Michael Thonet (2 July 1796 — 3 Mar

Michael Thonet (2 July 1796 — 3 March 1871) was a German-Austrian cabinet maker.

Thonet was the son of master tanner Franz Anton Thonet of Boppard. Following a carpenter's apprenticeship, Thonet set himself up as an independent cabinetmaker in 1819. A year later, he married Anna Grahs, with whom he had seven sons and six daughters. Only five of the sons, however, survived early childhood.

In the 1830s, Thonet began trying to make furniture out of glued and bent wooden slats. His first success was the Bopparder Schichtholzstuhl (Boppard layerwood chair) in 1836. Thonet gained substantial independence by acquiring the Michelsmühle, the glue factory that made the glue for this process, in 1837. However, his attempts to patent the technology failed in Germany (1840) as well as in Great Britain, France and Russia (1841). Thonet's essential breakthrough was his success in having light, strong wood bent into curved, graceful shapes by forming the wood in hot steam. This enabled him to design entirely novel, elegant, lightweight, durable and comfortable furniture, which appealed strongly to fashion - a complete departure from the heavy, carved designs of the past - and whose aesthetic and functional appeal remains to this day.

At the Koblenz trade fair of 1841, Thonet met Prince Klemens Wenzel von Metternich, who was enthusiastic about Thonet's furniture and invited him to the Vienna court. In the next year, Thonet was able to present his furniture, and his chairs in particular, to the Imperial Family.

As the Boppard establishment got into financial difficulties, Thonet sold it and emigrated to Vienna with his family. There, he worked with his sons on the interior decoration of the Palais Liechtenstein[disambiguation needed] for the Carl Leistler establishment.

In 1849 he again founded an establishment of his own, the Gebrüder Thonet. In 1850 he produced his Nr 1 chair. The World's Fair in London 1851 saw him receive the bronze medal for his Vienna bentwood chairs. This was his international breakthrough. At the next World's Fair in Paris 1855, he was awarded the silver medal as he continued to improve his production methods. In 1856 he was able to open up a new factory in Koryčany, Moravia. Its extensive beech woods were of great significance to his enterprise.

The 1859 chair Nr. 14 - better known as Konsumstuhl Nr. 14, coffee shop chair no. 14 - is still called the "chair of chairs" with some 50 million produced up until 1930. It yielded a gold medal for Thonet's enterprise at the 1867 Paris World's Fair.

As Michael Thonet died 1871 in Vienna, the Fa. Gebrüder Thonet had sales locations across Europe as well as Chicago and New York. Today, a museum in the factory in Frankenberg, Hesse showcases the firm's history and the Thonet design.

Often mispronounced "Tho-nay" the name is pronounced "toe-net" with a hard beginning and ending t.

