คำเมือง (คำเมือง: Lanna-Kham Mueang

คำเมือง (คำเมือง: Lanna-Kham Mueang.png ) [กำเมือง]) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ภาษาถิ่นภาคพายัพ[2] เป็นภาษาถิ่นของชาวไทยวนทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย ซึ่งเป็นอาณาจักรล้านนาเดิม ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย อุตรดิตถ์ แพร่ น่าน แม่ฮ่องสอน ลำพูน ลำปาง พะเยา และยังมีการพูดและการผสมภาษากันในบางพื้นที่ของจังหวัดตาก สุโขทัย และเพชรบูรณ์ ปัจจุบันกลุ่มคนไทยวนได้กระจัดกระจายและมีถิ่นที่อยู่ในจังหวัดสระบุรี จังหวัดราชบุรี และอำเภอของจังหวัดอื่นที่ใกล้เคียงกับราชบุรีอีกด้วย

คำเมืองยังสามารถแบ่งออกเป็นสำเนียงล้านนาตะวันตก (ในจังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน แม่ฮ่องสอน) และสำเนียงล้านนาตะวันออก (ในจังหวัดเชียงราย พะเยา ลำปาง อุตรดิตถ์ แพร่ น่าน) ซึ่งจะมีความแตกต่างกันบ้าง คือ สำเนียงล้านนาตะวันออกส่วนใหญ่จะไม่พบสระเอือะ เอือ แต่จะใช้สระเอียะ เอียแทน (มีเสียงเอือะและเอือเพียงแต่คนต่างถิ่นฟังไม่ออกเอง เนื่องจากเสียงที่ออกมาจะเป็นเสียงนาสิกใกล้เคียงกับเอียะ เอีย)

ส่วนคนในจังหวัดลำพูนมักจะพูดสำเนียงเมืองยอง เพราะชาวลำพูนจำนวนมากสืบเชื้อสายมาจากชาวยองในรัฐฉาน จึงมีสำเนียงที่เป็นเอกลักษณ์

คำเมืองมีไวยากรณ์เหมือนกับภาษาไทยกลางแต่ใช้คำศัพท์ไม่เหมือนกัน แต่เดิมใช้คู่กับ อักษรธรรมล้านนา ซึ่งเป็นตัวอักษรของอาณาจักรล้านนาที่ใช้อักษรมอญเป็นต้นแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำเมือง (คำเมือง: ล้านนาคำ Mueang.png) [กำเมือง]) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่าภาษาถิ่นภาคพายัพ [2] เป็นภาษาถิ่นของชาวไทยวนทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยซึ่งเป็นอาณาจักรล้านนาเดิมได้แก่เชียงใหม่เชียงรายอุตรดิตถ์แพร่น่านแม่ฮ่องสอนลำพูนลำปางพะเยาและยังมีการพูดและการผสมภาษากันในบางพื้นที่ของจังหวัดตากสุโขทัยและเพชรบูรณ์ปัจจุบันกลุ่มคนไทยวนได้กระจัดกระจายและมีถิ่นที่อยู่ในจังหวัดสระบุรีจังหวัดราชบุรีและอำเภอของจังหวัดอื่นที่ใกล้เคียงกับราชบุรีอีกด้วยคำเมืองยังสามารถแบ่งออกเป็นสำเนียงล้านนาตะวันตก (ในจังหวัดเชียงใหม่ลำพูนแม่ฮ่องสอน) และสำเนียงล้านนาตะวันออก (ในจังหวัดเชียงรายพะเยาลำปางอุตรดิตถ์แพร่น่าน) ซึ่งจะมีความแตกต่างกันบ้างคือสำเนียงล้านนาตะวันออกส่วนใหญ่จะไม่พบสระเอือะเอือแต่จะใช้สระเอียะเอียแทน (มีเสียงเอือะและเอือเพียงแต่คนต่างถิ่นฟังไม่ออกเองเนื่องจากเสียงที่ออกมาจะเป็นเสียงนาสิกใกล้เคียงกับเอียะเอีย)ส่วนคนในจังหวัดลำพูนมักจะพูดสำเนียงเมืองยองเพราะชาวลำพูนจำนวนมากสืบเชื้อสายมาจากชาวยองในรัฐฉานจึงมีสำเนียงที่เป็นเอกลักษณ์คำเมืองมีไวยากรณ์เหมือนกับภาษาไทยกลางแต่ใช้คำศัพท์ไม่เหมือนกัน แต่เดิมใช้คู่กับ อักษรธรรมล้านนา ซึ่งเป็นตัวอักษรของอาณาจักรล้านนาที่ใช้อักษรมอญเป็นต้นแบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำเมือง (คำเมือง: ล้านนาขาม Mueang.png) [กำเมือง]) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่าภาษาถิ่นภาคพายัพ [2] ซึ่งเป็นอาณาจักรล้านนาเดิม ได้แก่ เชียงใหม่เชียงรายอุตรดิตถ์แพร่น่านแม่ฮ่องสอนลำพูนลำปางพะเยา สุโขทัยและเพชรบูรณ์ จังหวัดราชบุรี (ในจังหวัดเชียงใหม่ลำพูนแม่ฮ่องสอน) และสำเนียงล้านนาตะวันออก (ในจังหวัดเชียงรายพะเยาลำปางอุตรดิตถ์แพร่น่าน) ซึ่งจะมีความแตกต่างกันบ้างคือ เอือ แต่จะใช้สระเอียะเอียแทน แต่เดิมใช้คู่กับอักษรธรรมล้านนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำเมือง ( คำเมือง : ลานนาคำเมือง .ผล ) [ กำเมือง ] ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่าภาษาถิ่นภาคพายัพ [ 2 ] เป็นภาษาถิ่นของชาวไทยวนทางภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยซึ่งเป็นอาณาจักรล้านนาเดิมได้แก่เชียงใหม่เชียงรายอุตรดิตถ์แพร่น่านแม่ฮ่องสอนลำพูนลำปางและยังมีการพูดและการผสมภาษากันในบางพื้นที่ของจังหวัดตากสุโขทัยและเพชรบูรณ์ปัจจุบันกลุ่มคนไทยวนได้กระจัดกระจายและมีถิ่นที่อยู่ในจังหวัดสระบุรีจังหวัดราชบุรี
คำเมืองยังสามารถแบ่งออกเป็นสำเนียงล้านนาตะวันตก ( ในจังหวัดเชียงใหม่ลำพูนแม่ฮ่องสอน ) และสำเนียงล้านนาตะวันออก ( ในจังหวัดเชียงรายพะเยาลำปางอุตรดิตถ์แพร่น่าน ) ซึ่งจะมีความแตกต่างกันบ้างความเอือแต่จะใช้สระเอียะเอียแทน ( มีเสียงเอือะและเอือเพียงแต่คนต่างถิ่นฟังไม่ออกเองเนื่องจากเสียงที่ออกมาจะเป็นเสียงนาสิกใกล้เคียงกับเอียะเอีย )



ส่วนคนในจังหวัดลำพูนมักจะพูดสำเนียงเมืองยองเพราะชาวลำพูนจำนวนมากสืบเชื้อสายมาจากชาวยองในรัฐฉานจึงมีสำเนียงที่เป็นเอกลักษณ์คำเมืองมีไวยากรณ์เหมือนกับภาษาไทยกลางแต่ใช้คำศัพท์ไม่เหมือนกันแต่เดิมใช้คู่กับอักษรธรรมล้านนาซึ่งเป็นตัวอักษรของอาณาจักรล้านนาที่ใช้อักษรมอญเป็นต้นแบบ