The question of vegetation classifi

The question of vegetation classification in Thailand has
been subject to many debates between botanists and ecologists
for at least 40 years. In 1957, the Royal Forest Department
of Thailand (Ogawa et al., 1961) recognized 6 main
types of forest vegetation and only one type of grassland (savanna),
whereas modern authors (Maxwell and Elliott, 2001)
defined only three vegetation types, each of them subdivided
into sub-types (Fig. 1). The North Western Highlands are
covered essentially by “Mixed Deciduous Forest”, with Teak
(Tectona grandis; very important for the local economy), as
well as many other tropical deciduous trees such as the genera
Xylia, Dalbergia, Acacia, Nauclea. By contrast, the Khorat
Plateau is dominated by deciduous dipterocarp forests, although
they have been strongly reduced due to human activities,
as shown by the cropland cover (Fig. 1). Among the natural
indigenous taxa, species such as Shorea obtusa, Dipterocarpus
tuberculatus, and Dipterocarpus obtusifolius tend
to form monospecific stands. The Peninsular and the Central
Plain regions are covered by the so-called “Tropical Evergreen
Forest”, including both needle-leaved and broadleaved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำถามของการจำแนกพืชในประเทศไทยที่ได้รับอาจมีการอภิปรายมากระหว่างนักพฤกษศาสตร์และนิเวศวิทยาเป็นเวลาอย่างน้อย40 ปี ในปี 1957 ที่กรมป่าไม้แห่งประเทศไทย(Ogawa et al., 1961) ได้รับการยอมรับ 6 หลักชนิดของพืชป่าและเพียงหนึ่งชนิดของทุ่งหญ้า(หญ้าสะวันนา) ในขณะที่ผู้เขียนที่ทันสมัย ​​(แมกซ์เวลและเอลเลียต, 2001) ที่กำหนดไว้เพียงสามชนิดพืช แต่ละของพวกเขาแบ่งออกเป็นประเภทย่อย(รูปที่ 1). นอร์ทเวสเทิร์ไฮแลนด์จะได้รับการคุ้มครองเป็นหลักด้วย "ป่าผสมผลัดใบ" กับไม้สัก (Tectona grandis; สำคัญมากสำหรับเศรษฐกิจท้องถิ่น) เช่นเดียวกับที่อื่น ๆ อีกมากมายต้นไม้ผลัดใบเขตร้อนเช่นจำพวก Xylia, Dalbergia กระถิน, Nauclea ในทางตรงกันข้ามโคราชราบที่ถูกครอบงำด้วยป่าเต็งรังถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้รับการลดลงอย่างมากเนื่องจากการกระทำของมนุษย์ที่แสดงโดยปกcropland (รูปที่ 1). ท่ามกลางธรรมชาติที่แท็กซ่าพื้นเมืองสายพันธุ์เช่น Shorea obtusa รัง tuberculatus และเต็งรัง obtusifolius มีแนวโน้มที่จะสร้างยืนmonospecific คาบสมุทรกลางและภูมิภาคธรรมดาถูกปกคลุมไปด้วยสิ่งที่เรียกว่า"เอเวอร์กรีนทรอปิคอลป่า" รวมทั้งเข็มและใบ broadleaved

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำถามของการจำแนกพืชในประเทศไทยมี
ถูก ต้องอภิปรายมากและระหว่างนักพฤกษศาสตร์ ecologists
อย่างน้อย 40 ปี ในปี 1957 , กรมป่าไม้
แห่งประเทศไทย ( โอกาว่า et al . , 1961 ) ได้รับการยอมรับ 6 ประเภทหลัก
ของพืชป่าและเพียงหนึ่งชนิดของทุ่งหญ้า ( ทุ่งหญ้า ) ,
ในขณะที่เขียนสมัยใหม่ ( แมกซ์เวลและ Elliott , 2001 )
กำหนดสามพืชประเภทแต่ละของพวกเขาแบ่งเป็นประเภทย่อย
( รูปที่ 1 ) ที่ราบสูงภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะครอบคลุมหลัก
" ป่าเบญจพรรณ " ด้วยไม้สัก
( ต้นสัก ; สำคัญสำหรับเศรษฐกิจในท้องถิ่น ) , รวมทั้งอื่น ๆอีกมากมาย
เขตร้อนต้นไม้ผลัดใบ เช่น สกุล xylia dalbergia
, , กระถิน , nauclea . โดยคมชัด , โคราช
ที่ราบสูงถูกครอบงำด้วยป่าเต็งรัง ป่าเต็งรัง ถึงแม้ว่า
พวกเขาได้รับลดลงอย่างมาก เนื่องจากกิจกรรมของมนุษย์ ,
ที่แสดงโดย cropland ปก ( ภาพที่ 1 ) ท่ามกลางธรรมชาติ
พื้นเมืองและชนิดเช่น Shorea obtusa ยาง
, tuberculatus และ Dipterocarpus obtusifolius มีแนวโน้ม
แบบฟอร์ม monospecific ย่อมาจาก คาบสมุทรและภาคกลาง
ภูมิภาคธรรมดาครอบคลุม โดยเรียกว่า " ป่าเขตร้อนเขียวชอุ่ม
"ทั้งเข็มและ
ทั่วประเทศซึ่งมีใบกว้างและใบ .