In a lecture Jackson often gave abo

In a lecture Jackson often gave about the story’s creation and its aftermath, which was published posthumously under the title “Biography of a Story,” she said that of all the letters that came in that summer—they eventually numbered more than three hundred, by her count—only thirteen were kind, “and they were mostly from friends.” The rest, she wrote with mordant humor, were dominated by three main themes: “bewilderment, speculation, and plain old-fashioned abuse.” Readers wanted to know where such lotteries were held, and whether they could go and watch; they threatened to cancel their New Yorkersubscriptions; they declared the story a piece of trash. If the letters “could be considered to give any accurate cross section of the reading public … I would stop writing now,” she concluded.

Miss Jackson’s story can be interpreted in half a dozen different ways. It’s just a fable.… She has chosen a nameless little village to show, in microcosm, how the forces of belligerence, persecution, and vindictiveness are, in mankind, endless and traditional and that their targets are chosen without reason.”

“The Lottery” takes the classic theme of man’s inhumanity to man and gives it an additional twist: the randomness inherent in brutality. It anticipates the way we would come to understand the twentieth century’s unique lessons about the capacity of ordinary citizens to do evil—from the Nazi camp bureaucracy, to the Communist societies that depended on the betrayal of neighbor by neighbor and the experiments by the psychologists Stanley Milgram and Philip Zimbardo demonstrating how little is required to induce strangers to turn against each other. In 1948, with the fresh horrors of the Second World War barely receding into memory and the Red Scare just beginning, it is no wonder that the story’s first readers reacted so vehemently to this ugly glimpse of their own faces in the mirror, even if they did not realize exactly what they were looking at.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบรรยาย Jackson ให้มักจะเกี่ยวกับการสร้างของเรื่องและผลพวงของมัน ซึ่งเผยแพร่ posthumously เรื่อง "ประวัติของเรื่องราว" เธอบอกว่า ตัวอักษร ที่มาในช่วงฤดูร้อนที่ — พวกเขาในที่สุดเลขมากกว่าสามร้อย โดยการนับจำนวนของเธอ — เพียงสิบสามมา "และพวกเขาเป็นส่วนใหญ่จากเพื่อน" ส่วนเหลือ ที่เธอเขียน ด้วยอารมณ์ขัน mordant ถูกครอบงำ โดยรูปแบบหลักที่สาม: "ความสับสน เก็งกำไร และไมผิดธรรมดา" ผู้อ่านต้องการทราบที่สลากดังกล่าวจัดขึ้น และไม่ว่าพวกเขาสามารถไป และ ดู พวกเขาถูกยกเลิก Yorkersubscriptions ใหม่ของพวกเขา พวกเขาประกาศเรื่องราวของถังขยะ ถ้าตัวอักษร "อาจจะถือว่าให้ส่วนข้ามใด ๆ ถูกต้องประชาชนอ่าน... ฉันจะหยุดการเขียนทันที เธอกล่าวสรุปสามารถตีความเรื่องนางสาว Jackson วิธีครึ่งโหล มันเป็นเพียงนิทาน... เธอเลือกหมู่บ้านน้อยนิรนามแสดง