And although he’d kept running and

And although he’d kept running and running, since then, Lee hadn’t thought of any other ideas, let alone a good one.
It had to be a present that nobody else would bring, something that spoke of his own character as well… a gift that expressed his heart…a gift that would be received with pleasure, the best gift ever…
But no matter how much he thought and thought, the right answer just wouldn’t come.
“The bonds between myself and Naruto should be better than this…!” Lee had muttered to himself as he ran.
He came to a resolution:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และถึงแม้ ว่าเขาได้เก็บไว้ใช้ และทำ งาน ตั้งแต่นั้น ลีไม่ได้คิดว่า ความคิดอื่น ๆ นับประสาหนึ่งดีมันได้เป็นปัจจุบันที่ไม่มีใครอื่นจะนำ สิ่งที่พูดเขาเองอักขระเช่น...ของขวัญที่แสดงหัวใจ...ของขวัญที่จะได้รับ มีความสุข ของขวัญดีที่สุดเคย ...แต่ไม่ว่าเขาคิด และคิดว่า คำตอบถูกเพียงจะไม่มา"ความผูกพันระหว่างตัวเองและนารูโตะควรดีกว่านี้..." ลีมี muttered กับตัวเองกับเขาเขามาพร้อมกับความละเอียด:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และถึงแม้ว่าเขาจะเก็บไว้ใช้และทำงานตั้งแต่นั้นลีไม่เคยคิดของความคิดอื่น ๆ ให้อยู่คนเดียวดี.
มันต้องเป็นปัจจุบันที่คนอื่นจะนำมาซึ่งสิ่งที่พูดถึงตัวละครของเขาเองเช่นกัน ... ของขวัญที่แสดงการเต้นของหัวใจของเขา ... ของขวัญที่จะได้รับมีความสุข, ของขวัญที่ดีที่สุดที่เคย ...
แต่ไม่ว่าเท่าไหร่ที่เขาคิดและคิดว่าไม่มีคำตอบที่ถูกก็จะไม่มา.
"พันธบัตรระหว่างตัวเองและนารูโตะที่ควรจะเป็น ดีกว่านี้ ... "ลีพึมพำกับตัวเองขณะที่เขาวิ่ง!.
เขามาถึงความละเอียด:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และถึงแม้ว่าเขาจะวิ่งและวิ่ง หลังจากนั้น ลี ไม่ได้คิดอื่น ๆ ความคิด ไปคนเดียวดี
มันต้องเป็นปัจจุบันที่ไม่มีใครจะเอา สิ่ง ที่ พูดถึงตัวละครของเขาเองเช่นกัน . . . . . . . ของขวัญที่แสดงหัวใจของเขา . . . ของขวัญที่จะได้รับด้วย ความสุขของขวัญที่ดีที่สุดที่เคย . . . . . . .
แต่ยังไงเขาก็คิด และคิดคำตอบที่ถูกต้องก็จะไม่มา
" พันธบัตรระหว่างตัวเองและนารุโตะคงจะดีกว่านี้ . . . . . . . " ลีพึมพำกับตัวเองขณะที่เขาวิ่ง .
เขามาความละเอียด :