Information on the upper thermal li

Information on the upper thermal limits of tropical animals is particularly welcome to scientific literature because it contributes to the ongoing discussion on the vulnerability of tropical animals to climate warming (Deutsch et al., 2008 and Tewksbury et al., 2008). Species that evolved in non-seasonal environments, like the tropics, are less likely to have broad thermal intervals and to acclimate to different temperatures. Thus, tropical species may be more vulnerable to alterations in temperature because their thermal limits may be closer to their optimal temperature (Stillman, 2003, Ghalambor et al., 2006 and Deutsch et al., 2008). For this theory to be tested, the thermal limits of a much wider range of animals need to be estimated experimentally. So far, the species tested in the present study have CTMax values above the maximum water temperature for this area, which is 30.1 °C (data from the CEBIMar-USP meteorological station), however tidal pools can reach 41 °C, during heat waves.
Intraspecific variability was low for all species, at all warming rates tested, which is in accordance with Mora and Ospina (2001), Madeira et al. (2012a) and Vinagre et al. (2013). It is generally accepted that thermal tolerance varies within a genetically fixed range that is subjected to phenotypic alteration (Cuculescu et al., 1998). Thermal history at the individual level and parental effects are generally considered the most important factors determining phenotypic plasticity (Cossins and Bowler, 1987 and Shaefer and Ryan, 2006). The methodology followed in the present study, which encompasses seven days at the same acclimation temperature for all the individuals studied, aims to prevent the interference of thermal history and to establish a similar thermal baseline for all individuals. This probably explains the low variability in the thermal response found in the present study. However, site fidelity and low dispersal from each group of individuals, possibly fidelity to the tide pool or rocky beach, may also be at play.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อมูลเกี่ยวกับข้อ จำกัด ในการระบายความร้อนบนของสัตว์เขตร้อนที่มีการต้อนรับอย่างยิ่งที่จะวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์เพราะมันก่อให้เกิดการอภิปรายอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับช่องโหว่ของสัตว์เขตร้อนจะร้อนสภาพภูมิอากาศ (Deutsch et al., 2008 และทูก et al., 2008) สายพันธุ์ที่พัฒนาในสภาพแวดล้อมที่ไม่ตามฤดูกาลเช่นเขตร้อนมีโอกาสน้อยที่จะมีช่วงเวลาที่ความร้อนในวงกว้างและการปรับที่มีอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ดังนั้นสายพันธุ์เขตร้อนที่อาจจะมีความเสี่ยงที่จะมีการปรับเปลี่ยนอุณหภูมิความร้อนเนื่องจากข้อ จำกัด ของพวกเขาอาจจะใกล้ชิดกับอุณหภูมิที่เหมาะสมของพวกเขา (Stillman 2003 Ghalambor et al., 2006 และ Deutsch et al., 2008) สำหรับทฤษฎีนี้จะทดสอบขีด จำกัด ของความร้อนของช่วงกว้างมากของสัตว์ที่จะต้องมีการคาดการทดลอง เพื่อให้ห่างไกลชนิดที่ผ่านการทดสอบในการศึกษาปัจจุบันมีค่า CTMax เหนืออุณหภูมิของน้ำสูงสุดในพื้นที่นี้ซึ่งเป็น 30.1 ° C (ข้อมูลจากสถานีอุตุนิยมวิทยา CEBIMar-USP), สระว่ายน้ำขึ้นน้ำลง แต่สามารถเข้าถึง 41 องศาเซลเซียสในช่วงคลื่นความร้อน .
