from children to adults over time,

from children to adults over time, like a lie. "
From the good to the present, it was nearly 21 years ago that I was born and live in this world. Time flies so fast it's unbelievable. Until now, it makes me feel like an adult. But no matter how long time it passed, I still remember the days when I was a child I did not
, I called Ms. cotton green light was on Saturday, 16 May 2530 at 18.00 hrs., at house number. 197 Moo 1, Ban Suk Senangkhanikhom farmhouse. Ubon Ratchathani Province Currently, a separate offense then. The mother said I was born, so it is a midwife to birth at home. Unlike his sisters, who have delivered at the hospital. When I was born my father said I was white so called "cotton wool" which is consistent with the father's name. I had a very thin, weighs just 2000 grams me quite a sickly child who is sick very often, but I was a strange child-rearing is not crying in spite of the discomfort often. Dad said I started walking at the age of one year, with two sisters who take care of the parents were not at home when I was 2-3 years old, I began to hang around in the manner children. But do not go far to address specific areas of their own home and the home of his aunt, was subjected to blunt side. What a beautiful time Or sweets, then saw it in their parents bought them, which was then I started crying then. And what to do manually, such as eating and when I was 5 years old is old enough to attend school, my sister was going to teach me to write - Z and the numbers 1-10 for the foundation every day before school. At age six years and a day in kindergarten the first day my father to send me to school close to home, where it has child development centers. And I went back home That day I did not cry, unlike other friends when their parents returned home, she cried. The parents told me that I admired so much in this. When I began to study with friends, most of whom were stronger than me. I attended elementary school Remember when I was a second grade teacher sent me to school calligraphy farmhouse sook found that parents who I won my admiration for me. I have a close friend whose house he is not far from my home players. If parents do not see me at home, I will know that I need to play at the home of a friend. I was a very shy child the most. Eye everything, whether relatives or teachers visited the house. And the habits of the parents did not like was I was a child rather overbearing. Day Saturday - Sunday In addition to playing at a friend's house from time to time I would go to the field with his father and mother. Where to go But now back to riding his father's neck or let it ride on the back of the buffalo stepfather. And some days I was cycling back home, which is the age of six mice grandmother, who was my father and sister to me. One day while I was on the field, arguing, arguing, which was my second class, which is quite high. Therefore, he argued, was therefore a staircase which is opposite the trees. Mother told me to stand for one thing. When I take my things and gave me back the ladder fall, then head to hit the tree hard. Makes my head cracked and bleeding, I cried non-stop. By then his parents were very shocked but since that was my father away from home, so I put my head crushed leaves Bitter bush to stop the bleeding before they took home. I was a child rather not naughty, possibly due to a father so rarely give out to travel except with a mother or sister and the child was shy by the age of 10 years or more primary end I still did it. Smaller, but still a little behind the other friend