The Museum of Applied Arts, MAK Vienna hosts the largest collection of original Thonet chairs in Austria.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Michael Thonet (1796 2 กรกฎาคม — 3 1871 มีนาคม) เป็นเครื่องชงคณะรัฐมนตรีเยอรมันออสเตรียThonet เป็นบุตรของโท tanner Franz แอนทอน Thonet ของ Boppard ต่อการฝึกงานของช่างไม้ Thonet ได้เองเป็นการ cabinetmaker อิสระใน 1819 ปีต่อมา เขาแต่งงาน Anna Grahs ซึ่งเขามีบุตรชายเจ็ดคนและธิดาหก อย่างไรก็ตาม ห้าเท่าของบุตร รอดชีวิตปฐมวัยใน 1830s, Thonet เริ่มพยายามทำเฟอร์นิเจอร์จาก slats ไม้กาว และโค้ง ความสำเร็จครั้งแรกของเขาคือ Bopparder Schichtholzstuhl (Boppard layerwood เก้าอี้ใน 1836 Thonet ได้รับเอกราชพบทางธ Michelsmühle โรงงานกาวที่ทำกาวสำหรับกระบวนการนี้ 2380 ซึ่งเมื่อเร็ว ๆ อย่างไรก็ตาม เขาพยายามที่จดสิทธิบัตรเทคโนโลยีล้มเหลวในเยอรมนี (1840) เช่นในสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และรัสเซีย (1841) ความก้าวหน้าสำคัญของ Thonet เป็นความสำเร็จของเขามีไม้อ่อน แข็งแรงที่งอเป็นรูปทรงโค้ง สง่างาม โดยการขึ้นรูปไม้ในไอน้ำร้อน นี้ใช้งานเขาออกแบบนวนิยายทั้งหมด สง่างาม น้ำหนักเบา ทนทาน และสะดวกสบายเฟอร์นิเจอร์ ที่ขออุทธรณ์แฟชั่น - ออกทำจากหนัก แกะสลักออกแบบในอดีต - และยังคงดึงดูดใจความงาม และการทำงานนี้ที่ค้า Koblenz แฟร์ของ 1841, Thonet พบ Prince Klemens Wenzel ฟอนเมทแทร์นิช ผู้มีความกระตือรือร้นเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์ของ Thonet และเชิญเขาศาลเวียนนา ในปีถัดไป Thonet ก็สามารถที่จะนำเสนอเฟอร์นิเจอร์ของเขา และเก้าอี้ของเขาโดยเฉพาะ ครอบครัวอิมพีเรียลเป็นสถานประกอบการ Boppard ได้เป็นปัญหาทางการเงิน Thonet ขายมัน และได้อพยพสู่เวียนนากับครอบครัว เขาทำงาน มีบุตรในการตกแต่งภายในของราชรัฐลิกเตนสไตน์พา [ต้องการแก้ความกำกวม] Carl Leistler ก่อตั้งขึ้นใน 1849 อีกก่อตั้งสถานประกอบการของเขาเอง Gebrüder Thonet ใน 1850 เขาผลิต Nr 1 เก้าอี้ของเขา ยุติธรรมของโลกในกรุงลอนดอน 1851 เห็นเขาได้รับเหรียญทองแดงสำหรับเก้าอี้ของเขา bentwood เวียนนา นี้เป็นความก้าวหน้าของประเทศ ที่ต่อไปโลกของแฟร์ในปารีส 1855 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินกับเขาอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงวิธีการผลิตของเขา ใน 1856 เขาก็สามารถที่จะเปิดโรงงานใหม่ใน Koryčany เรียน ไม้บีชอย่างละเอียดของความสำคัญองค์กรของเขามากขึ้นเก้าอี้ปี 1859 Nr. 14 - รู้จักกันดีเป็น Konsumstuhl Nr. 14 ร้านกาแฟเก้าอี้หมายเลข 14 - จะยังเรียกว่า "เก้าอี้เก้าอี้" ด้วย 50 ล้านบางผลิตจนถึง 1930 มันหาเหรียญทองสำหรับองค์กรของ Thonet ที่ยุติธรรมของโลกปารีสค.ศ. 1867ขณะที่ Michael Thonet ตาย 1871 ในเวียนนา Fa Gebrüder Thonet มีสถานขายไปทั่วยุโรปเช่นชิคาโก และนิวยอร์ก วันนี้ พิพิธภัณฑ์โรงงานใน Frankenberg เฮโชว์ผลงานของบริษัทประวัติและแบบ Thonetมัก mispronounced "สรรพนาย" ชื่อจะออกเสียง "เท้าสุทธิ" เริ่มต้นที่ยากและไม่สิ้นสุดพิพิธภัณฑ์ของใช้ศิลปะ เวียนนาหมากเป็นคอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของเดิมเก้าอี้ Thonet ในออสเตรีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไมเคิล Thonet (2 กรกฎาคม 1796 - 3 มีนาคม 1871) เป็นผู้ผลิตตู้เยอรมันออสเตรีย. Thonet เป็นบุตรชายของนายฟรานซ์แอนตันฟอกหนัง Thonet ของบอปพาร์ด ต่อไปนี้การฝึกงานช่างไม้, Thonet ตั้งตัวเองขึ้นเป็นเขี้ยวที่เป็นอิสระในปี ค.