แปรปรวนสำนวนอยู่ในระดับต่ำสำหรับทุกชนิดในอัตราที่ร้อนทดสอบทั้งหมดซึ่งเป็นไปตามโมราและ Ospina (2001), และอัลมาเดรา (2012a) และ Vinagre et al, (2013) เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าความอดทนความร้อนแตกต่างกันไปในช่วงที่กำหนดทางพันธุกรรมที่อยู่ภายใต้การเปลี่ยนแปลงฟีโนไทป์ (Cuculescu et al., 1998) ประวัติความร้อนในระดับบุคคลและผลกระทบของผู้ปกครองที่ได้รับการพิจารณาโดยทั่วไปปัจจัยที่สำคัญที่สุดการกำหนดปั้นฟีโนไทป์ (Cossins และกะลาปี 1987 และ Shaefer และไรอัน, 2006) วิธีการใช้ในการศึกษาครั้งนี้ซึ่งครอบคลุมเจ็ดวันที่อุณหภูมิปรับตัวเหมือนกันสำหรับบุคคลทุกคนมีการศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการรบกวนของประวัติศาสตร์ความร้อนและสร้างพื้นฐานความร้อนที่คล้ายกันสำหรับทุกคน นี้น่าจะอธิบายความแปรปรวนต่ำในการตอบสนองความร้อนที่พบในการศึกษาปัจจุบัน แต่ความจงรักภักดีของเว็บไซต์และการกระจายต่ำจากกลุ่มของแต่ละบุคคลอาจจะเป็นสระว่ายน้ำความจงรักภักดีน้ำหรือหาดหินก็อาจจะเป็นที่เล่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อมูลเกี่ยวกับความร้อนขีดจำกัดบนของสัตว์ในเขตร้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งยินดีต้อนรับสู่วรรณกรรมวิทยาศาสตร์ เพราะมันก่อให้เกิดการอภิปรายอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับช่องโหว่ของสัตว์เมืองร้อนภูมิอากาศร้อน ( Deutsch et al . , 2008 และ tewksbury et al . , 2008 ) สายพันธุ์ที่พัฒนาในสภาพแวดล้อมที่ไม่ตามฤดูกาล เช่น เขตร้อนมีโอกาสน้อยที่จะมีช่วงอุณหภูมิกว้างและปรับอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ดังนั้น ชนิดร้อน อาจจะเสี่ยงต่อ การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ เพราะข้อจำกัดทางความร้อนอาจจะใกล้ชิดกับอุณหภูมิที่เหมาะสมของพวกเขา ( Stillman , 2003 , ghalambor et al . , 2006 และภาษาเยอรมัน et al . , 2008 ) ทฤษฎีนี้จะทดสอบขอบเขตความร้อนของช่วงกว้างมากของสัตว์จะต้องมีประมาณนี้ ดังนั้นไกล , ชนิดทดสอบในการศึกษาได้ค่า ctmax เหนืออุณหภูมิน้ำสูงสุดในบริเวณนี้ ซึ่งเป็น 30.1 องศา C ( ข้อมูลจาก cebimar USP สถานีอุตุนิยมวิทยา ) แต่สระว่ายน้ำน้ำขึ้นน้ำลงสามารถเข้าถึง 41 °องศาเซลเซียส ช่วงคลื่นความร้อน ความแปรปรวนต่ำ
เซ็นต์สำหรับทุกชนิดเลยร้อนราคาทดสอบที่สอดคล้องกับโมรา และ ospina ( 2001 ) , Madeira et al . ( 2012a ) และ * et al . ( 2013 ) เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าทนความร้อนทางพันธุกรรมคงที่ภายในช่วงที่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงฟีโนไทป์ ( cuculescu et al . , 1998 )ทางประวัติศาสตร์ในระดับบุคคล และผลของผู้ปกครองโดยทั่วไปจะพิจารณาปัจจัยที่สำคัญที่สุดการกำหนดคุณสมบัติพลาสติก ( cossins กะลาและ 1987 และเชอร์เฟอร์ , และ Ryan , 2006 ) วิธีการที่ใช้ในการศึกษา ซึ่งครอบคลุม 7 วัน ที่อุณหภูมิ acclimation เดียวกันทั้งหมด บุคคลที่ศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการรบกวนของประวัติศาสตร์ที่จะสร้างความร้อนและความร้อนที่คล้ายกันพื้นฐานสำหรับบุคคลทั่วไป นี้อาจอธิบายความแปรปรวนในความร้อนต่ำการตอบสนองที่พบในการศึกษาปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม การเว็บไซต์และกระจายต่ำจากแต่ละกลุ่มของแต่ละบุคคล อาจจะจงรักภักดีไปยังสระน้ำ หรือหาดหิน อาจจะเล่น