in the room. At that time he was malnourished children have milk back home every day. The results of my study, during which it remained tied at 4-5 at the end of the room, I was a delegate to the essay competition, and was a delegate to the competition Garland with two other friends who were at. two of the district When the junior high school at the age of 14 years, my body began to change the nature of sexual depictions. I have to take care of themselves more than ever. And that's when I high 140 cm, but the shape is not getting fat remaining original layout. I began to have more friends, whether they are school friends and friends of the school. But the study also remained quite good GPA not less than 3.00 at the time that the school will hold a special dates that are competing calligraphy. Essay I will participate regularly. Moreover, I and two other friends who also represented the science project competition, which has a third of the province. The parents were very proud that I attend many events and a certificate to you. But in high school I was about 154 cm weighs 50 kilograms more weight than the original, my sister called me "little pig" and that was when I was a friend of more schools, whether they are girls. or male friend And like the manner teen It does not make the grade as good as when I was in primary school. Until now I had entered university, I dropped a weight of just 46 kilograms, but the same high returns. This is probably due to the fact that I am a person who does not like sports and exercise
from the past, it reminds me of the love and warmth that we have nearby, father, mother, sister time we ate. Rice, respectively, it was a very happy feeling, which I think we can not find anywhere else.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากเด็กกับผู้ใหญ่ช่วงเวลา เช่นการโกหก " จากดีปัจจุบัน ก็เกือบ 21 ปีที่ผมเกิด และอยู่ในโลกนี้ เวลาบินอย่างรวดเร็วไม่น่าเชื่อ จนถึงขณะนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนผู้ใหญ่ แต่ว่าระยะเวลามันผ่านไป ฉันยังจำวันเมื่อผมเป็นเด็กผมไม่ , I called Ms. cotton green light was on Saturday, 16 May 2530 at 18.00 hrs., at house number. 197 Moo 1, Ban Suk Senangkhanikhom farmhouse. Ubon Ratchathani Province Currently, a separate offense then. The mother said I was born, so it is a midwife to birth at home. Unlike his sisters, who have delivered at the hospital. When I was born my father said I was white so called "cotton wool" which is consistent with the father's name. I had a very thin, weighs just 2000 grams me quite a sickly child who is sick very often, but I was a strange child-rearing is not crying in spite of the discomfort often. Dad said I started walking at the age of one year, with two sisters who take care of the parents were not at home when I was 2-3 years old, I began to hang around in the manner children. But do not go far to address specific areas of their own home and the home of his aunt, was subjected to blunt side. What a beautiful time Or sweets, then saw it in their parents bought them, which was then I started crying then. And what to do manually, such as eating and when I was 5 years old is old enough to attend school, my sister was going to teach me to write - Z and the numbers 1-10 for the foundation every day before school. At age six years and a day in kindergarten the first day my father to send me to school close to home, where it has child development centers. And I went back home That day I did not cry, unlike other friends when their parents returned home, she cried. The parents told me that I admired so much in this. When I began to study with