ศ. 1819 ปีต่อมาเขาได้แต่งงานกับแอนนา Grahs กับคนที่เขามีเจ็ดคนและลูกสาวหก เพียงห้าของลูกหลาน แต่รอดชีวิตวัยเด็ก. ในยุค 1830 Thonet เริ่มพยายามที่จะทำเฟอร์นิเจอร์จากไม้แผ่นกาวและงอ ประสบความสำเร็จครั้งแรกของเขาคือ Bopparder Schichtholzstuhl (บอปพาร์ดเก้าอี้ layerwood) ใน 1836 Thonet ได้รับเอกราชอย่างมีนัยสำคัญโดยการเข้าซื้อMichelsmühleโรงงานกาวที่ทำกาวสำหรับกระบวนการนี้ใน 1837 อย่างไรก็ตามความพยายามของเขาที่จะจดสิทธิบัตรเทคโนโลยีที่ล้มเหลวในประเทศเยอรมนี ( 1840) เช่นเดียวกับในสหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศสและรัสเซีย (1841) ความก้าวหน้าที่สำคัญ Thonet เป็นความสำเร็จของเขาในการมีแสงไม้ที่แข็งแรงก้มโค้งเป็นรูปทรงที่สง่างามโดยการสร้างไม้ในไอน้ำร้อน นี้ทำให้เขาสามารถออกแบบใหม่ทั้งหมด, สง่างาม, น้ำหนักเบา, เฟอร์นิเจอร์ที่ทนทานและสะดวกสบายซึ่งได้ยื่นอุทธรณ์ขอแฟชั่น - การเดินทางที่สมบูรณ์จากหนักการออกแบบแกะสลักของอดีตที่ผ่านมา -. และมีการอุทธรณ์ความงามและการทำงานยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ในโคเบลนซ์ การค้ายุติธรรมของ 1841 Thonet พบกับเจ้าชายเมนส์เวนเซลฟอน Metternich ซึ่งเป็นความกระตือรือร้นเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์ Thonet และเชิญเขาไปที่ศาลกรุงเวียนนา ในปีถัดไป Thonet ก็สามารถที่จะนำเสนอเฟอร์นิเจอร์ของเขาและเก้าอี้ของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับราชวงศ์. ในฐานะที่เป็นสถานประกอบการบอปพาร์ดได้เข้ายากลำบากทางการเงิน Thonet ขายมันและอพยพไปยังกรุงเวียนนากับครอบครัวของเขา ที่นั่นเขาทำงานร่วมกับลูกชายของเขาในการตกแต่งภายในของ Palais นสไตน์ [disambiguation จำเป็น] การจัดตั้งคาร์ล Leistler. ใน 1849 เขาอีกครั้งก่อตั้งสถานประกอบการของเขาเองGebrüder Thonet ในปี ค.ศ. 1850 เขาผลิต Nr 1 เก้าอี้ของเขา งานเวิลด์แฟร์ในลอนดอน 1851 เห็นเขาได้รับเหรียญทองแดงสำหรับเวียนนา bentwood เก้าอี้ของเขา นี้คือการพัฒนาระหว่างประเทศของเขา ในงานเวิลด์แฟร์ต่อไปในปารีส 1855 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในขณะที่เขายังคงที่จะปรับปรุงวิธีการผลิตของเขา ในปี 1856 เขาก็สามารถที่จะเปิดโรงงานใหม่ในKoryčanyโมราเวีย ป่าบีชกว้างขวางของมันมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อองค์กรของเขา. เก้าอี้ 1,859 Nr 14 - ที่รู้จักกันดีในฐานะ Konsumstuhl Nr 14, เก้าอี้ร้านกาแฟไม่มี 14 - จะเรียกว่ายังคงเป็น "เก้าอี้เก้าอี้" กับบาง 50 ล้านผลิตจนถึงปี 1930 มันให้ผลเหรียญทองสำหรับองค์กร Thonet ที่ 1867 ปารีสเวิลด์แฟร์. ขณะที่ไมเคิลเสียชีวิต Thonet 1871 ในเวียนนาฟ้า Gebrüder Thonet มีสถานที่ขายทั่วยุโรปเช่นเดียวกับชิคาโกและนิวยอร์ก วันนี้พิพิธภัณฑ์ในโรงงานใน Frankenberg เฮสส์โชว์ผลงานประวัติศาสตร์ของ บริษัท และการออกแบบ Thonet. ผิดบ่อยครั้งที่ "Tho-เปล่า" ชื่อที่เด่นชัดคือ "นิ้วเท้าสุทธิ" กับการเริ่มต้นที่ยากและสิ้นสุดที. พิพิธภัณฑ์ศิลปะประยุกต์ MAK เวียนนาเป็นเจ้าภาพจัดงานคอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของเก้าอี้เดิม Thonet ในออสเตรีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไมเคิล โธเน็ท ( 2 วันที่ 1 - 3 มีนาคม 2414 ) เป็นผู้ผลิตตู้ออสเตรียเยอรมัน