ในพิภพเล็ก ๆ วิธีการบังคับของ belligerence เบียดเบียน และ vindictiveness ในมนุษย์ สิ้นสุด แบบดั้งเดิม และ ที่มีเลือกเป้าหมายของพวกเขา โดยไม่มีเหตุผล""จับสลาก" ใช้รูปแบบคลาสสิกของคนทำตัวไร้มนุษยธรรมชาย และให้การบิดเพิ่มเติม: สุ่มอยู่ในความโหดเหี้ยม มันคาดวิธีเราจะมาทำความเข้าใจบทเรียนเฉพาะของศตวรรษยี่สิบเกี่ยวกับกำลังการผลิตของประชาชนคนธรรมดาทำชั่ว — จากขจัดค่ายนาซี เพื่อสังคมคอมมิวนิสต์ที่ขึ้นอยู่กับการทรยศของเพื่อนบ้านใกล้เคียงและการทดลอง โดยนักจิตวิทยาของมิลแกรมสแตนเลย์และ Philip Zimbardo สาธิตน้อยจำเป็นต้องชวนคนแปลกหน้าเปิดกัน ใน 1948 กับความน่ากลัวของสงครามโลกครั้งสองเหตุลงในหน่วยความจำและเพิ่งเริ่ม แดงตกใจแทบสดจึงไม่แปลกใจว่า ของเรื่องแรกอ่านปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเพื่อ vehemently นี้เห็นน่าเกลียดหน้าตัวเองในกระจก แม้ว่าพวกเขาไม่ได้รู้สิ่งที่พวกเขากำลังมองที่การ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการบรรยายแจ็คสันมักจะให้เกี่ยวกับการสร้างเรื่องราวและผลที่ตามมาซึ่งได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ "ชีวประวัติของเรื่อง" เธอบอกว่าของตัวอักษรทั้งหมดที่มาในการที่ฤดูร้อนในที่สุดพวกเขาหมายเลขมากกว่าสามร้อยโดย นับคนเดียวของเธอสิบสามชนิด "และพวกเขาส่วนใหญ่มาจากเพื่อน." ส่วนที่เหลือเธอเขียนด้วยอารมณ์ขันประชดประชันถูกครอบงำโดยสามประเด็นหลัก: ". สับสนเก็งกำไรและธรรมดาการละเมิดสมัยเก่า" ผู้อ่านอยากจะรู้ว่า ที่สลากดังกล่าวถูกจัดขึ้นและไม่ว่าพวกเขาจะไปและดู; พวกเขาขู่ว่าจะยกเลิก Yorkersubscriptions ใหม่ของพวกเขา พวกเขาประกาศเรื่องชิ้นส่วนของถังขยะ ถ้าตัวอักษร "อาจจะพิจารณาที่จะให้ข้ามส่วนใด ๆ ที่ถูกต้องของประชาชนอ่าน ... ฉันจะหยุดเขียนตอนนี้" เธอสรุป. เรื่องนางสาวแจ็คสันสามารถตีความได้ในครึ่งโหลวิธีที่แตกต่าง มันเป็นเพียงนิทาน. ... เธอได้เลือกที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ไม่มีชื่อที่จะแสดงในพิภพวิธีกองกำลังของสงครามประหัตประหารและพยาบาทที่มีอยู่ในมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุดและแบบดั้งเดิมและว่าเป้าหมายของพวกเขาได้รับการแต่งตั้งโดยไม่มีเหตุผล. " " หวย "ใช้รูปแบบคลาสสิกของความโหดร้ายของมนุษย์กับมนุษย์และให้มันบิดเพิ่มเติม: สุ่มอยู่ในความโหดร้าย มันคาดว่าวิธีการที่เราจะมาทำความเข้าใจบทเรียนที่ไม่ซ้ำกันในศตวรรษที่ยี่สิบเกี่ยวกับความจุของประชาชนคนธรรมดาที่จะทำชั่วจากค่ายราชการนาซีเพื่อสังคมคอมมิวนิสต์ที่ขึ้นอยู่กับการทรยศของเพื่อนบ้านเพื่อนบ้านและการทดลองโดยนักจิตวิทยาสแตนเลย์ Milgram และฟิลิป Zimbardo แสดงให้เห็นถึงวิธีการเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นสิ่งจำเป็นที่จะทำให้เกิดคนแปลกหน้าเพื่อเปิดกับแต่ละอื่น ๆ ในปี 1948 ด้วยความน่าสะพรึงกลัวสดของสงครามโลกครั้งที่สองเพิ่งจะถอยลงในหน่วยความจำและแดงตกใจเพียงการเริ่มต้นก็ไม่น่าแปลกใจที่ผู้อ่านครั้งแรกของเรื่องปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเพื่อให้ร้อนแรงที่จะเหลือบนี้น่าเกลียดของใบหน้าของพวกเขาเองในกระจกแม้ว่าพวกเขาจะไม่มี ไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งที่พวกเขากำลังหาที่