Mindy Perlmutter was having a birth

Mindy Perlmutter was having a birthday party, but this was not just your garden variety, chocolate cake, two kinds of ice cream, balloons, and a piñata type soiree. No, this would be an affair to remember. This would be even more fabulous than Alicia Mittenthal's tie-dye-your-own-pillowcase gala or Daisy Feng's macramé-your-own-bracelet bash. This was to be a build-your-own-terrarium shindig, complete with colored sand and plastic stones and an incredibly classy assortment of glass goldfish bowls. At the time (the time being about 34 years ago), it seemed like a very big deal—I mean, let's be honest here, it would still be a big deal to go to a party where you get to build your own terrarium...in, you know, a kind of retro, '70s, ironic, hipster way.

So there I sat, looking out the den window, which gave me a clear view to the driveway while I waited for my ride to come spirit me away. Actually, it hadn't been our den since my grandparents returned from their life in Miami Beach and my folks rented a hospital bed to turn the den into my grandmother's bedroom. I loved my grandmother, but I can't say I ever really got to know her. She was the lady who played bingo and walked with a cane and kept a plump red tomato pincushion next to the creaky old foot-pedal-powered Singer sewing machine. I remember that she put up her own pickles and draped strudel dough across the kitchen table, and I know that she learned to reupholster her own furniture and got her first driver's license when she was deep into her 50s, and I'm acutely aware that she spoke to my grandfather in a very stern Yiddish whenever he tried to convince me to watch The Lawrence Welk Show. My grandmother endured an awful lot from the man, but no grandchild of hers was going to be forced to watch Lawrence Welk so long as she still had breath in her body.

Anyway, the sun was going down and my ride was running late and my grandmother started to talk. I thought she was going to warn me to be careful of something or other, because she was from the generation who believed that pigeons carry polio and she worried a lot, but if she was anxious about anything that night, she didn't show it. "I used to love to go to parties," she told me. She might as well have said that she used to enjoy scaling Mount Everest in flip-flops and a tutu. I was pretty sure I'd heard all the stories from my grandmother's life—and none of them involved a party.

The talk I'd heard was always the same: She and her mother and her five brothers and sisters starving through the bitter Russian winters in a little village whose name sounded like a sneeze. I knew about the malnutrition, the crippling rickets, the father who slaved away for years in Detroit trying to earn enough money to bring his wife and children to America and how when he finally did manage to save enough, the man he entrusted with the job of bringing the family over disappeared with the money (was he killed? did he steal it?), leaving my great-grandfather to start all over again. I'd heard how my great-uncles Sam and Isadore would scrounge through fields looking for anything edible while my grandmother supported everyone with her job as a maid to the butcher's wife, and I knew by heart the story of how she lost that job because the woman caught her taking a sip of milk. I also knew how she met Arthur Levy, the love of her life, who my great-aunt Molly swore looked "exactly like a young Perry Como," and that he died a few weeks after she married him, though she never stopped wearing his ring. I knew that the first son she had with my grandfather had died, and that on a Friday afternoon in 1939, her father, the man who worked so hard to bring the family here, died, too, after being pushed off the roof of a building in an anti-Semitic attack. And, of course, I knew that she worked nonstop to build a better life for her children.

Read more: http://www.oprah.com/relationships/When-Life-Needs-a-Do-Over-Lisa-Kogan#ixzz3ickPn788