โธเน็ทเป็นบุตรชายของอาจารย์ เทนเนอร์ ฟรานซ์ แอน โธเน็ทของ Budapest . ติดตามการฝึกงานของช่างไม้ เป็นช่างเฟอร์นิเจอร์ โธเน็ตตั้งตัวเองขึ้นเป็นอิสระในปี 1819 ปีต่อมาเขาแต่งงานกับ แอนนา grahs กับคนที่เขามีบุตรชายเจ็ดคนและบุตรสาวหกคน . เพียงห้าของบุตรชาย แต่รอด

เด็กปฐมวัยในคริสต์ทศวรรษ 1810 โธเน็ตเริ่ม , พยายามที่จะทำให้เฟอร์นิเจอร์ออกจากติดกาวและงอ slats ไม้ ความสำเร็จครั้งแรกของเขาเป็น bopparder schichtholzstuhl ( เก้าอี้บอปพาร์ด layerwood ) ใน 1836 . โธเน็ทได้รับเอกราช อย่างมาก โดยการ michelsm ü hle , โรงงานกาวที่ทำกาวสำหรับกระบวนการนี้ใน 1832 . อย่างไรก็ตามความพยายามของเขาที่จะสิทธิบัตรเทคโนโลยีที่ล้มเหลวในเยอรมัน ( 1840 ) รวมทั้งในอังกฤษ ฝรั่งเศส และรัสเซีย ( 1841 ) สรุปคือ โธเน็ทความก้าวหน้าความสำเร็จของเขาในการมีเบา แข็งแรง ไม้โค้งเป็นโค้งสง่างาม รูปร่างโดยการขึ้นรูปไม้ในไอน้ำร้อน ทำให้เขาได้รับการออกแบบใหม่ทั้งหมด สวย เบา สบาย ทนทาน และเฟอร์นิเจอร์ซึ่งได้ยื่นอุทธรณ์ขอแฟชั่น - การเดินทางที่สมบูรณ์จากหนักการออกแบบแกะสลักในอดีตและที่มีความงามและการทำงานการอุทธรณ์ยังคงไปในวันนี้

ที่ Koblenz Trade Fair ของร้าน โธเน็ทเจอเจ้าชายเคลเมิ่นส์ , เวนเซล ฟอน เมตเตอร์นิคที่กระตือรือร้นเกี่ยวกับ โธเน็ต เฟอร์นิเจอร์ และชวนเขาไปศาลที่เวียนนา ในปีถัดไป โธเน็ตก็สามารถเสนอเฟอร์นิเจอร์ของเขาเก้าอี้ของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับราชวงศ์

เป็นบอปพาร์ดสถานประกอบการมีปัญหาทางการเงิน โธเน็ทขายมันและย้ายไป เวียนนา กับครอบครัวของเขา มี เขาเคยทำงานกับลูกชายของเขาในการตกแต่งภายในของ Palais ลิกเตนสไตน์ [ disambiguation ต้องการ ] สำหรับคาร์ล leistler ก่อตั้ง

ใน 1849 เขาอีกครั้งก่อตั้งจัดตั้งของเขาเอง gebr ü der โธเน็ท .ใน 1850 เขาผลิตเก้าอี้ NR 1 ของเขา ของโลกที่เป็นธรรมในลอนดอน 1851 เห็นเขาได้รับเหรียญบรอนซ์สำหรับเวียนนา bentwood เก้าอี้ นี้คือการพัฒนาระหว่างประเทศของเขา ที่โลกหน้าของความยุติธรรมในปารีสหรือ เขาได้รับรางวัลเหรียญเงิน ขณะที่เขายังคงปรับปรุงวิธีการผลิตของเขา ในปี 1856 เขาได้เปิดโรงงานใหม่ใน Kory čใด โมราเวีย .กว้างขวางบีชป่าของความสำคัญที่ดีในองค์กรของเขา . . . . . .

ตอนนี้เก้าอี้ Nr 14 - ดีกว่าที่รู้จักกันเป็น konsumstuhl Nr 14 , ร้านกาแฟเก้าอี้หมายเลข 14 ก็ยังคงเรียกว่า " เก้าอี้เก้าอี้ " กับ 50 ล้านผลิตจนกระทั่ง 1930 มันคือเหรียญทองสำหรับ โธเน็ตขององค์กรที่ 2410 ปารีสโลกยุติธรรม

เป็นไมเคิล โธเน็ทตาย 2414 ในเวียนนา , เอฟเอgebr ü der โธเน็ทมีสถานที่ขายทั่วทั้งยุโรป เช่นเดียวกับ ชิคาโก และนิวยอร์ก วันนี้พิพิธภัณฑ์ในโรงงานใน Frankenberg ตโชว์ประวัติศาสตร์ของ บริษัท และ โธเน็ตดีไซน์ มักจะออกเสียงผิด

" ท่อ " " เป็นชื่อที่ออกเสียงว่า " เท้าสุทธิ " กับการเริ่มต้นและจบยาก ต.

พิพิธภัณฑ์ศิลปะประยุกต์ , มัคเวียนนาโฮสต์คอลเลกชันที่ใหญ่ที่สุดของต้นฉบับ โธเน็ตเก้าอี้ในออสเตรีย .