friends, most of whom were stronger than me. I attended elementary school Remember when I was a second grade teacher sent me to school calligraphy farmhouse sook found that parents who I won my admiration for me. I have a close friend whose house he is not far from my home players. If parents do not see me at home, I will know that I need to play at the home of a friend. I was a very shy child the most. Eye everything, whether relatives or teachers visited the house. And the habits of the parents did not like was I was a child rather overbearing. Day Saturday - Sunday In addition to playing at a friend's house from time to time I would go to the field with his father and mother. Where to go But now back to riding his father's neck or let it ride on the back of the buffalo stepfather. And some days I was cycling back home, which is the age of six mice grandmother, who was my father and sister to me. One day while I was on the field, arguing, arguing, which was my second class, which is quite high. Therefore, he argued, was therefore a staircase which is opposite the trees. Mother told me to stand for one thing. When I take my things and gave me back the ladder fall, then head to hit the tree hard. Makes my head cracked and bleeding, I cried non-stop. By then his parents were very shocked but since that was my father away from home, so I put my head crushed leaves Bitter bush to stop the bleeding before they took home. I was a child rather not naughty, possibly due to a father so rarely give out to travel except with a mother or sister and the child was shy by the age of 10 years or more primary end I still did it. Smaller, but still a little behind the other friend in the room. At that time he was malnourished children have milk back home every day. The results of my study, during which it remained tied at 4-5 at the end of the room, I was a delegate to the essay competition, and was a delegate to the competition Garland with two other friends who were at. two of the district When the junior high school at the age of 14 years, my body began to change the nature of sexual depictions. I have to take care of themselves more than ever. And that's when I high 140 cm, but the shape is not getting fat remaining original layout. I began to have more friends, whether they are school friends and friends of the school. But the study also remained quite good GPA not less than 3.00 at the time that the school will hold a special dates that are competing calligraphy. Essay I will participate regularly. Moreover, I and two other friends who also represented the science project competition, which has a third of the province. The parents were very proud that I attend many events and a certificate to you. But in high school I was about 154 cm weighs 50 kilograms more weight than the original, my sister called me "little pig" and that was when I was a friend of more schools, whether they are girls. or male friend And like the manner teen It does not make the grade as good as when I was in primary school. Until now I had entered university, I dropped a weight of just 46 kilograms, but the same high returns. This is probably due to the fact that I am a person who does not like sports and exercise จากผ่านมา ทำให้นึกความรักและความอบอุ่นที่ เรามีในบริเวณใกล้เคียง พ่อ แม่ น้องสาวเวลาเรากิน ข้าว ตามลำดับ มันเป็นความรู้สึกมีความสุขมาก ซึ่งผมคิดว่า เราไม่สามารถหาที่ใดก็ได้อื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่เด็กไปจนถึงผู้ใหญ่เมื่อเวลาผ่านไปเหมือนโกหก "