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Mindy Perlmutter was having a birthday party, but this was not just your garden variety, chocolate cake, two kinds of ice cream, balloons, and a piñata type soiree. No, this would be an affair to remember. This would be even more fabulous than Alicia Mittenthal's tie-dye-your-own-pillowcase gala or Daisy Feng's macramé-your-own-bracelet bash. This was to be a build-your-own-terrarium shindig, complete with colored sand and plastic stones and an incredibly classy assortment of glass goldfish bowls. At the time (the time being about 34 years ago), it seemed like a very big deal—I mean, let's be honest here, it would still be a big deal to go to a party where you get to build your own terrarium...in, you know, a kind of retro, '70s, ironic, hipster way. จึงมีผมนั่ง มองออกหน้าต่างเดน ซึ่งให้ฉันดูชัดเจนบาหลีขณะฉันรอทหารมาวิญญาณฉันไป จริง จะไม่ได้รับเดนของเราตั้งแต่ปู่ย่าตายายของฉันคืนมาจากชีวิตของพวกเขาในไมอามีบีช และคนของฉันเช่าเตียงโรงพยาบาลเปิดเดนเข้าไปในห้องนอนของยายของฉัน ผมรักยายของฉัน แต่ไม่ว่า ผมจริง ๆ เคยได้รับรู้ว่าเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่เล่นบิงโก และเดิน ด้วยเท้า และเก็บ pincushion มะเขือเทศสีแดงอวบอยู่ creaky เก่าเท้าเหยียบขับเคลื่อนนักร้องจักรเย็บผ้า ผมจำได้ว่า เธอวางดองเอง และภาพยนตร์ strudel แป้งในตารางห้องครัว และฉันรู้ว่า เธอเรียนรู้วิธีการ reupholster เฟอร์นิเจอร์ของตนเอง และมีสิทธิ์การใช้งานของโปรแกรมควบคุมแรกของเธอเมื่อเธอลึกเข้าไปในการผสมของเธอ และฉันทั้งทราบว่า เธอพูดกับปู่ของฉันในยิวมากตรง ๆ ทุกครั้งที่เขาพยายามจะโน้มน้าวให้ผมดูลอว์เรนซ์ Welk แสดง ยายของฉันทนมากน่ากลัวจากมนุษย์ แต่หลานของเธอไม่ได้ไปบังคับให้ดูลอว์เรนซ์ Welk ตราบใดที่เธอยังมีลมหายใจในร่างกายของเธอ หรือ ดวงอาทิตย์กำลังลง และทหารทำงานอยู่ดึก และยายของฉันเริ่มต้นการพูดคุย ฉันคิดว่า เธอกำลังจะเตือนให้ระวังบางสิ่งบางอย่างหรืออื่น ๆ เธอเนื่องจากการสร้างที่เชื่อกันว่า นกพิราบมีวัคซีน และเธอกังวลมาก แต่ถ้าเธอไม่วิตกกังวลอะไรคืนนั้น เธอไม่ได้แสดง "เคยชอบไปปาร์ตี้ เธอบอกฉัน เธออาจด้วยมีกล่าวว่า เธอใช้กับขนาดเมาท์เอเวอเรสต์ในคอฟฟี่ช็อปและตู ผมรักผมก็ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากชีวิตของยายของฉัน — และพวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลพูดคุยผมก็ได้ยินอยู่เสมอว่า: เธอ และแม่ของเธอ และเธอห้า พี่ ๆ อดอยากผ่านหนาวรัสเซียขมในหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีชื่อแต่เพียงแห่งเช่นจาม ฉันรู้เกี่ยวกับการขาดสารอาหาร crippling rickets บิดาที่ slaved เก็บปีในดีทรอยต์พยายามที่จะได้รับเงินเพียงพอจะนำภรรยาและบุตรของเขาไปอเมริกาและวิธีเมื่อเขาก็ไม่ได้จัดการบันทึกเพียงพอ คนที่เขามอบหมายงานนำครอบครัวไปหายไปกับเงิน (ถูกเขาฆ่าหรือไม่เขาไม่ได้ขโมยมัน?) ออกจากตาดีของฉันจะเริ่มต้นทั้งหมดกว่าอีก ได้ยินว่า great-uncles ของฉันสามและ Isadore จะ scrounge ผ่านฟิลด์หาอะไรกินในขณะที่ยายของฉันสนับสนุนกับเธอทุกคนงานเป็นแม่บ้านให้ภรรยาของเขียง และฉันรู้ใจเรื่องว่าเธอสูญเสียงานเนื่องจากผู้หญิงจับของเธอการจิบนม ผมยังรู้ว่าเธอพบ Arthur Levy รักชีวิต ที่ great-aunt ของฉันมอลลี่ swore เหมือนว่า "เป็นหนุ่มเพอร์รีโคโม" และว่า เขาตายไม่กี่สัปดาห์หลังจากเธอแต่งงานเขา ว่าเธอไม่เคยหยุดสวมแหวนของเขา ผมรู้ว่า ลูกแรกที่เธอมีกับปู่ของฉันเสียชีวิต และที่เป็นเย็นวันศุกร์ในปีพ.ศ. 2482 พ่อของเธอ คนที่ทำงานให้หนักเพื่อให้ครอบครัวที่นี่ เสีย ชีวิต เกินไป หลังจากถูกผลักดันออกจากหลังคาของอาคารในการโจมตี Semitic ป้องกัน และ แน่นอน ฉันรู้ว่า เธอทำงาน nonstop สร้างชีวิตดีสำหรับลูกอ่านเพิ่มเติม: http://www.oprah.com/relationships/When-Life-Needs-a-Do-Over-Lisa-Kogan#ixzz3ickPn788

