โปรตีนถั่วเหลือง
เลือกลดคอเลสเตอรอลในเลือด สัดส่วนโดยตรงกับ
ระดับเพิ่มระดับ ไตรกลีเซอไรด์ ตัวอย่างเช่น ในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลเลือดอย่างรุนแรง
( 335 มก. / ดล. ) , โปรตีนถั่วเหลือง
ลดคอเลสเตอรอลในเลือด โดย 20%เพียง 7 %
ลดเกิดขึ้นในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลระหว่าง
259 และ 333 มิลลิกรัม / เดซิลิตร ถ้าคอเลสเตอรอลในเลือดเริ่มต้น  255
มิลลิกรัม / เดซิลิตร , ไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น การตอบสนอง
โปรตีนถั่วเหลืองถูกกำหนดขึ้น โดยเริ่มต้นที่ระดับคอเลสเตอรอลเลือด
และ จู่ ๆได้ โดยปริมาณของโปรตีนถั่วเหลือง
กินซึ่งมีค่าอย่างกว้างขวาง จาก 18 124 g / d เมื่อ
กลุ่มควบคุมที่ไม่ได้ถูกรวมอยู่ในการวิเคราะห์สถิติ
มีความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณของโปรตีนถั่วเหลือง
และระดับของการลดคอเลสเตอรอล อย่างไรก็ตาม
การวิเคราะห์โดยไม่มีกลุ่มควบคุมแนะนำผลของ
confounding และลอยในซีรั่มคอเลสเตอรอลที่มักเกิดขึ้นใน
สถานการณ์ทดลอง ในการวิเคราะห์นี้ยังถูกจำกัด
โดยคุณภาพของการศึกษา ;การศึกษาน้อย ควบคุมได้ดี
ในคนที่มีให้อาหารสำเร็จรูปมากกว่าผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอล
เฉลี่ย มันเป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบว่าผลนี้มีมากในผลลัพธ์โดยรวมของการวิเคราะห์อภิมาน .
ดังนั้นวรรณคดีมีให้สนับสนุน
แม้จะมีข้อจำกัด ให้แนวคิดว่า โปรตีนจากถั่วเหลืองเป็นรักษาที่มีประสิทธิภาพสำหรับ

ให้อาหารสำเร็จรูปรุนแรงว่าสร้างประโยชน์ในคนที่มีระดับไม่รุนแรงปานกลางของ
คอเลสเตอรอล แต่มันไม่มีผลในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลสูงเล็กน้อย
หรือเฉลี่ย ถั่วเหลืองโปรตีน
สมมติฐาน culminated ในการอนุมัติ FDA ของสุขภาพเรียกร้อง

โปรตีนถั่วเหลืองในอาหาร