จากการที่ดีในการปัจจุบันก็เป็นเวลาเกือบ 21 ปีที่ผ่านมาว่าผมเกิดและมีชีวิตอยู่ในโลกนี้. เวลาบินอย่างรวดเร็วมันไม่น่าเชื่อ. จนถึงขณะนี้มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่. แต่ไม่ว่าเวลานานมันผ่านไป ผมยังจำวันที่เมื่อฉันเป็นเด็กฉันไม่ได้
ฉันเรียกว่านางสาวฝ้ายสีเขียวอ่อนอยู่ในเสาร์ 16 พฤษภาคม, 2530 เวลา 18.00 น. ที่บ้านเลขที่. 197 หมู่ที่ 1 บ้านซอกเสนางคนิคมบ้านไร่. จังหวัดอุบลราชธานี ปัจจุบันการกระทำผิดกฎหมายที่แยกจากกันแล้ว. แม่บอกว่าผมเกิดมาเพื่อที่จะเป็นพยาบาลผดุงครรภ์ที่จะเกิดที่บ้าน. ซึ่งแตกต่างจากน้องสาวของเขาที่มีการส่งมอบที่โรงพยาบาล. เมื่อผมเกิดมาพ่อของฉันบอกว่าผมเป็นสีขาวเรียกว่า "สำลี "ซึ่งมีความสอดคล้องกับชื่อของพ่อ. ฉันมีบางอย่างมีน้ำหนักเพียง 2,000 กรัมฉันค่อนข้างเป็นเด็กขี้โรคที่มีอาการป่วยบ่อยมาก แต่ผมก็เด็กเลี้ยงแปลก ๆ ไม่ได้ร้องไห้ทั้งๆที่มีความรู้สึกไม่สบายมักจะ. พ่อกล่าวว่า ผมเริ่มเดินที่อายุหนึ่งปีที่มีน้องสาวสองคนที่ดูแลของพ่อแม่ของเขาไม่ได้อยู่ที่บ้านเมื่อฉันเป็น 2-3 ปีผมเริ่มไปไหนมาไหนในเด็กลักษณะ แต่ไม่ต้องเดินทางไกลเพื่อไปอยู่ในพื้นที่ที่เฉพาะเจาะจงของบ้านของตนเองและบ้านของป้าของเขาถูกยัดเยียดให้ทื่อด้าน อะไรเวลาที่สวยงามหรือขนมแล้วเห็นมันในพ่อแม่ของพวกเขาซื้อมาซึ่งตอนนั้นผมเริ่มร้องไห้แล้ว และสิ่งที่ต้องทำด้วยตนเองเช่นการรับประทานอาหารและเมื่อผมอายุ 5 ขวบเป็นโตพอที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนน้องสาวของฉันกำลังจะไปสอนให้ผมเขียน - Z และตัวเลข 1-10 สำหรับมูลนิธิทุกวันก่อนโรงเรียน ตอนอายุหกปีและวันที่ในโรงเรียนอนุบาลในวันแรกพ่อของฉันที่จะส่งฉันไปเรียนที่โรงเรียนใกล้บ้านที่มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และผมก็กลับบ้านวันนั้นผมไม่ได้ร้องไห้ไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ เมื่อพ่อแม่ของพวกเขากลับบ้านเธอร้องไห้ พ่อแม่บอกผมว่าผมชื่นชมมากในเรื่องนี้ เมื่อผมเริ่มศึกษากับเพื่อน ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นแข็งแกร่งกว่าฉัน ผมเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมจำเมื่อฉันเป็นครูชั้นประถมศึกษาปีที่สองส่งฉันไป sook การประดิษฐ์ตัวอักษรโรงเรียนบ้านไร่พบว่าพ่อแม่ที่ฉันได้รับรางวัลชื่นชมของฉันสำหรับฉัน ฉันมีเพื่อนสนิทที่มีบ้านเขาอยู่ไม่ไกลจากผู้เล่นที่บ้านของฉัน ถ้าพ่อแม่ไม่เห็นผมที่บ้านผมจะรู้ว่าฉันต้องการที่จะเล่นที่บ้านของเพื่อน ฉันเป็นเด็กขี้อายมากที่สุด ตาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นญาติหรือครูไปเยี่ยมบ้าน และพฤติกรรมของผู้ปกครองที่ไม่ชอบคือผมเป็นเด็กที่ค่อนข้างเอาแต่ใจ วันเสาร์ - อาทิตย์นอกเหนือจากการเล่นที่บ้านเพื่อนเมื่อเวลาผ่านไปผมจะไปสนามกับพ่อและแม่ของเขา จะไปที่ไหน แต่ตอนนี้กลับไปขี่คอพ่อของเขาหรือให้มันขี่อยู่บนหลังควายของพ่อเลี้ยง และบางวันผมก็ขี่จักรยานกลับบ้านซึ่งเป็นอายุหกยายหนูผู้เป็นบิดาและน้องสาวของฉันให้ฉัน วันหนึ่งขณะที่ผมอยู่ในสนามเถียงเถียงซึ่งเป็นชั้นที่สองของฉันที่ค่อนข้างสูง ดังนั้นจึงเป็นที่ถกเถียงกันจึงเป็นบันไดซึ่งอยู่ตรงข้ามกับต้นไม้ แม่บอกให้ผมยืนสำหรับสิ่งหนึ่ง เมื่อฉันใช้สิ่งที่ฉันและให้ฉันกลับมาในฤดูใบไม้ร่วงบันไดจากนั้นมุ่งที่จะตีต้นไม้ยาก ทำให้หัวของฉันแตกและมีเลือดออกฉันร้องไห้ไม่หยุด จากนั้นพ่อแม่ของเขาตกใจมาก แต่เนื่องจากว่าเป็นพ่อของฉันออกจากบ้านดังนั้นฉันใส่หัวของฉันบดใบสาบเสือที่จะหยุดเลือดก่อนที่จะพากลับบ้าน ผมเป็นเด็กที่ค่อนข้างซนไม่ได้อาจจะเป็นเพราะพ่อจึงไม่ค่อยให้ออกที่จะเดินทางไปยกเว้นแม่หรือน้องสาวและลูกเป็นคนขี้อายอายุ 10 ปีหรือจุดสิ้นสุดหลักมากขึ้นผมก็ยังไม่ได้ ขนาดเล็ก แต่ยังคงน้อยอยู่เบื้องหลังเพื่อนอื่น ๆ ในห้อง ในเวลานั้นเขาถูกเด็กขาดสารอาหารที่มีนมกลับบ้านทุกวัน ผลการศึกษาของฉันในระหว่างที่มันยังคงผูกที่ 4-5 ในตอนท้ายของห้องผมเป็นตัวแทนไปประกวดเรียงความและเป็นตัวแทนการแข่งขันการ์แลนด์กับเพื่อนอีกสองคนที่อยู่ใน สองอำเภอเมื่อระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่อายุ 14 ปี, ร่างกายของฉันเริ่มที่จะเปลี่ยนลักษณะที่เด่นชัดทางเพศ ผมต้องดูแลตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม และที่ว่าเมื่อผมสูง 140 ซม. แต่รูปร่างจะไม่ได้รับไขมันที่เหลือรูปแบบเดิม ผมเริ่มที่จะมีเพื่อนมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่โรงเรียนและเพื่อน