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มินดี้ เขาก็จัดงานปาร์ตี้วันเกิด แต่นี้ไม่ได้เป็นแค่สวนหลากหลาย , เค้กช็อกโกแลต , สองประเภทของไอศกรีม , ลูกโป่ง , และปีญาตประเภทงานราตรี . ไม่ , นี่จะเป็นเรื่องที่ต้องจดจำ นี่จะเป็นนิยายมากกว่าของอลิเซีย mittenthal มัดย้อมเองปลอกหมอนงานหรือเดซี่ฟง Macram é - ทุบตีสร้อยข้อมือของคุณเอง นี้จะสร้าง Shindig Terrarium ของคุณเองสมบูรณ์ด้วยสี ทราย และหิน และพลาสติกหลากหลายชิ้นดีงามของปลาทอง แก้ว ชาม ในเวลา ( เวลาประมาณ 34 ปีมาแล้ว ) มันดูเหมือนหมายถึง deal-i ใหญ่มาก บอกตามตรงนะ มันก็จะเป็นเรื่องใหญ่ที่จะไปงานเลี้ยงที่คุณได้สร้าง Terrarium ของคุณเอง . . . ใน คุณทราบชนิดของ retro ยุค 70 , แดก ฮิปปี้ วิธี

แล้ว ฉันนั่งลงมองออกไปนอกหน้าต่าง เดน ซึ่งให้มุมมองที่ชัดเจนไปยังถนนในขณะที่ฉันรอฉันนั่งรถมาวิญญาณฉันไป จริงๆแล้ว มันไม่ได้เด่นของเราตั้งแต่ปู่ย่าตายายของฉันกลับมาจากชีวิตของพวกเขาใน Miami Beach และ folks ของฉันเช่าเตียงโรงพยาบาลที่จะเปิดรัง ไปที่ห้องนอนของยายฉัน ผมรักยายของฉัน แต่ฉันไม่สามารถพูดได้ว่า ผมเคยได้รู้จักกับเธอเธอเป็นผู้หญิงที่เล่นบิงโกและเดินด้วยไม้เท้า และเก็บไว้อวบแดงมะเขือเทศ คัมไปเหยียบเท้าเก่าทรุดโทรมขับเคลื่อนนักร้องจักรเย็บผ้า ผมจำได้ว่าเธอใส่ผักดองของเธอเองและ draped เดิ้ลแป้งข้ามโต๊ะครัว และฉันรู้ว่าเธอเรียนรู้ที่จะ reupholster เฟอร์นิเจอร์ของตัวเองและมีใบขับขี่ครั้งแรกของเธอเมื่อเธอลึกลงไป 50 นางและผมก็ตระหนักว่าเธอได้คุยกับปู่ที่เข้มงวดมาก ภาษาไทย เมื่อใดก็ตามที่เขาพยายามโน้มน้าวให้ฉันดู Lawrence Welk แสดง คุณยายต้องอดทนมากเลย จากผู้ชาย แต่หลานของเธอกำลังจะถูกบังคับให้ต้องดู Lawrence Welk ตราบเท่าที่เธอยังมีลมหายใจในร่างกายของเธอ

