I scowl with frustration at myself

I scowl with frustration at myself in the mirror. Damn my hair – it just won’t behave,
and damn Katherine Kavanagh for being ill and subjecting me to this ordeal. I should be
studying for my final exams, which are next week, yet here I am trying to brush my hair
into submission. I must not sleep with it wet. I must not sleep with it wet.Reciting this
mantra several times, I attempt, once more, to bring it under control with the brush. I roll
my eyes in exasperation and gaze at the pale, brown-haired girl with blue eyes too big for
her face staring back at me, and give up. My only option is to restrain my wayward hair in
a ponytail and hope that I look semi presentable.
Kate is my roommate, and she has chosen today of all days to succumb to the flu.
Therefore, she cannot attend the interview she’d arranged to do, with some mega-industrialist tycoon I’ve never heard of, for the student newspaper. So I have been volunteered. I
have final exams to cram for, one essay to finish, and I’m supposed to be working this afternoon, but no – today I have to drive a hundred and sixty-five miles to downtown Seattle
in order to meet the enigmatic CEO of Grey Enterprises Holdings Inc. As an exceptional
entrepreneur and major benefactor of our University, his time is extraordinarily precious
– much more precious than mine – but he has granted Kate an interview. A real coup, she
tells me. Damn her extra-curricular activities.
Kate is huddled on the couch in the living room.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันหน้าคว่ำกับแห้วที่ตัวเองในกระจก ไอ้ผม – มันเพียงไม่ทำงาน และไอ้แคทเธอรีนคาวานอจห์กำลังป่วย และแล้วก็กดชัตเตอร์ผมนี้การทรมาน ฉันควรจะ เรียนสอบขั้นสุดท้ายของฉัน ซึ่งเป็นสัปดาห์ถัดไป ได้ที่นี่ฉันกำลังพยายามแปรงผม ในการส่ง ฉันต้องนอนกับมันเปียก ฉันต้องนอนกับมันเปียกอ่านนี้ มันตราหลายครั้ง ฉันพยายาม อีกครั้ง นำภายใต้การควบคุมด้วยแปรง ผมม้วน ตาของฉันในสายตาที่สาวจาง brown-haired และ exasperation มีขนาดใหญ่เกินไปสำหรับตาสีฟ้า จ้องมองใบหน้าของเธอฉัน และให้ค่า ตัวเลือกของฉันเท่านั้นจะตัดผม wayward ใน ponytail และหวังว่า ขอดูห้องมุมเคทเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉัน และเธอได้เลือกวันนี้วันทั้งหมดเพื่อยอมหวัดใหญ่ ดังนั้น เธอไม่สามารถเข้าร่วมการสัมภาษณ์เธอก็จัดให้ทำ ไทคูน industrialist ร็อคบางฉันไม่เคยได้ยินของ สำหรับหนังสือพิมพ์ของนักเรียน ดังนั้นฉันมี volunteered ฉัน มีสอบสุดท้ายเร่งสำหรับ เรียงหนึ่งให้เสร็จสิ้น และฉันควรจะทำงานตอนบ่ายนี้ แต่ไม่ – วันนี้ได้ขับรถเป็นร้อย และหก - ห้าไมล์เมืองซีแอตเทิล เพื่อให้ตรงกับทำนาย CEO ของเทาวิสาหกิจโฮลดิ้ง อิงค์ เป็นการยกเว้น ผู้ประกอบการและบุญคุณที่สำคัญของมหาวิทยาลัยของเรา เวลาของเขามีค่ารอง -มากค่ากว่าฉัน – แต่เขาได้อนุญาตให้เคทสัมภาษณ์ รัฐประหารจริง เธอ บอกฉัน ไอ้เธอกิจกรรมเสริมหลักสูตรเคทถูกต้องบนโซฟาในห้องนั่งเล่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมทำหน้าบึ้งกับแห้วตัวเองในกระจก ประณามผม - มันก็จะไม่ประพฤติ
และด่าแคทเธอรีวานากห์สำหรับการป่วยและหนอนบ่อนไส้ให้ฉันเจ็บปวดนี้ ฉันควรจะได้รับการ
ศึกษาสำหรับการสอบครั้งสุดท้ายของฉันซึ่งเป็นสัปดาห์ถัดไป แต่ที่นี่ฉันพยายามที่จะแปรงผมของฉัน
ในการส่ง ผมต้องนอนไม่หลับกับมันเปียก ผมต้องนอนไม่หลับกับมัน wet.Reciting นี้
มนต์หลายครั้งที่ฉันพยายามอีกครั้งเพื่อนำมาไว้ภายใต้การควบคุมด้วยแปรง ฉันม้วน
ตาของฉันในความโกรธเคืองและจ้องมองที่ซีดสาวผมสีน้ำตาลที่มีตาสีฟ้าขนาดใหญ่เกินไปสำหรับ
ใบหน้าของเธอจ้องมองกลับมาที่ผมและให้เพิ่มขึ้น ตัวเลือกเดียวของฉันคือการยับยั้งผมเอาแต่ใจของฉันใน
ผมหางม้าและหวังว่าฉันดูเรียบร้อยกึ่ง.
เคทเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉันและเธอได้รับการคัดเลือกในวันนี้ของทุกวันจะยอมจำนนต่อไข้หวัด.
ดังนั้นเธอไม่สามารถเข้ารับการสัมภาษณ์ที่เธอจัด จะทำอย่างไรกับบางผู้ประกอบการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ผมไม่เคยได้ยินสำหรับนักเรียนหนังสือพิมพ์ ดังนั้นผมจึงได้รับอาสาสมัคร ฉัน
มีการสอบครั้งสุดท้ายที่จะอัดสำหรับการอย่างใดอย่างหนึ่งที่จะเสร็จสิ้นการเขียนเรียงความและฉันควรจะทำงานช่วงบ่ายวันนี้ แต่ไม่มี - วันนี้ฉันต้องขับรถร้อยหกสิบห้าไมล์ไปยังเมืองซีแอตเติ
เพื่อตอบสนองความลึกลับของซีอีโอ สีเทา Enterprises โฮลดิ้งอิงค์เป็นพิเศษ
ผู้ประกอบการและผู้มีพระคุณที่สำคัญของมหาวิทยาลัยของเราเวลาที่เขาจะมีค่าเป็นพิเศษ
- มีค่ามากเกินกว่าที่ฉัน - แต่เขาได้รับการสัมภาษณ์เคท รัฐประหารจริงเธอ
บอกฉัน ประณามกิจกรรมนอกหลักสูตรของเธอ.
เคทก็ซุกตัวอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันทำหน้าบึ้งตึงกับเสียงที่ตัวเองในกระจก ไอ้ผมซึ่งก็ไม่ทำตัวดีๆ และด่าแคทเธอรีน Kavanagh
ที่ป่วย และลงโทษฉันแสนสาหัสนี้ ฉันควรจะ
อ่านหนังสือสอบครั้งสุดท้าย ซึ่งในสัปดาห์หน้า แต่ที่นี่ฉันพยายามที่จะแปรง
ผมในการส่ง ผมจะไม่นอนกับมันเปียก ผมจะไม่นอนกับมันเปียก ท่องมนต์นี้
หลายครั้ง ฉันพยายามอีกครั้ง เพื่อนำภายใต้การควบคุมด้วยแปรง ผมม้วน
ตาของฉันในความฉุนเฉียวและเหลือบมองหญิงสาวผมสีน้ำตาลอ่อน กับดวงตาสีฟ้าที่ใหญ่เกินไป
ใบหน้าของเธอที่จ้องมองกลับมาที่ฉัน และให้ขึ้น มีทางเดียว คือ ยับยั้งผมเอาแต่ใจของฉัน
หางม้า หวังว่าดูกึ่งเรียบร้อย .
เคทเป็นเพื่อนร่วมห้องของฉัน และ เธอได้เลือกวันนนี้ว่าจะยอมให้ไข้หวัดใหญ่
ดังนั้นเธอไม่สามารถเข้าร่วมการสัมภาษณ์ เธอจะจัดทำ บางใหญ่ นักอุตสาหกรรมนักธุรกิจผมไม่เคยได้ยินจากในหนังสือพิมพ์นักศึกษา ดังนั้นผมจึงได้รับอาสา ผม
มีสอบไล่ติวสำหรับหนึ่งเรียงความเสร็จ ผมต้องทำงานช่วงบ่ายวันนี้ แต่สำหรับวันนี้ผมต้องขับรถหนึ่งร้อยหกสิบห้าไมล์จากตัวเมืองซีแอตเทิ
เพื่อพบซีอีโอลึกลับของเกรย์วิสาหกิจ Holdings Inc . เป็นผู้ประกอบการพิเศษ
และผู้มีพระคุณที่สําคัญของมหาวิทยาลัยของเรา เวลาของเขาเป็นยิ่งกว่าอัญมณีล้ำค่ามากกว่า )
) ของผม แต่เขาได้อนุญาตให้ เคท สัมภาษณ์ รัฐประหารจริง เธอ
บอกผม โธ่เอ้ยกิจกรรมพิเศษ - หลักสูตร .
เคทเบียดเสียดกันอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น