ๆ ของโรงเรียน แต่การศึกษายังคงอยู่ค่อนข้างดีเกรดเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า 3.00 ในขณะที่โรงเรียนจะถือวันที่พิเศษที่มีการแข่งขันการประดิษฐ์ตัวอักษร เรียงความฉันจะมีส่วนร่วมอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ผมและเพื่อนอีกสองคนที่ยังเป็นตัวแทนการแข่งขันโครงงานวิทยาศาสตร์ที่มีสามของจังหวัด พ่อแม่เป็นความภาคภูมิใจมากที่ผมเข้าร่วมกิจกรรมจำนวนมากและใบรับรองให้กับคุณ แต่ในโรงเรียนมัธยมผมประมาณ 154 เซนติเมตรน้ำหนัก 50 กิโลกรัมน้ำหนักมากขึ้นกว่าเดิมน้องสาวของฉันเรียกฉันว่า "หมูน้อย" และนั่นก็คือตอนที่ผมเป็นเพื่อนของโรงเรียนอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นสาว หรือเพื่อนชายวัยรุ่นและเช่นเดียวกับลักษณะที่มันไม่ได้ทำให้เกรดดีเท่าเมื่อผมอยู่ในโรงเรียนประถมศึกษา จนถึงขณะนี้ผมได้เข้ามหาวิทยาลัยผมลดลงน้ำหนักเพียง 46 กิโลกรัม แต่ผลตอบแทนที่สูงเช่นเดียวกัน นี่อาจจะเป็นเพราะความจริงที่ว่าฉันเป็นคนที่ไม่ชอบการเล่นกีฬาและการออกกำลังกาย
จากที่ผ่านมามันทำให้ผมนึกถึงความรักและความอบอุ่นที่เรามีอยู่ใกล้พ่อแม่น้องสาวเวลาเรากิน ข้าวตามลำดับมันเป็นความรู้สึกที่มีความสุขมากซึ่งผมคิดว่าเราไม่สามารถหาจากที่อื่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากเด็กถึงผู้ใหญ่ตลอดเวลา เหมือนโกหก "
จากดีจนถึงปัจจุบัน เป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้วที่ผมเกิดและใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้ เวลาผ่านไปเร็วมาก ไม่น่าเชื่อเลย จนถึงตอนนี้ มันทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่ แต่ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เวลาก็ผ่านไป ฉันยังคงจำวันเมื่อฉันเป็นเด็กฉันไม่
, ฉันโทรหาคุณผ้าฝ้ายสีเขียวอ่อน เมื่อวันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม 2530 เวลา 18.00 น.ที่บ้านเลขที่ 197 หมู่ 1 บ้านซุกเสนางคนิคมบ้านไร่ จังหวัดอุบลราชธานีในปัจจุบัน ความผิดแยกแล้ว แม่บอกว่าผมเกิด ดังนั้นมันคือ midwife คลอดที่บ้าน ซึ่งแตกต่างจากพี่น้องของเขา ผู้ที่คลอดที่โรงพยาบาล เมื่อผมเกิดมา พ่อผมบอกว่าผมเป็นสีขาว จึงเรียกว่า " สำลี " ซึ่งสอดคล้องกับชื่อของพ่อ ฉันมีมากบางหนักแค่ 2 , 000 กรัม ผมค่อนข้างขี้โรค เด็กที่ป่วยบ่อยมาก แต่ผมเป็นเด็กแปลก ๆเลี้ยงดูไม่ร้องไห้ทั้งๆ ที่ไม่สบายบ่อยๆ พ่อบอกว่า หนูเริ่มเดินเมื่ออายุ 1 ปี กับสองสาว ที่ดูแลพ่อแม่ไม่อยู่บ้านตอน 2-3 ขวบ ผมเริ่มที่จะแขวนรอบในลักษณะที่เด็กแต่ไม่ต้องไปไกลถึงที่อยู่ในพื้นที่ที่เฉพาะเจาะจงของบ้านของตัวเองและบ้านป้าของเขา ถูกยัดเยียดให้ทื่อด้าน แล้วเวลาที่สวยงาม หรือ ขนม แล้วเห็นมันอยู่ที่พ่อแม่ซื้อให้ ซึ่งผมเริ่มร้องไห้แล้ว และสิ่งที่ต้องทำ ด้วยตนเอง เช่น รับประทานอาหาร และเมื่อฉันอายุ 5 ปี ก็โตพอที่จะไปโรงเรียนน้องสาวของฉันกำลังจะสอนฉันเขียน - Z และตัวเลข 1-10 สำหรับรากฐานทุกวันก่อนไปโรงเรียน อายุ 6 ปี และวันอนุบาลวันแรกที่พ่อส่งฉันไปเรียนที่โรงเรียนใกล้บ้าน ซึ่งจะมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และฉันก็เดินกลับบ้าน วันนั้นฉันก็ไม่ร้องไห้ ไม่เหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ เมื่อพ่อแม่กลับบ้านมา เธอร้องไห้พ่อแม่บอกฉันว่าฉันชื่นชมมากในนี้ เมื่อฉันเริ่มเรียนกับเพื่อน ส่วนใหญ่ของผู้ที่แข็งแรงกว่าฉัน ผมเรียนประถมจำได้ว่าเป็นอาจารย์ระดับที่สอง ส่งหนูไปโรงเรียนบ้านไร่ พบว่า ผู้ปกครองที่หนีซุกฉันจะชื่นชมของฉันสำหรับฉัน ผมมีเพื่อน สนิท ที่บ้านเขาอยู่ไม่ไกลจากผู้เล่นหน้าแรกของฉัน ถ้าพ่อแม่ไม่เจอฉันที่บ้านผมจะรู้ว่าผมต้องการเล่นที่บ้านเพื่อน ผมเป็นเด็กขี้อายมากที่สุด ตาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นญาติ หรือครูไปเยี่ยมบ้าน และนิสัยของพ่อแม่ไม่ได้ เช่น ผมเป็นเด็กที่ค่อนข้างหยิ่งยโส วัน เสาร์ - อาทิตย์ นอกจากจะเล่นที่บ้านเพื่อนเวลาฉันไปที่สนามกับพ่อและแม่ไปไหน แต่ตอนนี้กลับไปขี่คอ พ่อ หรือ ปล่อยให้มันนั่งบนหลังควาย พ่อเลี้ยง และบางวันผมก็ขี่จักรยานกลับบ้าน ซึ่งอายุหกหนู คุณยาย ที่พ่อและน้องสาวของข้า วันหนึ่งขณะที่ผมอยู่บนสนาม , โต้เถียง , เถียง , ซึ่งเป็นรุ่นที่สอง ซึ่งค่อนข้างสูง ดังนั้น เขาแย้งว่า