ยังไงพระอาทิตย์กำลังขึ้นขี่ฉันมาสาย และคุณยายก็เริ่มพูด ฉันคิดว่าเธอกำลังเตือนฉันให้ระวังของบางอย่างหรืออื่น ๆ เนื่องจากเธอมาจากรุ่นที่เชื่อว่านกพิราบแบกโปลิโอและ แม่กังวลมาก แต่ถ้าเธอกังวลเกี่ยวกับเรื่องอะไรในคืนนั้น เธอไม่ได้แสดงมัน ฉันชอบที่จะไปปาร์ตี้ " เธอบอกฉันเธออาจจะพูดว่าเธอชอบปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ใน flops พลิก และกระโปรงสั้น ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าฉันได้ยินเรื่องราวจากชีวิตของยายของฉันและไม่มีของพวกเขาเกี่ยวข้องกับปาร์ตี้

คุยกันฉันได้ยินคือเสมอกัน : เธอกับแม่และพี่น้อง 5 คนเธอและน้องสาวอดผ่านฤดูหนาวที่รัสเซียขมในหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีชื่อ เสียงเหมือนจามฉันรู้เกี่ยวกับภาวะขาดสารอาหาร , โรคกระดูกอ่อน , พ่อที่ยอมเป็นทาสปีในดีทรอยต์พยายามที่จะได้รับเงินเพียงพอที่จะพาภรรยาและลูกไปอเมริกาแล้ว เมื่อในที่สุดเขาก็จัดการบันทึกเพียงพอ คนที่เขาได้รับมอบหมายกับงานพาครอบครัวไปหายไปพร้อมกับเงิน ( เขาถูกฆ่า ? เขาขโมยมันมา ? ) ,ทิ้งให้คุณปู่ที่ดีของฉันที่จะเริ่มต้นอีกครั้ง ฉันได้ยินว่า คุณลุงของฉัน แซม และ อิซาดอร์ จะขอผ่านทุ่ง มองหาอะไรที่กินได้ ในขณะที่คุณยาย สนับสนุนทุกคนที่มีงานเป็นแม่บ้านของเธอ ภรรยาของจอมสับฯ และผมรู้ว่าหัวใจ เรื่องที่เธอสูญเสียงานเพราะผู้หญิงจับเธอกำลังจิบนม ฉันก็รู้ว่าเธอเจออาเธอร์ เลวี่ความรักในชีวิตของเธอที่ฉันเยี่ยมป้ามอลลี่ให้มอง " เหมือนหนุ่มสาวเพอร์รี่โคโม , " และเขาก็ตาย ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่เธอแต่งงานกับเขา แต่เธอก็ไม่เคยหยุดสวมแหวนของเขา ฉันรู้ว่าลูกชายคนแรกที่เธอมีกับคุณปู่เสียชีวิต และในบ่ายวันศุกร์ใน 1939 , พ่อของเธอ คนที่ทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะพาครอบครัวมา ตายเหมือนกันหลังจากถูกผลักตกจากหลังคาของอาคารในการต่อต้านยิวโจมตี และแน่นอน ฉันก็รู้ว่าเธอทำงานไม่หยุดเพื่อสร้างชีวิตที่ดีสำหรับเด็กของเธอ . . . . .

อ่านเพิ่มเติม : http : / / www.oprah . com / ความสัมพันธ์ / when-life-needs-a-do-over-lisa-kogan # ixzz3ickpn788